Mateus 21
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVT
1 Ndɛre Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií álɛ́ kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ, ákwɔnégé Bɛtfage melɔ ɛwé ɛlu né mfaá Mékwɛ́ Olif. Jisɔs áfere baá utɔɔ́ bií makpo ápeá atɔ́ nnó ábɔ́ mbɛ.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ndɛre atɔme ɛbwɔ́, ajɔɔ́ aké, “Chogé né maá melɔ ayi alu mbɔ ɛnyú né mbɛ, tɛ́nétɛ́né dégɛne nyɛ maá géjuŋá ɛyigé áshií ne maá wuú ne ɛgbɛ mmyɛ. Kaáge dechwɔ́ me ne ubi.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Ne mbɔgé muú agigé ɛnyú ula bi dekage geji, garege ji nnó, ‘Ata ne akɛ́lege ubi.’ Tɛnétɛné yimbɔ, alyágé ɛnyú dechwɔ́ ne ubi.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Ɛwéna ɛpyɛmbɔ nnó ɛbɛ wáwálé ndɛre muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ abɔ ajɔɔ́ nnó,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Gare bɔɔ́ Sayɔn nnó,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Baá utɔɔ́ bimbɔ ájyɛ́gé ápyɛ wyɛ ndɛre Jisɔs agare ɛbwɔ́.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Áchwɔ́gé ne géjuŋá yimbɔ ne maá ɛtá Jisɔs, áfere mandeé bwɔ́ ágyaá ubi meso ne Jisɔs akwɔ ajwɔlé mfaá.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Ne gejamégé bɔɔ́ abi álu ɛfɛɛ́ ágyaáge mandée bwɔ́ né meti. Ábifɔ ásɔ́rege uwɔ́ mámɛ́ ágyaáge ntó né meti nnó Jisɔs akoó mfaá.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Gejamégé bɔɔ́ ájyɛɛ́ mbɛ abifɔ ákwɔ́lege meso ne Jisɔs alu metɔɔ́ metɔɔ. Ɛbwɔ́ ako álɔ mankálégé áke,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Wyɛ ndɛre Jisɔs akpɛné né Jɛrosalɛ, melɔ meko ɛnyigé tegétegé ne bɔɔ́ álɔ mangígé áké, “Acha muú ayi achwɔɔ́ mbɔ waá yɛ?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ne gejamégé bɔɔ́ abi akɛne ne Jisɔs ashuú meko áké, “Ɛlé Jisɔs muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ ayi atané né melɔ Nasɛrɛt né gebagé mewaá Galilií.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Ne Jisɔs akpɛ́gé né melɔ Jɛrosalɛ akpɛ né mmu dachi ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, abú bɔɔ́ bi ákpóo ne abi áname unó. Atyá makpókpógélé bɔɔ́ abi ákɛne gesegé maŋka mankwɔré ne malu ujwɔ́lé bɔɔ́ ako abi ákpóo upwine melɔ ɛbi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ubi.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ndɛre Jisɔs apyɛmbɔ, agare ɛbwɔ́ aké, “Ása né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, Ɛsɔwɔ aké, ‘Gepú ya ɛyíge bɔɔ́ áchómege wyɛ mamfɛɛ́ me ákuú nyɛ geji nnó gepúgé mmyɛmenɛne.’ Yɛ́mbɔ ɛnyú débwɔlé géjí gelá melu ɛwé ánjó ábige wyɛɛ́!”
