1 Coríntios 4
Nyɩhyɛ Fʋfɔlɛʼn (ANY) vs NTLH
1 Ɛhɩka ati, mɩn kulo kɛ ɛmɔ nwun yɛ́ kɛ yɛ tɩ Kilisi ngʋa, yɛ tɩ menian mɔ Nyanmɩan a fa yɩ́ nvɩalɩɛ nun ananhɔlɛ ɛjɔlɛ'n ɔ'a wula yɛ́ sa nun kɛ yɛ hán yɩ́ nwʋn ɛjɔlɛ yɛ héle ɛmɔ.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Like kʋalaa m'ɔ cian man sʋanlan mɔ bɛ kɔ fa junman bɛ kɔ wula yɩ́ sa nun'n y'ɔ le kɛ ɔ mán bɛ nwún yɩ́ ti anun kɛ ɔ tɩ ananhɔlɛfʋɛ.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Mɩ́n dɩɛ, sɛ ɛmɔ bua mɩ́n ndɛɛ o, anaan menian'n-mɔ bua mɩ́n ndɛɛ o, ɛhɩ fɩ́ɩ́ nvalɩ man mɩ́n nwʋn. Ɛsɛ bɔbɔ, mɩ́n muonun mɩn mmua man mɩ́n nwʋn ndɛɛ
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Ɔ tɩ ananhɔlɛ, mɩ́n ti'n nze man mɩ́n kɛ m'an yɔ ɛtɛ. Nan kʋsʋ nán ɛhɩ y'ɔ kele kɛ n dɩ sɛsɛfʋɛ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ yɛ́ Mɩn y'ɔ bua mɩ́n ndɛɛ ɔ.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Ɛhɩka ati, sɛ cɩan'n m'ɔ 'fa bua ndɛɛ'n juli man angʋnmɩan an, nán bɛ bua sʋanlan fɩ́ɩ́ ndɛɛ. Ɛmɔ nwʋ́nndɛ maan yɛ́ Mɩn bála kʋalaaka. Ninnge m'ɔ fɛfɩa awosin nɩn anun'n, ɔ 'ba tu yɩ́ kʋalaa fite jawe nun. Menian'n-mɔ nvɩalɩɛ nun ɛjɔlɛ m'ɔ wɔ bɛ́ ahʋnlɩn nun'n, yɛ́ Mɩn 'ba man bɛ nwun yɩ́. Cɩan sɔ'n yɛ̂ Nyanmɩan 'ba yɩ sʋanlan kʋn biala ayɛ wɔ yɩ́ junman'n m'ɔ lili nɩn anwʋn ɔ.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Anianman-mɔ, m'an fa ɛhɩ kʋalaa mɔ m'an han'n m'an tʋ Apolɔsʋ nʋn mɩ́n muonun yɛ́ nwʋn m'an hele ɛmɔ like. Anyɩnndala'n mɔ bɛ́ nwan: “N'ɛ kan tala mɔ b'a hɛlɛ nɩn asʋ'n”, mɩn kulo kɛ yɛ́ nwʋn nvandʋhʋn nɩn anun, ɛmɔ suan bɛ tɩ yɩ́ bʋ. Ɛmɔ anun bie le man atɩn ɔ njinlan man sʋanlan kʋn afan ɔ ndu man yɩ́ nwʋn ɔ ngele man kʋn.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Ɔ sanlɩn kɛ wɔ́ mɔ ɛ bu wɔ́ nwʋn kɛ ɛ tɩ kpa tala wɔ́ manngʋn'n-mɔ'n, wɔ́ muonun ɛ tɩ wɔ́ dɩɛ sɛ? Nzu yɛ̂ ɛ le yɩ́ mɔ nán Nyanmɩan y'ɔ manlɩn wɔ́ ɔ? Nyanmɩan yɛ̂ ɔ'a fa ninnge kʋalaa ɔ'a man wɔ́ ɔ, nan nzukɛ ati yɛ̂ ɛ fa tu wɔ́ nwʋn kɛ nán Nyanmɩan yɛ̂ ɔ falɩ manlɩn wɔ́ ɔ?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Kɩkaala dɩɛ, ɛmɔ asa a han ninnge'n kʋalaatin. Ɛmɔ a nyan bɛ́ nwʋn a yue. Ɛmɔ a kaci mmelemgbin b'a san yɛ́ nwʋn. Mɩn kulo kɛ ɛmɔ kaci mmelemgbin sakpa, nán yɛ́ kʋsʋ yɛ nʋn ɛmɔ a li belemgbin sɔ'n.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Afɩ, mɩn nwun yɩ́ kɛ yɛ́ mɔ yɛ tɩ Zozi Kilisi mmɔfʋɛ'n, Nyanmɩan a fa yɛ́ a sie menian'n-mɔ kʋalaa anzin. Yɛ tɩ kɛ menian mɔ bagua nun yɛ̂ bɛ kun bɛ́ ɔ. Ɔ sanlɩn kɛ bɛ yɩ yɛ́ bɛ kele mân bɔndɩn'n, bɛ yɩ yɛ́ bɛ kele nyanmɩansʋ mmɔfʋɛ'n-mɔ ɔ nʋn menian'n-mɔ kʋsʋ.