Romanos 15
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA
1 Ɛsé abi débɛné né depɔré Ɛsɔwɔ, debɔ mampógé abi álá bɛ́né wɔ́ né unó bi ɛbwɔ ápyɛ gyɛɛ́, ɛbi ujwerege ɛbwɔ́ mankaá. Dépyɛgé fɔ́ lé unó bi ugɔɔ́ ɛsé ambɔɔ́ metɔɔ́.
1 Ora, nós que somos fortes na fé temos de suportar as debilidades dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Yɛ́ndémuú sé apyɛge genó ɛyi gegɔɔ́ atɛ aŋmɛ metɔɔ́ nnó ɛbwɔ́ ábɛné né depɔré Ɛsɔwɔ né galɔ́gálɔ́ bwɔ́ nnó ɛbwɔ́ áwɛ.
2 Portanto, cada um de nós agrade ao próximo no que é bom para edificação.
3 Néndé yɛ́ Kras apyɛɛ́ fɔ́ unó bi ugɔɔ́ lé jimbɔɔ́ metɔɔ́ wɔ́. Yɛ́mbɔ, ndɛre ásamé né ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Mashyɛ ayi bɔɔ́ áshyɛɛ́ wɔ áshulé me né mmyɛ.”
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo; pelo contrário, como está escrito: “Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.”
4 Yɛ́ndé genó ɛyigé ásamé nya né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ, ásá geji nnó gechyɛɛ́ ɛsé majyɛɛ́, nnó ndɛre mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ nnó ɛsé dékógé metɔɔ́, ne nnó ɛsé détɛnege ne ɛshyɛ né depɔré Ɛsɔwɔ. Ɛsé dénɛrege metɔɔ́ nnó Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ unó bi ji anyɛ́meno.
4 Pois tudo o que no passado foi escrito, para o nosso ensino foi escrito, a fim de que, pela paciência e pela consolação das Escrituras, tenhamos esperança.
5 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛnyú dékógé metɔɔ́ ne détɛnege ne ɛshyɛ né depɔ ɛtií, apoó ɛnyú débɛ meko ama ne ate ndɛre dékwɔlege gekáge nekɛ Kras Jisɔs,
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação lhes conceda o mesmo modo de pensar de uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 nnó ɛnyú ako chóncho né meko ama défɛge nyɛ Ɛsɔwɔ muú alu ntɛ Ata sé Jisɔs Kras.
6 para que vocês, unânimes e a uma só voz, glorifiquem o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Sɛgé yɛ́ atɛ, ndɛre Kras asɛle ɛnyú. Dépyɛgé mbɔ, bɔɔ́ áfɛge nyɛ Ɛsɔwɔ.
7 Portanto, acolham uns aos outros, como também Cristo acolheu vocês para a glória de Deus.
8 Me ngarege ɛnyú nnó Kras achwɔ́ poó ɛsé bɔɔ́ Jus, manlɛre nnó Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ genó ɛyigé ajɔɔ́ nnó apyɛɛ́, nnó genó ɛyigé ji anyɛ́meno ne ukwene antɛ se getane wáwálé,
8 Pois digo que Cristo foi constituído ministro da circuncisão, em prol da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos nossos pais
9 nnó bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, áfɛgé Ɛsɔwɔ né meshwɛ ayi ji agɛne ɛbwɔ́. Ɛlú wyɛ ndɛre ásamé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Ndɛre ɛlúmbɔ me nfɛge nyɛ wɔ né geluage bɔɔ́ abi álá ápɔ́ bɔɔ́ Jus, nkwane nyɛ makwa nfɛɛ́ wɔ́.”
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus por causa da sua misericórdia, como está escrito: “Por isso, eu te glorificarei entre os gentios e cantarei louvores ao teu nome.”
10 Ama ásá ntó nnó, “Ɛnyú abi dela depɔ bɔɔ́ Jus, bɛge ne nechɔ́chɔ́ chóncho ne bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.”
10 E também diz: “Alegrem-se, ó gentios, com o povo de Deus.”
11 Ama ásá ntó nnó, “Ɛnyú bɔɔ́ abi dela pɔ́ bɔɔ́ Jus, fɛge Ata. Bɔɔ́ ako afɛɛ́ ji.”
11 E ainda: “Louvem o Senhor, todos vocês, gentios, e todos os povos o louvem.”
12 Ne Asaya ajɔɔ́ ntó aké, “Mpyáne Jɛsse achwɔɔ́ nyɛ, ne abɛɛ́ nyɛ mfwa mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ne ɛbwɔ́ ánɛrege nyɛ metɔɔ́ ne ji.”
12 Também Isaías diz: “Virá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para governar os gentios; nele os gentios esperarão.”
