1 Coríntios 4

Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛhɩka ati, mɩn kulo kɛ ɛmɔ nwun yɛ́ kɛ yɛ tɩ Kilisi ngʋa, yɛ tɩ menian mɔ Nyanmɩan a fa yɩ́ nvɩalɩɛ nun ananhɔlɛ ɛjɔlɛ'n ɔ'a wula yɛ́ sa nun kɛ yɛ hán yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ héle ɛmɔ.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Like kʋalaa m'ɔ cian man sʋanlan mɔ bɛ kɔ fa junman bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun'n y'ɔ le kɛ ɔ mán bɛ nwún yɩ́ ti anun kɛ ɔ tɩ ananhɔlɛfʋɛ.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Mɩ́n dɩɛ, sɛ ɛmɔ bua mɩ́n ndɛɛ o, anaan menian'n-mɔ bua mɩ́n ndɛɛ o, ɛhɩ fɩ́ɩ́ nvalɩ man mɩ́n nwʋn. Ɛsɛ bɔbɔ, mɩ́n muonun mɩn mmua man mɩ́n nwʋn ndɛɛ
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, mɩ́n ti'n nze man mɩ́n kɛ m'an yɔ ɛtɛ. Nan kʋsʋ nán ɛhɩ y'ɔ kele kɛ n dɩ sɛsɛfʋɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɛ́ Mɩn y'ɔ bua mɩ́n ndɛɛ ɔ.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Ɛhɩka ati, sɛ cɩan'n m'ɔ 'fa bua ndɛɛ'n juli man angʋnmɩan an, nán bɛ bua sʋanlan fɩ́ɩ́ ndɛɛ. Ɛmɔ nwʋ́nndɛ maan yɛ́ Mɩn bála kʋalaaka. Ninnge m'ɔ fɛfɩa awosin nɩn anun'n, ɔ 'ba tu yɩ́ kʋalaa fite jawe nun. Menian'n-mɔ nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ bɛ́ ahʋnlɩn nun'n, yɛ́ Mɩn 'ba man bɛ nwun yɩ́. Cɩan sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan 'ba yɩ sʋanlan kʋn biala ayɛ wɔ yɩ́ junman'n m'ɔ lili nɩn anwʋn ɔ.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Anianman-mɔ, m'an fa ɛhɩ kʋalaa mɔ m'an han'n m'an tʋ Apolɔsʋ nʋn mɩ́n muonun yɛ́ nwʋn m'an hele ɛmɔ like. Anyɩnndala'n mɔ bɛ́ nwan: “N'ɛ kan tala mɔ b'a hɛlɛ nɩn asʋ'n”, mɩn kulo kɛ yɛ́ nwʋn nvandʋhʋn nɩn anun, ɛmɔ suan bɛ tɩ yɩ́ bʋ. Ɛmɔ anun bie le man atɩn ɔ njinlan man sʋanlan kʋn afan ɔ ndu man yɩ́ nwʋn ɔ ngele man kʋn.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ mɔ ɛ bu wɔ́ nwʋn kɛ ɛ tɩ kpa tala wɔ́ manngʋn'n-mɔ'n, wɔ́ muonun ɛ tɩ wɔ́ dɩɛ sɛ? Nzu yɛ̂ ɛ le yɩ́ mɔ nán Nyanmɩan y'ɔ manlɩn wɔ́ ɔ? Nyanmɩan yɛ̂ ɔ'a fa ninnge kʋalaa ɔ'a man wɔ́ ɔ, nan nzukɛ ati yɛ̂ ɛ fa tu wɔ́ nwʋn kɛ nán Nyanmɩan yɛ̂ ɔ falɩ manlɩn wɔ́ ɔ?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Kɩkaala dɩɛ, ɛmɔ asa a han ninnge'n kʋalaatin. Ɛmɔ a nyan bɛ́ nwʋn a yue. Ɛmɔ a kaci mmelemgbin b'a san yɛ́ nwʋn. Mɩn kulo kɛ ɛmɔ kaci mmelemgbin sakpa, nán yɛ́ kʋsʋ yɛ nʋn ɛmɔ a li belemgbin sɔ'n.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Afɩ, mɩn nwun yɩ́ kɛ yɛ́ mɔ yɛ tɩ Zozi Kilisi mmɔfʋɛ'n, Nyanmɩan a fa yɛ́ a sie menian'n-mɔ kʋalaa anzin. Yɛ tɩ kɛ menian mɔ bagua nun yɛ̂ bɛ kun bɛ́ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ yɩ yɛ́ bɛ kele mân bɔndɩn'n, bɛ yɩ yɛ́ bɛ kele nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ ɔ nʋn menian'n-mɔ kʋsʋ.