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Kilisi dunman nun, menian'n-mɔ bu yɛ́ kɛ sɛnvʋɛ. Nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ nʋn Kilisi b'a yɔ kʋn ɛmɔ a nwun ngɛlɛ. Yɛ le man anwʋnsɛlɛ, nan ɛmɔ dɩɛ, ɛmɔ le anwʋnsɛlɛ. Menian'n-mɔ mmu man yɛ́ like fɩ́ɩ́, nan ɛmɔ dɩɛ, bɛ lile ɛmɔ anwunno.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Bɩcɩ ɛhɩ, ɛhɔɛ nʋn nzuhoe lɛ kun yɛ́, yɛ nnyan man taladɩɛ yɛ nwula man. Menian'n-mɔ lɛ bʋ yɛ́. Yɛ nnyan man lɩka yɛ ndanlan man, yɛ nanndɩ nun.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Yɛ́ muonun yɛ fa yɛ́ nwʋn yɛ tɩ, nán y'a nyan yɛ́ nʋan nun alɩɛ y'a li. Bɛ 'kpɛ yɛ́ nzʋba a, anɩn yɛ lɛ yeyila bɛ́ sʋ. Bɛ 'kele yɛ́ ahʋlʋwa a, anɩn yɛ lɛ tila yɛ́ ahʋnlɩn.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Menian'n-mɔ 'sɛcɩ yɛ́ dunman an, yɛ ndɛ man bɛ́ sʋ. Bɩcɩ nʋn bɩcɩ, menian'n-mɔ bu yɛ́ kɛ eyuadɩ nɩn anun ewula. Bɛ bu yɛ́ kɛ fʋfʋɛ sʋ ewula.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Nán kɛ mɩɩn kɛlɛ ɛjɔlɛ sɔ'n-mɔ mɩn gua ɛmɔ anyunnun asɩ ɔ. Nan mɩn kulo kɛ mɩn tu ɛmɔ fʋɔ kɛ mɩ́n mma mɔ mɩn kulo bɛ́ kpa ɔ.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Ɔ sanlɩn kɛ, sɛ bɔbɔ menian akpɩɩ bulu tɩnngɛ ɛmɔ wɔ Kilisi atɩn nɩn asʋ a, ɛmɔ asɩ'n y'ɔ le mɩ́n. Mɩ́n yɛ̂ m mɔlɩ Kilisi anwʋn Ɛjɔlɛkpa'n n gelelɩ ɛmɔ ɔ.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Ɛhɩka ati, mɩɩn kan mɩn kele ɛmɔ kɛ ɛmɔ nɩ́an mɩ́n ɛnanndɩɛ dɩɛ nɩn asʋ, bɛ nánndɩ.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Ɔ man m'an sʋan Timote ɛmɔ anwʋn ɛlɔ. Ɔ tɩ mɩ́n wa mɔ mɩn kulo yɩ́ kpa ɛsɛ ɔ nanndɩ yɛ́ Mɩn atɩn nɩn asʋ ananhɔlɛ nun. Ɔ 'ba hele ɛmɔ kɛ mɩn kpɩn mɩn nanndɩ Kilisi atɩn nɩn asʋ'n. Atɩn sɔ nɩn anwʋn ɛjɔlɛ yɛ̂ mɩn kele yɩ́ lɩka kʋalaatin Asɔnɩn'n-mɔ anun ɔ.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Ɛmɔ mmie-mɔ lɛ tu bɛ́ nʋan nun, bɛ jʋnlɩn kɛ m mma man ɛmɔ anwʋn ɛlɔ.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Nan sɛ yɛ́ Mɩn bʋa a, mɩn 'ba a ɛmɔ anwʋn ɛlɔ ɛlɛ nsan ɛhɩ anun. Sɛ mɩn ju ɛlɔ a, yɛ̂ mɩn 'ba nwun atubɛnwʋn mma sɔ'n-mɔ ɔ. Nán bɛ́ nʋan nun etue nɩn ala yɛ̂ mɩn 'fa mɩn nwun bɛ́ ɔ. Nan sɛ bɛ́ tunmin'n mɔ bɛ le yɩ́'n fi Nyanmɩan ɛlɔ a, mɩn 'ba nwun yɩ́.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Ɔ sanlɩn kɛ, Nyanmɩan Belemgbin Mân'n tɩ man bɛ́ nʋan nun etue ɛjɔlɛ, nan ɔ tɩ tunmin ɛjɔlɛ.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Benin yɛ̂ ɛmɔ kulo ɔ? Asʋ ɛmɔ kulo kɛ n vá mgbele m mála n vín ɛmɔ, anaan m mála n jɩ́cɩ ɛmɔ alʋa ɔ?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.