Apocalipse 9
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NVI
1 Ɛhɩ anzin, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnun'n kɔ hu yɩ́ kɔnɔtɩ dɩɛ'n. Mɩn 'nɩan an, anɩn nzalama kʋn fi anwunno ɔ kɔ tɔ asɩɛ nɩn asʋ. Bɛ kɔ fa kunman kpʋnlʋn-mgbʋnlʋn sannvɛ'n bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra. À estrela foi dada a chave do poço do Abismo.
2 Ɔ kɔ tike kunman nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ ala, ewusanlan mindo, mindo, kɛ ebo mɔ bɛ lɛ yala yɩ́ fi kunman nɩn anun kɔ fite. Ewusanlan'n m'ɔ fi kunman nɩn anun fitelɩ'n kɔ lu mân nɩn anun tuun ɔ kɔ hyɩ sɛnzɛ'n, bɛ ngʋala man ɛnwʋnmɩan de.
2 Quando ela abriu o Abismo, subiu dele fumaça como a de uma gigantesca fornalha. O sol e o céu escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Tɛtɛbʋabʋa fi ewusanlan nɩn anun kɔ fite fite, bɛ kɔ fa asɩɛ'n. Bɛ kɔ man bɛ́ tunmin. Bɛ ka a, bɛ́ nʋan'n le bɔlɛ kɛ nyanmɩan aka'n.
3 Da fumaça saíram gafanhotos que vieram sobre a terra, e lhes foi dado poder como o dos escorpiões da terra.
4 Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele bɛ́ kɛ nán bɛ kan ndile'n, nán bɛ kan baka fɩ́ɩ́. Nan menian mɔ Nyanmɩan nzɔlɛ nnʋn man bɛ́ nwʋnman nɩn asʋ'n, bɛ nʋn bɛ́ yía nun.
4 Eles receberam ordens para não causar dano nem à relva da terra nem a qualquer planta ou árvore, mas apenas àqueles que não tinham o selo de Deus na testa.
5 B'a mman man tɛtɛbʋabʋa sɔ'n-mɔ atɩn kɛ bɛ hún menian sɔ'n-mɔ. Nan bɛ manlɩn bɛ́ atɩn kɛ bɛ héle bɛ́ yalɛ dede sala nnun. Yalɛ sɔ'n mɔ bɛ 'kele bɛ́'n, ɔ tɩ kɛ sʋanlan mɔ nyanmɩan aka kɔ ha yɩ́'n.
5 Não lhes foi dado poder para matá-los, mas sim para causar-lhes tormento durante cinco meses. A agonia que eles sofreram era como a da picada do escorpião.
6 Yalɛ sɔ'n mɔ bɛ 'ba li yɩ́ sala nnun nɩn anun'n, ɔ 'ka menian sɔ'n-mɔ angʋnmɩn an, ahan b'a wu kpɛ̂ kʋn, nan kʋsʋ bɛ le nwu man. Bɛ 'ba se kɛ ewue hún bɛ́ kpɛ̂ kʋn, nan kʋsʋ ewue'n ngɔ tɛ man bɛ́ sʋ.
6 Naqueles dias os homens procurarão a morte, mas não a encontrarão; desejarão morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Tɛtɛbʋabʋa sɔ'n-mɔ, bɛ tɩ kɛ mgbanngɔ-mɔ mɔ b'a sesie bɛ́ mɔ bɛ lɛ fa bɛ kɔ hʋn ɛlɔɛ ɔ. Bɛ sʋ esika kɔkɔlɛ kele. Bɛ́ nyɩn nɩn anun soman kulo sʋanlan.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham sobre a cabeça algo como coroas de ouro, e o rosto deles parecia rosto humano.
8 Bɛ́ ti enyuan'n tɩ kɛ mmalasua'n-mɔ ati enyuan'n. Bɛ́ je'n-mɔ tɩ kɛ tɛtɩanfʋɛ aje.
8 Os cabelos deles eram como os de mulheres e os dentes como os de leão.
9 Bɛ wowula bulalɛ taladɩɛ bɛ́ hue nɩn asʋ kɛ menian mɔ bɛ lɛ kɔ ɛlɔɛ ɔ. Bɛ 'tu a, bɛ́ ndɛba nɩn anun te kɛ hyuili mɔ ɛkpanngɔ lɛ cʋɩn kɔ ɛlɔɛ ɔ.
9 Tinham couraças como couraças de ferro, e o som das suas asas era como o barulho de muitos cavalos e carruagens correndo para a batalha.
10 Bɛ́ dua'n tɩ dɛnɛ-dɛnɛ kɛ nyanmɩan aka'n-mɔ dɩɛ'n. Bɛ́ dua sɔ nɩn anun yɛ̂ tunmin'n mɔ bɛ 'fa bɛ kele menian'n-mɔ yalɛ dede sala nnun'n wɔ ɔ.
10 Tinham caudas e ferrões como de escorpiões, e na cauda tinham poder para causar tormento aos homens durante cinco meses.
11 Bɛ le bɛ́ belemgbin kʋn. Belemgbin sɔ'n tɩ bɔfʋɛ. Yɩ́ yɛ̂ kunman kpʋnlʋn-mgbʋnlʋn'n wɔ yɩ́ sa nun ɔ. Ebele anɩɛ nɩn anun, bɛ fɛlɛ bɔfʋɛ sɔ'n “Abadʋn”. Gɛlɛkɩ anɩɛ nɩn anun an, bɛ fɛlɛ yɩ́ “Apoliʋn”. Dunman sɔ'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ sɛcɩlɩwafʋɛ.
