Atos 11

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, mmɔfʋɛ'n-mɔ nʋn anianman'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Zude mân nɩn anun'n kɔ tɩ kɛ bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n, bɛ́ kʋsʋ b'a le Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n b'a li.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Nan mɔ Pɩɛlɩ salɩ walɩ Zoluzalɛmʋn'n, Zufʋ'n-mɔ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn'n kɔ tu yɩ́ nyunnun.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Bɛ́ nwan: “A wʋlʋ menian mɔ bɛ tɩ man Zufʋ nɩn awulo, ɛsɛ ɛ nʋn bɛ́ a didi!”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ sʋ ɔ kɔ hehele bɛ́ nun kɛ ɛjɔlɛ'n kpɩnlɩn yɔlɩ'n. Yɩ́ nwan:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Anɩn n wɔ Zope kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Ɛlɛhʋn kʋn, mɛlɛ mɔ mɩn 'yɔ asɔnɩn'n, n gɔ nwun like kʋn kɛ ɛlalɩɛ nun. Like'n mɔ n nwunlin yɩ'n tɩ kɛ tɔbɩlɩ sʋ ɛtanlan kpili kpa. Bɛ lile yɩ́ nʋan nnan nɩn anun, ɔ fi anwunno anɩn ɔ lɛ ju ba mɩ́n nwʋn ɛbɛlɛ.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Mɩn 'nɩan ɛtanlan nɩn anun an, n gɔ nwun naan ngacile ngacile'n-mɔ kʋalaatin m'ɔ tɩ yɛ́ cilie'n. Bɛ́ mɔ bɛ́ ja tɩ nnan, bɛ́ mɔ bɛ cʋɩn bɛ́ nwʋn asɩ ɔ nʋn nnʋnman'n-mɔ.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Mɩn 'tie a, anɩn anɩɛ kʋn lɛ kan kele mɩ́n kɛ: ‘Pɩɛlɩ, jasʋ kun bie di!’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 “Mɔ n dɩlɩ yɩ́ sɔ'n, nán m'an se kɛ: ‘Cɛcɛ, yɛ́ Mɩn! Ɔ sanlɩn kɛ like mɔ a tua kɛ nán yɛ di anaan efian a gua yɩ́ nwʋn'n, n nili man bie lé.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 “Ɛsɛ anɩɛ'n fi anwunno ɔ kɔ te biekun. Yɩ́ nwan: ‘Like mɔ Nyanmɩan nwan ɔ tɩ kpa'n, n'ɛ bu yɩ́ kɛ ɔ tɩ man kpa.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Like'n kɔ yɔ sɔ dede fâ nsan yɛ̂ ɔ salɩ fʋlɩ anwunno ɔ.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 “Tɛmʋn sɔ kʋnmgba'n, menian nsan kɔ a kɔ jinlan awulo'n mɔ anɩn n wɔ nun ɛbɛlɛ nɩn anʋan nun. Bɛ fi Sezale. B'a sʋan bɛ́ kɛ b'a a yia mɩ́n.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ han kɔ hele mɩ́n kɛ nán man mɩn hyʋhyʋɩn mɩ́n bʋ asɩ, nán mɩn nʋn bɛ́ hɔ́. Anianman nsian ɛhɩ mɔ ɛmɔ nwun bɛ́ ɛwa'n, bɛ hɔlɩ somanlɩn mɩ́n Sezale. Mɩn nʋn bɛ́ yɛ̂ yɛ wʋlʋlɩ bian nɩn awulo nɩn anun ɔ.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Mɔ yɛ wʋlʋlɩ yɩ́ awulo nɩn anun'n, Kɔɔnɛyɩ kɔ han kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ nyanmɩansʋ bɔfʋɛ kʋn yɩlɩ yɩ́ nwʋn helelɩ yɩ́ yɩ́ sua nɩn anun. Bɔfʋɛ sɔ'n hanlɩn helelɩ yɩ́ kɛ: ‘Yɩ sʋanlan maan ɔ hɔ́ yía Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ Zope ɛlɔ bála.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Ɛjɔlɛ mɔ ɛ nʋn wɔ́ afilie'n, ɛmɔ tie a, bɛ 'nyan bɛ́ ti'n, ɔ 'ba han kele wɔ́.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 “N juli ɛbɛlɛ mɔ mɩn 'kan ɛjɔlɛ nɩn ala, bɛ kɔ nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɛ yɛ́ kʋsʋ yɛ nyanlɩn yɩ́ ngɛlɛmɔ nun'n.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 M'ɔ yɔlɩ sɔ'n, nán mɩ́n ti a kacɩ ɛjɔlɛ'n mɔ yɛ́ Mɩn hanlɩn'n. Yɩ́ nwan: ‘Zʋan a sɔnɩn menian'n-mɔ asue nun, nán ɛmɔ dɩɛ, Nyanmɩan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n yɛ̂ bɛ 'fa bɛ sɔnɩn ɛmɔ ɔ.