Romanos 15

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛsé abi débɛné né depɔré Ɛsɔwɔ, debɔ mampógé abi álá bɛ́né wɔ́ né unó bi ɛbwɔ ápyɛ gyɛɛ́, ɛbi ujwerege ɛbwɔ́ mankaá. Dépyɛgé fɔ́ lé unó bi ugɔɔ́ ɛsé ambɔɔ́ metɔɔ́.
1 Ora, nós que somos fortes devemos suportar as debilidades dos fracos e não agradar-nos a nós mesmos.
2 Yɛ́ndémuú sé apyɛge genó ɛyi gegɔɔ́ atɛ aŋmɛ metɔɔ́ nnó ɛbwɔ́ ábɛné né depɔré Ɛsɔwɔ né galɔ́gálɔ́ bwɔ́ nnó ɛbwɔ́ áwɛ.
2 Portanto, cada um de nós agrade ao próximo no que é bom para edificação.
3 Néndé yɛ́ Kras apyɛɛ́ fɔ́ unó bi ugɔɔ́ lé jimbɔɔ́ metɔɔ́ wɔ́. Yɛ́mbɔ, ndɛre ásamé né ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Mashyɛ ayi bɔɔ́ áshyɛɛ́ wɔ áshulé me né mmyɛ.”
3 Porque também Cristo não se agradou a si mesmo; antes, como está escrito: As injúrias dos que te ultrajavam caíram sobre mim.
4 Yɛ́ndé genó ɛyigé ásamé nya né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ, ásá geji nnó gechyɛɛ́ ɛsé majyɛɛ́, nnó ndɛre mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ nnó ɛsé dékógé metɔɔ́, ne nnó ɛsé détɛnege ne ɛshyɛ né depɔré Ɛsɔwɔ. Ɛsé dénɛrege metɔɔ́ nnó Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ unó bi ji anyɛ́meno.
4 Pois tudo quanto, outrora, foi escrito para o nosso ensino foi escrito, a fim de que, pela paciência e pela consolação das Escrituras, tenhamos esperança.
5 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛnyú dékógé metɔɔ́ ne détɛnege ne ɛshyɛ né depɔ ɛtií, apoó ɛnyú débɛ meko ama ne ate ndɛre dékwɔlege gekáge nekɛ Kras Jisɔs,
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação vos conceda o mesmo sentir de uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 nnó ɛnyú ako chóncho né meko ama défɛge nyɛ Ɛsɔwɔ muú alu ntɛ Ata sé Jisɔs Kras.
6 para que concordemente e a uma voz glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Sɛgé yɛ́ atɛ, ndɛre Kras asɛle ɛnyú. Dépyɛgé mbɔ, bɔɔ́ áfɛge nyɛ Ɛsɔwɔ.
7 Portanto, acolhei-vos uns aos outros, como também Cristo nos acolheu para a glória de Deus.
8 Me ngarege ɛnyú nnó Kras achwɔ́ poó ɛsé bɔɔ́ Jus, manlɛre nnó Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ genó ɛyigé ajɔɔ́ nnó apyɛɛ́, nnó genó ɛyigé ji anyɛ́meno ne ukwene antɛ se getane wáwálé,
8 Digo, pois, que Cristo foi constituído ministro da circuncisão, em prol da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos nossos pais;
9 nnó bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, áfɛgé Ɛsɔwɔ né meshwɛ ayi ji agɛne ɛbwɔ́. Ɛlú wyɛ ndɛre ásamé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Ndɛre ɛlúmbɔ me nfɛge nyɛ wɔ né geluage bɔɔ́ abi álá ápɔ́ bɔɔ́ Jus, nkwane nyɛ makwa nfɛɛ́ wɔ́.”
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus por causa da sua misericórdia, como está escrito: Por isso, eu te glorificarei entre os gentios e cantarei louvores ao teu nome.
10 Ama ásá ntó nnó, “Ɛnyú abi dela depɔ bɔɔ́ Jus, bɛge ne nechɔ́chɔ́ chóncho ne bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.”
10 E também diz: Alegrai-vos, ó gentios, com o seu povo.
11 Ama ásá ntó nnó, “Ɛnyú bɔɔ́ abi dela pɔ́ bɔɔ́ Jus, fɛge Ata. Bɔɔ́ ako afɛɛ́ ji.”
11 E ainda: Louvai ao Senhor, vós todos os gentios, e todos os povos o louvem.
12 Ne Asaya ajɔɔ́ ntó aké, “Mpyáne Jɛsse achwɔɔ́ nyɛ, ne abɛɛ́ nyɛ mfwa mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ne ɛbwɔ́ ánɛrege nyɛ metɔɔ́ ne ji.”
