Romanos 8
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVT
1 Nana bɔɔ́ abi áchomé mmyɛ ne Kras Jisɔs ákwene fɔ́ mpa Ɛsɔwɔ,
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 néndé gétúgé me nchome mmyɛ ne Kras Jisɔs uto bi Mendoó Ukpea ɛchyɛge, ufere me né uto gabo ne uto negbo nnó mbɛ́ mebɛ.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Ɛbɛ ɛ́kágé fere fɔ́ ɛsé né uto gabo néndé ɛsé depɔ ne ɛshyɛ mambele ɛwú. Yɛ́mbɔ Ɛsɔwɔ abelé umɛɛ́ mamfere ɛsé né uto gabo. Atɔ Maá wuú fa mme ne menyammyɛ ne gepɔ wyɛ ɛké awese ne ji afu ɛsé bɔɔ́ abi dépyɛɛ́ gabo. Ne achyɛɛ́ Maá wuú yina ndɛre gepɛ nnó anere ne gabo ayi ɛsé dépyɛɛ́.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Ɛsɔwɔ apyɛmbɔ nnó, ɛsé abi dela dépyɛɛ́ fɔ́ unó ndɛre gekwenege gepɔ sé gekɛlege, dépyɛɛ́ lé ndɛre Mendoó Ukpea ɛchyɛgé ɛsé uto, dépyɛge unó bi úlú cho ndɛre ɛbɛ ɛkɛlege nnó dépyɛgé.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Bɔɔ́ abi apyɛɛ́ unó ndɛre gekwenege gepɔ bwɔ́ gekɛlege, anɛrege matɔɔ́ bwɔ́ né mbaá unó bi gekwenege gepɔ gekɛlege. Yɛ́mbɔ bɔɔ́ abi apyɛɛ́ unó ndɛre Mendoó Ukpea ɛkɛlege, ánɛre matɔɔ́ mampyɛgé lé unó bi Mendoó Ukpea ɛkɛlege.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Mampyɛge unó bi gekwenege gepɔ gekɛlege achwɔɔ́ ne negbo. Yɛ́mbɔ mampyɛge unó bi Mendoó Ukpea ɛkɛlege achwɔɔ́ ne geŋwá ɛyi gélágé byɛ́ ne nesɔ.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Bɔɔ́ abi ápyɛɛ́ unó bi gekwenege gepɔ gekɛlege átɛnege ukɔlɔ ne Ɛsɔwɔ, ɛbwɔ́ ábélégé fɔ́ ɛbɛ Ɛsɔwɔ. Ne wáwálé alu nnó ɛbwɔ́ ákágé bele yɛ́ ɛwú.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Ɛwéna ɛlɛré nnó bɔɔ́ abi apyɛ lé unó bi gekwenege gepɔ gekɛlege, ákágé pyɛ fɔ metɔɔ́ ɛgɔ Ɛsɔwɔ.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Yɛ́mbɔ ɛnyú dépyɛɛ́ fɔ́ unó bi gekwenege gepɔ gekɛlege. Dépyɛɛ́ lé unó bi Mendoó Ukpea ɛkɛlege, tɛ ndɛre Mendoó Ɛsɔwɔ ɛlú ɛnyú né mmyɛ. Ne yɛ́ndémuú ayi álá pɔ́ ne Mendoó Kras né mmyɛ apɔ́ fɔ́ muú Kras.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Yɛ́mbɔ, Kras abɛge ne nyu, yɛ́ ɛlé menyammyɛ nyú agboó nyɛ gétúgé gabo ayi dépyɛɛ́, mandoó nyú ábɛɛ́ abɛ gétúgé Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ ɛnyú délu cho né mbɛ ushu wuú.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Mbɔgé Mendoó Ɛsɔwɔ muú apyɛ Jisɔs akwilé né negbo ɛlú ɛnyú mmyɛ, ji muú apyɛɛ́ Kras Jisɔs ákwilé né negbo achyɛgé nyɛ ntó menyammyɛ nyú ayi ágboó geŋwá né uto mendoó wuú ɛwé ɛlú ɛnyú né mmyɛ.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Ndɛre ɛlúmbɔ, aŋmɛ ba, ɛsé déwyaá genó ɛyigé débɔɔ́ mampyɛ. Yɛ́mbɔ gepɔ fɔ́ nnó dépyɛgé unó bi gekwenege gepɔ gekɛlege nnó dépyɛgé,
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 néndé mbɔgé ɛnyú deké dépyɛɛ́ unó bi gekwenege gepɔ gekɛlege nnó dépyɛge, ɛnyú dégboó nyɛ. Yɛ́mbɔ Mendoó Ɛsɔwɔ ɛpyɛge ɛnyú délyagé ubobo unó bi menyammyɛ akɛlege kaŋka, débɔɔ́ geŋwá ɛyi gela gebyɛɛ́.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Bɔɔ́ ako abi Mendoó Ɛsɔwɔ ɛlɛrege ɛbwɔ́ genó ɛyigé abɔɔ́ mampyɛ ne alu baá Ɛsɔwɔ,
