Atos 12
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ bɛ juli Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n, belemgbin *Elɔdɩ kɔ bɔ yɩ́ bʋ ɔ kɔ hele asɔnɩn mma'n mmie-mɔ ahʋlʋwa.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ɔ kɔ man bɛ kɔ fa dadɩɛ bɛ kɔ hun Zʋan anianman bian Zʋakɩ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kɛmɔ Elɔdɩ nɩan an, yɩ́ nyɔlɩɛ sɔ'n yɔ Zufʋ'n-mɔ ɛnyɩnmɩn'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ hyɩ Pɩɛlɩ. Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ 'di a, bɛ nni man kpaʋn'n mɔ fali ayile wɔ nun'n tɛmʋn sɔ'n yɛ̂ bɛ hyɩlɩ yɩ́ ɔ.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Mɔ bɛ hyɩlɩ Pɩɛlɩ yuelɩ'n, Elɔdɩ kɔ man bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ. Ɔ kɔ fa yɩ́ kɔ wula nzalafʋ fatule nnan asa nun. Fatule kʋn biala, nzalafʋ nnan yɛ̂ bɛ wɔ nun ɔ. Anɩn Elɔdɩ lɛ nwʋnndɛ kɛ bɛ di Pakɩ fɛtɩ'n yue a, yɛ̂ ɔ 'fa Pɩɛlɩ fite bagua nɩn anyunnun ɔ bua yɩ́ ndɛɛ ɔ.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Anɩn Pɩɛlɩ la fiadɩ sua nɩn anun, nan asɔnɩn mma'n-mɔ kɔ sɛlɛ Pɩɛlɩ ati nzɛlɛ m'ɔ sʋ ɛbʋɛ.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, alɩ́ɛ cɩn an, anɩn Elɔdɩ lɛ bua Pɩɛlɩ ndɛɛ. Bɛ kɔ fa ngɔnzɔngɔnzɔ nnyuan bɛ kɔ cɩcɩ Pɩɛlɩ, ɔ la nzalafʋ nnyuan afian ɔ lɛ dafɩ. Nzalafʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ sisa fiadɩ sua'n jijin anʋan nɩn anyunnun ɛbɛlɛ.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Ɛbɛlɛ ala, yɛ̂ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ fite. Lɩka mɔ Pɩɛlɩ la'n kɔ ta yuein kɛ kanlannɩɛ. Nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n kɔ kpusu kpusu Pɩɛlɩ ɔ kɔ tinnge yɩ́. Yɩ́ nwan: “Pɩɛlɩ, kan wɔ́ nwʋn jasʋ!” Yɩ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ'n-mɔ kɔ foti kɔ gua.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Bɔfʋɛ'n nwan: “Fa wɔ́ bɛlɛtɩ'n cɩ wɔ́ nwʋn sʋ nán wowula wɔ́ mgbabʋa'n.” Pɩɛlɩ kɔ jasʋ ɔ kɔ fa yɩ́ bɛlɛtɩ'n kɔ hyɩ yɩ́ nwʋn sʋ ɔ kɔ wowula yɩ́ mgbabʋa'n. Bɔfʋɛ'n nwan: “Wula wɔ́ taladɩɛ kpili'n nán si mɩ́n sʋ.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Pɩɛlɩ si bɔfʋɛ'n sʋ ɔ fi fiadɩ sua nɩn anun ɔ kɔ fite. Yɩ́ ajʋnlɩn nun an, anɩn ɛlalɩɛ yɛ̂ ɔ lɛ cɩn ɔ. Afɩ ɔ nwunlin man nun kɛ bɔfʋɛ'n yɛ̂ ɔ lɛ di junman sɔ'n sakpa ɔ.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Ɔ nʋn bɔfʋɛ'n, bɛ kɔ san alimʋa nzalafʋ fatule nɩn anwʋn, bɛ kɔ san m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n kʋsʋ anwʋn. Bɛ kɔ tʋ bulalɛ anʋan'n mɔ bɛ tʋ yɩ́ a, anɩn bɛ lɛ wʋlʋ kulo nɩn anun'n. Anʋan sɔ nɩn angʋnmɩn kɔ tike bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ fite. Bɛ kɔ sɩn gota kʋn asʋ, bɔfʋɛ'n kɔ yaci Pɩɛlɩ ɛbɛlɛ ɔ kɔ nwannyan.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Afɩ m'ɔ yɔlɩ sɔ'n, bɛlɛ mɔ Pɩɛlɩ a nwun nun ɔ. Yɩ́ nwan: “Sɩan dɩɛ, m'an nwun yɩ́ yuein. Yɛ́ Mɩn a sʋan yɩ́ bɔfʋɛ'n kɛ ɔ bála a le mɩ́n fi Elɔdɩ asa nun ɔ nʋn ɛtɛ'n kʋalaa mɔ Zufʋ'n-mɔ susu mɩ́n'n.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 M'ɔ jʋnlɩnlɩn dede m'ɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ nɩn abʋ'n, ɔ kɔ bɔ yɩ́ ti Zʋan mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Maakɩ nɩn anin Mali awulo ɛlɔ. Ɔ 'kɔ a ju a, menian dɔʋn kpa a yia ɛbɛlɛ bɛ lɛ yɔ asɔnɩn.