2 Coríntios 7

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ehulo mma, kɛmɔ yɛ́ ti yɛ̂ Nyanmɩan a bɔ anɔhʋba sɔ'n-mɔ'n, yɛ yáci like biala mɔ yɛ yɔ a, ɔ gua anwʋnnaan'n nʋn wawɛ nɩn anwʋn efian'n yɛ gúa. Nán yɛ súlo Nyanmɩan yɛ bɔ́ mɔndɩnlɩn kpa yɛ tánlan wɔ anwʋntɩɛ nun.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ɛmɔ fá yɛ́ bɛ wúla bɛ́ kunnun! Ɔ sanlɩn kɛ y'a nni sʋanlan fɩ́ɩ́ anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ, y'a mman man sʋanlan fɩ́ɩ́ a ndɔ man ɛtɛ nun, ɛsɛ y'a nzisi sʋanlan fɩ́ɩ́.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Nán kɛ mɩɩn kan sɔ mɩn bu ɛmɔ fʋɔ ɔ. Nan n nili mʋa n zelɩ kɛ ɛmɔ anwʋn cian yɛ́ sʋnman. Yɩ́ ti, sɛ ɛmɔ 'cɩn o, sɛ ɛmɔ 'wu o, yɛ nʋn ɛmɔ.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mɩn sɩ ɛmɔ ati anun kpa, ɛsɛ mɩn di ɛmɔ anwʋn fɛ kpa. Yɛ́ yalɛ biala anun, mɩ́n lʋa cɩcɩ mɩ́n nwʋn kpa mɩn di fɛ maan ɔ bʋ sʋ.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Afɩ mɔ yɛ hɔlɩ juli Masedʋanɩn mân nun ɛlɔ'n, y'a nnyan man alaje sin kaan sʋa. Yɛ 'kaci ɛwa, ɛfɛ, yɛ 'sɩn ɛwa, ɛfɛ. Mmie-mɔ nʋn yɛ la mannzʋan sʋ, yɛ́ kunnun tɩtɩ yɛ́.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Nan Nyanmɩan m'ɔ cɩcɩ alʋabɔfʋɛ lʋa'n, ɔ manlɩn Titɩ ɛwalɛ'n cɩcɩlɩ yɛ́ lʋa.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Ɛsɛ nán kɛ Titɩ ɛwalɛ nɩn ala y'ɔ cɩcɩlɩ yɛ́ lʋa ɔ, nan ɔ'a han ɔ'a hele yɛ́ kɛ ɛmɔ alʋa dɔ mɩ́n sʋnman, ɛmɔ di mɩ́n nwʋn yalɛ, ɛsɛ ɛmɔ kulo kɛ bɛ bʋka mɩ́n. Ɛjɔlɛ sɔ nɩn a man fɛ elie a hun mɩ́n kpili kpa.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Sɛ bɔbɔ kalata'n mɔ n gɛlɛlɩ ɛmɔ nɩn a bɔ ɛmɔ alʋa a, mɩn nni man yɩ́ nwʋn yalɛ. Sɛ bɔbɔ n nili yɩ́ nwʋn yalɛ mɛlɛ mɔ n nwunlin kɛ mɩ́n kalata nɩn a bɔ ɛmɔ alʋa'n,
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 dɔɛ ɛhɩka asʋ, mɩn di yɩ́ nwʋn fɛ, nán ɛmɔ alʋa mɔ ɔ'a bɔ nɩn ati ɔ, nan ɛmɔ abalabɔ'n mɔ ɛmɔ kaci yɩ́ nɩn ati ɔ. Ɛmɔ alʋabɔ sɔ nɩn anun, ɛmɔ a kaci bɛ́ nzin b'a si ɛtɛ'n b'a yɔ mɔ Nyanmɩan kulo. Ɔ man mɔ yɛ yɔlɩ nɩn a nyɔ man ɛmɔ ɛtɛ.