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 néndé Mendoó ɛwé Ɛsɔwɔ achyɛɛ́ ɛnyú, ɛpyɛɛ́ fɔ́ nnó ɛnyú débɛ áfwɛ, dema defɔge ɛfɔ. Mendoó ɛwémbɔ ɛpyɛɛ́ lé nnó ɛnyú debɛ baá Ɛsɔwɔ. Mendoó ɛwémbɔ ne ɛpyɛɛ́ nnó ɛsé dékuú Ɛsɔwɔ nnó, “Ntɛ! Ntɛ!”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Mendoó Ɛsɔwɔ chóncho ne mandoó sé ágarege nnó ɛsé delú baá Ɛsɔwɔ.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Tɛ mbaá ɛsé delú baá Ɛsɔwɔ, ɛsé dényɛɛ́ nyɛ yɛ́ndégenó ɛyigé ji anyɛ́meno nnó achyɛgé bɔɔ́ bií. Ne yɛ́ndégenó ɛyigé Ɛsɔwɔ ábélege mbaá Kras, ɛsé déchome nyɛ mbwa ne ji mambɔ ubi, néndé mbɔgé ɛsé ntó dégɛne ɛfwyale ndɛre ji, débɔɔ́ nyɛ ntó gefɔge ŋgɔ ayi ji abɔɔ́ nyɛ.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Mfɛre nnó ɛfwyale ɛwé ɛsé dégɛne mbɔ nana, dékágé mɛɛ́ fɔ ɛwú ne ŋgɔ ayi Ɛsɔwɔ alɛrege nyɛ ɛsé,
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 néndé yɛ́ndégenó ɛyigé Ɛsɔwɔ akwyɛɛ́ geshyage gegilé mangɛ bií ɛbi Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ bɔɔ́ ákaá gefɔɔ́ ɛyigé baá bií alu.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Ɛsɔwɔ apyɛ unó uko ɛbi ji akwyɛɛ́ uchɔge, ɛpɔ́fɔ́ nnó ubi ambɔɔ́ ne ukɛle nnó ɛbɛ mbɔ, ɛlé Ɛsɔwɔ muú akwyɛɛ́ ubi ne apyɛɛ́ nnó ɛbɛ mbɔ. Apyɛ mbɔ ne umɛɛ́ nnó,
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 unó uko ɛbi ji akwyɛɛ́, ji aferege nyɛ ubi né amu unó bi uchɔɔ́ ubi. Ne ula nyɛ mmyɛmmyɛ bwɔ́ né gefɔɔ́ ɛyi gepwɔɔ́ amu wyɛ ndɛre baá Ɛsɔwɔ alaá nyɛ.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Ɛsé dékaá nnó kpaá tɛ fina unó bi Ɛsɔwɔ akwyɛɛ́ uko ukpeé gétúgé ubale ɛbi ubi uwuú wyɛ ndɛre mendée awuú ubale nebyɛɛ́.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Ɛpɔ́fɔ́ unó bi Ɛsɔwɔ akwyɛɛ́ ubiubi ne ukpeé gétúgé ubale ɛbi ubi uwuú. Yɛ́ ɛsé ntó abi Ɛsɔwɔ achyɛɛ́ Mendoó Ukpea ndɛre genó ɛyi ji abɔɔ́ mbɛ achyɛɛ́, dékpeé ntó né mmu matɔɔ́ sé ndɛre dégilé bií ɛbí Ɛsɔwɔ agarege nyɛ gbɔgɔnɔ nnó ɛsé delú baá bií, awené gemɛ́ge sé, afere menyammyɛ sé meko né ɛfwyale.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Néndé ɛlé gétúgé dénɛré metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ ne ji afere ɛsé né ɛfwyale gabo. Yɛ́mbɔ mbɔgé nnó ɛsé debɔ́ mɛ genó ɛyigé dénɛré metɔɔ́ wyɛɛ́, mbɔ metɔɔ́ ɛwé ɛsé dénɛré mbɔ, abɔ akuú sé nnó metɔɔ́ menɛrege. Ndé muú sé ayi anɛrege metɔɔ́ mangɛ genó ɛyigé ji agɛne mɛ?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Yɛ́mbɔ mbɔgé dénɛrege metɔɔ́ mangɛ genó ɛyigé dela délu daŋgɛ, dékógé metɔɔ́ dégilé mangɛ geji.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Ndɛre dégilé, mbɔntó ne Mendoó Ukpea ɛpogé ɛsé né mbaá genó ɛyigé ɛsé dela depɔ ne ɛshyɛ mampyɛ. Ɛsé dékágé fɔ́ ndɛre débɔɔ́ manɛmmyɛ, yɛ́mbɔ ɛlé Mendoó Ukpea ne ɛnɛne mmyɛ gétúgé sé mbaá Ɛsɔwɔ, ɛkpeé ne uchu mejɔɔ́ ɛbi mekwaá álá ákágé jɔɔ́.