Apocalipse 9

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛhɩ anzin, nyanmɩansʋ bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnun'n kɔ hu yɩ́ kɔnɔtɩ dɩɛ'n. Mɩn 'nɩan an, anɩn nzalama kʋn fi anwunno ɔ kɔ tɔ asɩɛ nɩn asʋ. Bɛ kɔ fa kunman kpʋnlʋn-mgbʋnlʋn sannvɛ'n bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ɔ kɔ tike kunman nɩn asʋ. Ɛbɛlɛ ala, ewusanlan mindo, mindo, kɛ ebo mɔ bɛ lɛ yala yɩ́ fi kunman nɩn anun kɔ fite. Ewusanlan'n m'ɔ fi kunman nɩn anun fitelɩ'n kɔ lu mân nɩn anun tuun ɔ kɔ hyɩ sɛnzɛ'n, bɛ ngʋala man ɛnwʋnmɩan de.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Tɛtɛbʋabʋa fi ewusanlan nɩn anun kɔ fite fite, bɛ kɔ fa asɩɛ'n. Bɛ kɔ man bɛ́ tunmin. Bɛ ka a, bɛ́ nʋan'n le bɔlɛ kɛ nyanmɩan aka'n.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Bɛ kɔ han bɛ kɔ hele bɛ́ kɛ nán bɛ kan ndile'n, nán bɛ kan baka fɩ́ɩ́. Nan menian mɔ Nyanmɩan nzɔlɛ nnʋn man bɛ́ nwʋnman nɩn asʋ'n, bɛ nʋn bɛ́ yía nun.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 B'a mman man tɛtɛbʋabʋa sɔ'n-mɔ atɩn kɛ bɛ hún menian sɔ'n-mɔ. Nan bɛ manlɩn bɛ́ atɩn kɛ bɛ héle bɛ́ yalɛ dede sala nnun. Yalɛ sɔ'n mɔ bɛ 'kele bɛ́'n, ɔ tɩ kɛ sʋanlan mɔ nyanmɩan aka kɔ ha yɩ́'n.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Yalɛ sɔ'n mɔ bɛ 'ba li yɩ́ sala nnun nɩn anun'n, ɔ 'ka menian sɔ'n-mɔ angʋnmɩn an, ahan b'a wu kpɛ̂ kʋn, nan kʋsʋ bɛ le nwu man. Bɛ 'ba se kɛ ewue hún bɛ́ kpɛ̂ kʋn, nan kʋsʋ ewue'n ngɔ tɛ man bɛ́ sʋ.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Tɛtɛbʋabʋa sɔ'n-mɔ, bɛ tɩ kɛ mgbanngɔ-mɔ mɔ b'a sesie bɛ́ mɔ bɛ lɛ fa bɛ kɔ hʋn ɛlɔɛ ɔ. Bɛ sʋ esika kɔkɔlɛ kele. Bɛ́ nyɩn nɩn anun soman kulo sʋanlan.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Bɛ́ ti enyuan'n tɩ kɛ mmalasua'n-mɔ ati enyuan'n. Bɛ́ je'n-mɔ tɩ kɛ tɛtɩanfʋɛ aje.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Bɛ wowula bulalɛ taladɩɛ bɛ́ hue nɩn asʋ kɛ menian mɔ bɛ lɛ kɔ ɛlɔɛ ɔ. Bɛ 'tu a, bɛ́ ndɛba nɩn anun te kɛ hyuili mɔ ɛkpanngɔ lɛ cʋɩn kɔ ɛlɔɛ ɔ.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Bɛ́ dua'n tɩ dɛnɛ-dɛnɛ kɛ nyanmɩan aka'n-mɔ dɩɛ'n. Bɛ́ dua sɔ nɩn anun yɛ̂ tunmin'n mɔ bɛ 'fa bɛ kele menian'n-mɔ yalɛ dede sala nnun'n wɔ ɔ.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Bɛ le bɛ́ belemgbin kʋn. Belemgbin sɔ'n tɩ bɔfʋɛ. Yɩ́ yɛ̂ kunman kpʋnlʋn-mgbʋnlʋn'n wɔ yɩ́ sa nun ɔ. Ebele anɩɛ nɩn anun, bɛ fɛlɛ bɔfʋɛ sɔ'n “Abadʋn”. Gɛlɛkɩ anɩɛ nɩn anun an, bɛ fɛlɛ yɩ́ “Apoliʋn”. Dunman sɔ'n, yɩ́ bʋ y'ɔ le kɛ sɛcɩlɩwafʋɛ.