12 Também Isaías diz: Haverá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para governar os gentios; nele os gentios esperarão.
13 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛnyú dénɛrege metɔɔ́ ne ji, apyɛ ɛnyú débɛ ne nechɔ́chɔ́ gejamegejame ne nesɔ ndɛre défyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji ne nnó utó Mendoó Ukpea upyɛ metɔɔ́ ɛwé dénɛré mbɔ ɛwɛ́né.
13 E o Deus da esperança vos encha de todo o gozo e paz no vosso crer, para que sejais ricos de esperança no poder do Espírito Santo.
14 Aŋmɛ ba, me mbɔɔ́ nkaá cháŋéné nnó ɛnyú ambɔɔ́ delɔme melu dɔɔ́. Nkaá ntó nnó ɛnyú dewyaá defɔɔ́ ne yɛ́ndémuú nyú ákágé chyɛɛ́ ntɛ majyɛɛ́.
14 E certo estou, meus irmãos, sim, eu mesmo, a vosso respeito, de que estais possuídos de bondade, cheios de todo o conhecimento, aptos para vos admoestardes uns aos outros.
15 Yɛ́mbɔ né mmu ŋwɛ yina, nsa ɛnyú unó fɔ mpɔ ne ɛfɔ nnó mpyɛ ɛnyú détege ubi. Me mbɔ nsa mpɔ ne ɛfɔ gétúgé galɔ́gálɔ́ ayi Ɛsɔwɔ álɛ́ré me,
15 Entretanto, vos escrevi em parte mais ousadamente, como para vos trazer isto de novo à memória, por causa da graça que me foi outorgada por Deus,
16 me nsame unó bina néndé Ɛsɔwɔ apyɛ nnó me mbɛ muú utɔɔ́ Kras Jisɔs mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Me mpyɛɛ́ utɔɔ́ ɛba ndɛre mempyɛ upɛ, mangarege abya melɔ́mélɔ́ ayi atane mbaá Ɛsɔwɔ né mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, nnó ɛbwɔ́ ábɛ́ ndɛre ɛchyɛ ɛwé Ɛsɔwɔ akame mansɛ, ɛwé Mendoó Ukpea ɛpyɛɛ́ nnó ɛbɛ genógé ukpea mbaá Ɛsɔwɔ.
16 para que eu seja ministro de Cristo Jesus entre os gentios, no sagrado encargo de anunciar o evangelho de Deus, de modo que a oferta deles seja aceitável, uma vez santificada pelo Espírito Santo.
17 Me nwyaá gepɔge né utɔɔ́ bi me mpyɛɛ́ mbaá Ɛsɔwɔ gétúgé nchomé mmyɛ ne Kras Jisɔs.
17 Tenho, pois, motivo de gloriar-me em Cristo Jesus nas coisas concernentes a Deus.
18 Nkágé do fɔ́ ɛbwɔ ɛwɔme né genó ɛyigé cha ɛkósé nnó Kras apoó me nnó gétúgé mekomejɔɔ́ ayi mengaré ne unó bi mpyɛɛ́, bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus áwuú ne Ɛsɔwɔ nana,
18 Porque não ousarei discorrer sobre coisa alguma, senão sobre aquelas que Cristo fez por meu intermédio, para conduzir os gentios à obediência, por palavra e por obras,
19 né utó gepɔge ufelekpa ne utó Mendoó Ukpea. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɔlɔ́ né Jɛrosalɛ ɔ́kwɔné né gebágé mewaá Ilirikum, nkɛ mɛ nnere mangaré abya melɔ́mélɔ́ Kras ɛwu.
19 por força de sinais e prodígios, pelo poder do Espírito Santo; de maneira que, desde Jerusalém e circunvizinhanças até ao Ilírico, tenho divulgado o evangelho de Cristo,
20 Ɛlú mɛ me metɔɔ́ nnó me ngarege abya melɔ́mélɔ́ Kras né mbaá ayi yɛ́ muú fɔ́ álá lú dangaré, nnó ɛkágé ɛbɛ́ ɛké ntɛnege gepú mfaá nebɔmé ɛníne muú ayicha afyɛɛ́.
20 esforçando-me, deste modo, por pregar o evangelho, não onde Cristo já fora anunciado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 Ɛlú wyɛ ndɛre ásámé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Bɔɔ́ abi álá alu dangaré ɛbwɔ́ abya wuú agɛne nyɛ ji, ne abi álá alu danwú depɔ ɛti détomé ne ji, ákaágé nyɛ.”
21 antes, como está escrito: Hão de vê-lo aqueles que não tiveram notícia dele, e compreendê-lo os que nada tinham ouvido a seu respeito.
