Atos 13

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ, anɩn mgbɔmanfʋɛ nʋn ngehelefʋɛ wɔ Antiɔsʋ asɔnɩn nɩn anun. Ɛ 'nwun bɛ́: Baanabasɩ, Simeʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Bíle, Lusiyusi m'ɔ fi Silɛnɩn'n, Manahɛnɩn mɔ bɛ talɩ yɩ́ nʋn belemgbin Elɔdɩ lɩka kʋn'n yɛ̂ Sɔlʋ.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Ɛlɛhʋn kʋn, anɩn bɛ lɛ cɩ ɛhɔɛ bɛ yɔ asɔnɩn. Ɛhɩ a, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ síe Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ ahanmɩan maan bɛ lí junman'n mɔ yɩ́ ti yɛ̂ m'an fɛlɛ bɛ́'n.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Mɔ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n hanlɩn sɔ, mɔ bɛ hyɩlɩ ɛhɔɛ bɛ yɔlɩ asɔnɩn, mɔ bɛ 'ba yue'n, bɛ kɔ fa bɛ́ sa bɛ kɔ fua Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ anwʋn, bɛ kɔ sɛlɛ Nyanmɩan bɛ kɔ man bɛ́ bɛ kɔ yaci bɛ́ maan bɛ kɔ hɔ.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Ɛhɩ, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ sʋan Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ. Bɛ kɔ ju Selesi kulo nɩn asʋ. Bɛ kɔ fa meli ɛbɛlɛ bɛ kɔ hɔ Sipʋlʋ mân'n m'ɔ wɔ asue afian nɩn anun.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Mɛlɛ mɔ bɛ juli kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Salaminnin nɩn asʋ'n, bɛ kɔ han Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua'n-mɔ anun. Mɔ Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ bɛ 'kɔ'n, bɛ nʋn Zʋan mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Maakɩ'n y'ɔ hɔlɩ ɔ. Ɔ tɩ bɛ́ bʋkafʋɛ.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Ɛsɛ bɛ fi Salaminnin ɛbɛlɛ, bɛ kɔ kpɛ asue afian kpɔlɛ sɔ'n dede bɛ kɔ ju kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pafɔsʋ nɩn asʋ. Bɛ tʋlɩ Zufʋ bian kʋn ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Bâ-Zozi. Ɔ yɩ jiliwa ɛsɛ ɔ bu yɩ́ nwʋn kɛ ɔ tɩ Nyanmɩan kpɔmanfʋɛ.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Anɩn Bâ-Zozi sɔ'n wɔ bian m'ɔ sie Sipʋlʋ mân nɩn anwʋn ɛbɛlɛ. Bɛ fɛlɛ bian sɔ'n Sɛɛzusu Polusu. Ɔ tɩ ngɛlɛfʋɛ. Ɔ kɔ man bɛ kɔ fɛlɛ Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ, ɔ sanlɩn kɛ ɔ kulo kɛ ɔ tie Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Mɔ Sɛɛzusu Polusu man bɛ fɛlɛlɩ bɛ́'n, Bâ-Zozi mɔ gɛlɛkɩ anɩɛ nɩn anun bɛ fɛlɛ yɩ́ Elimasɩ mɔ yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ sʋanlan m'ɔ yɩ jiliwa, ɔ kɔ totua Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ atɩn, ɛsɛ ɔ kɔ han kɔ hele kpain'n kɛ n'ɔ de Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n di.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Ɛhɩ a, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ jinlan Sɔlʋ mɔ ɛsɛ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɔlʋ nɩn anzin. Ɔ kɔ tu yɩ́ nyɩn kɔ gua Elimasɩ anwʋn. yɩ́ nwan:
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 “Apoo ati anun ɛtɛ sʋanlan, Abɔnsanmʋn awa, m'ɔ kpɔ like kʋalaa m'ɔ tɩ kpa, cɩan benin yɛ̂ Nyanmɩan ninnge m'ɔ kɔ sesie'n ɛ 'yaci yɩ́ ɛsɛcɩ ɔ.
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Kɩkaala dɩɛ, nwun yɩ́ kɛ yɛ́ Mɩn 'ba fin wɔ́ like. Wɔ́ nyɩn'n 'ba sin mɛlɛ kaan sʋa, ɛ ngɔ nwun man sɛnzɛ'n kʋ́n.”
