Atos 14

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ juli Ikoninwɔmʋn ɛlɔ'n, bɛ hɔlɩ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun. Kɛ bɛ kpɩnlɩn bɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n, ɔ man Zufʋ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, bɛ́ dɔʋn bɛ falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Nan Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ ngulo man kɛ bɛ fa bɛ́ nwʋn bɛ man yɛ́ Mɩn'n, bɛ kɔ wowula bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn abʋ maan bɛ kɔ fa anianman'n-mɔ anwʋn ɛkpɔ.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ dɩɛ, bɛ tanlanlɩn Ikoninwɔmʋn ɛbɛlɛ ɔ hyɛlɩ kpa. Bɛ le anwʋnsɛlɛ nʋn dedi yɛ́ Mɩn anun bɛ kan yɩ́ nʋan ɛjɔlɛ'n. Yɛ́ Mɩn man bɛ́ tunmin maan bɛ yɩ atɛlɛ bɛ yɔ asinbɛnwʋn ninnge. Ɔ yɔ yɩ́ sɔ ɔ man bɛ nwun yɩ́ kɛ yɩ́ anwunnvoe enwuan ɛjɔlɛ'n mɔ bɛ kan'n tɩ ananhɔlɛ.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ menian'n-mɔ kɔ bu bɛ́ nwʋn nun. Mmie-mɔ jin Zufʋ'n-mɔ anzin, mmie-mɔ kʋsʋ jin mmɔfʋɛ'n-mɔ anzin.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Ɛhɩ a, Zufʋ'n-mɔ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ kɔ bɔbʋa bɛ́ nwʋn, bɛ lɛ ba hele Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ ahʋlʋwa bɛ tʋtʋ bɛ́ ɛbʋɛ bɛ kun bɛ́.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ nwunlin nun'n, bɛ kɔ yɩ bɛ́ bɔ́lɛ nɩn ɛbɛlɛ. Bɔ kɔ hɔ Lisitili nʋn Dɛlɩbʋ nʋn kulo'n-mɔ mɔ bɛ mantan mantan bɛ́'n-mɔ asʋ. Lisitili nʋn Dɛlɩbʋ tɩ Likawonin mân nun kulo.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 Ɛbɛlɛ, bɛ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kɔ hele menian'n-mɔ.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn bian kʋn wɔ Lisitili kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n tɩ bubuluwafʋɛ sunmin yɩ́ mmatʋnman nun, ɔ nanndɩlɩ man lé.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn ɔ lɛ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ lɛ kan kele menian'n-mɔ'n. Pɔlʋ anyɩn kɔ ha yɩ́ nwʋn. Ɔ 'nɩan an, anɩn bian'n le dedi ɔ kʋala kɛ yɩ́ nwʋn sa.
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Ɛhɩ a, Pɔlʋ kɔ tɩan kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Jasʋ jinlan fɔ́ʋ́n!” Mɔ Pɔlʋ hanlɩn sɔ'n, waka, bian'n kɔ jasʋ kɔ jinlan ɛsɛ ɔ kɔ nanndɩ.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Mɔ Menian'n-mɔ nwunlin mɔ Pɔlʋ yɔlɩ'n, bɛ kɔ bɔ bɛ kɔ sulo Likawonin anɩɛ nɩn anun kɛ: “Mmʋsʋɩn'n-mɔ a kaci bɛ́ nwʋn kulo menian b'a a yɛ́ afian ɛwa!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Bɛ kɔ tʋn Baanabasɩ “Zesɩ” (m'ɔ tɩ bɛ́ bʋsʋɩn kpili'n) yɛ̂ bɛ kɔ tʋn Pɔlʋ kʋsʋ “Ɛlɩmɛsɩ” (m'ɔ tɩ bɛ́ mmʋsʋɩn'n-mɔ kpɔmanfʋɛ'n). Ɔ sanlɩn kɛ Pɔlʋ yɛ̂ anɩn ɔ jʋjɔ ɔ nʋn Baanabasɩ anʋan ɔ.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Mɔ ɛ 'wʋlʋ kulo nɩn anun'n, ɛbɛlɛ yɛ̂ b'a si bʋsʋɩn Zesɩ sua nɩn ɔ. Sʋanlan'n m'ɔ tʋtɔ Zesɩ'n kɔ man bɛ kɔ fa nnalɛ. Bɛ kɔ sɩsan bɛ́ sʋ nyanman bɛ kɔ sisan nun falawasɩ. Bɛ nʋn nnalɛ'n-mɔ kɔ a kulo nɩn anʋan nɩn anyunnun. Bian sɔ'n nʋn kulo mma'n kulo kɛ bɛ fa nnalɛ sɔ'n-mɔ bɛ yɩ tɛɛ bɛ man Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ sɔ taladɩɛ'n mɔ bɛ wula'n bɛ kɔ tɩtɩ nun. Bɛ le ɛnwanndie bɛ kɔ wʋlʋ menian'n-mɔ afian. Bɛ le ɛtɩan, bɛ́ nwan:
