Tiago 3
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NTLH
1 Aŋmɛ́ ba, ɛ́lɔ́mé fɔ́ nnó ɛsé gejamé démmyɛ́gé nnó débɛ́ ánlɛré né gepúgé Ɛsɔwɔ, néndé dékaá nnó Ɛsɔwɔ achɛrege nyɛ mpa ɛsé abi délɛ́rege apwɔ ayi bɔɔ́ abifɔ.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Ɛse ako depyɛɛ́ mɛ́ gyɛɛ́ né gejamégé mati. Ne mbɔgé ɛ́lú wáwálé nnó muú akwe fɔ́ nekwené meno né mejɔɔ́ wuú wɔ́, ɛ́byɛɛ́nnó apɔ́ gyɛɛ́ ne akagé gbáre menyammyɛ wuú.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Démɛɛ́ mechɔ́ ɛwé ná ne mpɔ mekágálá. Defyɛgé ŋkpɔkɔvɛ́ né meno wuú, depyɛɛ́ nnó awu ɛse. Ne dékaágé já ji ájyɛ́ yɛ́ndé mbaá yi dekɛlege.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Démɛɛ́ ntó ndɛre ɛsogeka ɛwé ɛkɛ́ne né ɛbɛɛ́ mega ɛ́lú. Yɛ́ ɛlé ɛ́ŋeá, mbyo nnyi akpane ɛ́wú. Muú ayi ajíi ɛkpé akágé sɛ́ maá genó nkane nsɔm ásɔ́ ɛ́wú ɛ́jyɛ́ yɛ́ndé mbaá ayi ji ákɛ́lege.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Wyɛ́mbɔ ne nénɔ́mé mekwaá nélú. Yɛ́ ɛlé nélú kɔɔ́, né wyaá uto né menyammyɛ mekwaá ne nejɔɔ́ge depɔ kpakpa.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Nénɔ́mé nélú ntó ɛké mewɛ, nélú mbaá ayi gabo mme meko átánege, wyɛ ne ásane achɔ yɛ́ndé mbaá né menyammyɛ mekwaá. Nénɔ́mé né lwɛɛ́ge mewɛ ɛwé ɛsɔɔ́ geŋwágé mekwaá, ɛ́lɔ́ né dembáné kpaá tɛ ágboó. Mewɛ ɛwémbɔ ɛ́tánege né mbaá danchɔmeló jimbɔɔ́.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Ɛsé akwaá dekage nkane ábélege ufɔɔ́ menya ufɔɔ́ ufɔɔ́. Debelege mɛ menya ɛyi mewaá ne ɛyi nnyi, mmyɔ ne denywɔne, depyɛ ɛ́jí ɛwuú ɛsé.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Yɛ́mbɔ muú akaágé gbare nénɔ́mé nií nnó néwuge ji. Nélú genó gebo, muú akaágé gbáre fɔ néní ne nchyɛ ayi néní néwyaá awane muú.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Ɛsé desɛle nénɔ́mé dechyɛge matame mbaá Ata ne ntɛ sé Ɛsɔwɔ, desɛle ntó néní deshyɛɛ́ bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ akwyɛɛ́ nnó áfú ji.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Meno ɛ́wú ne matame ne mashyɛ atanege wyɛɛ́. Áŋmɛ́ bá, gefɔɔ́gé genó ɛyina gékwané ne ɛsé wɔ́.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Manaá manyú ne ami mámyáme mátánégé fɔ́ né ɛmbú nnyi ɛ́ma.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Áŋmɛ́ bá, dánfelé awɔ́mé fɔ́ mashu, ne ula ushi úwɔ́mé fɔ́ ntó dánfelé. Wyɛmbɔ ntó ne, ɛmbú nnyi ɛwé ɛ́wyá manaá malɔ́málɔ́ ɛ́lá tánégé né ɛbɛɛ́ mega.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Mbɔgé muú nyú fɔ ama alu ayi áwyaá deŋga, ne akaágé ndɛre Ɛsɔwɔ akɛ́lege nnó ɛse débɛ́, geŋwá jií geko gelɛré nnó awyaá deŋgá ne ake alɛrege ulɔɔ́ melu bií, áshúlé mmyɛ jií mme. Gɛ́ gepɔ yi gélɛ́rege nnó muú awyaá deŋga mbɔ.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Yɛ́mbɔ mbɔgé ɛnyú deke demmyɛ demboó ne atɛ ne dékɛlege wyɛ́ lé nnó áwú ɛnyú ambií, ɛ́kagé débwɛ́gé mmyɛ nnó dewyaá déŋga. Désɛgé ntó gebyɔ́ dékwéré wáwálé.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Gefɔɔ́gé déŋga ɛtiré na détané fɔ́ mbaá Ɛsɔwɔ wɔ́. Détané fá mme délúlé déŋgáré akwaá ne ɛtire aló nchyɛ.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Yɛ́nde mbaá ayi bɔɔ́ ábɛgé áke ámmyɛ demboó ne atɛ ne áké ákɛ́lege nnó ɛbwɔ́ ambií ne ábɔ́ unó ápwɔ́ abifɔ, ɛ́fɛɛ́ ntó ne mawámé ne yɛ́ndé gefɔɔ́gé gabo abɛɛ́.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Yɛ́mbɔ deŋga ɛtíre détánege mbaá Ɛsɔwɔ délú chá. Muú ayi awyaá gefɔɔ́gé deŋga ɛtire na abɛɛ́ fɔ ne deba né metɔɔ́ wuú. Abɛ ne nesɔ ne atɛ aŋmɛ, abɛɛ́ muú nyámeé, atoó fɔ́ mekpo, agɛne meshwɛ ne atɛ aŋmɛ́ dɔɔ́. Alɔme melu, álɛ́régé fɔ áŋgyá ne abɛɛ́ fɔ́ muú dembwɔ́lé.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Bɔɔ́ abi ápyɛ nesɔ abi ápoóge ntó atɛ abifɔ nnó ákɛ́né né mmu nesɔ, ágɛne nyɛ galɔ́gálɔ́ dɔɔ́ ayi átánege mbaá unó bi ɛbwɔ́ ápyɛɛ́.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.