1 Coríntios 4
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs ARA
1 Ɛhɩka ati, mɩn kulo kɛ ɛmɔ nwun yɛ́ kɛ yɛ tɩ Kilisi ngʋa, yɛ tɩ menian mɔ Nyanmɩan a fa yɩ́ nvɩalɩɛ nun ananhɔlɛ ɛjɔlɛ'n ɔ'a wula yɛ́ sa nun kɛ yɛ hán yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ héle ɛmɔ.
1 Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Like kʋalaa m'ɔ cian man sʋanlan mɔ bɛ kɔ fa junman bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun'n y'ɔ le kɛ ɔ mán bɛ nwún yɩ́ ti anun kɛ ɔ tɩ ananhɔlɛfʋɛ.
2 Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Mɩ́n dɩɛ, sɛ ɛmɔ bua mɩ́n ndɛɛ o, anaan menian'n-mɔ bua mɩ́n ndɛɛ o, ɛhɩ fɩ́ɩ́ nvalɩ man mɩ́n nwʋn. Ɛsɛ bɔbɔ, mɩ́n muonun mɩn mmua man mɩ́n nwʋn ndɛɛ
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.
4 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, mɩ́n ti'n nze man mɩ́n kɛ m'an yɔ ɛtɛ. Nan kʋsʋ nán ɛhɩ y'ɔ kele kɛ n dɩ sɛsɛfʋɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɛ́ Mɩn y'ɔ bua mɩ́n ndɛɛ ɔ.
4 Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Ɛhɩka ati, sɛ cɩan'n m'ɔ 'fa bua ndɛɛ'n juli man angʋnmɩan an, nán bɛ bua sʋanlan fɩ́ɩ́ ndɛɛ. Ɛmɔ nwʋ́nndɛ maan yɛ́ Mɩn bála kʋalaaka. Ninnge m'ɔ fɛfɩa awosin nɩn anun'n, ɔ 'ba tu yɩ́ kʋalaa fite jawe nun. Menian'n-mɔ nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ bɛ́ ahʋnlɩn nun'n, yɛ́ Mɩn 'ba man bɛ nwun yɩ́. Cɩan sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan 'ba yɩ sʋanlan kʋn biala ayɛ wɔ yɩ́ junman'n m'ɔ lili nɩn anwʋn ɔ.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Anianman-mɔ, m'an fa ɛhɩ kʋalaa mɔ m'an han'n m'an tʋ Apolɔsʋ nʋn mɩ́n muonun yɛ́ nwʋn m'an hele ɛmɔ like. Anyɩnndala'n mɔ bɛ́ nwan: “N'ɛ kan tala mɔ b'a hɛlɛ nɩn asʋ'n”, mɩn kulo kɛ yɛ́ nwʋn nvandʋhʋn nɩn anun, ɛmɔ suan bɛ tɩ yɩ́ bʋ. Ɛmɔ anun bie le man atɩn ɔ njinlan man sʋanlan kʋn afan ɔ ndu man yɩ́ nwʋn ɔ ngele man kʋn.
6 Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.
7 Ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ mɔ ɛ bu wɔ́ nwʋn kɛ ɛ tɩ kpa tala wɔ́ manngʋn'n-mɔ'n, wɔ́ muonun ɛ tɩ wɔ́ dɩɛ sɛ? Nzu yɛ̂ ɛ le yɩ́ mɔ nán Nyanmɩan y'ɔ manlɩn wɔ́ ɔ? Nyanmɩan yɛ̂ ɔ'a fa ninnge kʋalaa ɔ'a man wɔ́ ɔ, nan nzukɛ ati yɛ̂ ɛ fa tu wɔ́ nwʋn kɛ nán Nyanmɩan yɛ̂ ɔ falɩ manlɩn wɔ́ ɔ?
7 Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?
8 Kɩkaala dɩɛ, ɛmɔ asa a han ninnge'n kʋalaatin. Ɛmɔ a nyan bɛ́ nwʋn a yue. Ɛmɔ a kaci mmelemgbin b'a san yɛ́ nwʋn. Mɩn kulo kɛ ɛmɔ kaci mmelemgbin sakpa, nán yɛ́ kʋsʋ yɛ nʋn ɛmɔ a li belemgbin sɔ'n.
8 Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.
9 Afɩ, mɩn nwun yɩ́ kɛ yɛ́ mɔ yɛ tɩ Zozi Kilisi mmɔfʋɛ'n, Nyanmɩan a fa yɛ́ a sie menian'n-mɔ kʋalaa anzin. Yɛ tɩ kɛ menian mɔ bagua nun yɛ̂ bɛ kun bɛ́ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ yɩ yɛ́ bɛ kele mân bɔndɩn'n, bɛ yɩ yɛ́ bɛ kele nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ ɔ nʋn menian'n-mɔ kʋsʋ.