13 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛnyú dénɛrege metɔɔ́ ne ji, apyɛ ɛnyú débɛ ne nechɔ́chɔ́ gejamegejame ne nesɔ ndɛre défyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji ne nnó utó Mendoó Ukpea upyɛ metɔɔ́ ɛwé dénɛré mbɔ ɛwɛ́né.
13 E o Deus da esperança encha vocês de toda alegria e paz na fé que vocês têm, para que sejam ricos de esperança no poder do Espírito Santo.
14 Aŋmɛ ba, me mbɔɔ́ nkaá cháŋéné nnó ɛnyú ambɔɔ́ delɔme melu dɔɔ́. Nkaá ntó nnó ɛnyú dewyaá defɔɔ́ ne yɛ́ndémuú nyú ákágé chyɛɛ́ ntɛ majyɛɛ́.
14 E eu mesmo, meus irmãos, estou certo de que vocês estão cheios de bondade, têm todo o conhecimento e são aptos para admoestar uns aos outros.
15 Yɛ́mbɔ né mmu ŋwɛ yina, nsa ɛnyú unó fɔ mpɔ ne ɛfɔ nnó mpyɛ ɛnyú détege ubi. Me mbɔ nsa mpɔ ne ɛfɔ gétúgé galɔ́gálɔ́ ayi Ɛsɔwɔ álɛ́ré me,
15 Entretanto, eu lhes escrevi, em parte mais ousadamente, como para fazer com que vocês se lembrem disso outra vez, por causa da graça que me foi dada por Deus,
16 me nsame unó bina néndé Ɛsɔwɔ apyɛ nnó me mbɛ muú utɔɔ́ Kras Jisɔs mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Me mpyɛɛ́ utɔɔ́ ɛba ndɛre mempyɛ upɛ, mangarege abya melɔ́mélɔ́ ayi atane mbaá Ɛsɔwɔ né mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, nnó ɛbwɔ́ ábɛ́ ndɛre ɛchyɛ ɛwé Ɛsɔwɔ akame mansɛ, ɛwé Mendoó Ukpea ɛpyɛɛ́ nnó ɛbɛ genógé ukpea mbaá Ɛsɔwɔ.
16 para que eu seja ministro de Cristo Jesus entre os gentios, no sagrado encargo de anunciar o evangelho de Deus, de modo que a oferta deles seja aceitável, uma vez santificada pelo Espírito Santo.
17 Me nwyaá gepɔge né utɔɔ́ bi me mpyɛɛ́ mbaá Ɛsɔwɔ gétúgé nchomé mmyɛ ne Kras Jisɔs.
17 Tenho, pois, motivo de gloriar-me em Cristo Jesus nas coisas concernentes a Deus.
18 Nkágé do fɔ́ ɛbwɔ ɛwɔme né genó ɛyigé cha ɛkósé nnó Kras apoó me nnó gétúgé mekomejɔɔ́ ayi mengaré ne unó bi mpyɛɛ́, bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus áwuú ne Ɛsɔwɔ nana,
18 Porque não ousarei falar sobre coisa alguma, a não ser sobre aquelas que Cristo fez por meio de mim, para conduzir os gentios à obediência, por palavra e por obras,
19 né utó gepɔge ufelekpa ne utó Mendoó Ukpea. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɔlɔ́ né Jɛrosalɛ ɔ́kwɔné né gebágé mewaá Ilirikum, nkɛ mɛ nnere mangaré abya melɔ́mélɔ́ Kras ɛwu.
19 por força de sinais e prodígios, pelo poder do Espírito de Deus. Assim, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, tenho divulgado o evangelho de Cristo,
20 Ɛlú mɛ me metɔɔ́ nnó me ngarege abya melɔ́mélɔ́ Kras né mbaá ayi yɛ́ muú fɔ́ álá lú dangaré, nnó ɛkágé ɛbɛ́ ɛké ntɛnege gepú mfaá nebɔmé ɛníne muú ayicha afyɛɛ́.
20 esforçando-me, deste modo, por pregar o evangelho, não onde Cristo já foi anunciado, para não edificar sobre alicerce alheio.
21 Ɛlú wyɛ ndɛre ásámé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Bɔɔ́ abi álá alu dangaré ɛbwɔ́ abya wuú agɛne nyɛ ji, ne abi álá alu danwú depɔ ɛti détomé ne ji, ákaágé nyɛ.”
21 Pelo contrário, como está escrito: “Aqueles que não tiveram notícia dele o verão, e os que nada tinham ouvido a respeito dele o entenderão.”