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Pɩɛlɩ kɔ bɔ anʋan'n. Afanɩan balasua kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Lodɩ, ɔ kɔ hɔ anʋan nɩn etike.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Mɔ Lodɩ tɩlɩ Pɩɛlɩ anɩn'n, ɔ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ nan kʋsʋ ɔ ngɔ tike man anʋan'n. Ɔ kɔ nwanndi kɔ hɔ kɔ bɔ amannɩɛ awulo kunnun ɛlɔ kɛ Pɩɛlɩ y'ɔ lɛ bɔ anʋan nɩn ɔ.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 M'ɔ bɔlɩ amannɩɛ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Se kɛ ɛ lɛ sɛ!”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Mɔ bɛ 'kɩkan ɛhɩ'n, anɩn Pɩɛlɩ tɛ jin anʋan nɩn anzin ɔ tɛ bɔ. Bɛ 'tike anʋan nɩn an, Pɩɛlɩ jin. Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Pɩɛlɩ kɔ bʋbʋ bɛ́ kɛ bɛ múan bɛ́ nʋan. Kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ yɛ̂ Mɩn yɩlɩ yɩ́ fi fiadɩ sua nɩn anun'n, ɔ kɔ sʋsɔ sʋ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́. Ɛsɛ yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hán ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ hele Zʋakɩ nʋn anianman'n-mɔ.” M'ɔ hanlɩn sɔ'n, ɔ fitelɩ ɔ bɔlɩ yɩ́ ti lɩka fʋfɔlɛ.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede alɩ́ɛ kɔ hɩn. Nzalafʋ'n-mɔ kpʋnndɛ Pɩɛlɩ a, bɛ nwun Pɩɛlɩ nin. Bɛ́ nyɩn kɔ bʋlʋ.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Elɔdɩ kɔ man bɛ kɔ hɔ yɩ́ ɛkpʋnndɛ. Bɛ kɔ kpʋnndɛ yɩ́ dede ɔ tɩ man mɔ bɛ lɛ nwun yɩ́ ɔ. Ɛhɩ a, Elɔdɩ kɔ man bɛ kɔ bisa bisa nzalafʋ sɔ'n-mɔ kosuan. Yɩ́ bɛ-yue-asɩɛ, Elɔdɩ manlɩn atɩn kɛ bɛ hún bɛ́.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Elɔdɩ a fɛ Tii nʋn Sidʋn amma'n-mɔ anwʋn ɛya kpa. Ɛhɩka ati, bɛ kɔ nwun Elɔdɩ menian'n-mɔ mɔ bɛ di yɩ́ sua nɩn anun junman nɩn asʋ kpain nɩn anwʋn bɛ nʋn yɩ́ kɔ tila amanngʋan. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Balasɩtusi. Bɛ́ nʋan kɔ sɛ bɛ́ nwʋn, bɛ kɔ a kɔ tʋ Elɔdɩ. Bɛ kɔ sɩn Balasɩtusi asʋ bɛ kɔ fa bɛ kɔ tʋ Elɔdɩ anyunnun kɛ bɛ kulo kɛ bɛ sesie bɛ́ afian. Ɔ sanlɩn kɛ, Elɔdɩ mân'n y'ɔ man bɛ didi ɔ.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Bɛ kɔ hele bɛ́ nwʋn cɩan. Mɔ cɩan sɔ'n juli'n, Elɔdɩ kɔ wula yɩ́ belemgbin taladɩɛ'n ɔ kɔ tanlan yɩ́ bia nɩn asʋ. Ɔ kɔ han ɛjɔlɛ dede yɩ́ nʋan kɔ tɔ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Menian'n-mɔ kɔ bɔ bɛ́ sa nun. Bɛ́ nwan: “Nyanmɩan yɛ̂ ɔ'a jʋjɔ ɔ, nán nan kulo sʋanlan ɔ!”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Tɛmʋn sɔ'n, yɛ́ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ yɩ ewue kɔ tʋ Elɔdɩ anwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ, Elɔdɩ a man b'a sʋ yɩ́ kɛ bɛ sʋ Nyanmɩan'n. Ngakʋba kɔ li Elɔdɩ bɛ kɔ hun yɩ́.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ɛhɩ nʋn ɛhɩ a, anɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n lɛ tɛlɛ, menian dɔʋn lɛ fa bɛ́ nwʋn bɛ man yɛ́ Mɩn.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ dɩɛ, mɔ bɛ nʋn anwan'n walɩ Zoluzalɛmʋn yuelɩ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Antiɔsʋ. Mɔ bɛ 'kɔ'n, bɛ nʋn Zʋan mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Maakɩ'n yɛ̂ ɔ hɔlɩ ɔ.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.