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Ndɛre ji alú né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, bɔɔ́ amɛ nónómé ne abi ubwire áfɛ́ ɛta wuú. Apyɛ ɛbwɔ́ ako átoó.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Ánɔɔ́ baá ampyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ɛkwɔ anlɛre mabɛ Ɛsɔwɔ ágɛ́ ukpɛ́kpɛ́ unó bi Jisɔs apyɛ́ɛ ne áwú ntó ndɛre baá melɔ ákalege né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, nnó matame mábɛ́ ne mpyáne Dɛvid. Áwugé mbɔ matɔɔ́ ásɔ́ ɛbwɔ́.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Ágí Jisɔs áke, “Ɔwuú mbɔ genó ɛyigé baá melɔ ájɔ́ge?” Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛɛh nwu, nnó ɛnyú délu daŋkú genó ɛyigé asame né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ? Ásá wyɛ nnó; ‘Ɔlɛré baá melɔ ne abi álu maka amu ndɛre áfɛ́ɛge wɔ’.”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Jisɔs ajɔ́ge mbɔ alyá ɛbwɔ́ afɛ́ né melɔ Bɛtani ajyɛ bɛle ɛwu.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Bií ujyágé, dondo gemua mme, ndɛre Jisɔs abɔɔ́ mankeré meso né Jɛrosalɛ, akwɔ́négé meti mesa alɔ mamyɛ ji.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Agɛ́ genɔɔ́ ɛyigé akuú nnó fig né ɛgbɛ́ meti. Afɛ́ wyɛ nnó waá agɛne umpomé fɔ́ wyɛɛ́, yɛ́mbɔ yɛɛ́ géma agɛ wɔ ɛkosé bya ubíubí. Jisɔs ajɔɔ́ ne genɔɔ́ ɛyigémbɔ aké, “Tɛ mme abyɛɛ́, wɔ ɔmagé wɔ́ɔ sé umpomé.” Tɛ́nétɛ́né yimbɔ genɔ ɛyigémbɔ gewaŋésé gégbó.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Ne baá utɔɔ́ Jisɔs ágɛ́gé mbɔ ála mano mekpo fuú, ágíge atɛ aké, “Genɔgé fig ɛyigé na gégbó mbɔ wáwá ndé?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Ne Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ngarege ɛnyú wáwálé nnó, mbɔgé ɛnyú defyɛgé matɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ ne déla pɔ́ ne dembyɔ né ɛshyɛ ɛwe ji awyaá, dépyɛ nyɛ unó nkane me mpyɛɛ́ mbɔ ne genɔge fig, yɛ́ ɛbɛ́ lé ɛbi upwɔɔ́ bina dépyɛ nyɛ ubi. Dékage jɔɔ́ yɛ́ ɛbɛ́ lé ne mékwɛ́ ɛwéna nnó, ‘Táné fa ɔjyɛ́ ɔkwɛ́ né mmu ɛbɛɛ́ mega’, Ɛsɔwɔ apyɛ wyɛ nkane ɛnyú déjɔɔ́.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Mbɔgé défyɛgé matɔɔ́ nyú ne Ɛsɔwɔ ne dégíge yɛ́ndégenó né mmyɛmenɛne achyɛge nyɛ ɛnyú geji.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Jisɔs akeré né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, akpɛ́gé mmu alɔ manlɛré bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Ndɛre alɛ́rege anɔɔ́ baá abi ápyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa melɔ áchwɔɔ́ báne ji, ágií ji áke, “Ndé uto ɛbi ɔwyaá mampyɛ unó bina? Waá achyɛɛ́ wɔ uto ubi?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Me ntó nwyaá awa nkwɛ́ mangií ɛnyú, deshúgé me meko me ngarége ɛnyú uto ɛbi me nwyaá ne mpyɛɛ́ unó bina.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Waá achyɛ Jɔn uto manwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, Ɛsɔwɔ waá akwaá?” Jisɔs ágiígé mbɔ álɔ manyɛ́ge mbeé ne atɛ áké, “Dejɔ́gé mbɔ nyɛ nnó? Ɛ́bɛge dejɔɔ́gé nnó ɛlé Ɛsɔwɔ ne achyɛɛ́ Jɔn uto bi, agige nyɛ ɛsé aké, ‘Ulannó ne delá kamé mekomejɔɔ́ wuú wɔ́?’
