Atos 10
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩ, anɩn bian kʋn wɔ Sezale kulo nɩn asʋ ɛbɛlɛ. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Kɔɔnɛyɩ. Ɔ tɩ *Lɔmʋn kʋan mma'n-mɔ fâ'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ “Itali kʋan fâ” nɩn asʋ sahɩnlan.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ɔ nʋn yɩ́ yɩ nʋn yɩ́ mma, bɛ fɛlɩ Nyanmɩan kpa, ɛsɛ bɛ sʋ yɩ́. Ɔ bʋka Zufʋ ehianfʋɛ'n-mɔ kpa ɛsɛ ɔ yɔ asɔnɩn cɩan daa.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Cɩan kʋn eyua dɔɛ nsan, ɔ kɔ nwun like kʋn kɛ ɛlalɩɛ nun. Ɔ 'nɩan an, anɩn nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n kʋn lɛ wʋlʋ yɩ́ awulo ɛbɛlɛ. Ɔ wʋlʋlɩ a, yɩ́ nwan: “Kɔɔnɛyɩ!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Esulo kɔ han Kɔɔnɛyɩ, yɩ́ nyɩn tua bɔfʋɛ'n. Ɔ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Yɛ́ Mɩn, nzu ɛjɔlɛ ɔ?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Yɩ́ ti, sʋan menian Zope kulo nɩn asʋ ɛlɔ kɩkaala maan bɛ hɔ́ yía bian'n m'ɔ li Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ'n maan ɔ bála.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ɔ tɩ bian kʋn awulo. Bian sɔ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ Simʋn, ɔ di naan kpolo junman. Yɩ́ awulo'n wɔ jenvie nɩn anʋan.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Mɔ bɔfʋɛ'n m'ɔ walɩ hanlɩn ɛjɔlɛ'n helelɩ yɩ́'n hɔlɩ'n, Kɔɔnɛyɩ kɔ fɛlɛ yɩ́ ngʋa'n-mɔ anun nnyuan ɔ nʋn nzalafʋ kʋn. Nzalafʋ sɔ'n, ɔ di junman Kɔɔnɛyɩ asa nun. Yɩ́ nyɩn sɔ Nyanmɩan kpa.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Kɔɔnɛyɩ kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ nɩn asʋ ɔ kɔ han yɩ́ kʋalaa kɔ hele bɛ́, yɛ̂ ɔ sʋanlɩn bɛ́ Zope ɔ.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Menian nsan'n la atunnun dede alɩ́ɛ kɔ hɩn. Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ ɔ 'kɔ sɛnzɛjinlan'n yɛ̂ anɩn bɛ ka kaan bɛ ju Zope ɔ. Tɛmʋn sɔ'n, Pɩɛlɩ kɔ fʋ sua'n mɔ b'a sɛ yɩ́ ti sʋ nɩn asʋ, ɔ 'kɔ a yɔ asɔnɩn.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Ɔ 'ba yɔ sɔ'n, anɩn ɛhɔɛ lɛ kun yɩ́, ɔ lɛ kpʋnndɛ like di. Nan mɛlɛ mɔ bɛ 'tʋn like bɛ man yɩ́'n, ɔ kɔ nwun like kʋn kɛ ɛlalɩɛ nun.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ɔ 'nɩan an, anɩn anwunno nɩn a buke. Like'n tɩ kɛ tɔbɩlɩ sʋ ɛtanlan kpili kpa. Bɛ lile yɩ́ nʋan nna nɩn anun, ɔ fi anwunno ɔ lɛ ju asɩ.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Naan ngacile ngacile, mɔ bɛ́ ja tɩ nnan, mɔ bɛ cʋɩn bɛ́ nwʋn asɩ nʋn nnʋnman, bɛ́ kʋalaa bɛ wɔ ɛtanlan kpili sɔ nɩn anun.