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Ɛsɔwɔ muú akágé genó ɛyi gelú né matɔɔ́ akwaá, ákágé genó ɛyi gelu Mendoó Ukpea né metɔɔ́ néndé Mendoó Ukpea ɛnɛne mmyɛ gétúgé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ ako ndɛre Ɛsɔwɔ akɛlege.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Ne ɛsé dékaá nnó yɛ́ndégenó ɛyi gepyɛɛ́, gepyɛ utɔɔ́ ulua manchwɔ́ ne galɔ́gálɔ́ mbaá bɔɔ́ abi ábɔɔ́ gejeé ne Ɛsɔwɔ, ɛbwɔ́ abi ji akuú nnó ápyɛgé genó ɛyigé ji akɛlege.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ abɔ mɛ mbɛ akaá nnó ábɛɛ́ nyɛ abií ɛbwɔ́ ntó ne ji abɔɔ́ mɛ mbɛ ajya tɛ gachií nnó ábɛ́ ɛké Maá wuú. Apyɛ mbɔ nnó Maá wuú abɛ Maá mbɛ mbaá gejamégé atɛ aŋmɛ.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ne bɔɔ́ abi ji abɔɔ́ mɛ mbɛ ajyaá, ɛbwɔ́ ne ji akuú nnó abɛ bɔɔ́ bií. Bɔɔ́ abi ji akuú, ɛbwɔ́ ntó ne ji apyɛ nnó átɛne cho né mbɛ ushu wuú. Ne bɔɔ́ abi ji apyɛɛ́ átɛne cho né mbɛ ushu wuú, ɛbwɔ́ ntó ne ji apyɛɛ́ nnó ábɔ́ ŋgɔ.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Ndé genó cha ɛsé dékagé shuú né mechɔ ɛwéna? Mbɔgé Ɛsɔwɔ abɛge ne ɛsé, ndé muú ákágé pwɔ ɛsé?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Ɛsɔwɔ agbaré fɔ Maá wuú nnó achwɔgé wɔ́, yɛ́mbɔ achyɛɛ́ ji nnó achwɔ́ agbo gétúgé ɛsé ako. Tɛ ndɛre ji achyɛɛ́ ɛsé maá wuú, ɛlú wáwálé nnó achyɛgé nyɛ ɛsé yɛ́ndégenó ɛyi dékɛlege nnó débɛ gefɔɔ́ ɛyi ji akɛlege nnó débɛ.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Ndé muú ákágé shulé ndo mbaá bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ ájyaá nnó abɛ abií? Yɛ́ muú apɔ́, néndé ɛlé Ɛsɔwɔ jimbɔ ne apyɛɛ́ ɛbwɔ́ átɛne cho né mbɛ ushu wuú.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Ne ndé muú yɛ́ ákágé garé nnó ɛsé dékwe mpa? Yɛ́ muú fɔ́ apɔ́, ɛlé Kras Jisɔs ne agboó gétúgé sé Ɛsɔwɔ apyɛ ji akwilé né negbo, ajwɔlé né melú ɛnógé né ɛgbɛ ɛbwɔ́nyɛ Ɛsɔwɔ anɛnemmyɛ gétúgé sé.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Genóge fɔ gepɔ ɛyi gékágé kare ɛsé ne gejeé ɛyigé Kras abɔɔ́ ne ɛsé? Nnó ɛlé ɛfwyale, waá ubalé, mammyɛ ayi bɔɔ́ ámmyɛɛ́ amu ne ɛsé, waá mesa ayi déjwɔlege. Mandée ayi álií ɛsé, waá manoó negbo ami dégɛne waá ɛfwyale ɛwé ɛtɛne ɛsé né negbo?
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Ɛlú wyɛ ndɛre ásámé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Gétúgé ɛnyú ɛsé dégɛne manoó negbo yɛ́ndégébé, ne ásɛle ɛsé ɛké magɔŋme ayi ábele manwa.”
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Ŋgba, yɛ́ ɛlé unó bina upyɛɛ́ ɛsé, ɛsé démmyɛ mɛ dépwɔ né uto Kras muú abɔɔ́ gejeé ne ɛsé.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Nkaá chaŋéné nnó yɛ́ genó gekage kare fɔ ɛsé ne Kras, yɛ́ ɛbɛlé negbo, yɛ́ geŋwá, yɛ́ makiɛ́nné Ɛsɔwɔ, yɛ́ álo nchyɛ, yɛ́ unó bi upyɛ mbɔ nana, yɛ́ ɛbi upyɛ nyɛ meso gébé, yɛ́ álo áto áto,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 yɛ́ ɛbɛle unó bi úlú tɛ mfaánebuú, yɛ́ ɛbi úlú melɔ áwú bɔɔ́, yɛ́ genó gefɔ né unó bi Ɛsɔwɔ ákwyɛɛ́ ɛyi gekágé kare ɛsé né gejeege Ata se Kras Jisɔs nnó Ɛsɔwɔ abɔgé fɔ́ gejeé ne ɛsé gétúgé Ata se Jisɔs gepɔ.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.