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Acɛdɩɛ'n mɔ Nyanmɩan a fa a man yɛ́ mɔ y'a le yɛ́ Mɩn Zozi Kilisi y'a li'n, acɛdɩɛ kʋnmgba sɔ'n yɛ̂ ɔ'a fa ɔ'a man bɛ́ kʋsʋ bɛ́ ɔ. Anɩn n dɩ mɩ́n dɩɛ sɛ mɔ mɩn nʋn Nyanmɩan yɛ 'cʋɩn yɩ́ bʋsʋ mannzʋan ɔ?”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Mɔ bɛ tɩlɩ ɛjɔlɛ'n sʋa'n, bɛ kɔ muan bɛ́ nʋan bɛ kɔ yɩ Nyanmɩan ayɛ. Bɛ́ nwan: “Ɔ tɩ ananhɔlɛ, Nyanmɩan a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n kʋsʋ atɩn kɛ bɛ káci bɛ́ abalabɔ'n bɛ fá bɛ́ nwʋn bɛ mán yɩ́ bɛ nyán ngʋan.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Ɛhɩ, mɛlɛ mɔ bɛ 'kele yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ ahʋlʋwa mɔ bɛ hunlin Etiɛnɩn'n, asɔnɩn mma'n-mɔ bɔlɩ asanndɩɛ. Mmie-mɔ bɔlɩ bɛ́ ti Feninsi nʋn Sipʋlʋ mân nun. Mmie-mɔ kʋsʋ hɔlɩ kulo'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Antiɔsʋ nɩn asʋ. Zufʋ'n-mɔ ala yɛ̂ anɩn bɛ kan Nyanmɩan Anʋan Ɛjɔlɛ'n bɛ kele bɛ́ ɔ.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Nan kʋsʋ, yɛ́ Mɩn menian'n mmie-mɔ fi Sipʋlʋ nʋn Silɛnɩn bɛ kɔ hɔ Antiɔsʋ. Mɔ bɛ juli ɛbɛlɛ'n, bɛ kɔ bɔ yɛ́ Mɩn Zozi Ɛjɔlɛkpa'n bɛ kɔ hele bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Yɛ́ Mɩn kɔ fa yɩ́ sa kpa'n kɔ sie bɛ́ sʋ. Menian dɔʋn kpa kɔ le Ɛjɔlɛkpa'n bɔ kɔ li bɛ kɔ fa bɛ́ nwʋn bɛ kɔ man yɛ́ Mɩn.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Mɔ Zoluzalɛmʋn asɔnɩn nɩn anun menian'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, bɛ kɔ sʋan Baanabasɩ Antiɔsʋ ɛlɔ.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Baanabasɩ hɔlɩ juli ɛlɔ m'ɔ nwunlin junman'n mɔ Nyanmɩan a li yɩ́ ɛbɛlɛ'n, ɔ lili yɩ́ nwʋn fɛ. Ɔ kɔ wowula anianman'n-mɔ kʋalaa anwʋnsɛlɛ kɛ bɛ fá bɛ́ ahʋnlɩn'n kʋalaatin bɛ sʋ́ yɛ́ Mɩn.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Baanabasɩ tɩ sʋanlan kpa, ɔ le dedi ɛsɛ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n wɔ yɩ́ nun kpa. Ɛhɩ ati, menian dɔʋn kpa falɩ bɛ́ nwʋn bɛ manlɩn yɛ́ Mɩn.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Ɛhɩ anzin, Baanabasɩ hɔlɩ Sɔlʋ ɛfa Talɩsɩ.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 M'ɔ tʋlɩ Sɔlʋ'n, ɔ nʋn yɩ́ kɔ a Antiɔsʋ bɛ kɔ li ɛbɛlɛ afʋɛ kɔkɔlɛ kʋn, bɛ kɔ li junman asɔnɩn sɔ nɩn anun. Bɛ kɔ hehele menian dɔʋn kpa ninnge. Antiɔsʋ ɛbɛlɛ yɛ̂ bɛ lili mʋa bɛ fɛlɛlɩ yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ “Kilisi amma” ɔ.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Tɛmʋn sɔ'n, yɛ́ Mɩn mgbɔmanfʋɛ mmie-mɔ fi Zoluzalɛmʋn bɛ kɔ a Antiɔsʋ.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Mgbɔmanfʋɛ sɔ'n, bɛ́ nunhan kʋn li Agabisi. Agabisi kɔ jasʋ, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ man ɔ kɔ han kɛ ɔ ngɔ hyɛ man, ɛhɔɛ kpili kpa 'ba kpɩn asɩɛ'n lɩka kʋalaatin. Ɛjɔlɛ sɔ'n kpɩnlɩn sʋ mɛlɛ mɔ anɩn Kulodʋ tɩ *Lɔmʋn belemgbin kpain'n.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Mɔ yɛ́ Mɩn menian'n-mɔ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n bɛ fualɩ kɛ sʋanlan kʋn biala like mɔ yɩ́ sa kɔ tʋ yɩ́'n, ɔ fá bála maan bɛ fá bɛ nwán anianman'n-mɔ mɔ bɛ wɔ Zude mân nɩn anun ɛlɔ'n.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Bɛ kɔ yɔ yɩ́ sɔ sakpa. Bɛ kɔ yɩ Baanabasɩ nʋn Sɔlʋ kɛ bɛ fá acɛdɩɛ sɔ'n-mɔ, bɛ hɔ́ fá mán Zude mân nɩn anun ɛlɔ asɔnɩn nɩn asʋ mgbain'n-mɔ.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.