9 Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.
10 Kilisi dunman nun, menian'n-mɔ bu yɛ́ kɛ sɛnvʋɛ. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ nʋn Kilisi b'a yɔ kʋn ɛmɔ a nwun ngɛlɛ. Yɛ le man anwʋnsɛlɛ, nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ le anwʋnsɛlɛ. Menian'n-mɔ mmu man yɛ́ like fɩ́ɩ́, nan ɛmɔ dɩɛ, bɛ lile ɛmɔ anwunno.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.
11 Bɩcɩ ɛhɩ, ɛhɔɛ nʋn nzuhoe lɛ kun yɛ́, yɛ nnyan man taladɩɛ yɛ nwula man. Menian'n-mɔ lɛ bʋ yɛ́. Yɛ nnyan man lɩka yɛ ndanlan man, yɛ nanndɩ nun.
11 Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Yɛ́ muonun yɛ fa yɛ́ nwʋn yɛ tɩ, nán y'a nyan yɛ́ nʋan nun alɩɛ y'a li. Bɛ 'kpɛ yɛ́ nzʋba a, anɩn yɛ lɛ yeyila bɛ́ sʋ. Bɛ 'kele yɛ́ ahʋlʋwa a, anɩn yɛ lɛ tila yɛ́ ahʋnlɩn.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;
13 Menian'n-mɔ 'sɛcɩ yɛ́ dunman an, yɛ ndɛ man bɛ́ sʋ. Bɩcɩ nʋn bɩcɩ, menian'n-mɔ bu yɛ́ kɛ eyuadɩ nɩn anun ewula. Bɛ bu yɛ́ kɛ fʋfʋɛ sʋ ewula.
13 quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Nán kɛ mɩɩn kɛlɛ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ mɩn gua ɛmɔ anyunnun asɩ ɔ. Nan mɩn kulo kɛ mɩn tu ɛmɔ fʋɔ kɛ mɩ́n mma mɔ mɩn kulo bɛ́ kpa ɔ.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.
15 Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ bɔbɔ menian akpɩɩ bulu tɩnngɛ ɛmɔ wɔ Kilisi atɩn nɩn asʋ a, ɛmɔ asɩ'n y'ɔ le mɩ́n. Mɩ́n yɛ̂ m mɔlɩ Kilisi anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n n gelelɩ ɛmɔ ɔ.
15 Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.
16 Ɛhɩka ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ nɩ́an mɩ́n ɛnanndɩɛ dɩɛ nɩn asʋ, bɛ nánndɩ.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Ɔ man m'an sʋan Timote ɛmɔ anwʋn ɛlɔ. Ɔ tɩ mɩ́n wa mɔ mɩn kulo yɩ́ kpa ɛsɛ ɔ nanndɩ yɛ́ Mɩn atɩn nɩn asʋ ananhɔlɛ nun. Ɔ 'ba hele ɛmɔ kɛ mɩn kpɩn mɩn nanndɩ Kilisi atɩn nɩn asʋ'n. Atɩn sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ mɩn kele yɩ́ lɩka kʋalaatin Asɔnɩn'n-mɔ anun ɔ.
17 Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Ɛmɔ mmie-mɔ lɛ tu bɛ́ nʋan nun, bɛ jʋnlɩn kɛ m mma man ɛmɔ anwʋn ɛlɔ.
18 Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;
19 Nan sɛ yɛ́ Mɩn bʋa a, mɩn 'ba a ɛmɔ anwʋn ɛlɔ ɛlɛ nsan ɛhɩ anun. Sɛ mɩn ju ɛlɔ a, yɛ̂ mɩn 'ba nwun atubɛnwʋn mma sɔ'n-mɔ ɔ. Nán bɛ́ nʋan nun etue nɩn ala yɛ̂ mɩn 'fa mɩn nwun bɛ́ ɔ. Nan sɛ bɛ́ tunmin'n mɔ bɛ le yɩ́'n fi Nyanmɩan ɛlɔ a, mɩn 'ba nwun yɩ́.
19 mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.
20 Ɔ sanlɩn kɛ, Nyanmɩan Belemgbin Mân'n tɩ man bɛ́ nʋan nun etue ɛjɔlɛ, nan ɔ tɩ tunmin ɛjɔlɛ.
20 Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Benin yɛ̂ ɛmɔ kulo ɔ? Asʋ ɛmɔ kulo kɛ n vá mgbele m mála n vín ɛmɔ, anaan m mála n jɩ́cɩ ɛmɔ alʋa ɔ?
21 Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.