Atos 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ juli Ikoninwɔmʋn ɛlɔ'n, bɛ hɔlɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun. Kɛ bɛ kpɩnlɩn bɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n, ɔ man Zufʋ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Nan Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ ngulo man kɛ bɛ fa bɛ́ nwʋn bɛ man yɛ́ Mɩn'n, bɛ kɔ wowula bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn abʋ maan bɛ kɔ fa anianman'n-mɔ anwʋn ɛkpɔ.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ dɩɛ, bɛ tanlanlɩn Ikoninwɔmʋn ɛbɛlɛ ɔ hyɛlɩ kpa. Bɛ le anwʋnsɛlɛ nʋn dedi yɛ́ Mɩn anun bɛ kan yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n. Yɛ́ Mɩn man bɛ́ tunmin maan bɛ yɩ atɛlɛ bɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge. Ɔ yɔ yɩ́ sɔ ɔ man bɛ nwun yɩ́ kɛ yɩ́ anwunnvoe enwuan ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ kan'n tɩ ananhɔlɛ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kɔ bu bɛ́ nwʋn nun. Mmie-mɔ jin Zufʋ'n-mɔ anzin, mmie-mɔ kʋsʋ jin mmɔfʋɛ'n-mɔ anzin.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Ɛhɩ a, Zufʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ kɔ bɔbʋa bɛ́ nwʋn, bɛ lɛ ba hele Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ ahʋlʋwa bɛ tʋtʋ bɛ́ ɛbʋɛ bɛ kun bɛ́.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ nwunlin nun'n, bɛ kɔ yɩ bɛ́ bɔ́lɛ nɩn ɛbɛlɛ. Bɔ kɔ hɔ Lisitili nʋn Dɛlɩbʋ nʋn kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan bɛ́'n-mɔ asʋ. Lisitili nʋn Dɛlɩbʋ tɩ Likawonin mân nun kulo.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ɛbɛlɛ, bɛ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kɔ hele menian'n-mɔ.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ Lisitili kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n tɩ bubuluwafʋɛ sunmin yɩ́ mmatʋnman nun, ɔ nanndɩlɩ man lé.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn ɔ lɛ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ lɛ kan kele menian'n-mɔ'n. Pɔlʋ anyɩn kɔ ha yɩ́ nwʋn. Ɔ 'nɩan an, anɩn bian'n le dedi ɔ kʋala kɛ yɩ́ nwʋn sa.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ tɩan kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Jasʋ jinlan fɔ́ʋ́n!” Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, waka, bian'n kɔ jasʋ kɔ jinlan ɛsɛ ɔ kɔ nanndɩ.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Mɔ Menian'n-mɔ nwunlin mɔ Pɔlʋ yɔlɩ'n, bɛ kɔ bɔ bɛ kɔ sulo Likawonin anɩɛ nɩn anun kɛ: “Mmʋsʋɩn'n-mɔ a kaci bɛ́ nwʋn kulo menian b'a a yɛ́ afian ɛwa!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Bɛ kɔ tʋn Baanabasɩ “Zesɩ” (m'ɔ tɩ bɛ́ bʋsʋɩn kpili'n) yɛ̂ bɛ kɔ tʋn Pɔlʋ kʋsʋ “Ɛlɩmɛsɩ” (m'ɔ tɩ bɛ́ mmʋsʋɩn'n-mɔ kpɔmanfʋɛ'n). Ɔ sanlɩn kɛ Pɔlʋ yɛ̂ anɩn ɔ jʋjɔ ɔ nʋn Baanabasɩ anʋan ɔ.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Mɔ ɛ 'wʋlʋ kulo nɩn anun'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ b'a si bʋsʋɩn Zesɩ sua nɩn ɔ. Sʋanlan'n m'ɔ tʋtɔ Zesɩ'n kɔ man bɛ kɔ fa nnalɛ. Bɛ kɔ sɩsan bɛ́ sʋ nyanman bɛ kɔ sisan nun falawasɩ. Bɛ nʋn nnalɛ'n-mɔ kɔ a kulo nɩn anʋan nɩn anyunnun. Bian sɔ'n nʋn kulo mma'n kulo kɛ bɛ fa nnalɛ sɔ'n-mɔ bɛ yɩ tɛɛ bɛ man Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ sɔ taladɩɛ'n mɔ bɛ wula'n bɛ kɔ tɩtɩ nun. Bɛ le ɛnwanndie bɛ kɔ wʋlʋ menian'n-mɔ afian. Bɛ le ɛtɩan, bɛ́ nwan:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Ebia-mɔ, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ yɔ sʋa ɔ? Yɛ tɩ kulo menian kɛ ɛmɔ ala. Yɛ hanlɩn yɛ helelɩ ɛmɔ, mɛlɛ mɔ yɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n kɛ ɛmɔ yáci ninnge mgban mgban ɛhɩ-mɔ bɛ gúa. Nán bɛ káci bɛ́ nyɩn Tɩasɩfʋɛ Nyanmɩan nɩn anwʋn ɛlɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ y'ɔ bɔlɩ anwunno nʋn asɩ, asue jenvie'n nʋn nun ninnge'n kʋalaatin ɔ.