Atos 10

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛhɩ, anɩn bian kʋn wɔ Sezale kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kɔɔnɛyɩ. Ɔ tɩ *Lɔmʋn kʋan mma'n-mɔ fâ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ “Itali kʋan fâ” nɩn asʋ sahɩnlan.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Ɔ nʋn yɩ́ yɩ nʋn yɩ́ mma, bɛ fɛlɩ Nyanmɩan kpa, ɛsɛ bɛ sʋ yɩ́. Ɔ bʋka Zufʋ ehianfʋɛ'n-mɔ kpa ɛsɛ ɔ yɔ asɔnɩn cɩan daa.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Cɩan kʋn eyua dɔɛ nsan, ɔ kɔ nwun like kʋn kɛ ɛlalɩɛ nun. Ɔ 'nɩan an, anɩn nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n kʋn lɛ wʋlʋ yɩ́ awulo ɛbɛlɛ. Ɔ wʋlʋlɩ a, yɩ́ nwan: “Kɔɔnɛyɩ!”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Esulo kɔ han Kɔɔnɛyɩ, yɩ́ nyɩn tua bɔfʋɛ'n. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, nzu ɛjɔlɛ ɔ?”
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Yɩ́ ti, sʋan menian Zope kulo nɩn asʋ ɛlɔ kɩkaala maan bɛ hɔ́ yía bian'n m'ɔ li Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ'n maan ɔ bála.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Ɔ tɩ bian kʋn awulo. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Simʋn, ɔ di naan kpolo junman. Yɩ́ awulo'n wɔ jenvie nɩn anʋan.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Mɔ bɔfʋɛ'n m'ɔ walɩ hanlɩn ɛjɔlɛ'n helelɩ yɩ́'n hɔlɩ'n, Kɔɔnɛyɩ kɔ fɛlɛ yɩ́ ngʋa'n-mɔ anun nnyuan ɔ nʋn nzalafʋ kʋn. Nzalafʋ sɔ'n, ɔ di junman Kɔɔnɛyɩ asa nun. Yɩ́ nyɩn sɔ Nyanmɩan kpa.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Kɔɔnɛyɩ kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ nɩn asʋ ɔ kɔ han yɩ́ kʋalaa kɔ hele bɛ́, yɛ̂ ɔ sʋanlɩn bɛ́ Zope ɔ.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Menian nsan'n la atunnun dede alɩ́ɛ kɔ hɩn. Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ ɔ 'kɔ sɛnzɛjinlan'n yɛ̂ anɩn bɛ ka kaan bɛ ju Zope ɔ. Tɛmʋn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ fʋ sua'n mɔ b'a sɛ yɩ́ ti sʋ nɩn asʋ, ɔ 'kɔ a yɔ asɔnɩn.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn ɛhɔɛ lɛ kun yɩ́, ɔ lɛ kpʋnndɛ like di. Nan mɛlɛ mɔ bɛ 'tʋn like bɛ man yɩ́'n, ɔ kɔ nwun like kʋn kɛ ɛlalɩɛ nun.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Ɔ 'nɩan an, anɩn anwunno nɩn a buke. Like'n tɩ kɛ tɔbɩlɩ sʋ ɛtanlan kpili kpa. Bɛ lile yɩ́ nʋan nna nɩn anun, ɔ fi anwunno ɔ lɛ ju asɩ.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Naan ngacile ngacile, mɔ bɛ́ ja tɩ nnan, mɔ bɛ cʋɩn bɛ́ nwʋn asɩ nʋn nnʋnman, bɛ́ kʋalaa bɛ wɔ ɛtanlan kpili sɔ nɩn anun.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Anɩɛ kʋn kɔ se Pɩɛlɩ kɛ: “Pɩɛlɩ, jasʋ kun bie di!”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Mɔ Pɩɛlɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Cɛcɛ, yɛ́ Mɩn. Ɔ sanlɩn kɛ, like mɔ a tua yɛ́ kɛ nán yɛ di, ɔ nʋn mɔ efian a gua yɩ́ nwʋn'n, n nnili man bie lé.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Anɩɛ'n kɔ han kɔ hele yɩ́ biekun kɛ: “Like mɔ Nyanmɩan kɔ han kɛ ɔ tɩ kpa'n, n'ɛ bu yɩ́ kɛ ɔ tɩ man kpa.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Pɩɛlɩ kɔ nwun like sɔ'n fâ nsan. Yɩ́ fâ nsan nɩn asʋ, like'n kɔ fʋ kɔ hɔ anwunno.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Anɩn Pɩɛlɩ lɛ bisa yɩ́ nwʋn kosuan ɔ tɩ ɛlalɩɛ'n mɔ ɔ'a hɩn nɩn abʋ. Tɛmʋn sɔ'n, anɩn menian'n-mɔ mɔ Kɔɔnɛyɩ sʋanlɩn bɛ́'n kʋsʋ a bisa bisa dede b'a nwun Simʋn awulo'n b'a ju yɩ́ anʋan nun ɛbɛlɛ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Bɛ kɔ fɛlɛ awulo nɩn anun sʋanlan'n kʋn bɛ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ'n, asʋ ɛwa y'ɔ tɩ ɔ?