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Ɔ sanlɩn kɛ alʋabɔ'n m'ɔ fi Nyanmɩan ɛlɔ'n, ɔ man sʋanlan nwun yɩ́ ɛtɛ'n ɔ yaci gua ɔ fa yɩ́ nwʋn man Nyanmɩan ɔ nyan ngʋan. Alʋabɔ sɔ'n dɩɛ, ɔ man bɛ nni man yalɛ mgban. Nan mân nɩn anun alʋabɔ dɩɛ'n, ɔ man bɛ wu.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Alʋabɔ'n mɔ Nyanmɩan man ɔ hanlɩn ɛmɔ'n, ɛmɔ nɩ́an junman mɔ ɔ'a li wɔ ɛmɔ asɩtanlan nɩn anun'n! Junman kpili kpa ɔ! Ɔ sanlɩn kɛ ɛmɔ a nwun bɛ́ anyunnunguasɩɛ'n, ɛmɔ a sulo yɩ́ nzin, ɛmɔ a tʋ bɛ́ nʋan asɩ. Ɛmɔ alʋa a lɔ mɩ́n sʋnman bɛ kulo kɛ bɛ nwun mɩ́n nwʋn. Ɛmɔ anwʋn lɛ jue bɛ́ bɛ kulo kɛ bɛ pinnin sʋanlan'n m'ɔ yɔlɩ nyɔlɩɛ ɛtɛ'n sɛlɛ kpa. Ɛmɔ a hele maan b'a nwun yɩ́ wɔ ɛmɔ abalabɔ'n kʋalaa anun kɛ nyɔlɩɛ ɛtɛ sɔ'n, ɛmɔ anwʋn nnʋn man nun.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Ɛhɩka, sɛ m'an hɛlɛ ɛmɔ a, nán sʋanlan'n m'ɔ yɔlɩ ɛtɛ sɔ'n, anaan sʋanlan'n mɔ bɛ yɔlɩ yɩ́ ɛtɛ nɩn ati ɔ. Nan mɩn kulo kɛ ɛmɔ afian ɛlɔ, yɛ́ nwʋn'n m'ɔ cian ɛmɔ ɔ nʋn ehulo mɔ ɛmɔ kulo yɛ́'n, ɛmɔ kele yɩ́ yuein wɔ Nyanmɩan anyunnun. Yɩ́ ti yɛ̂ n gɛlɛlɩ ɛmɔ ɔ.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Nan mɔ ɛmɔ a yɔ'n, ɔ'a man yɛ́ lʋa a cɩcɩ yɛ́ nwʋn. Yɛ́ lʋa cɩcɩlɩ yɛ́ nwʋn, nan mɔ anianman Titɩ fi ɛmɔ ɛlɔ ɔ walɩ'n, kɛ ɛmɔ kʋalaa kpɩnlɩn sɔlɩ yɩ́ nun'n, ɔ'a man fɛ elie kpili kpa biekun a hun yɛ́.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Afɩ, n valɩ ɛmɔ n duli mɩ́n nʋan nun n gelelɩ Titɩ, yɛ̂ ɛmɔ kʋsʋ a man anyunnunguasɩɛ a ngan man mɩ́n. Nan kɛmɔ cɩan daa ananhɔlɛ yɛ̂ yɛ kan yɛ kele ɛmɔ'n, mɩ́n nʋan nun etue mɔ n duli n gelelɩ Titɩ wɔ ɛmɔ dunman nun'n, yɩ́ kʋsʋ ɔ'a nwun yɩ́ ananhɔlɛ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Yɩ́ muonun, sɛ yɩ́ ti kpɩn anyɩnnzɔ kpili'n mɔ ɛmɔ manlɩn yɩ́ nɩn asʋ, ɔ nʋn kɛ ɛmɔ kpɩnlɩn bɛ le anwʋnwʋsʋɛ nʋn esulo bɛ sɔlɩ yɩ́ nun'n, ɛmɔ anwʋn fɛ dɩɛ mɔ ɔ di'n, ɔ tala sʋ.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 M'an li fɛ kɛ like kʋalaa anun, mɩn kʋala kɛ mɩn susu mɩ́n ti mɩn gua ɛmɔ asʋ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.