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Daba, Nyanmɩan yacili mân nɩn anun menian'n-mɔ maan sʋanlan kʋn biala sɩnlɩn atɩn m'ɔ kulo nɩn asʋ.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Nan kʋsʋ tɛmʋn biala ɔ yɔ ye maan bɛ nwun yɩ́. Ɔ man esue'n tɔ maan ɛmɔ ninnge'n-mɔ yɔ kpa. Ɔ gua ɛmɔ anʋan alɩɛ ɛsɛ ɔ wula fɛ elie kpili kpa ɛmɔ ahʋnlɩn nɩn anun.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Ɛhɩ, ɛjɔlɛ'n muonun mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ lɛ kan maan bɛ yacɩ tɛɛ ɛyɩɛ'n, nán yɩ́ nwʋn bie yɛ̂ anɩn bɛ lɛ di ɔ.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ɛhɩ, Zufʋ mmie-mɔ fi Antiɔsʋ m'ɔ wɔ Pizidi mân nun'n, ɔ nʋn Ikoninwɔmʋn kulo nɩn asʋ, bɛ kɔ a. Bɛ kɔ kaci kulo mma nɩn ati. Bɛ kɔ tʋtʋ Pɔlʋ ɛbʋɛ kɛ bɛ 'kun yɩ́. Mɔ bɛ yɔlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ jʋnlɩn kɛ anɩn ɔ'a wu. Bɛ kɔ hyʋɩn yɩ́ bɛ kɔ tʋ kulo tiba.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Nan mɔ bɛ́ mɔ bɛ de Nyanmɩan bɛ di'n yialɩ yɩ́ nwʋn'n, ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ wʋlʋ kulo nɩn anun. Bɛ lalɩ mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Dɛlɩbʋ nɩn asʋ.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ɛhɩ, mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ juli Dɛlɩbʋ kulo nɩn asʋ'n, bɛ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kɔ nyan menian dɔʋn kpa ɛbɛlɛ bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn. Bɛ fi ɛbɛlɛ bɛ kɔ sa bɛ́ nzin Lisitili, Ikoninwɔmʋn nʋn Antiɔsʋ m'ɔ wɔ Pizidi mân nun'n.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Bɛ kɔ wowula yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ anwʋnsɛlɛ, bɛ kɔ bʋtʋ bɛ́ kɛ bɛ jínlan kpunndiin wɔ bɛ́ dedi nɩn anun. Bɛ kan bɛ kele bɛ́ kɛ: “Ɔ di kɛ yɛ nwun yɛ́ nyunnun kpa kʋalaaka nán y'a wʋlʋ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Kulo kʋn biala asɔnɩn nɩn anun, bɛ man bɛ sie mgbain. Bɛ cɩ ɛhɔɛ bɛ yɔ asɔnɩn yue a, bɛ sɛlɛ Nyanmɩan bɛ fa bɛ́ bɛ wula yɛ́ Mɩn mɔ b'a le yɩ́ b'a li nɩn asa nun.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Ɛhɩ anzin, bɛ kɔ kpɛ nun Pizidi mân nɩn anun bɛ kɔ ju Panfili mân nɩn anun.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Bɛ kɔ han Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n Pɛlɩzʋ kulo nɩn asʋ. Bɛ fi ɛbɛlɛ, bɛ kɔ hɔ Atali kulo'n kʋsʋ asʋ.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Atali ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fʋ meli'n m'ɔ lɛ kɔ Antiɔsʋ nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ Antiɔsʋ ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ falɩ bɛ́ bɛ wulalɩ Nyanmɩan asa nun mɔ bɛ hɔlɩ yɩ́ junman nɩn elie ɔ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Mɔ bɛ juli Antiɔsʋ ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ yia asɔnɩn mma'n-mɔ. Yɩ́ kʋalaa mɔ Nyanmɩan nanndɩlɩ bɛ́ sʋ ɔ yɔlɩ, ɔ nʋn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n lelɩ Nyanmɩan lili'n, bɛ kɔ bɔ nun amannɩɛ bɛ kɔ hele bɛ́.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Mɔ bɛ nwunlin bɛ́ nwʋn yuelɩ'n, Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ halɩ anianman'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ, bɛ hyɛlɩ Antiɔsʋ.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.