2 Coríntios 6
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NAA
1 Ɛhɩka ati, yɛ́ mɔ yɛ di Nyanmɩan junman'n, yɛ lɛ sɛlɛ ɛmɔ kpa kɛ anwunnvoe'n mɔ Nyanmɩan a nwun ɛmɔ'n, nán bɛ man yɩ́ anwunnvoe enwuan sɔ'n yɔ mgban.
1 E nós, na qualidade de cooperadores com ele, também exortamos a que vocês não recebam em vão a graça de Deus.
2 Ɛhɛlɛ Ɛjɔlɛ nɩn anun, Nyanmɩan nwan:
2 Porque ele diz: “No tempo aceitável escutei você e no dia da salvação eu o socorri.” Eis agora o tempo oportuno! Eis agora o dia da salvação!
3 Yɛ ngulo man kɛ sʋanlan fɩ́ɩ́ kan yɛ́ junman nɩn anwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ. Ɛhɩka ati, yɛ nyɔ man like fɩ́ɩ́ m'ɔ kʋala kɛ ɔ tʋnndʋn sʋanlan aja nun ɔ.
3 Não queremos dar nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o ministério não seja censurado.
4 Nan like biala anun, yɛ man bɛ nwun yɩ́ kɛ yɛ tɩ Nyanmɩan ngʋa. Yalɛ nun o, ehian nun o, ahunnun ndɩtɩɛ nun o, yɛ si abʋtalɛ kpa.
4 Pelo contrário, em tudo nos recomendamos a nós mesmos como ministros de Deus: na muita paciência, nas aflições, nas privações, nas angústias,
5 Bɛ bilalɩ yɛ́ dede bɛ tʋlɩ yɛ́ fiadɩ. Menian'n-mɔ jasʋlɩ yɛ́ kɔmɩn anun, yɛ lili junman sɛlɛ kpa. Y'a nnyan man atɩn y'a nna man ɛsɛ yɛ bualɩ yɛ lalɩ.
5 nos açoites, nas prisões, nos tumultos, nos trabalhos, nas vigílias, nos jejuns,
6 Yɛ sɩ like m'ɔ tɩ ananhɔlɛ'n, yɛ si abʋtalɛ, yɛ́ ti anun tɩ kpa, ɛsɛ Wawɛ Nwannzan-nwannzan'n man yɛ kulo ɛhɩnlɩn-mɔ ananhɔlɛ nun.
6 na pureza, no saber, na paciência, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 Ɛsɛ Nyanmɩan tunmin nun, yɛ bɔ ananhɔlɛ Ɛjɔlɛkpa'n yɛ kele menian'n-mɔ. Sɛsɛ ɛyɔlɛ'n y'ɔ tɩ yɛ́ kʋan ninnge mɔ yɛ fa yɛ kʋn ɛsɛ yɛ fa yɛ sisa yɛ́ nwʋn ɔ.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus; pelas armas da justiça, tanto para atacar como para defender;
8 Cɩan bie a, bɛ wula yɛ́ anunminnyanmʋn, cɩan bie kʋsʋ a, bɛ gua yɛ́ nyunnun asɩ. Cɩan bie a, bɛ kan yɛ́ nwʋn ɛjɔlɛ ɛtɛ, cɩan bie kʋsʋ a, bɛ kan yɛ́ nwʋn ɛjɔlɛ kpa. Bɛ bu yɛ́ kɛ yɛ tɩ atofʋɛ, nan kʋsʋ ananhɔlɛ yɛ̂ yɛ kan ɔ.
8 por honra e por desonra, por infâmia e por boa fama; como enganadores e sendo verdadeiros;
9 Bɛ yɔ kɛ bɛ nzɩ man yɛ́, kʋsʋ anɩn bɛ́ kʋalaa bɛ sɩ yɛ́ kpa. Bɛ bu kɛ y'a wu a yue, nan kʋsʋ, yɛ tɛ tɩ asɩ. Bɛ kele yɛ́ ahʋlʋwa kpa, nan kʋsʋ bɛ ngun man yɛ́.