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Mɔ kʋnmanna'n nwunlin yɩ́ sɔ'n, ɛjɔlɛ'n sinlin yɩ́ nwʋn. Ɔ kɔ le yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n kɔ li.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Ɛhɩ anzin, Pɔlʋ nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ bɛ kɔ fʋ meli nun Pafɔsʋ ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ bɔ bɛ́ ti Panfili mân nɩn anun. Bɛ kɔ hɔ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɛlɩzʋ nɩn asʋ. Zʋan Maakɩ kɔ yaci bɛ́ ɛbɛlɛ ɔ kɔ sa yɩ́ nzin Zoluzalɛmʋn.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ bɛ kɔ fa atɩn'n bɛ́ nʋan y'ɔ le Antiɔsʋ m'ɔ wɔ Pizidi mân nun'n. Ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n, bɛ kɔ wʋlʋ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn sua nɩn anun bɛ kɔ tɛtanlan asɩ.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Asɔnɩn ɛyɔlɛ nɩn anun, menian kɔ kɩnnga Moyizɩ mala kalata'n nʋn mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ dɩɛ'n. Mɔ bɛ kɩnngalɩ yuelɩ'n, asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ man bɛ hanlɩn bɛ helelɩ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɛ: “Anianman mmelenzua-mɔ, sɛ ɛmɔ le ɛjɔlɛ bɛ kan bɛ wowula bɛ́ mɔ b'a yia ɛwa nɩn anwʋnsɛlɛ a, atɩn wɔ nun.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Mɔ mgbain'n-mɔ hanlɩn sɔ'n, Pɔlʋ kɔ jasʋ, ɔ kɔ tʋ yɩ́ sa ɔ kɔ bʋbʋ bɛ́, yɩ́ nwan: “Izalayɛ amma ɔ nʋn ɛmɔ mɔ ɛmɔ anyɩn sɔ Nyanmɩan bɛ sʋ yɩ́'n, ɛmɔ tíe.
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Izalayɛ amma'n-mɔ Nyanmɩan nɩn a fɛlɛ yɛ́ nan-mɔ. Ɔ a man b'a li ata bɛ́ nwʋn a sʋn mɛlɛ mɔ anɩn bɛ tɩ nyɔfʋɛ Ezipiti mân nɩn anun ɛlɔ'n. Ɛhɩ anzin, tunmin sʋ, Nyanmɩan a yɩ bɛ́ fi Ezipiti mân nɩn anun.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Mɛlɛ mɔ anɩn bɛ nanndɩ ɛwâ nɩn anun'n, Nyanmɩan gualɩ bɛ́ nʋan alɩɛ kɔ yɔ afʋɛ abulanan.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Nyanmɩan kɔ bɔ mân nsʋ abʋsʋ Kanaân mân nɩn anun ɔ kɔ fa bɛ́ lɩka'n kɔ man yɛ́ nan-mɔ kɛ bɛ́ ajâ like.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Afʋɛ kɔ yɔ ɛya nnan abulanun kɔ sɩn.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Samiɛ mɛlɛ sʋ, bɛ́ nwan bɛ kulo kɛ bɛ nyan belemgbin maan ɔ sie bɛ́. Nyanmɩan kɔ sie Kisi awa Sayuli m'ɔ fi Bɩnnzʋamɩn afilie nɩn anun'n belemgbin kɔ man bɛ́. Sayuli lili belemgbin afʋɛ abulanan.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Mɔ Nyanmɩan tuli yɩ́'n y'ɔ sielɩ Davidi belemgbin ɔ. Nyanmɩan lili Davidi anwʋn adanzɩɛ kɛ: M'an nwun yɩ́ kɛ Jese awa Davidi tɩ mɩ́n ahʋnlɩn nun sʋanlan. Like kʋalaa mɔ mɩn kulo'n yɛ̂ ɔ 'yɔ ɔ.
