Atos 13
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Ɛhɩ, anɩn mgbɔmanfʋɛ nʋn ngehelefʋɛ wɔ Antiɔsʋ asɔnɩn nɩn anun. Ɛ 'nwun bɛ́: Baanabasɩ, Simeʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bíle, Lusiyusi m'ɔ fi Silɛnɩn'n, Manahɛnɩn mɔ bɛ talɩ yɩ́ nʋn belemgbin Elɔdɩ lɩka kʋn'n yɛ̂ Sɔlʋ.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn bɛ lɛ cɩ ɛhɔɛ bɛ yɔ asɔnɩn. Ɛhɩ a, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ síe Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ ahanmɩan maan bɛ lí junman'n mɔ yɩ́ ti yɛ̂ m'an fɛlɛ bɛ́'n.”
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n hanlɩn sɔ, mɔ bɛ hyɩlɩ ɛhɔɛ bɛ yɔlɩ asɔnɩn, mɔ bɛ 'ba yue'n, bɛ kɔ fa bɛ́ sa bɛ kɔ fua Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ anwʋn, bɛ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan bɛ kɔ man bɛ́ bɛ kɔ yaci bɛ́ maan bɛ kɔ hɔ.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Ɛhɩ, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ sʋan Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ. Bɛ kɔ ju Selesi kulo nɩn asʋ. Bɛ kɔ fa meli ɛbɛlɛ bɛ kɔ hɔ Sipʋlʋ mân'n m'ɔ wɔ asue afian nɩn anun.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Mɛlɛ mɔ bɛ juli kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Salaminnin nɩn asʋ'n, bɛ kɔ han Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun. Mɔ Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ bɛ 'kɔ'n, bɛ nʋn Zʋan mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Maakɩ'n y'ɔ hɔlɩ ɔ. Ɔ tɩ bɛ́ bʋkafʋɛ.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Ɛsɛ bɛ fi Salaminnin ɛbɛlɛ, bɛ kɔ kpɛ asue afian kpɔlɛ sɔ'n dede bɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pafɔsʋ nɩn asʋ. Bɛ tʋlɩ Zufʋ bian kʋn ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Bâ-Zozi. Ɔ yɩ jiliwa ɛsɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Anɩn Bâ-Zozi sɔ'n wɔ bian m'ɔ sie Sipʋlʋ mân nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Sɛɛzusu Polusu. Ɔ tɩ ngɛlɛfʋɛ. Ɔ kɔ man bɛ kɔ fɛlɛ Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ kulo kɛ ɔ tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Mɔ Sɛɛzusu Polusu man bɛ fɛlɛlɩ bɛ́'n, Bâ-Zozi mɔ gɛlɛkɩ anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ Elimasɩ mɔ yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ sʋanlan m'ɔ yɩ jiliwa, ɔ kɔ totua Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ atɩn, ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele kpain'n kɛ n'ɔ de Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n di.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Ɛhɩ a, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ jinlan Sɔlʋ mɔ ɛsɛ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɔlʋ nɩn anzin. Ɔ kɔ tu yɩ́ nyɩn kɔ gua Elimasɩ anwʋn. yɩ́ nwan:
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 “Apoo ati anun ɛtɛ sʋanlan, Abɔnsanmʋn awa, m'ɔ kpɔ like kʋalaa m'ɔ tɩ kpa, cɩan benin yɛ̂ Nyanmɩan ninnge m'ɔ kɔ sesie'n ɛ 'yaci yɩ́ ɛsɛcɩ ɔ.
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Kɩkaala dɩɛ, nwun yɩ́ kɛ yɛ́ Mɩn 'ba fin wɔ́ like. Wɔ́ nyɩn'n 'ba sin mɛlɛ kaan sʋa, ɛ ngɔ nwun man sɛnzɛ'n kʋ́n.”
