Romanos 15
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ACF
1 Ɛsé abi débɛné né depɔré Ɛsɔwɔ, debɔ mampógé abi álá bɛ́né wɔ́ né unó bi ɛbwɔ ápyɛ gyɛɛ́, ɛbi ujwerege ɛbwɔ́ mankaá. Dépyɛgé fɔ́ lé unó bi ugɔɔ́ ɛsé ambɔɔ́ metɔɔ́.
1 Mas nós, que somos fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos, e não agradar a nós mesmos.
2 Yɛ́ndémuú sé apyɛge genó ɛyi gegɔɔ́ atɛ aŋmɛ metɔɔ́ nnó ɛbwɔ́ ábɛné né depɔré Ɛsɔwɔ né galɔ́gálɔ́ bwɔ́ nnó ɛbwɔ́ áwɛ.
2 Portanto cada um de nós agrade ao seu próximo no que é bom para edificação.
3 Néndé yɛ́ Kras apyɛɛ́ fɔ́ unó bi ugɔɔ́ lé jimbɔɔ́ metɔɔ́ wɔ́. Yɛ́mbɔ, ndɛre ásamé né ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Mashyɛ ayi bɔɔ́ áshyɛɛ́ wɔ áshulé me né mmyɛ.”
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo, mas, como está escrito: Sobre mim caíram as injúrias dos que te injuriavam.
4 Yɛ́ndé genó ɛyigé ásamé nya né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ, ásá geji nnó gechyɛɛ́ ɛsé majyɛɛ́, nnó ndɛre mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ nnó ɛsé dékógé metɔɔ́, ne nnó ɛsé détɛnege ne ɛshyɛ né depɔré Ɛsɔwɔ. Ɛsé dénɛrege metɔɔ́ nnó Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ unó bi ji anyɛ́meno.
4 Porque tudo o que dantes foi escrito, para nosso ensino foi escrito, para que pela paciência e consolação das Escrituras tenhamos esperança.
5 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛnyú dékógé metɔɔ́ ne détɛnege ne ɛshyɛ né depɔ ɛtií, apoó ɛnyú débɛ meko ama ne ate ndɛre dékwɔlege gekáge nekɛ Kras Jisɔs,
5 Ora, o Deus de paciência e consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 nnó ɛnyú ako chóncho né meko ama défɛge nyɛ Ɛsɔwɔ muú alu ntɛ Ata sé Jisɔs Kras.
6 Para que concordes, a uma boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Sɛgé yɛ́ atɛ, ndɛre Kras asɛle ɛnyú. Dépyɛgé mbɔ, bɔɔ́ áfɛge nyɛ Ɛsɔwɔ.
7 Portanto recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu para glória de Deus.
8 Me ngarege ɛnyú nnó Kras achwɔ́ poó ɛsé bɔɔ́ Jus, manlɛre nnó Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ genó ɛyigé ajɔɔ́ nnó apyɛɛ́, nnó genó ɛyigé ji anyɛ́meno ne ukwene antɛ se getane wáwálé,
8 Digo, pois, que Jesus Cristo foi ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para que confirmasse as promessas feitas aos pais;
9 nnó bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, áfɛgé Ɛsɔwɔ né meshwɛ ayi ji agɛne ɛbwɔ́. Ɛlú wyɛ ndɛre ásamé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Ndɛre ɛlúmbɔ me nfɛge nyɛ wɔ né geluage bɔɔ́ abi álá ápɔ́ bɔɔ́ Jus, nkwane nyɛ makwa nfɛɛ́ wɔ́.”
9 E para que os gentios glorifiquem a Deus pela sua misericórdia, como está escrito:Portanto eu te louvarei entre os gentios,E cantarei ao teu nome.
10 Ama ásá ntó nnó, “Ɛnyú abi dela depɔ bɔɔ́ Jus, bɛge ne nechɔ́chɔ́ chóncho ne bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.”
10 E outra vez diz:Alegrai-vos, gentios, com o seu povo.
11 Ama ásá ntó nnó, “Ɛnyú bɔɔ́ abi dela pɔ́ bɔɔ́ Jus, fɛge Ata. Bɔɔ́ ako afɛɛ́ ji.”
11 E outra vez:Louvai ao Senhor, todos os gentios,E celebrai-o todos os povos.
12 Ne Asaya ajɔɔ́ ntó aké, “Mpyáne Jɛsse achwɔɔ́ nyɛ, ne abɛɛ́ nyɛ mfwa mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ne ɛbwɔ́ ánɛrege nyɛ metɔɔ́ ne ji.”