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Yalɛ m'ɔ li mʋa nɩn a sɩn. Nan yalɛ nnyuan mmiekun-mɔ wɔ bɛ́ nyunnun.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Ɛhɩ anzin, bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsian'n kɔ hu yɩ́ kɔnɔtɩ dɩɛ'n. Mɩn 'tie a, anɩn anɩɛ'n fi esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ nɩn afannan nɩn anun. Esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ sɔ'n jin Nyanmɩan anyunnun ɛbɛlɛ.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Anɩɛ'n lɛ kan kele bɔfʋɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsian m'ɔ le kɔnɔtɩ'n yɩ́ sa nun'n kɛ: “Nyannjɩ Abɔnsanmʋn mmɔfʋɛ nnan'n mɔ b'a cɩcɩ bɛ́ asue kpili'n mɔ bɛ fɛlɛ yɩ́ Efalatɩ nɩn anʋan ɛbɛlɛ'n.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Bɛ kɔ nyannjɩ mmɔfʋɛ nnan sɔ'n-mɔ. Junman mɔ bɛ sielɩ bɛ́ ɛbɛlɛ kɛ bɛ lí afʋɛ sɔ'n, sala sɔ'n, cɩan sɔ'n ɔ nʋn dɔɛ sɔ'n, y'ɔ le kɛ, bɛ bu asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ anun fâ nsan an, mmɔfʋɛ sɔ'n hún fâ kʋn anun menian'n-mɔ.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Bɛ kɔ bɔ mmɔfʋɛ nnan sɔ'n-mɔ nzalafʋ'n-mɔ mɔ bɛ fʋ ɛkpanngɔ nɩn anʋan bɛ kɔ hele mɩ́n. Bɛ tɩ menian akpɩɩ ɛya nnyuan.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Kɛ mgbanngɔ'n-mɔ nʋn menian'n-mɔ kpɩn tɩ yɩ́'n, n gɔ nwun yɩ́ ɛlalɩɛ nɩn anun. Bɛ́ taladɩɛ'n mɔ bɛ wowula'n, yɩ́ hue nɩn asʋ tɩ bulalɛ. Mmie-mɔ dɩɛ'n tɩ kɔkɔlɛ kɛ sɩ̂n, mmie-mɔ tɩ kɔkɔlɛ zɔʋn, mmie-mɔ tɩ akɔ ɛlʋɩ. Mgbanngɔ'n-mɔ ati'n tɩ kɛ tɛtɩanfʋɛ ati. Sɩ̂n ewusanlan nvan nvan kɛ tui ndunmunlan fi bɛ́ nʋan anun fite.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ninnge nsan sɔ'n kɔ hun menian'n-mɔ. Bɛ́ mɔ bɛ wuli'n, bɛ bu asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ anun nsan an, bɛ tu kʋn.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Mgbanngɔ'n-mɔ tunmin'n wɔ bɛ́ nʋan'n nʋn bɛ́ dua nɩn anun. Bɛ́ dua'n tɩ kɛ owo, bɛ le tile, bɛ fa bɛ kele menian'n-mɔ yalɛ.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Menian bʋ nga'n-mɔ mɔ ninnge sɔ'n-mɔ a ngun man bɛ́ bie'n, b'a nnun man bɛ́ nwʋn b'a ngaci man bɛ́ abalabɔ'n. Bɛ kɔ ha bɛ́ nyɔlɩɛ ɛtɛ nɩn anun, bɛ kɔ tʋtɔ mmʋsʋɩn'n-mɔ, esika kɔkɔlɛ, jɛtɛ nʋn ayɩwa abaaba, ɛbʋɛ nʋn baka abaaba. Abaaba sɔ'n-mɔ nnwun man asɩ, bɛ ndɩ man ɛjɔlɛ, bɛ ngʋala man nanndɩ.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Menian bʋ nga sɔ kʋnmgba'n kɔ ha bɛ́ meninhuan nɩn anun, bɛ́ jiliwa ɛyɩɛ nɩn anun, bɛ́ satɩlɩfʋɛ nɩn anun, bɛ́ awue nɩn anun.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.