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Anɩɛ kʋn kɔ se Pɩɛlɩ kɛ: “Pɩɛlɩ, jasʋ kun bie di!”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Mɔ Pɩɛlɩ tɩlɩ ɛjɔlɛ sɔ'n, yɩ́ nwan: “Cɛcɛ, yɛ́ Mɩn. Ɔ sanlɩn kɛ, like mɔ a tua yɛ́ kɛ nán yɛ di, ɔ nʋn mɔ efian a gua yɩ́ nwʋn'n, n nnili man bie lé.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Anɩɛ'n kɔ han kɔ hele yɩ́ biekun kɛ: “Like mɔ Nyanmɩan kɔ han kɛ ɔ tɩ kpa'n, n'ɛ bu yɩ́ kɛ ɔ tɩ man kpa.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Pɩɛlɩ kɔ nwun like sɔ'n fâ nsan. Yɩ́ fâ nsan nɩn asʋ, like'n kɔ fʋ kɔ hɔ anwunno.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Anɩn Pɩɛlɩ lɛ bisa yɩ́ nwʋn kosuan ɔ tɩ ɛlalɩɛ'n mɔ ɔ'a hɩn nɩn abʋ. Tɛmʋn sɔ'n, anɩn menian'n-mɔ mɔ Kɔɔnɛyɩ sʋanlɩn bɛ́'n kʋsʋ a bisa bisa dede b'a nwun Simʋn awulo'n b'a ju yɩ́ anʋan nun ɛbɛlɛ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Bɛ kɔ fɛlɛ awulo nɩn anun sʋanlan'n kʋn bɛ kɔ bisa yɩ́ kɛ: “Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ'n, asʋ ɛwa y'ɔ tɩ ɔ?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Anɩn Pɩɛlɩ tɛ jʋjʋnlɩn ɛlalɩɛ'n m'ɔ hɩnlɩn nɩn anwʋn, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Pɩɛlɩ, nɩan, menian nsan lɛ kpʋnndɛ wɔ́.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Yɩ́ ti, jasʋ nán ɛ nʋn bɛ́ hɔ́ kɩkaala. Ɔ sanlɩn kɛ, mɩ́n yɛ̂ m'an sʋan bɛ́ ɔ.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Ɛhɩ, Pɩɛlɩ kɔ ju kɔ kpʋ menian sɔ'n-mɔ. Ɔ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Sʋanlan'n mɔ ɛmɔ lɛ kpʋnndɛ yɩ́'n y'ɔ le mɩ́n. Nan ɛmɔ walɩ nzʋ ɛyɔlɛ?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Bɛ kɔ bua Pɩɛlɩ kɛ: “Sahɩnlan Kɔɔnɛyɩ yɛ̂ ɔ'a sʋan yɛ́ ɔ. Ɔ tɩ sɛsɛfʋɛ sʋanlan, ɔ sʋ Nyanmɩan. Zufʋ'n-mɔ kʋalaatin kulo yɩ́ ɛjɔlɛ. Nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n kʋn a yɩ yɩ́ nwʋn a hele yɩ́. Bɔfʋɛ'n nwan Kɔɔnɛyɩ mán bɛ fɛ́lɛ wɔ́ nán ɔ tíe ɛjɔlɛ'n mɔ ɛ 'ba han kele yɩ́'n.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Mɔ Pɩɛlɩ tɩlɩ ngalɩɛ'n, ɔ kɔ man bɛ kɔ wʋlʋ awulo ɔ kɔ sesie bɛ́ dabɛlɛ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Alɩ́ɛ hɩnlɩn mɔ bɛ 'ju Sezale'n, anɩn Kɔɔnɛyɩ nʋn yɩ́ nwʋn amma nʋn yɩ́ manngʋn'n-mɔ m'ɔ tʋlɩ yɩ́ sa fɛlɛlɩ bɛ́'n, bɛ lɛ nwʋnndɛ bɛ́.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Mɔ Pɩɛlɩ 'ju ɛbɛlɛ'n, Kɔɔnɛyɩ kɔ jasʋ ɔ kɔ hɔ kɔ kpa yɩ́ atɩn. Ɔ kɔ tu kɔ tɔ Pɩɛlɩ aja nun ɔ kɔ bɛlɛ yɩ́ nwʋn asɩ ɔ kɔ sʋ yɩ́.