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Mɔ kʋnmanna'n nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɛjɔlɛ'n sinlin yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ le yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n kɔ li.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ bɛ kɔ fʋ meli nun Pafɔsʋ ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ bɔ bɛ́ ti Panfili mân nɩn anun. Bɛ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɛlɩzʋ nɩn asʋ. Zʋan Maakɩ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ sa yɩ́ nzin Zoluzalɛmʋn.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ bɛ kɔ fa atɩn'n bɛ́ nʋan y'ɔ le Antiɔsʋ m'ɔ wɔ Pizidi mân nun'n. Ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, bɛ kɔ wʋlʋ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun bɛ kɔ tɛtanlan asɩ.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Asɔnɩn ɛyɔlɛ nɩn anun, menian kɔ kɩnnga Moyizɩ mala kalata'n nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɩɛ'n. Mɔ bɛ kɩnngalɩ yuelɩ'n, asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ man bɛ hanlɩn bɛ helelɩ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɛ: “Anianman mmelenzua-mɔ, sɛ ɛmɔ le ɛjɔlɛ bɛ kan bɛ wowula bɛ́ mɔ b'a yia ɛwa nɩn anwʋnsɛlɛ a, atɩn wɔ nun.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Mɔ mgbain'n-mɔ hanlɩn sɔ'n, Pɔlʋ kɔ jasʋ, ɔ kɔ tʋ yɩ́ sa ɔ kɔ bʋbʋ bɛ́, yɩ́ nwan: “Izalayɛ amma ɔ nʋn ɛmɔ mɔ ɛmɔ anyɩn sɔ Nyanmɩan bɛ sʋ yɩ́'n, ɛmɔ tíe.
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Izalayɛ amma'n-mɔ Nyanmɩan nɩn a fɛlɛ yɛ́ nan-mɔ. Ɔ a man b'a li ata bɛ́ nwʋn a sʋn mɛlɛ mɔ anɩn bɛ tɩ nyɔfʋɛ Ezipiti mân nɩn anun ɛlɔ'n. Ɛhɩ anzin, tunmin sʋ, Nyanmɩan a yɩ bɛ́ fi Ezipiti mân nɩn anun.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Mɛlɛ mɔ anɩn bɛ nanndɩ ɛwâ nɩn anun'n, Nyanmɩan gualɩ bɛ́ nʋan alɩɛ kɔ yɔ afʋɛ abulanan.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Nyanmɩan kɔ bɔ mân nsʋ abʋsʋ Kanaân mân nɩn anun ɔ kɔ fa bɛ́ lɩka'n kɔ man yɛ́ nan-mɔ kɛ bɛ́ ajâ like.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 Afʋɛ kɔ yɔ ɛya nnan abulanun kɔ sɩn.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Samiɛ mɛlɛ sʋ, bɛ́ nwan bɛ kulo kɛ bɛ nyan belemgbin maan ɔ sie bɛ́. Nyanmɩan kɔ sie Kisi awa Sayuli m'ɔ fi Bɩnnzʋamɩn afilie nɩn anun'n belemgbin kɔ man bɛ́. Sayuli lili belemgbin afʋɛ abulanan.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Mɔ Nyanmɩan tuli yɩ́'n y'ɔ sielɩ Davidi belemgbin ɔ. Nyanmɩan lili Davidi anwʋn adanzɩɛ kɛ: M'an nwun yɩ́ kɛ Jese awa Davidi tɩ mɩ́n ahʋnlɩn nun sʋanlan. Like kʋalaa mɔ mɩn kulo'n yɛ̂ ɔ 'yɔ ɔ.
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 “Davidi abʋsʋ sʋanlan kʋn y'ɔ le Zozi. Nyanmɩan a sie Zozi kɛ Izalayɛ mân nɩn ati Ngʋandefʋɛ. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan bɔlɩ anɔhʋba sɔ'n.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Asannan nán Zozi a a'n, Zʋan hanlɩn helelɩ Izalayɛ mân bɔndɩn'n kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán Nyanmɩan maan ɔ sɔ́nɩn bɛ́.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Mɔ Zʋan 'kɔ yɩ́ ayuelɩɛ'n, ɔ kɔ bisa menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ nwan: nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n? Sʋanlan'n mɔ ɛmɔ lɛ nwʋnndɛ yɩ́'n, nán yɩ́ y'ɔ le mɩ́n! Nan ɛmɔ tíe, sʋanlan kʋn fi mɩ́n nzin ɔ lɛ ba, mɩn nzɛ nvata man kɛ mɩn nyannjɩ yɩ́ ja mgbabʋa nyanman'n.’