22 Gɛ́ge genó ɛyi gegbɛɛ́ me gejame ndɔ nla chwɔ́ fɔ́ ngɛ ɛnyú wɔ.
22 Essa foi a razão por que também, muitas vezes, fui impedido de visitá-los.
23 Yɛ́mbɔ nana ayi nnere utɔɔ́ ba né uba mewaá bina ne tɛ mbaá me nshyage mɛ né gejamégé aŋmɛ manchwɔ́ gɛ ɛnyú,
23 Mas, agora, não tendo mais campo de atividade nestas regiões e desejando há muitos anos visitá-los,
24 nfɛré nnó ntɛnege nyɛ ɛfɛɛ́ ngɛ ɛnyú gébégé nké njyɛɛ́ Spɛn nnó mbɛ ne ɛnyú mboó ndɔɔ́, ɛnyú dépoó me njyɛ mbɛ ne nekɛ na.
24 penso em fazê-lo quando em viagem para a Espanha. Pois espero que, de passagem, eu possa vê-los e que vocês me encaminhem para lá, depois de haver primeiro desfrutado um pouco a companhia de vocês.
25 Yɛ́mbɔ nana njyɛɛ́ kpɛ Jɛrosalɛ manjyɛ chyɛɛ́ ɛchyɛ mbaá bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi alu ɛwú.
25 Mas agora estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Néndé metɔɔ́ ɛgɔ bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né ubaá mewaá Masedonia ne Akaya, achwɔ́ ŋka mampoó ubya bɔɔ́ né geluage bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né Jɛrosalɛ.
26 Porque a Macedônia e a Acaia resolveram levantar uma coleta em benefício dos pobres dentre os santos que vivem em Jerusalém.
27 Metɔɔ́ ɛgɔ ɛbwɔ́ mampyɛ mbɔ. Ɛlú ɛké ujwɔɔ́ ne ɛbwɔ́ anyɛɛ́ bɔɔ́ Jus néndé tɛ mbaá bɔɔ́ Jus ápyɛɛ́ ɛbwɔ́ abɔɔ́ mejé ɛwé abya melɔ́mélɔ́ achwɔɔ́ ne ɛwú, ɛbwɔ́ ntó agɛ nnó ɛlú galɔ́gálɔ́ mampoó ɛbwɔ́ ne ŋka.
27 Isto lhes pareceu bem, e de fato lhes são devedores. Porque, se os gentios têm sido participantes dos valores espirituais dos judeus, devem também servi-los com bens materiais.
28 Ne gébégé me nnerege nyɛ mansɛ ŋka yina ɛyi atɛ aŋmɛ achwɔɔ́ ne nchyɛge mbaá ubya bɔɔ́ bimbɔ, nkoógé nyɛ manjyɛ Spɛn ne ntɛnege nyɛ ɛfɛɛ́ né Rom.
28 Tendo, pois, concluído isto e havendo-lhes consignado este fruto, irei à Espanha, passando por aí.
29 Nkaá nnó me nchwɔge gɛ nyú, nchwɔɔ́ nyɛ ne gekpɛkpɛgé méjé ɛwé Kras achyɛgé ɛnyú.
29 E bem sei que, ao visitá-los, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Aŋmɛ ba, gétúgé metɔɔ́ ɛwé ɛsé défyɛɛ́ ne Ata Jisɔs Kras ne gétúgé Mendoó Ukpea ɛpyɛ ɛsé débɔɔ́ gejeé ne atɛ, nkpeage ɛnyú nnó décho mbwa ne me dénnɛnémmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ gétú ya.
30 Irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e também pelo amor do Espírito, peço que lutem juntamente comigo nas orações a Deus a meu favor,
31 Nɛgé mmyɛ nnó mbɔgé bɔɔ́ abi álá fyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ata né Judiya wɔ́ apyɛge me, Ata afere me né amu bwɔ́ ne nnó bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né melɔ Jɛrosalɛ ákamé mansɛ ɛchyɛ ɛwé me nchwɔɔ́ ɛbwɔ́ ne ɛwú.
31 para que eu me veja livre dos rebeldes que vivem na Judeia, e que este meu serviço em Jerusalém seja bem-aceito pelos santos.
32 Dépyɛgé mbɔ, mbɔgé Ɛsɔwɔ ákamege, me nchwɔɔ́ ɛwú ne nechɔ́chɔ́, me ne ɛnyú chóncho défyɛ nyɛ atɛ ɛshyɛ.
32 Isto para que, pela vontade de Deus, eu chegue à presença de vocês com alegria e possa ter algum descanso na companhia de vocês.
33 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛsé débɛɛ́ né nesɔ abɛ ne ɛnyú. Amɛn.
33 E o Deus da paz esteja com todos vocês. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.