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Pɩɛlɩ kɔ jasʋ yɩ́ ɔ kɔ han kɔ hele yɩ́ kɛ: “Jasʋ, n'ɛ sʋ mɩ́n, nán mɩ́n kʋsʋ, n dɩ kulo sʋanlan kɛ wɔ́.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 M'ɔ hanlɩn sɔ yuelɩ'n, ɔ nʋn Kɔɔnɛyɩ bɛ le ɛjʋjɔlɛ dede bɛ kɔ wʋlʋ awulo. Ɔ 'ju ɛbɛlɛ a, menian dɔʋn kpa a yia.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Pɩɛlɩ kɔ han kɔ hele bɛ́ kɛ: “Ɛmɔ sɩ kɛ Zufʋ'n-mɔ mala'n mman man yɛ́ atɩn kɛ yɛ nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n sán nun ɛsɛ yɛ wʋ́lʋ bɛ́ awulo. Nan mɩ́n dɩɛ, Nyanmɩan a hele mɩ́n kɛ n nne man atɩn mɩn mmun man sʋanlan'n bie nvuin mɔ bɛ ngɔ man yɩ́ nwʋn, bie kpa mɔ bɛ kɔ yɩ́ nwʋn ɔ.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Ɛhɩka ati, kɛ ɛmɔ fɛlɛlɩ mɩ́n nɩn ala, m'an njʋnlɩn man ɛjɔlɛ ngacile fɩ́ɩ́, m'an a a. Afɩ Like'n mɔ yɩ́ ti yɛ̂ ɛmɔ a fɛlɛ mɩ́n'n, ɛmɔ hán maan n dɩ́.”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Kɔɔnɛyɩ nwan: “Ɛnɛ tɩ cɩan nsan, bɛ bɔlɩ dɔɛ nsan mɔ bɛ 'fa bɛ yɔ asɔnɩn'n, anɩn n wɔ mɩ́n awulo mɩɩn yɔ asɔnɩn. Ɛbɛlɛ ala, sʋanlan kʋn kɔ yɩ yɩ́ nwʋn kɔ hele mɩ́n. Sʋanlan sɔ'n wula taladɩɛ fufue hyɩɛɩn hyɩɛɩn.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Yɩ́ nwan: ‘Kɔɔnɛyɩ, Nyanmɩan a tie wɔ́ asɔnɩn ɛyɔlɛ'n, ɛsɛ yɩ́ lʋa a nvi man ɛbʋka'n mɔ ɛ bʋka ehianfʋɛ'n-mɔ'n.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Yɩ́ ti, sʋan menian Zope maan bɛ hɔ́ yía Simʋn mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Pɩɛlɩ'n bála. Ɔ tɩ Simʋn m'ɔ di naan kpolo junman nɩn awulo. Awulo sɔ'n wɔ jenvie nɩn anʋan ɛlɔ.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ɛbɛlɛ ala, n gɔ yɩ menian kɛ bɛ hɔ́ yía wɔ́. Mʋafʋɛ a a. Kɩkaala dɩɛ mɔ yɛ́ kʋalaa y'a yia ɛwa'n, Nyanmɩan anyunnun, ɛjɔlɛ mɔ yɛ́ Mɩn a fa a wula wɔ́ nʋan'n, kan nán yɛ lɛ tie.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Ɛhɩ a, Pɩɛlɩ kɔ jasʋ kɔ sʋsɔ ɛjɔlɛ sʋ. Yɩ́ nwan: “Sian dɩɛ, m'an nwun yɩ́ yuein kɛ Nyanmɩan mgba man menian'n-mɔ nun.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Sʋanlan bia ala m'ɔ fi mân ngacile anun m'ɔ fɛlɩ Nyanmɩan, m'ɔ bu mân sɛsɛ'n, Nyanmɩan kulo yɩ́ ɛjɔlɛ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Nyanmɩan m'ɔ tɩ kulo menian'n-mɔ Amɩn'n, ɔ nanndɩ Zozi Kilisi asʋ ɔ'a bɔ Ɛjɔlɛkpa'n m'ɔ man alʋacɩcɩɛ'n ɔ'a hele Izalayɛ amma'n-mɔ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ɛmɔ sɩ ɛjɔlɛ'n m'ɔ walɩ'n, ɔ nʋn kɛ ɔ kpɩnlɩn yɔlɩ mɔ Ɛjɔlɛkpa ɛhɩ a tʋ a sanndɩ Zude mân nɩn anun'n. Galile mân nɩn anun yɛ̂ yɩ́ kʋalaa lili mʋan bɔlɩ yɩ́ bʋ ɔ, mɛlɛ mɔ anɩn Zʋan lɛ fɛfɛlɛ menian'n-mɔ kɛ bɛ bála maan ɔ sɔ́nɩn bɛ́'n.