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Anɩn Pɩɛlɩ tɛ jʋjʋnlɩn ɛlalɩɛ'n m'ɔ hɩnlɩn nɩn anwʋn, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Pɩɛlɩ, nɩan, menian nsan lɛ kpʋnndɛ wɔ́.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Yɩ́ ti, jasʋ nán ɛ nʋn bɛ́ hɔ́ kɩkaala. Ɔ sanlɩn kɛ, mɩ́n yɛ̂ m'an sʋan bɛ́ ɔ.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Ɛhɩ, Pɩɛlɩ kɔ ju kɔ kpʋ menian sɔ'n-mɔ. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Sʋanlan'n mɔ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ yɩ́'n y'ɔ le mɩ́n. Nan ɛmɔ walɩ nzʋ ɛyɔlɛ?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Bɛ kɔ bua Pɩɛlɩ kɛ: “Sahɩnlan Kɔɔnɛyɩ yɛ̂ ɔ'a sʋan yɛ́ ɔ. Ɔ tɩ sɛsɛfʋɛ sʋanlan, ɔ sʋ Nyanmɩan. Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin kulo yɩ́ ɛjɔlɛ. Nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n kʋn a yɩ yɩ́ nwʋn a hele yɩ́. Bɔfʋɛ'n nwan Kɔɔnɛyɩ mán bɛ fɛ́lɛ wɔ́ nán ɔ tíe ɛjɔlɛ'n mɔ ɛ 'ba han kele yɩ́'n.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Mɔ Pɩɛlɩ tɩlɩ ngalɩɛ'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ wʋlʋ awulo ɔ kɔ sesie bɛ́ dabɛlɛ.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ bɛ 'ju Sezale'n, anɩn Kɔɔnɛyɩ nʋn yɩ́ nwʋn amma nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ m'ɔ tʋlɩ yɩ́ sa fɛlɛlɩ bɛ́'n, bɛ lɛ nwʋnndɛ bɛ́.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Mɔ Pɩɛlɩ 'ju ɛbɛlɛ'n, Kɔɔnɛyɩ kɔ jasʋ ɔ kɔ hɔ kɔ kpa yɩ́ atɩn. Ɔ kɔ tu kɔ tɔ Pɩɛlɩ aja nun ɔ kɔ bɛlɛ yɩ́ nwʋn asɩ ɔ kɔ sʋ yɩ́.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Pɩɛlɩ kɔ jasʋ yɩ́ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Jasʋ, n'ɛ sʋ mɩ́n, nán mɩ́n kʋsʋ, n dɩ kulo sʋanlan kɛ wɔ́.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn Kɔɔnɛyɩ bɛ le ɛjʋjɔlɛ dede bɛ kɔ wʋlʋ awulo. Ɔ 'ju ɛbɛlɛ a, menian dɔʋn kpa a yia.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ sɩ kɛ Zufʋ'n-mɔ mala'n mman man yɛ́ atɩn kɛ yɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n sán nun ɛsɛ yɛ wʋ́lʋ bɛ́ awulo. Nan mɩ́n dɩɛ, Nyanmɩan a hele mɩ́n kɛ n nne man atɩn mɩn mmun man sʋanlan'n bie nvuin mɔ bɛ ngɔ man yɩ́ nwʋn, bie kpa mɔ bɛ kɔ yɩ́ nwʋn ɔ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Ɛhɩka ati, kɛ ɛmɔ fɛlɛlɩ mɩ́n nɩn ala, m'an njʋnlɩn man ɛjɔlɛ ngacile fɩ́ɩ́, m'an a a. Afɩ Like'n mɔ yɩ́ ti yɛ̂ ɛmɔ a fɛlɛ mɩ́n'n, ɛmɔ hán maan n dɩ́.”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Kɔɔnɛyɩ nwan: “Ɛnɛ tɩ cɩan nsan, bɛ bɔlɩ dɔɛ nsan mɔ bɛ 'fa bɛ yɔ asɔnɩn'n, anɩn n wɔ mɩ́n awulo mɩɩn yɔ asɔnɩn. Ɛbɛlɛ ala, sʋanlan kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele mɩ́n. Sʋanlan sɔ'n wula taladɩɛ fufue hyɩɛɩn hyɩɛɩn.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Yɩ́ nwan: ‘Kɔɔnɛyɩ, Nyanmɩan a tie wɔ́ asɔnɩn ɛyɔlɛ'n, ɛsɛ yɩ́ lʋa a nvi man ɛbʋka'n mɔ ɛ bʋka ehianfʋɛ'n-mɔ'n.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Yɩ́ ti, sʋan menian Zope maan bɛ hɔ́ yía Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ'n bála. Ɔ tɩ Simʋn m'ɔ di naan kpolo junman nɩn awulo. Awulo sɔ'n wɔ jenvie nɩn anʋan ɛlɔ.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Ɛbɛlɛ ala, n gɔ yɩ menian kɛ bɛ hɔ́ yía wɔ́. Mʋafʋɛ a a. Kɩkaala dɩɛ mɔ yɛ́ kʋalaa y'a yia ɛwa'n, Nyanmɩan anyunnun, ɛjɔlɛ mɔ yɛ́ Mɩn a fa a wula wɔ́ nʋan'n, kan nán yɛ lɛ tie.