12 Outra vez diz Isaías:Uma raiz em Jessé haverá,E naquele que se levantar para reger os gentios,Os gentios esperarão.
13 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛnyú dénɛrege metɔɔ́ ne ji, apyɛ ɛnyú débɛ ne nechɔ́chɔ́ gejamegejame ne nesɔ ndɛre défyɛɛ́ metɔɔ́ ne ji ne nnó utó Mendoó Ukpea upyɛ metɔɔ́ ɛwé dénɛré mbɔ ɛwɛ́né.
13 Ora o Deus de esperança vos encha de todo o gozo e paz em crença, para que abundeis em esperança pela virtude do Espírito Santo.
14 Aŋmɛ ba, me mbɔɔ́ nkaá cháŋéné nnó ɛnyú ambɔɔ́ delɔme melu dɔɔ́. Nkaá ntó nnó ɛnyú dewyaá defɔɔ́ ne yɛ́ndémuú nyú ákágé chyɛɛ́ ntɛ majyɛɛ́.
14 Eu próprio, meus irmãos, certo estou, a respeito de vós, que vós mesmos estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento, podendo admoestar-vos uns aos outros.
15 Yɛ́mbɔ né mmu ŋwɛ yina, nsa ɛnyú unó fɔ mpɔ ne ɛfɔ nnó mpyɛ ɛnyú détege ubi. Me mbɔ nsa mpɔ ne ɛfɔ gétúgé galɔ́gálɔ́ ayi Ɛsɔwɔ álɛ́ré me,
15 Mas, irmãos, em parte vos escrevi mais ousadamente, como para vos trazer outra vez isto à memória, pela graça que por Deus me foi dada;
16 me nsame unó bina néndé Ɛsɔwɔ apyɛ nnó me mbɛ muú utɔɔ́ Kras Jisɔs mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Me mpyɛɛ́ utɔɔ́ ɛba ndɛre mempyɛ upɛ, mangarege abya melɔ́mélɔ́ ayi atane mbaá Ɛsɔwɔ né mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, nnó ɛbwɔ́ ábɛ́ ndɛre ɛchyɛ ɛwé Ɛsɔwɔ akame mansɛ, ɛwé Mendoó Ukpea ɛpyɛɛ́ nnó ɛbɛ genógé ukpea mbaá Ɛsɔwɔ.
16 Que seja ministro de Jesus Cristo para os gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que seja agradável a oferta dos gentios, santificada pelo Espírito Santo.
17 Me nwyaá gepɔge né utɔɔ́ bi me mpyɛɛ́ mbaá Ɛsɔwɔ gétúgé nchomé mmyɛ ne Kras Jisɔs.
17 De sorte que tenho glória em Jesus Cristo nas coisas que pertencem a Deus.
18 Nkágé do fɔ́ ɛbwɔ ɛwɔme né genó ɛyigé cha ɛkósé nnó Kras apoó me nnó gétúgé mekomejɔɔ́ ayi mengaré ne unó bi mpyɛɛ́, bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus áwuú ne Ɛsɔwɔ nana,
18 Porque não ousarei dizer coisa alguma, que Cristo por mim não tenha feito, para fazer obedientes os gentios, por palavra e por obras;
19 né utó gepɔge ufelekpa ne utó Mendoó Ukpea. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɔlɔ́ né Jɛrosalɛ ɔ́kwɔné né gebágé mewaá Ilirikum, nkɛ mɛ nnere mangaré abya melɔ́mélɔ́ Kras ɛwu.
19 Pelo poder dos sinais e prodígios, e pela virtude do Espírito de Deus; de maneira que desde Jerusalém, e arredores, até ao Ilírico, tenho pregado o evangelho de Jesus Cristo.
20 Ɛlú mɛ me metɔɔ́ nnó me ngarege abya melɔ́mélɔ́ Kras né mbaá ayi yɛ́ muú fɔ́ álá lú dangaré, nnó ɛkágé ɛbɛ́ ɛké ntɛnege gepú mfaá nebɔmé ɛníne muú ayicha afyɛɛ́.
20 E desta maneira me esforcei por anunciar o evangelho, não onde Cristo foi nomeado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 Ɛlú wyɛ ndɛre ásámé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Bɔɔ́ abi álá alu dangaré ɛbwɔ́ abya wuú agɛne nyɛ ji, ne abi álá alu danwú depɔ ɛti détomé ne ji, ákaágé nyɛ.”
