Atos 12

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ bɛ juli Zoluzalɛmʋn ɛbɛlɛ'n, belemgbin *Elɔdɩ kɔ bɔ yɩ́ bʋ ɔ kɔ hele asɔnɩn mma'n mmie-mɔ ahʋlʋwa.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ɔ kɔ man bɛ kɔ fa dadɩɛ bɛ kɔ hun Zʋan anianman bian Zʋakɩ.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Kɛmɔ Elɔdɩ nɩan an, yɩ́ nyɔlɩɛ sɔ'n yɔ Zufʋ'n-mɔ ɛnyɩnmɩn'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ hyɩ Pɩɛlɩ. Zufʋ'n-mɔ fɛtɩ'n mɔ bɛ 'di a, bɛ nni man kpaʋn'n mɔ fali ayile wɔ nun'n tɛmʋn sɔ'n yɛ̂ bɛ hyɩlɩ yɩ́ ɔ.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Mɔ bɛ hyɩlɩ Pɩɛlɩ yuelɩ'n, Elɔdɩ kɔ man bɛ kɔ tʋ yɩ́ fiadɩ. Ɔ kɔ fa yɩ́ kɔ wula nzalafʋ fatule nnan asa nun. Fatule kʋn biala, nzalafʋ nnan yɛ̂ bɛ wɔ nun ɔ. Anɩn Elɔdɩ lɛ nwʋnndɛ kɛ bɛ di Pakɩ fɛtɩ'n yue a, yɛ̂ ɔ 'fa Pɩɛlɩ fite bagua nɩn anyunnun ɔ bua yɩ́ ndɛɛ ɔ.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Anɩn Pɩɛlɩ la fiadɩ sua nɩn anun, nan asɔnɩn mma'n-mɔ kɔ sɛlɛ Pɩɛlɩ ati nzɛlɛ m'ɔ sʋ ɛbʋɛ.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, alɩ́ɛ cɩn an, anɩn Elɔdɩ lɛ bua Pɩɛlɩ ndɛɛ. Bɛ kɔ fa ngɔnzɔngɔnzɔ nnyuan bɛ kɔ cɩcɩ Pɩɛlɩ, ɔ la nzalafʋ nnyuan afian ɔ lɛ dafɩ. Nzalafʋɛ'n-mɔ mɔ bɛ sisa fiadɩ sua'n jijin anʋan nɩn anyunnun ɛbɛlɛ.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ɛbɛlɛ ala, yɛ̂ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ fite. Lɩka mɔ Pɩɛlɩ la'n kɔ ta yuein kɛ kanlannɩɛ. Nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n kɔ kpusu kpusu Pɩɛlɩ ɔ kɔ tinnge yɩ́. Yɩ́ nwan: “Pɩɛlɩ, kan wɔ́ nwʋn jasʋ!” Yɩ́ sa ngɔnzɔngɔnzɔ'n-mɔ kɔ foti kɔ gua.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Bɔfʋɛ'n nwan: “Fa wɔ́ bɛlɛtɩ'n cɩ wɔ́ nwʋn sʋ nán wowula wɔ́ mgbabʋa'n.” Pɩɛlɩ kɔ jasʋ ɔ kɔ fa yɩ́ bɛlɛtɩ'n kɔ hyɩ yɩ́ nwʋn sʋ ɔ kɔ wowula yɩ́ mgbabʋa'n. Bɔfʋɛ'n nwan: “Wula wɔ́ taladɩɛ kpili'n nán si mɩ́n sʋ.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Pɩɛlɩ si bɔfʋɛ'n sʋ ɔ fi fiadɩ sua nɩn anun ɔ kɔ fite. Yɩ́ ajʋnlɩn nun an, anɩn ɛlalɩɛ yɛ̂ ɔ lɛ cɩn ɔ. Afɩ ɔ nwunlin man nun kɛ bɔfʋɛ'n yɛ̂ ɔ lɛ di junman sɔ'n sakpa ɔ.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Ɔ nʋn bɔfʋɛ'n, bɛ kɔ san alimʋa nzalafʋ fatule nɩn anwʋn, bɛ kɔ san m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n kʋsʋ anwʋn. Bɛ kɔ tʋ bulalɛ anʋan'n mɔ bɛ tʋ yɩ́ a, anɩn bɛ lɛ wʋlʋ kulo nɩn anun'n. Anʋan sɔ nɩn angʋnmɩn kɔ tike bɛ́ nyunnun ɛbɛlɛ. Bɛ kɔ fite. Bɛ kɔ sɩn gota kʋn asʋ, bɔfʋɛ'n kɔ yaci Pɩɛlɩ ɛbɛlɛ ɔ kɔ nwannyan.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Afɩ m'ɔ yɔlɩ sɔ'n, bɛlɛ mɔ Pɩɛlɩ a nwun nun ɔ. Yɩ́ nwan: “Sɩan dɩɛ, m'an nwun yɩ́ yuein. Yɛ́ Mɩn a sʋan yɩ́ bɔfʋɛ'n kɛ ɔ bála a le mɩ́n fi Elɔdɩ asa nun ɔ nʋn ɛtɛ'n kʋalaa mɔ Zufʋ'n-mɔ susu mɩ́n'n.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 M'ɔ jʋnlɩnlɩn dede m'ɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ nɩn abʋ'n, ɔ kɔ bɔ yɩ́ ti Zʋan mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Maakɩ nɩn anin Mali awulo ɛlɔ. Ɔ 'kɔ a ju a, menian dɔʋn kpa a yia ɛbɛlɛ bɛ lɛ yɔ asɔnɩn.