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ kɔ jasʋ kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ sʋ. Yɩ́ nwan: “Sian dɩɛ, m'an nwun yɩ́ yuein kɛ Nyanmɩan mgba man menian'n-mɔ nun.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Sʋanlan bia ala m'ɔ fi mân ngacile anun m'ɔ fɛlɩ Nyanmɩan, m'ɔ bu mân sɛsɛ'n, Nyanmɩan kulo yɩ́ ɛjɔlɛ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Nyanmɩan m'ɔ tɩ kulo menian'n-mɔ Amɩn'n, ɔ nanndɩ Zozi Kilisi asʋ ɔ'a bɔ Ɛjɔlɛkpa'n m'ɔ man alʋacɩcɩɛ'n ɔ'a hele Izalayɛ amma'n-mɔ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ɛmɔ sɩ ɛjɔlɛ'n m'ɔ walɩ'n, ɔ nʋn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ Ɛjɔlɛkpa ɛhɩ a tʋ a sanndɩ Zude mân nɩn anun'n. Galile mân nɩn anun yɛ̂ yɩ́ kʋalaa lili mʋan bɔlɩ yɩ́ bʋ ɔ, mɛlɛ mɔ anɩn Zʋan lɛ fɛfɛlɛ menian'n-mɔ kɛ bɛ bála maan ɔ sɔ́nɩn bɛ́'n.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Ɛmɔ sɩ kɛ Nyanmɩan falɩ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n ɔ nʋn tunmin ɔ manlɩn Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n. Zozi kɔ kulo'n-mɔ asʋ. Ɔ yɔ menian'n-mɔ ye, ɔ man bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ Abɔnsanmʋn asa abʋ nɩn anwʋn sa. Ɔ sanlɩn kɛ, anɩn Nyanmɩan li yɩ́ nzin.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Junman'n kʋalaa mɔ ɔ'a li yɩ́ Zufʋ'n-mɔ mân nɩn anun nʋn Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ'n, yɛ di yɩ́ nwʋn adanzɩɛ. B'a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ b'a hun yɩ́.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Nan yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, Nyanmɩan man ɔ fi ewue nun ɔ a tinnge. Nyanmɩan a man ɔ'a yɩ yɩ́ nwʋn ɔ'a hele.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Nyanmɩan a man ɔ'a nyɩ man yɩ́ nwʋn ɔ'a ngele man bagua'n. Nan ɔ'a man ɔ'a yɩ yɩ́ nwʋn ɔ'a hele yɛ́ mɔ ɔ lili mʋa falɩ yɛ́ kɛ adanzɩɛ'n. Mɔ Nyanmɩan man ɔ fi ewue nun tinngelɩ'n, yɛ nʋn yɩ́ a tʋ asa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ɔ a han ɔ'a hele yɛ́ kɛ yɛ bɔ́ Ɛjɔlɛkpa'n yɛ héle menian'n-mɔ, ɛsɛ yɛ lí adanzɩɛ kɛ yɩ́ Zozi yɛ̂ Nyanmɩan a sie yɩ́ ngʋan mma nʋn ewue mma ndɛɛbuafʋɛ ɔ.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kʋalaa hanlɩn yɩ́ ɛjɔlɛ kɛ, sʋanlan biala m'ɔ kɔ le yɩ́ kɔ li'n, yɩ́ dunman nun, sʋanlan sɔ'n nyan ɛtɛ face.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Anɩn Pɩɛlɩ anʋan wɔ sʋ ɔ tɛ kan ɛjɔlɛ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ a kɔ wʋlʋ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lɛ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Pɩɛlɩ lɛ kan nɩn anun.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin Zufʋ'n-mɔ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn mɔ bɛ walɩ sɔmanlɩn Pɩɛlɩ nɩn anwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan a fa yɩ́ Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n kʋsʋ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Afɩ bɛ 'tie a, anɩn menian sɔ'n-mɔ lɛ kan anɩɛ ngacile ngacile bɛ yɩ Nyanmɩan Kpili ayɛ.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Menian ɛhɩ-mɔ mɔ b'a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɛ yɛ́'n, asʋ sʋanlan kʋala totua bɛ́ kɛ nán bɛ sɔnɩn ɔ?”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Pɩɛlɩ kɔ man atɩn kɛ bɛ sɔ́nɩn bɛ́ wɔ Zozi Kilisi dunman nun. Mɔ bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́ yuelɩ'n, bɛ kɔ sɛlɛ Pɩɛlɩ kɛ ɔ lí kɔ yɔ ɛlɛnyuan kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.