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Ebia-mɔ, nzukɛ ati yɛ̂ ɛmɔ yɔ sʋa ɔ? Yɛ tɩ kulo menian kɛ ɛmɔ ala. Yɛ hanlɩn yɛ helelɩ ɛmɔ, mɛlɛ mɔ yɛ bɔlɩ Ɛjɔlɛkpa'n kɛ ɛmɔ yáci ninnge mgban mgban ɛhɩ-mɔ bɛ gúa. Nán bɛ káci bɛ́ nyɩn Tɩasɩfʋɛ Nyanmɩan nɩn anwʋn ɛlɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɩ́ y'ɔ bɔlɩ anwunno nʋn asɩ, asue jenvie'n nʋn nun ninnge'n kʋalaatin ɔ.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Daba, Nyanmɩan yacili mân nɩn anun menian'n-mɔ maan sʋanlan kʋn biala sɩnlɩn atɩn m'ɔ kulo nɩn asʋ.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Nan kʋsʋ tɛmʋn biala ɔ yɔ ye maan bɛ nwun yɩ́. Ɔ man esue'n tɔ maan ɛmɔ ninnge'n-mɔ yɔ kpa. Ɔ gua ɛmɔ anʋan alɩɛ ɛsɛ ɔ wula fɛ elie kpili kpa ɛmɔ ahʋnlɩn nɩn anun.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Ɛhɩ, ɛjɔlɛ'n muonun mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ lɛ kan maan bɛ yacɩ tɛɛ ɛyɩɛ'n, nán yɩ́ nwʋn bie yɛ̂ anɩn bɛ lɛ di ɔ.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Ɛhɩ, Zufʋ mmie-mɔ fi Antiɔsʋ m'ɔ wɔ Pizidi mân nun'n, ɔ nʋn Ikoninwɔmʋn kulo nɩn asʋ, bɛ kɔ a. Bɛ kɔ kaci kulo mma nɩn ati. Bɛ kɔ tʋtʋ Pɔlʋ ɛbʋɛ kɛ bɛ 'kun yɩ́. Mɔ bɛ yɔlɩ yɩ́ sɔ'n, bɛ jʋnlɩn kɛ anɩn ɔ'a wu. Bɛ kɔ hyʋɩn yɩ́ bɛ kɔ tʋ kulo tiba.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Nan mɔ bɛ́ mɔ bɛ de Nyanmɩan bɛ di'n yialɩ yɩ́ nwʋn'n, ɔ kɔ jasʋ, ɔ kɔ wʋlʋ kulo nɩn anun. Bɛ lalɩ mɔ alɩ́ɛ hɩnlɩn'n, Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Dɛlɩbʋ nɩn asʋ.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Ɛhɩ, mɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ juli Dɛlɩbʋ kulo nɩn asʋ'n, bɛ kɔ bɔ Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kɔ nyan menian dɔʋn kpa ɛbɛlɛ bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn. Bɛ fi ɛbɛlɛ bɛ kɔ sa bɛ́ nzin Lisitili, Ikoninwɔmʋn nʋn Antiɔsʋ m'ɔ wɔ Pizidi mân nun'n.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Bɛ kɔ wowula yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ anwʋnsɛlɛ, bɛ kɔ bʋtʋ bɛ́ kɛ bɛ jínlan kpunndiin wɔ bɛ́ dedi nɩn anun. Bɛ kan bɛ kele bɛ́ kɛ: “Ɔ di kɛ yɛ nwun yɛ́ nyunnun kpa kʋalaaka nán y'a wʋlʋ Nyanmɩan Belemgbin Mân nɩn anun.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Kulo kʋn biala asɔnɩn nɩn anun, bɛ man bɛ sie mgbain. Bɛ cɩ ɛhɔɛ bɛ yɔ asɔnɩn yue a, bɛ sɛlɛ Nyanmɩan bɛ fa bɛ́ bɛ wula yɛ́ Mɩn mɔ b'a le yɩ́ b'a li nɩn asa nun.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Ɛhɩ anzin, bɛ kɔ kpɛ nun Pizidi mân nɩn anun bɛ kɔ ju Panfili mân nɩn anun.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Bɛ kɔ han Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n Pɛlɩzʋ kulo nɩn asʋ. Bɛ fi ɛbɛlɛ, bɛ kɔ hɔ Atali kulo'n kʋsʋ asʋ.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Atali ɛbɛlɛ, bɛ kɔ fʋ meli'n m'ɔ lɛ kɔ Antiɔsʋ nɩn anun. Ɔ sanlɩn kɛ Antiɔsʋ ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ falɩ bɛ́ bɛ wulalɩ Nyanmɩan asa nun mɔ bɛ hɔlɩ yɩ́ junman nɩn elie ɔ.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Mɔ bɛ juli Antiɔsʋ ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ yia asɔnɩn mma'n-mɔ. Yɩ́ kʋalaa mɔ Nyanmɩan nanndɩlɩ bɛ́ sʋ ɔ yɔlɩ, ɔ nʋn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n lelɩ Nyanmɩan lili'n, bɛ kɔ bɔ nun amannɩɛ bɛ kɔ hele bɛ́.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Mɔ bɛ nwunlin bɛ́ nwʋn yuelɩ'n, Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ halɩ anianman'n-mɔ anwʋn ɛbɛlɛ, bɛ hyɛlɩ Antiɔsʋ.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.