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Ɛmɔ sɩ kɛ Nyanmɩan falɩ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n ɔ nʋn tunmin ɔ manlɩn Zozi m'ɔ fi Nazalɛtɩ'n. Zozi kɔ kulo'n-mɔ asʋ. Ɔ yɔ menian'n-mɔ ye, ɔ man bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ wɔ Abɔnsanmʋn asa abʋ nɩn anwʋn sa. Ɔ sanlɩn kɛ, anɩn Nyanmɩan li yɩ́ nzin.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Junman'n kʋalaa mɔ ɔ'a li yɩ́ Zufʋ'n-mɔ mân nɩn anun nʋn Zoluzalɛmʋn kulo nɩn asʋ'n, yɛ di yɩ́ nwʋn adanzɩɛ. B'a bʋbɔ yɩ́ kʋlʋwa sʋ b'a hun yɩ́.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Nan yɩ́ cɩan nsan nɩn asʋ, Nyanmɩan man ɔ fi ewue nun ɔ a tinnge. Nyanmɩan a man ɔ'a yɩ yɩ́ nwʋn ɔ'a hele.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Nyanmɩan a man ɔ'a nyɩ man yɩ́ nwʋn ɔ'a ngele man bagua'n. Nan ɔ'a man ɔ'a yɩ yɩ́ nwʋn ɔ'a hele yɛ́ mɔ ɔ lili mʋa falɩ yɛ́ kɛ adanzɩɛ'n. Mɔ Nyanmɩan man ɔ fi ewue nun tinngelɩ'n, yɛ nʋn yɩ́ a tʋ asa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Ɔ a han ɔ'a hele yɛ́ kɛ yɛ bɔ́ Ɛjɔlɛkpa'n yɛ héle menian'n-mɔ, ɛsɛ yɛ lí adanzɩɛ kɛ yɩ́ Zozi yɛ̂ Nyanmɩan a sie yɩ́ ngʋan mma nʋn ewue mma ndɛɛbuafʋɛ ɔ.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Mgbɔmanfʋɛ'n-mɔ kʋalaa hanlɩn yɩ́ ɛjɔlɛ kɛ, sʋanlan biala m'ɔ kɔ le yɩ́ kɔ li'n, yɩ́ dunman nun, sʋanlan sɔ'n nyan ɛtɛ face.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Anɩn Pɩɛlɩ anʋan wɔ sʋ ɔ tɛ kan ɛjɔlɛ'n, Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɔ a kɔ wʋlʋ bɛ́ kʋalaa mɔ bɛ lɛ tie ɛjɔlɛ'n mɔ Pɩɛlɩ lɛ kan nɩn anun.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ɛjɔlɛ'n kɔ sin Zufʋ'n-mɔ mɔ b'a fa bɛ́ nwʋn b'a man yɛ́ Mɩn mɔ bɛ walɩ sɔmanlɩn Pɩɛlɩ nɩn anwʋn. Ɔ sanlɩn kɛ Nyanmɩan a fa yɩ́ Wawɛ Nwannzan-nwannzan nɩn a man bɛ́ mɔ bɛ tɩ man Zufʋ'n kʋsʋ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Afɩ bɛ 'tie a, anɩn menian sɔ'n-mɔ lɛ kan anɩɛ ngacile ngacile bɛ yɩ Nyanmɩan Kpili ayɛ.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Menian ɛhɩ-mɔ mɔ b'a nyan Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n kɛ yɛ́'n, asʋ sʋanlan kʋala totua bɛ́ kɛ nán bɛ sɔnɩn ɔ?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Pɩɛlɩ kɔ man atɩn kɛ bɛ sɔ́nɩn bɛ́ wɔ Zozi Kilisi dunman nun. Mɔ bɛ sɔnɩnlɩn bɛ́ yuelɩ'n, bɛ kɔ sɛlɛ Pɩɛlɩ kɛ ɔ lí kɔ yɔ ɛlɛnyuan kʋn bɛ́ nwʋn ɛbɛlɛ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.