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 “Davidi abʋsʋ sʋanlan kʋn y'ɔ le Zozi. Nyanmɩan a sie Zozi kɛ Izalayɛ mân nɩn ati Ngʋandefʋɛ. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan bɔlɩ anɔhʋba sɔ'n.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Asannan nán Zozi a a'n, Zʋan hanlɩn helelɩ Izalayɛ mân bɔndɩn'n kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán Nyanmɩan maan ɔ sɔ́nɩn bɛ́.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Mɔ Zʋan 'kɔ yɩ́ ayuelɩɛ'n, ɔ kɔ bisa menian'n-mɔ kɛ: ‘Ɛmɔ nwan: nwan sʋanlan dɩɛ y'ɔ le mɩ́n? Sʋanlan'n mɔ ɛmɔ lɛ nwʋnndɛ yɩ́'n, nán yɩ́ y'ɔ le mɩ́n! Nan ɛmɔ tíe, sʋanlan kʋn fi mɩ́n nzin ɔ lɛ ba, mɩn nzɛ nvata man kɛ mɩn nyannjɩ yɩ́ ja mgbabʋa nyanman'n.’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “Anianman mmelenzua, ɛmɔ mɔ bɛ tɩ Abalahamʋn abʋsʋ menian, ɔ nʋn ɛmɔ mɔ ɛmɔ tɩ man Zufʋ kʋsʋ ɛmɔ anyɩn sɔ Nyanmɩan bɛ sʋ yɩ́'n, yɛ́ dunman nun ati yɛ̂ bɛ́ ti ele ngalɩɛ ɛhɩ a a ɔ.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Afɩ, Zoluzalɛmʋn amma'n-mɔ nʋn bɛ́ mgbain'n-mɔ, b'a mmu man Zozi sʋanlan. Ɛsɛ ɛjɔlɛ mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hɛlɛlɩ mɔ ɛnwʋnmɩan ele biala bɛ kɩnnga'n, b'a ndɩ man yɩ́ bʋ. Nan bɛ́ dɩɛ, b'a man b'a hun Zozi. B'a man ɛjɔlɛ'n mɔ mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn nɩn a kpɩn sʋ.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Bɛ si Pilatɩ sʋ kɛ ɔ mán bɛ hún yɩ́. Kʋsʋ b'a ngʋala b'a ngele man kɛ like sʋa ati yɛ̂ yɛ́ nwan bɛ́ hún yɩ́ ɔ.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Mɔ Zozi anwʋn ɛjɔlɛ'n kʋalaa m'ɔ wɔ Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun'n kpɩnlɩn sʋ'n, bɛ kɔ yɩ yɩ́ fi kʋlʋwa nɩn asʋ bɛ kɔ hɔ kɔ sie yɩ́.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Nan Nyanmɩan man ɔ fi ewue nun ɔ'a tinnge.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Mɔ Zozi fi ewue nun tinngelɩ'n, ɔ yɩlɩ yɩ́ nwʋn cɩan kɔ yɔ nyɛ nyɛ ɔ helelɩ bɛ́ mɔ bɛ nʋn yɩ́ nanndɩlɩ'n, ɔ bɔ yɩ́ bʋ Galile mân nɩn anun ɔ kɔ ju Zoluzalɛmʋn. Menian sɔ'n-mɔ, bɛ́ yɛ̂ sian dɩɛ, bɛ lɛ di adanzɩɛ bɛ kan yɩ́ ɛjɔlɛ'n bɛ kele Izalayɛ mân nɩn ɔ.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 “Yɛ́ muonun yɛ lɛ bɔ Ɛjɔlɛkpa sɔ'n yɛ kele ɛmɔ. Ɔ tɩ like mɔ Nyanmɩan falɩ bɔlɩ yɛ́ nan-mɔ anɔhʋba ɔ.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Nyanmɩan a man anɔhʋba sɔ nɩn a kpɩn sʋ a man yɛ́ mɔ yɛ tɩ yɛ́ nan-mɔ abʋsʋ menian'n. Ɔ sanlɩn kɛ, ɔ'a man Zozi fi ewue nun a tinnge kɛ bɛ kpɩnlɩn bɛ hɛlɛlɩ yɩ́ wɔ Izalayɛ ejue ɛtʋɛ kalata nɩn ati nnyuan nɩn anun'n kɛ:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 “Nyanmɩan hanlɩn kɛ ɔ 'man ɔ fi ewue nun tinnge, ɔ 'man ɔ nwu man kʋ́n. Ɛ 'nwun kɛ ɔ kpɩnlɩn hanlɩn yɩ́'n:
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Ɛhɩka ati, lɩka kʋn biekun yɩ́ nwan:
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 “Mɛlɛ mɔ anɩn belemgbin Davidi tɛ tɩ asɩ'n, like mɔ Nyanmɩan bisalɩ yɩ́ kɛ ɔ yɔ́'n, ɔ yɔlɩ. Davidi a wu, b'a sie yɩ́ lɩka mɔ bɛ sielɩ yɩ́ nan-mɔ'n, ɔ'a kpɔlɔ.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Nan sʋanlan'n mɔ Nyanmɩan a man ɔ fi ewue nun ɔ a tinnge'n, ɔ'a mgbɔlɔ man.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 “Anianman mmelenzua-mɔ, ɛmɔ nwún yɩ́ kɛ Zozi dunman nun yɛ̂ ɛmɔ kʋala kɛ bɛ nyan ɛtɛ face ɔ.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Sʋanlan biala m'ɔ de yɩ́ di'n, ɔ nyan yɩ́ ti fi yɩ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n-mɔ kʋalaa mɔ Moyizɩ mala nɩn a ngʋala a nne man ɛmɔ'n fi nun fite.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Ɛmɔ nɩ́an bɛ́ nwʋn kpa, nán ɛjɔlɛ'n mɔ Nyanmɩan mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ hanlɩn nɩn a nga man ɛmɔ anwʋn. Afɩ, bɛ́ nwan:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 Atubɛnwʋn mma,
