Apocalipse 6

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛhɩ anzin, mɩn 'tʋ mɩ́n nyɩn an, n gɔ nwun *Bʋa Baa'n kɛ ɔ'a tɩ alimʋa nzɔlɛ nsʋ'n mɔ b'a sie yɩ́ kalata nɩn asʋ nɩn anun. M'ɔ tɩlɩ nun'n, mɩn 'tie a, anɩn naan nnan nɩn anun kʋn, yɩ́ nɩn'n tɩ kɛ mgbanlanlan, yɩ́ nwan: ‘Bala!’
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun ɛkpanngɔ fufue kʋn. Sʋanlan'n m'ɔ tɩ sʋ'n le taa kʋn yɩ́ sa nun. B'a fa belemgbin kele b'a sʋa yɩ́. Ɔ lɛ kɔ belenzua sʋ kpa ɔ 'kɔ a hʋn ɔ di kunnunmun.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ɛhɩ anzin, Bʋa Baa'n kɔ tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnyuan nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩn naan nnan'n, m'ɔ tian yɩ́ nnyuan'n nwan: “Bala!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ɛkpanngɔ kʋn biekun kɔ fite, ɔ tɩ kɔkɔlɛ. Sʋanlan'n m'ɔ tɩ sʋ'n, bɛ kɔ man yɩ́ dadɩɛ kpili kʋn ɔ nʋn tunmin kɛ ɔ hyʋ́ɩn ɛlɔɛ ɔ tʋ́ mân nɩn anun, ɔ mán menian'n-mɔ hún bɛ́ nwʋn.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɛhɩ anzin, Bʋa Baa'n kɔ tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nsan nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩn naan nnan'n, m'ɔ 'tian yɩ́ nsan'n, nwan: “Bala!” Mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun ɛkpanngɔ bile kʋn. Sʋanlan kʋn tɩ sʋ. Ɔ le toe kʋn yɩ́ sa nun.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 N dɩlɩ anɩɛ bie wɔ naan nnan nɩn afian. Anɩɛ sɔ'n nwan: “*Bele cilo kʋn tɩ cɩan kʋn junman nɩn anwʋn ahatua. *Ɔlɩzʋ cilo nsan tɩ cɩan kʋn junman nɩn anwʋn ahatua. Nan divɩn nʋn ngo'n, bɛ́ dɩɛ, n'ɛ fa wɔ́ sa kan bɛ́.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ɛhɩ anzin, Bʋa Baa'n kɔ tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tian yɩ́ nnan nɩn anun. Mɩn 'tie a, anɩn naan nnan'n, m'ɔ tian yɩ́ nnan'n nwan: ‘Bala!’
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun ɛkpanngɔ kʋn. Ɔ tɩ asuaminlin. Sʋanlan'n m'ɔ tɩ sʋ'n, bɛ fɛlɛ yɩ́ “Ewue”. Ɔ 'kɔ a, anɩn ɛbɔlɔ mân'n tʋa yɩ́. Bɛ kɔ man bɛ́ dadɩɛ nʋn tunmin kɛ asɩɛ nɩn asʋ ɛwa menian'n-mɔ mɔ b'a bu bɛ́ nun nnan'n, bɛ tú kʋn. Bɛ mán bɛ wú ɛlɔɛ nun, ɛhɔɛ nun, ɛfʋkɛ nun yɛ̂ bɛ mán asɩɛ nɩn asʋ ebolo naan'n-mɔ hún bɛ́.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ɛhɩ anzin, Bʋa Baa'n kɔ tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tɩan yɩ́ nnun nɩn anun. Mɩn 'nɩan an, n gɔ nwun bɛ́ mɔ bɛ hunlin bɛ́ nɩn ɛkala'n esika kɔkɔlɛ tɔbɩlɩ'n mɔ bɛ yala *ansan sʋ nɩn anwʋn. Bɛ hunlin bɛ́, ɔ sanlɩn kɛ bɛ lili Nyanmɩan anwʋn adanzɩɛ ananhɔlɛ nun ɛsɛ bɛ hanlɩn yɩ́ Nʋan Ɛjɔlɛ'n.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Bɛ lɛ tɩan sɛlɛ kpa bɛ kan kɛ: “Yɛ́ Mɩn, wɔ́ mɔ ɛ tɩ kʋnlʋn-ngʋnlʋn, ɛsɛ ɛ tɩ ananhɔlɛfʋɛ'n, ɛ 'nwʋnndɛ dede ɔ ju cɩan benin nán a bua asɩɛ nɩn asʋ menian'n-mɔ mɔ bɛ hunlin yɛ́'n ndɛɛ?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Bɛ kɔ man bɛ́ kʋalaa taladɩɛ nvʋfue ngʋkʋn bɛ kɔ wula nán b'a han b'a hele bɛ́ kɛ bɛ sí abʋtalɛ bɛ nwʋ́nndɛ mɛlɛ kaan biekun, maan bɛ́ nʋan yía. Afɩ bɛ́ nianman'n-mɔ nʋn bɛ́ manngʋn'n-mɔ mɔ bɛ nʋn bɛ di junman'n mɔ bɛ tɛ wɔ asɩɛ nɩn asʋ'n, menian'n-mɔ 'ba hun bɛ́ kʋsʋ.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ɛhɩ anzin, mɩn 'nɩan an, anɩn Bʋa Baa nɩn a tɩ nzɔlɛ'n m'ɔ tɩan yɩ́ nsian nɩn anun. Asɩɛ'n kɔ kpʋsʋ sɛlɛ kpa. Sɛnzɛ'n kɔ lu tuun kɛ ɛtanlan tuun. Sala'n kɔ bʋlʋ kɛ moja.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Nzalama'n-mɔ fi anwunno bɛ kɔ tutu bɛ kɔ gua asɩ kɛ figi amuin mɔ anwʋnman kpili kʋn a kpʋlʋ yɩ́ a gua ɔ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Nyanmɩan'n kɔ nyɩnnyan bolomolo kɛ kalata mɔ b'a nyɩnnyan ɔ. Yɩ́ bʋsʋ kɔ nunnun. Mmʋka'n-mɔ kʋalaatin nʋn asue afian mgbɔlɛ'n-mɔ fi bɛ́ bʋsʋ kɔ tu.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Asɩɛ nɩn asʋ mmelemgbin ɔ nʋn sʋ mgbain'n-mɔ, nzalafʋ mgbain'n-mɔ, esikafʋɛ'n-mɔ, tunminfʋɛ'n-mɔ, menian bʋ nga'n-mɔ, nganga nʋn bɛ́ mɔ bɛ tɩ man nganga'n, bɛ́ kʋalaa bɛ kɔ nwanndi. Bɛ kɔ hɔ bɛ kɔ fɛfɩɛ kunman mgbili'n-mɔ anun, ɔ nʋn nyɔbʋɛ mgbili'n-mɔ mɔ bɛ wɔ mmʋka'n-mɔ asʋ nɩn afian.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Bɛ kan bɛ kele mmʋka'n-mɔ, nʋn nyɔbʋɛ mgbili'n-mɔ kɛ: “Ɛmɔ bú gúa yɛ́ sʋ, bɛ fɩ́a yɛ́. Nán bɛ man sʋanlan'n m'ɔ tɩ belemgbin bia nɩn asʋ'n nwun yɛ́. Nán bɛ man Bʋa Baa'n sikpɛ cɩ yɛ́.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Ɔ sanlɩn kɛ bɛ́ sikpɛ cɩan kpili nɩn a ju. Nan nwan yɛ̂ ɔ kɔ hʋala yɩ́ nyunnun jinlan ɔ.”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.