11 Tinham um rei sobre eles, o anjo do Abismo, cujo nome, em hebraico, é Abadom, e, em grego, Apoliom.
12 Yalɛ m'ɔ li mʋa nɩn a sɩn. Nan yalɛ nnyuan mmiekun-mɔ wɔ bɛ́ nyunnun.
12 O primeiro ai passou; dois outros ais ainda estão por vir.
13 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsian'n kɔ hu yɩ́ kɔnɔtɩ dɩɛ'n. Mɩn 'tie a, anɩn anɩɛ'n fi esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ nɩn afannan nɩn anun. Esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ sɔ'n jin Nyanmɩan anyunnun ɛbɛlɛ.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das pontas do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Anɩɛ'n lɛ kan kele bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsian m'ɔ le kɔnɔtɩ'n yɩ́ sa nun'n kɛ: “Nyannjɩ Abɔnsanmʋn mmɔfʋɛ nnan'n mɔ b'a cɩcɩ bɛ́ asue kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalatɩ nɩn anʋan ɛbɛlɛ'n.”
14 Ela disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: "Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates".
15 Bɛ kɔ nyannjɩ mmɔfʋɛ nnan sɔ'n-mɔ. Junman mɔ bɛ sielɩ bɛ́ ɛbɛlɛ kɛ bɛ lí afʋɛ sɔ'n, sala sɔ'n, cɩan sɔ'n ɔ nʋn dɔɛ sɔ'n, y'ɔ le kɛ, bɛ bu asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ anun fâ nsan an, mmɔfʋɛ sɔ'n hún fâ kʋn anun menian'n-mɔ.
15 Os quatro anjos, que estavam preparados para aquela hora, dia, mês e ano, foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Bɛ kɔ bɔ mmɔfʋɛ nnan sɔ'n-mɔ nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ fʋ ɛkpanngɔ nɩn anʋan bɛ kɔ hele mɩ́n. Bɛ tɩ menian akpɩɩ ɛya nnyuan.
16 O número dos cavaleiros que compunham os exércitos era de duzentos milhões; eu ouvi o seu número.
17 Kɛ mgbanngɔ'n-mɔ nʋn menian'n-mɔ kpɩn tɩ yɩ́'n, n gɔ nwun yɩ́ ɛlalɩɛ nɩn anun. Bɛ́ taladɩɛ'n mɔ bɛ wowula'n, yɩ́ hue nɩn asʋ tɩ bulalɛ. Mmie-mɔ dɩɛ'n tɩ kɔkɔlɛ kɛ sɩ̂n, mmie-mɔ tɩ kɔkɔlɛ zɔʋn, mmie-mɔ tɩ akɔ ɛlʋɩ. Mgbanngɔ'n-mɔ ati'n tɩ kɛ tɛtɩanfʋɛ ati. Sɩ̂n ewusanlan nvan nvan kɛ tui ndunmunlan fi bɛ́ nʋan anun fite.
17 Os cavalos e os cavaleiros que vi em minha visão tinham este aspecto: as suas couraças eram vermelhas como o fogo, azul-escuras, e amarelas como o enxofre. A cabeça dos cavalos parecia a cabeça de um leão, e da boca lançavam fogo, fumaça e enxofre.
18 Ninnge nsan sɔ'n kɔ hun menian'n-mɔ. Bɛ́ mɔ bɛ wuli'n, bɛ bu asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ anun nsan an, bɛ tu kʋn.
18 Um terço da humanidade foi morto pelas três pragas de fogo, fumaça e enxofre que saíam das suas bocas.
19 Mgbanngɔ'n-mɔ tunmin'n wɔ bɛ́ nʋan'n nʋn bɛ́ dua nɩn anun. Bɛ́ dua'n tɩ kɛ owo, bɛ le tile, bɛ fa bɛ kele menian'n-mɔ yalɛ.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda; pois as suas caudas eram como cobras; tinham cabeças com as quais feriam as pessoas.
20 Menian bʋ nga'n-mɔ mɔ ninnge sɔ'n-mɔ a ngun man bɛ́ bie'n, b'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ'n. Bɛ kɔ ha bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ nɩn anun, bɛ kɔ tʋtɔ mmʋsʋɩn'n-mɔ, esika kɔkɔlɛ, jɛtɛ nʋn ayɩwa abaaba, ɛbʋɛ nʋn baka abaaba. Abaaba sɔ'n-mɔ nnwun man asɩ, bɛ ndɩ man ɛjɔlɛ, bɛ ngʋala man nanndɩ.
20 O restante da humanidade que não morreu por essas pragas, nem assim se arrependeu das obras das suas mãos; eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver nem ouvir nem andar.
21 Menian bʋ nga sɔ kʋnmgba'n kɔ ha bɛ́ meninhuan nɩn anun, bɛ́ jiliwa ɛyɩɛ nɩn anun, bɛ́ satɩlɩfʋɛ nɩn anun, bɛ́ awue nɩn anun.
21 Também não se arrependeram dos seus assassinatos, das suas feitiçarias, da sua imoralidade sexual e dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.