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 “Anianman mmelenzua, ɛmɔ mɔ bɛ tɩ Abalahamʋn abʋsʋ menian, ɔ nʋn ɛmɔ mɔ ɛmɔ tɩ man Zufʋ kʋsʋ ɛmɔ anyɩn sɔ Nyanmɩan bɛ sʋ yɩ́'n, yɛ́ dunman nun ati yɛ̂ bɛ́ ti ele ngalɩɛ ɛhɩ a a ɔ.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Afɩ, Zoluzalɛmʋn amma'n-mɔ nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ, b'a mmu man Zozi sʋanlan. Ɛsɛ ɛjɔlɛ mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hɛlɛlɩ mɔ ɛnwʋnmɩan ele biala bɛ kɩnnga'n, b'a ndɩ man yɩ́ bʋ. Nan bɛ́ dɩɛ, b'a man b'a hun Zozi. B'a man ɛjɔlɛ'n mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn nɩn a kpɩn sʋ.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Bɛ si Pilatɩ sʋ kɛ ɔ mán bɛ hún yɩ́. Kʋsʋ b'a ngʋala b'a ngele man kɛ like sʋa ati yɛ̂ yɛ́ nwan bɛ́ hún yɩ́ ɔ.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Mɔ Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n kʋalaa m'ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n kpɩnlɩn sʋ'n, bɛ kɔ yɩ yɩ́ fi kʋlʋwa nɩn asʋ bɛ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Nan Nyanmɩan man ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Mɔ Zozi fi ewue nun tinngelɩ'n, ɔ yɩlɩ yɩ́ nwʋn cɩan kɔ yɔ nyɛ nyɛ ɔ helelɩ bɛ́ mɔ bɛ nʋn yɩ́ nanndɩlɩ'n, ɔ bɔ yɩ́ bʋ Galile mân nɩn anun ɔ kɔ ju Zoluzalɛmʋn. Menian sɔ'n-mɔ, bɛ́ yɛ̂ sian dɩɛ, bɛ lɛ di adanzɩɛ bɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n bɛ kele Izalayɛ mân nɩn ɔ.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 “Yɛ́ muonun yɛ lɛ bɔ Ɛjɔlɛkpa sɔ'n yɛ kele ɛmɔ. Ɔ tɩ like mɔ Nyanmɩan falɩ bɔlɩ yɛ́ nan-mɔ anɔhʋba ɔ.
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 Nyanmɩan a man anɔhʋba sɔ nɩn a kpɩn sʋ a man yɛ́ mɔ yɛ tɩ yɛ́ nan-mɔ abʋsʋ menian'n. Ɔ sanlɩn kɛ, ɔ'a man Zozi fi ewue nun a tinnge kɛ bɛ kpɩnlɩn bɛ hɛlɛlɩ yɩ́ wɔ Izalayɛ ejue ɛtʋɛ kalata nɩn ati nnyuan nɩn anun'n kɛ:
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 “Nyanmɩan hanlɩn kɛ ɔ 'man ɔ fi ewue nun tinnge, ɔ 'man ɔ nwu man kʋ́n. Ɛ 'nwun kɛ ɔ kpɩnlɩn hanlɩn yɩ́'n:
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 Ɛhɩka ati, lɩka kʋn biekun yɩ́ nwan:
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 “Mɛlɛ mɔ anɩn belemgbin Davidi tɛ tɩ asɩ'n, like mɔ Nyanmɩan bisalɩ yɩ́ kɛ ɔ yɔ́'n, ɔ yɔlɩ. Davidi a wu, b'a sie yɩ́ lɩka mɔ bɛ sielɩ yɩ́ nan-mɔ'n, ɔ'a kpɔlɔ.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Nan sʋanlan'n mɔ Nyanmɩan a man ɔ fi ewue nun ɔ a tinnge'n, ɔ'a mgbɔlɔ man.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 “Anianman mmelenzua-mɔ, ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Zozi dunman nun yɛ̂ ɛmɔ kʋala kɛ bɛ nyan ɛtɛ face ɔ.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 Sʋanlan biala m'ɔ de yɩ́ di'n, ɔ nyan yɩ́ ti fi yɩ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ kʋalaa mɔ Moyizɩ mala nɩn a ngʋala a nne man ɛmɔ'n fi nun fite.