21 Antes, como está escrito:Aqueles a quem não foi anunciado, o verão,E os que não ouviram o entenderão.
22 Gɛ́ge genó ɛyi gegbɛɛ́ me gejame ndɔ nla chwɔ́ fɔ́ ngɛ ɛnyú wɔ.
22 Por isso também muitas vezes tenho sido impedido de ir ter convosco.
23 Yɛ́mbɔ nana ayi nnere utɔɔ́ ba né uba mewaá bina ne tɛ mbaá me nshyage mɛ né gejamégé aŋmɛ manchwɔ́ gɛ ɛnyú,
23 Mas agora, que não tenho mais demora nestes sítios, e tendo já há muitos anos grande desejo de ir ter convosco,
24 nfɛré nnó ntɛnege nyɛ ɛfɛɛ́ ngɛ ɛnyú gébégé nké njyɛɛ́ Spɛn nnó mbɛ ne ɛnyú mboó ndɔɔ́, ɛnyú dépoó me njyɛ mbɛ ne nekɛ na.
24 Quando partir para Espanha irei ter convosco; pois espero que de passagem vos verei, e que para lá seja encaminhado por vós, depois de ter gozado um pouco da vossa companhia.
25 Yɛ́mbɔ nana njyɛɛ́ kpɛ Jɛrosalɛ manjyɛ chyɛɛ́ ɛchyɛ mbaá bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi alu ɛwú.
25 Mas agora vou a Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Néndé metɔɔ́ ɛgɔ bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né ubaá mewaá Masedonia ne Akaya, achwɔ́ ŋka mampoó ubya bɔɔ́ né geluage bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né Jɛrosalɛ.
26 Porque pareceu bem à macedônia e à Acaia fazerem uma coleta para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Metɔɔ́ ɛgɔ ɛbwɔ́ mampyɛ mbɔ. Ɛlú ɛké ujwɔɔ́ ne ɛbwɔ́ anyɛɛ́ bɔɔ́ Jus néndé tɛ mbaá bɔɔ́ Jus ápyɛɛ́ ɛbwɔ́ abɔɔ́ mejé ɛwé abya melɔ́mélɔ́ achwɔɔ́ ne ɛwú, ɛbwɔ́ ntó agɛ nnó ɛlú galɔ́gálɔ́ mampoó ɛbwɔ́ ne ŋka.
27 Isto lhes pareceu bem, como devedores que são para com eles. Porque, se os gentios foram participantes dos seus bens espirituais, devem também ministrar-lhes os temporais.
28 Ne gébégé me nnerege nyɛ mansɛ ŋka yina ɛyi atɛ aŋmɛ achwɔɔ́ ne nchyɛge mbaá ubya bɔɔ́ bimbɔ, nkoógé nyɛ manjyɛ Spɛn ne ntɛnege nyɛ ɛfɛɛ́ né Rom.
28 Assim que, concluído isto, e havendo-lhes consignado este fruto, de lá, passando por vós, irei à Espanha.
29 Nkaá nnó me nchwɔge gɛ nyú, nchwɔɔ́ nyɛ ne gekpɛkpɛgé méjé ɛwé Kras achyɛgé ɛnyú.
29 E bem sei que, indo ter convosco, chegarei com a plenitude da bênção do evangelho de Cristo.
30 Aŋmɛ ba, gétúgé metɔɔ́ ɛwé ɛsé défyɛɛ́ ne Ata Jisɔs Kras ne gétúgé Mendoó Ukpea ɛpyɛ ɛsé débɔɔ́ gejeé ne atɛ, nkpeage ɛnyú nnó décho mbwa ne me dénnɛnémmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ gétú ya.
30 E rogo-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que combatais comigo nas vossas orações por mim a Deus;
31 Nɛgé mmyɛ nnó mbɔgé bɔɔ́ abi álá fyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ata né Judiya wɔ́ apyɛge me, Ata afere me né amu bwɔ́ ne nnó bɔɔ́ Ɛsɔwɔ né melɔ Jɛrosalɛ ákamé mansɛ ɛchyɛ ɛwé me nchwɔɔ́ ɛbwɔ́ ne ɛwú.
31 Para que seja livre dos rebeldes que estão na Judéia, e que esta minha administração, que em Jerusalém faço, seja bem aceita pelos santos;
32 Dépyɛgé mbɔ, mbɔgé Ɛsɔwɔ ákamege, me nchwɔɔ́ ɛwú ne nechɔ́chɔ́, me ne ɛnyú chóncho défyɛ nyɛ atɛ ɛshyɛ.
32 A fim de que, pela vontade de Deus, chegue a vós com alegria, e possa recrear-me convosco.
33 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ ɛsé débɛɛ́ né nesɔ abɛ ne ɛnyú. Amɛn.
33 E o Deus de paz seja com todos vós. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.