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Mɔ Pɔlʋ anʋan tɔlɩ mɔ bɛ fi asɔnɩn bɛ fitelɩ'n, bɛ kɔ han bɛ kɔ hele Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɛ bɛ sá bɛ bála ɛnwʋnmɩan ele cɩan fʋfɔlɛ nán bɛ hán ɛjɔlɛ sɔ'n biekun.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Mɔ bɛ sanndɩlɩ'n, Zufʋ'n-mɔ dɔʋn nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nan kʋsʋ bɛ kɔ Zufʋ'n-mɔ asɔnɩn'n bie'n, bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ bɔ Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ bɛ́ nʋn bɛ kɔ jʋjɔ. Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ bɛ kɔ bʋtʋ bɛ́ kɛ Zozi anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n mɔ b'a tɩ'n, bɛ tíla nun kpa.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Mɔ ɛnwʋnmɩan ele cɩan'n mɔ bɛ helelɩ'n juli'n, yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn etie ati, kulo bɔndɩn'n kɔ yia.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Mɔ Zufʋ'n-mɔ nwunlin yɩ́ sɔ'n, bɛ kɔ fa Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ anwʋn ɛkpɔ. Ɛjɔlɛ'n mɔ Pɔlʋ lɛ kan'n, anɩn bɛ lɛ bɔ bɛ yɩ bɛ kpɛ yɩ́ nzʋba.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ kɔ nyan anwʋnsɛlɛ bɛ kɔ han bɛ kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ Zufʋ'n-mɔ, ɛmɔ yɛ̂ ɔ di kɛ bɛ di mʋa bɛ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n bɛ kele ɛmɔ ɔ. Nan kɛmɔ ɔ njian man ɛmɔ, mɔ ɛsɛ ɛmɔ nɩan an, ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n nzɛ nvata man ɛmɔ'n, yɩ́ ti, kɩkaala dɩɛ, yɛ lɛ kaci yɛ́ nyɩn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n-mɔ ɛlɔ.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Ɔ sanlɩn kɛ, ɛ 'nwun junman'n mɔ yɛ́ Mɩn a fa a wula yɛ́ sa nun'n, yɩ́ nwan:
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Mɔ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ, bɛ kɔ yɩ yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ nɩn ayɛ. Bɛ́ kʋalaa mɔ Nyanmɩan a hɛlɛ bɛ́ dunman yɩ́ kalata nɩn anun kɛ bɛ nyán ngʋan m'ɔ le man ayuelɩɛ'n, menian sɔ'n-mɔ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Yɛ́ Mɩn Anʋan Ɛjɔlɛ'n kɔ tɛlɛ ɛbɛlɛ etin nɩn asʋ.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ɛhɩ a, Zufʋ'n-mɔ kɔ wowula mmalasua mgbili mgbili'n-mɔ mɔ bɛ sʋ Nyanmɩan'n nʋn kulo nɩn asʋ menian mgbili mgbili'n-mɔ abʋ. Bɛ kɔ hele Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ ahʋlʋwa bɛ kɔ fʋan bɛ́ fi bɛ́ mân nɩn anun.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ bɛ kɔ wʋsʋ bɛ́ ja nɩn anun anyʋan'n bɛ kɔ gua bɛ́ kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ bɛ kɔ hɔ Ikoninwɔmʋn kulo nɩn asʋ. (Yɩ́ bʋ kele kɛ Zufʋ'n-mɔ mɔ bɛ ngulo man kɛ bɛ fa bɛ́ nwʋn bɛ man yɛ́ Mɩn'n, sɛ bɛ minlin an, nán Pɔlʋ nʋn Baanabasɩ ɛjɔlɛ ɔ.)
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Bɛ́ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn Antiɔsʋ ɛlɔ'n, bɛ́ dɩɛ, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wɔ bɛ́ nun, ɛsɛ bɛ le fɛ elie.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.