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Pɩɛlɩ kɔ bɔ anʋan'n. Afanɩan balasua kʋn, bɛ fɛlɛ yɩ́ Lodɩ, ɔ kɔ hɔ anʋan nɩn etike.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Mɔ Lodɩ tɩlɩ Pɩɛlɩ anɩn'n, ɔ kɔ li yɩ́ nwʋn fɛ nan kʋsʋ ɔ ngɔ tike man anʋan'n. Ɔ kɔ nwanndi kɔ hɔ kɔ bɔ amannɩɛ awulo kunnun ɛlɔ kɛ Pɩɛlɩ y'ɔ lɛ bɔ anʋan nɩn ɔ.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 M'ɔ bɔlɩ amannɩɛ sɔ'n, bɛ́ nwan: “Se kɛ ɛ lɛ sɛ!”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Mɔ bɛ 'kɩkan ɛhɩ'n, anɩn Pɩɛlɩ tɛ jin anʋan nɩn anzin ɔ tɛ bɔ. Bɛ 'tike anʋan nɩn an, Pɩɛlɩ jin. Ɛjɔlɛ'n kɔ sin bɛ́ nwʋn.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Pɩɛlɩ kɔ bʋbʋ bɛ́ kɛ bɛ múan bɛ́ nʋan. Kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ yɛ̂ Mɩn yɩlɩ yɩ́ fi fiadɩ sua nɩn anun'n, ɔ kɔ sʋsɔ sʋ ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́. Ɛsɛ yɩ́ nwan: “Ɛmɔ hán ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ hele Zʋakɩ nʋn anianman'n-mɔ.” M'ɔ hanlɩn sɔ'n, ɔ fitelɩ ɔ bɔlɩ yɩ́ ti lɩka fʋfɔlɛ.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ɔ wɔ ɛbɛlɛ dede alɩ́ɛ kɔ hɩn. Nzalafʋ'n-mɔ kpʋnndɛ Pɩɛlɩ a, bɛ nwun Pɩɛlɩ nin. Bɛ́ nyɩn kɔ bʋlʋ.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Elɔdɩ kɔ man bɛ kɔ hɔ yɩ́ ɛkpʋnndɛ. Bɛ kɔ kpʋnndɛ yɩ́ dede ɔ tɩ man mɔ bɛ lɛ nwun yɩ́ ɔ. Ɛhɩ a, Elɔdɩ kɔ man bɛ kɔ bisa bisa nzalafʋ sɔ'n-mɔ kosuan. Yɩ́ bɛ-yue-asɩɛ, Elɔdɩ manlɩn atɩn kɛ bɛ hún bɛ́.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn Elɔdɩ a fɛ Tii nʋn Sidʋn amma'n-mɔ anwʋn ɛya kpa. Ɛhɩka ati, bɛ kɔ nwun Elɔdɩ menian'n-mɔ mɔ bɛ di yɩ́ sua nɩn anun junman nɩn asʋ kpain nɩn anwʋn bɛ nʋn yɩ́ kɔ tila amanngʋan. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Balasɩtusi. Bɛ́ nʋan kɔ sɛ bɛ́ nwʋn, bɛ kɔ a kɔ tʋ Elɔdɩ. Bɛ kɔ sɩn Balasɩtusi asʋ bɛ kɔ fa bɛ kɔ tʋ Elɔdɩ anyunnun kɛ bɛ kulo kɛ bɛ sesie bɛ́ afian. Ɔ sanlɩn kɛ, Elɔdɩ mân'n y'ɔ man bɛ didi ɔ.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Bɛ kɔ hele bɛ́ nwʋn cɩan. Mɔ cɩan sɔ'n juli'n, Elɔdɩ kɔ wula yɩ́ belemgbin taladɩɛ'n ɔ kɔ tanlan yɩ́ bia nɩn asʋ. Ɔ kɔ han ɛjɔlɛ dede yɩ́ nʋan kɔ tɔ.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Menian'n-mɔ kɔ bɔ bɛ́ sa nun. Bɛ́ nwan: “Nyanmɩan yɛ̂ ɔ'a jʋjɔ ɔ, nán nan kulo sʋanlan ɔ!”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Tɛmʋn sɔ'n, yɛ́ Mɩn bɔfʋɛ'n kʋn kɔ yɩ ewue kɔ tʋ Elɔdɩ anwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ, Elɔdɩ a man b'a sʋ yɩ́ kɛ bɛ sʋ Nyanmɩan'n. Ngakʋba kɔ li Elɔdɩ bɛ kɔ hun yɩ́.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Ɛhɩ nʋn ɛhɩ a, anɩn Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n lɛ tɛlɛ, menian dɔʋn lɛ fa bɛ́ nwʋn bɛ man yɛ́ Mɩn.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ dɩɛ, mɔ bɛ nʋn anwan'n walɩ Zoluzalɛmʋn yuelɩ'n, bɛ kɔ sa bɛ kɔ hɔ Antiɔsʋ. Mɔ bɛ 'kɔ'n, bɛ nʋn Zʋan mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Maakɩ'n yɛ̂ ɔ hɔlɩ ɔ.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.