22 Gɛ́ge genó ɛyi gegbɛɛ́ me gejame ndɔ nla chwɔ́ fɔ́ ngɛ ɛnyú wɔ.
22 Essa foi a razão por que também, muitas vezes, me senti impedido de visitar-vos.
23 Yɛ́mbɔ nana ayi nnere utɔɔ́ ba né uba mewaá bina ne tɛ mbaá me nshyage mɛ né gejamégé aŋmɛ manchwɔ́ gɛ ɛnyú,
23 Mas, agora, não tendo já campo de atividade nestas regiões e desejando há muito visitar-vos,
24 nfɛré nnó ntɛnege nyɛ ɛfɛɛ́ ngɛ ɛnyú gébégé nké njyɛɛ́ Spɛn nnó mbɛ ne ɛnyú mboó ndɔɔ́, ɛnyú dépoó me njyɛ mbɛ ne nekɛ na.
24 penso em fazê-lo quando em viagem para a Espanha, pois espero que, de passagem, estarei convosco e que para lá seja por vós encaminhado, depois de haver primeiro desfrutado um pouco a vossa companhia.
25 Yɛ́mbɔ nana njyɛɛ́ kpɛ Jɛrosalɛ manjyɛ chyɛɛ́ ɛchyɛ mbaá bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi alu ɛwú.
25 Mas, agora, estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Néndé metɔɔ́ ɛgɔ bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né ubaá mewaá Masedonia ne Akaya, achwɔ́ ŋka mampoó ubya bɔɔ́ né geluage bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né Jɛrosalɛ.
26 Porque aprouve à Macedônia e à Acaia levantar uma coleta em benefício dos pobres dentre os santos que vivem em Jerusalém.
27 Metɔɔ́ ɛgɔ ɛbwɔ́ mampyɛ mbɔ. Ɛlú ɛké ujwɔɔ́ ne ɛbwɔ́ anyɛɛ́ bɔɔ́ Jus néndé tɛ mbaá bɔɔ́ Jus ápyɛɛ́ ɛbwɔ́ abɔɔ́ mejé ɛwé abya melɔ́mélɔ́ achwɔɔ́ ne ɛwú, ɛbwɔ́ ntó agɛ nnó ɛlú galɔ́gálɔ́ mampoó ɛbwɔ́ ne ŋka.
27 Isto lhes pareceu bem, e mesmo lhes são devedores; porque, se os gentios têm sido participantes dos valores espirituais dos judeus, devem também servi-los com bens materiais.
28 Ne gébégé me nnerege nyɛ mansɛ ŋka yina ɛyi atɛ aŋmɛ achwɔɔ́ ne nchyɛge mbaá ubya bɔɔ́ bimbɔ, nkoógé nyɛ manjyɛ Spɛn ne ntɛnege nyɛ ɛfɛɛ́ né Rom.
28 Tendo, pois, concluído isto e havendo-lhes consignado este fruto, passando por vós, irei à Espanha.
29 Nkaá nnó me nchwɔge gɛ nyú, nchwɔɔ́ nyɛ ne gekpɛkpɛgé méjé ɛwé Kras achyɛgé ɛnyú.
29 E bem sei que, ao visitar-vos, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Aŋmɛ ba, gétúgé metɔɔ́ ɛwé ɛsé défyɛɛ́ ne Ata Jisɔs Kras ne gétúgé Mendoó Ukpea ɛpyɛ ɛsé débɔɔ́ gejeé ne atɛ, nkpeage ɛnyú nnó décho mbwa ne me dénnɛnémmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ gétú ya.
30 Rogo-vos, pois, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e também pelo amor do Espírito, que luteis juntamente comigo nas orações a Deus a meu favor,
31 Nɛgé mmyɛ nnó mbɔgé bɔɔ́ abi álá fyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ata né Judiya wɔ́ apyɛge me, Ata afere me né amu bwɔ́ ne nnó bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né melɔ Jɛrosalɛ ákamé mansɛ ɛchyɛ ɛwé me nchwɔɔ́ ɛbwɔ́ ne ɛwú.
31 para que eu me veja livre dos rebeldes que vivem na Judeia, e que este meu serviço em Jerusalém seja bem-aceito pelos santos;
32 Dépyɛgé mbɔ, mbɔgé Ɛsɔwɔ ákamege, me nchwɔɔ́ ɛwú ne nechɔ́chɔ́, me ne ɛnyú chóncho défyɛ nyɛ atɛ ɛshyɛ.
32 a fim de que, ao visitar-vos, pela vontade de Deus, chegue à vossa presença com alegria e possa recrear-me convosco.
33 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛsé débɛɛ́ né nesɔ abɛ ne ɛnyú. Amɛn.
33 E o Deus da paz seja com todos vós. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.