Apocalipse 6
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tʋ mɩ́n nyɩn an, n gɔ nwun *Bʋa Baa'n kɛ ɔ'a tɩ alimʋa nzɔlɛ nsʋ'n mɔ b'a sie yɩ́ kalata nɩn asʋ nɩn anun. M'ɔ tɩlɩ nun'n, mɩn 'tie a, anɩn naan nnan nɩn anun kʋn, yɩ́ nɩn'n tɩ kɛ mgbanlanlan, yɩ́ nwan: ‘Bala!’
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun ɛkpanngɔ fufue kʋn. Sʋanlan'n m'ɔ tɩ sʋ'n le taa kʋn yɩ́ sa nun. B'a fa belemgbin kele b'a sʋa yɩ́. Ɔ lɛ kɔ belenzua sʋ kpa ɔ 'kɔ a hʋn ɔ di kunnunmun.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Ɛhɩ anzin, Bʋa Baa'n kɔ tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnyuan nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩn naan nnan'n, m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n nwan: “Bala!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Ɛkpanngɔ kʋn biekun kɔ fite, ɔ tɩ kɔkɔlɛ. Sʋanlan'n m'ɔ tɩ sʋ'n, bɛ kɔ man yɩ́ dadɩɛ kpili kʋn ɔ nʋn tunmin kɛ ɔ hyʋ́ɩn ɛlɔɛ ɔ tʋ́ mân nɩn anun, ɔ mán menian'n-mɔ hún bɛ́ nwʋn.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɛhɩ anzin, Bʋa Baa'n kɔ tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsan nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩn naan nnan'n, m'ɔ 'tian yɩ́ nsan'n, nwan: “Bala!” Mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun ɛkpanngɔ bile kʋn. Sʋanlan kʋn tɩ sʋ. Ɔ le toe kʋn yɩ́ sa nun.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 N dɩlɩ anɩɛ bie wɔ naan nnan nɩn afian. Anɩɛ sɔ'n nwan: “*Bele cilo kʋn tɩ cɩan kʋn junman nɩn anwʋn ahatua. *Ɔlɩzʋ cilo nsan tɩ cɩan kʋn junman nɩn anwʋn ahatua. Nan divɩn nʋn ngo'n, bɛ́ dɩɛ, n'ɛ fa wɔ́ sa kan bɛ́.”
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Ɛhɩ anzin, Bʋa Baa'n kɔ tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnan nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩn naan nnan'n, m'ɔ tian yɩ́ nnan'n nwan: ‘Bala!’
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun ɛkpanngɔ kʋn. Ɔ tɩ asuaminlin. Sʋanlan'n m'ɔ tɩ sʋ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ “Ewue”. Ɔ 'kɔ a, anɩn ɛbɔlɔ mân'n tʋa yɩ́. Bɛ kɔ man bɛ́ dadɩɛ nʋn tunmin kɛ asɩɛ nɩn asʋ ɛwa menian'n-mɔ mɔ b'a bu bɛ́ nun nnan'n, bɛ tú kʋn. Bɛ mán bɛ wú ɛlɔɛ nun, ɛhɔɛ nun, ɛfʋkɛ nun yɛ̂ bɛ mán asɩɛ nɩn asʋ ebolo naan'n-mɔ hún bɛ́.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Ɛhɩ anzin, Bʋa Baa'n kɔ tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tɩan yɩ́ nnun nɩn anun. Mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun bɛ́ mɔ bɛ hunlin bɛ́ nɩn ɛkala'n esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ'n mɔ bɛ yala *ansan sʋ nɩn anwʋn. Bɛ hunlin bɛ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ lili Nyanmɩan anwʋn adanzɩɛ ananhɔlɛ nun ɛsɛ bɛ hanlɩn yɩ́ Nʋan Ɛjɔlɛ'n.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Bɛ lɛ tɩan sɛlɛ kpa bɛ kan kɛ: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ mɔ ɛ tɩ kʋnlʋn-ngʋnlʋn, ɛsɛ ɛ tɩ ananhɔlɛfʋɛ'n, ɛ 'nwʋnndɛ dede ɔ ju cɩan benin nán a bua asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ mɔ bɛ hunlin yɛ́'n ndɛɛ?”
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Bɛ kɔ man bɛ́ kʋalaa taladɩɛ nvʋfue ngʋkʋn bɛ kɔ wula nán b'a han b'a hele bɛ́ kɛ bɛ sí abʋtalɛ bɛ nwʋ́nndɛ mɛlɛ kaan biekun, maan bɛ́ nʋan yía. Afɩ bɛ́ nianman'n-mɔ nʋn bɛ́ manngʋn'n-mɔ mɔ bɛ nʋn bɛ di junman'n mɔ bɛ tɛ wɔ asɩɛ nɩn asʋ'n, menian'n-mɔ 'ba hun bɛ́ kʋsʋ.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, anɩn Bʋa Baa nɩn a tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tɩan yɩ́ nsian nɩn anun. Asɩɛ'n kɔ kpʋsʋ sɛlɛ kpa. Sɛnzɛ'n kɔ lu tuun kɛ ɛtanlan tuun. Sala'n kɔ bʋlʋ kɛ moja.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Nzalama'n-mɔ fi anwunno bɛ kɔ tutu bɛ kɔ gua asɩ kɛ figi amuin mɔ anwʋnman kpili kʋn a kpʋlʋ yɩ́ a gua ɔ.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Nyanmɩan'n kɔ nyɩnnyan bolomolo kɛ kalata mɔ b'a nyɩnnyan ɔ. Yɩ́ bʋsʋ kɔ nunnun. Mmʋka'n-mɔ kʋalaatin nʋn asue afian mgbɔlɛ'n-mɔ fi bɛ́ bʋsʋ kɔ tu.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Asɩɛ nɩn asʋ mmelemgbin ɔ nʋn sʋ mgbain'n-mɔ, nzalafʋ mgbain'n-mɔ, esikafʋɛ'n-mɔ, tunminfʋɛ'n-mɔ, menian bʋ nga'n-mɔ, nganga nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man nganga'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ nwanndi. Bɛ kɔ hɔ bɛ kɔ fɛfɩɛ kunman mgbili'n-mɔ anun, ɔ nʋn nyɔbʋɛ mgbili'n-mɔ mɔ bɛ wɔ mmʋka'n-mɔ asʋ nɩn afian.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Bɛ kan bɛ kele mmʋka'n-mɔ, nʋn nyɔbʋɛ mgbili'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ bú gúa yɛ́ sʋ, bɛ fɩ́a yɛ́. Nán bɛ man sʋanlan'n m'ɔ tɩ belemgbin bia nɩn asʋ'n nwun yɛ́. Nán bɛ man Bʋa Baa'n sikpɛ cɩ yɛ́.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ sikpɛ cɩan kpili nɩn a ju. Nan nwan yɛ̂ ɔ kɔ hʋala yɩ́ nyunnun jinlan ɔ.”
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.