9 como desconhecidos, mas sendo bem-conhecidos; como se estivéssemos morrendo, mas eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 Bɛ bɔ yɛ́ lʋa nan kʋsʋ yɛ di fɛ cɩan daa. Yɛ tɩ ehianfʋɛ, nan kʋsʋ yɛ man menian dɔʋn nyan bɛ́ nwʋn. Bɛ bu kɛ yɛ le man like fɩ́ɩ́ nan kʋsʋ yɛ le ninnge'n kʋalaatin.
10 como entristecidos, mas sempre alegres; como pobres, mas enriquecendo a muitos; como nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Anianman Kolɩntɩ amma, y'a han ɛjɔlɛ'n kʋalaa yuein y'a hele ɛmɔ. Y'a hulo ɛmɔ kpili sʋnman.
11 Ó coríntios, temos falado com toda a franqueza e estamos de coração aberto para vocês.
12 Y'a yɩ yɛ́ kunnun y'a hele ɛmɔ maan ɛmɔ a nwun yɩ́ kɛ yɛ kulo ɛmɔ, nan ɛmɔ lɩlɩ yɛ̂ b'a ngulo man yɛ́ ɔ.
12 Nosso afeto por vocês não tem limites; vocês é que estão limitados em seu afeto por nós.
13 Ɛhɩka ati, kɛmɔ ɛmɔ tɩ kɛ mɩ́n mma'n, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ fá yɛ́ bɛ wúla bɛ́ kunnun, ɛmɔ húlo yɛ́ kpa kɛ yɛ kulo ɛmɔ'n.
13 Ora, como justa retribuição — e falo a vocês como a filhos — peço que também vocês abram o seu coração para nós.
14 Bɛ́ mɔ bɛ nne man Kilisi bɛ nni man'n, ɛmɔ nʋn bɛ́ n'ɔ tu nun. Bɛ tɩ man menian m'ɔ fata kɛ ɛmɔ nʋn bɛ́ tu nun ɔ. Asʋ sɛsɛ ɛyɔlɛ'n ɔ nʋn ɛtɛ ɛyɔlɛ'n tɩ kʋn ɔ? Anaan awosin'n nʋn jawe'n tɩ kʋn ɔ?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Pois que sociedade pode haver entre a justiça e a iniquidade? Ou que comunhão existe entre a luz e as trevas?
15 Asʋ Kilisi kʋala kɛ ɔ nʋn Abɔnsanmʋn bɛ́ nʋan sɛ bɛ́ nwʋn ɔ? Sʋanlan m'ɔ de Kilisi di'n, ɔ nʋn m'ɔ nne man Kilisi nni man'n, asʋ bɛ́ ajʋnlɩn kʋala kɛ ɔ yɔ kʋn ɔ?
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o Maligno? Ou que união existe entre o crente e o descrente?
16 Asʋ Nyanmɩan asɔnɩn sua'n nʋn amʋan'n-mɔ di anʋannzɛ ɔ? Afɩ yɛ tɩ Tɩasɩfʋɛ Nyanmɩan nɩn asɔnɩn sua kɛ yɩ́ muonun ɔ fa kan'n. Yɩ́ nwan:
16 Que ligação há entre o santuário de Deus e os ídolos? Porque nós somos santuário do Deus vivo, como ele próprio disse: “Habitarei e andarei entre eles; serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.”
17 Ɛhɩka ati, yɛ́ Mɩn lɛ kan kɛ:
17 Por isso, o Senhor diz: “Saiam do meio deles e separem-se deles. Não toquem em coisa impura, e eu os receberei.”
18 Mɩn 'kaci ɛmɔ asɩ
18 “Serei o Pai de vocês, e vocês serão meus filhos e minhas filhas”, diz o Senhor Todo-Poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.