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Kilisi dunman nun, menian'n-mɔ bu yɛ́ kɛ sɛnvʋɛ. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ nʋn Kilisi b'a yɔ kʋn ɛmɔ a nwun ngɛlɛ. Yɛ le man anwʋnsɛlɛ, nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ le anwʋnsɛlɛ. Menian'n-mɔ mmu man yɛ́ like fɩ́ɩ́, nan ɛmɔ dɩɛ, bɛ lile ɛmɔ anwunno.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Bɩcɩ ɛhɩ, ɛhɔɛ nʋn nzuhoe lɛ kun yɛ́, yɛ nnyan man taladɩɛ yɛ nwula man. Menian'n-mɔ lɛ bʋ yɛ́. Yɛ nnyan man lɩka yɛ ndanlan man, yɛ nanndɩ nun.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Yɛ́ muonun yɛ fa yɛ́ nwʋn yɛ tɩ, nán y'a nyan yɛ́ nʋan nun alɩɛ y'a li. Bɛ 'kpɛ yɛ́ nzʋba a, anɩn yɛ lɛ yeyila bɛ́ sʋ. Bɛ 'kele yɛ́ ahʋlʋwa a, anɩn yɛ lɛ tila yɛ́ ahʋnlɩn.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Menian'n-mɔ 'sɛcɩ yɛ́ dunman an, yɛ ndɛ man bɛ́ sʋ. Bɩcɩ nʋn bɩcɩ, menian'n-mɔ bu yɛ́ kɛ eyuadɩ nɩn anun ewula. Bɛ bu yɛ́ kɛ fʋfʋɛ sʋ ewula.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Nán kɛ mɩɩn kɛlɛ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ mɩn gua ɛmɔ anyunnun asɩ ɔ. Nan mɩn kulo kɛ mɩn tu ɛmɔ fʋɔ kɛ mɩ́n mma mɔ mɩn kulo bɛ́ kpa ɔ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ bɔbɔ menian akpɩɩ bulu tɩnngɛ ɛmɔ wɔ Kilisi atɩn nɩn asʋ a, ɛmɔ asɩ'n y'ɔ le mɩ́n. Mɩ́n yɛ̂ m mɔlɩ Kilisi anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n n gelelɩ ɛmɔ ɔ.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Ɛhɩka ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ nɩ́an mɩ́n ɛnanndɩɛ dɩɛ nɩn asʋ, bɛ nánndɩ.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Ɔ man m'an sʋan Timote ɛmɔ anwʋn ɛlɔ. Ɔ tɩ mɩ́n wa mɔ mɩn kulo yɩ́ kpa ɛsɛ ɔ nanndɩ yɛ́ Mɩn atɩn nɩn asʋ ananhɔlɛ nun. Ɔ 'ba hele ɛmɔ kɛ mɩn kpɩn mɩn nanndɩ Kilisi atɩn nɩn asʋ'n. Atɩn sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ mɩn kele yɩ́ lɩka kʋalaatin Asɔnɩn'n-mɔ anun ɔ.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Ɛmɔ mmie-mɔ lɛ tu bɛ́ nʋan nun, bɛ jʋnlɩn kɛ m mma man ɛmɔ anwʋn ɛlɔ.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Nan sɛ yɛ́ Mɩn bʋa a, mɩn 'ba a ɛmɔ anwʋn ɛlɔ ɛlɛ nsan ɛhɩ anun. Sɛ mɩn ju ɛlɔ a, yɛ̂ mɩn 'ba nwun atubɛnwʋn mma sɔ'n-mɔ ɔ. Nán bɛ́ nʋan nun etue nɩn ala yɛ̂ mɩn 'fa mɩn nwun bɛ́ ɔ. Nan sɛ bɛ́ tunmin'n mɔ bɛ le yɩ́'n fi Nyanmɩan ɛlɔ a, mɩn 'ba nwun yɩ́.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Ɔ sanlɩn kɛ, Nyanmɩan Belemgbin Mân'n tɩ man bɛ́ nʋan nun etue ɛjɔlɛ, nan ɔ tɩ tunmin ɛjɔlɛ.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Benin yɛ̂ ɛmɔ kulo ɔ? Asʋ ɛmɔ kulo kɛ n vá mgbele m mála n vín ɛmɔ, anaan m mála n jɩ́cɩ ɛmɔ alʋa ɔ?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.