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa, nán ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn nɩn a nga man ɛmɔ anwʋn. Afɩ, bɛ́ nwan:
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 Atubɛnwʋn mma,
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ mɔ bɛ fi asɔnɩn bɛ fitelɩ'n, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɛ bɛ sá bɛ bála ɛnwʋnmɩan ele cɩan fʋfɔlɛ nán bɛ hán ɛjɔlɛ sɔ'n biekun.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Mɔ bɛ sanndɩlɩ'n, Zufʋ'n-mɔ dɔʋn nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nan kʋsʋ bɛ kɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn'n bie'n, bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ bɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ bɛ́ nʋn bɛ kɔ jʋjɔ. Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ bɛ kɔ bʋtʋ bɛ́ kɛ Zozi anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n mɔ b'a tɩ'n, bɛ tíla nun kpa.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Mɔ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n mɔ bɛ helelɩ'n juli'n, yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn etie ati, kulo bɔndɩn'n kɔ yia.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Mɔ Zufʋ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ fa Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ anwʋn ɛkpɔ. Ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ lɛ kan'n, anɩn bɛ lɛ bɔ bɛ yɩ bɛ kpɛ yɩ́ nzʋba.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɔ nyan anwʋnsɛlɛ bɛ kɔ han bɛ kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ, ɛmɔ yɛ̂ ɔ di kɛ bɛ di mʋa bɛ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n bɛ kele ɛmɔ ɔ. Nan kɛmɔ ɔ njian man ɛmɔ, mɔ ɛsɛ ɛmɔ nɩan an, ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n nzɛ nvata man ɛmɔ'n, yɩ́ ti, kɩkaala dɩɛ, yɛ lɛ kaci yɛ́ nyɩn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n-mɔ ɛlɔ.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Ɔ sanlɩn kɛ, ɛ 'nwun junman'n mɔ yɛ́ Mɩn a fa a wula yɛ́ sa nun'n, yɩ́ nwan:
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ, bɛ kɔ yɩ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ayɛ. Bɛ́ kʋalaa mɔ Nyanmɩan a hɛlɛ bɛ́ dunman yɩ́ kalata nɩn anun kɛ bɛ nyán ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n, menian sɔ'n-mɔ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n kɔ tɛlɛ ɛbɛlɛ etin nɩn asʋ.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Ɛhɩ a, Zufʋ'n-mɔ kɔ wowula mmalasua mgbili mgbili'n-mɔ mɔ bɛ sʋ Nyanmɩan'n nʋn kulo nɩn asʋ menian mgbili mgbili'n-mɔ abʋ. Bɛ kɔ hele Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ ahʋlʋwa bɛ kɔ fʋan bɛ́ fi bɛ́ mân nɩn anun.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ bɛ kɔ wʋsʋ bɛ́ ja nɩn anun anyʋan'n bɛ kɔ gua bɛ́ kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ bɛ kɔ hɔ Ikoninwɔmʋn kulo nɩn asʋ. (Yɩ́ bʋ kele kɛ Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ ngulo man kɛ bɛ fa bɛ́ nwʋn bɛ man yɛ́ Mɩn'n, sɛ bɛ minlin an, nán Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ ɛjɔlɛ ɔ.)
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Bɛ́ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn Antiɔsʋ ɛlɔ'n, bɛ́ dɩɛ, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wɔ bɛ́ nun, ɛsɛ bɛ le fɛ elie.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.