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Yɛ́mbɔ mbɔgé déjɔ́ge nnó ‘Ákwaá ne áchyɛ’ ɛbyɛ́nnó dekɛlege bɔɔ́ bina mpa. Nendé, yɛ́ndémuú abɔ́ akaá nnó Jɔn alu muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ wáwálé.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Ɛpyɛ ɛbwɔ́ áshú lé Jisɔs meko áké, “Ɛsé dékaá fɔ́ muú ayi achyɛɛ́ Jɔn uto wɔ́.” Ne Jisɔs ashuú ntó ɛbwɔ́ meko aké, “Yɛ́ me ntó ngárégé fɔ́ ɛnyú muú yi achyɛ́ me uto ne mpyɛ́ unó bina.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Ne Jisɔs aké, “Ɛnyú défɛré mbɔ nnó ne mechɔ́ ɛwéna? Mende fɔ abɔ́ alu, awyaá baá ande makpó apea. Bií uma ákuú ayi mbɛ, ajɔɔ́ ne ji aké, ‘chó pyɛ utɔɔ́ ne mekɔɔ́ fina.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Ne maá yimbɔ ashuú ji meko aké, ‘Njyɛɛ́ fɔ́’ yɛ́mbɔ ɛwyáge akwɔré metɔɔ́ wuú afɛ́.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Mende yimbɔ afɛ mbaá ayifɔ ajɔɔ́ wyɛmbɔ ne ji. Ajɔ́gé mbɔ maá yimbɔ akamé aké, ‘Ata njyɛ.’ Yɛ́mbɔ ajyɛɛ́ ji wɔ́.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Jisɔs ajɔ́gé mbɔ, aké, gárege me, né baá bina makpo apea, ayi ndé áwuú meko ntɛ wuú?” Áshuú ji meko áké, “Ɛlé ayi mbɛ” Ɛfɛɛ́ mbɔ Jisɔs agaré ɛbwɔ́ áké, “Mengarege ɛnyú wáwálé nnó bɔɔ́ abi álú bɔɔ́ abo nkane ansɛlé ŋka makpo ne andée ɛno, ábɔɔ́ nyɛ mbɛ agɛ meti wáwá mamkpɛ né gefwa ɛyigé Ɛsɔwɔ ágbárege ápwɔ ɛnyú abifɔ.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Néndé Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ achwɔ́ nya ɛta nyú bɔɔ́ Isrɛli ako alɛré ɛnyú ndɛre muú abɔɔ́ mambelé geŋwá jií ndɛre Ɛsɔwɔ akɛlege, ne ɛnyú dekamé meko wuú wɔ́; yɛ́mbɔ ansɛlé ŋka makpo ne andée ɛno ne ákamé meko wuú. Ne yɛɛ́ gébégé ɛnyú dégɛné mbɔ na, ɛnyú deti fɔ meso ne gabo nyú dekamé meko wuú wɔ́.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Jisɔs ama ajɔɔ́ aké, “Wuúge nekanémejɔɔ́ ɛniné fɔ́”, “Muú fɔ awyaá nya mekɔɔ́ wuú, apɛ unɔɔ́ ɛbi ákuú vine, ásɛle umpome bií mampyɛ mmɔɔ́, anɔ gebame agyaá ɛwú mme, achó ɛmbu akwyɛɛ́ ɛwú cháŋéné nnó áké áŋámege umpome ɛbimbɔ manaá makpɛ́né wyɛ. Atɛne ntó maá ɛnyɔŋ nnó membamé mekɔɔ́ ajwɔ́légé wyɛ. Asɛ bɔɔ́ uségé afyɛ́ wyɛ. Apyɛ́gé mbɔ, atané afɛ́ nekɛ né melɔ fɔ.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Gébé gekwɔ́négé ɛyigé akyɛɛ́ umpome vine ɛbimbɔ mbɔɔ́ mekɔɔ́ atɔ baá defwɛ́ bií nnó ájyɛ ásɛ ɛbií umpome vine mbaá bɔɔ́ uségé bimbɔ.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Baá defwɛ́ bimbɔ akwɔ́négé né mekɔɔ́, bɔɔ́ uségé ágbaré ɛbwɔ́, átulé ama, áwá ama, ne átó ayifɔ ne mataá.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ápyɛ́gé mbɔ, mbɔɔ́ mekɔɔ́ yimbɔ ama tɔ́ baá defwɛ́ abifɔ, abi ajamé apwɔɔ́ abi mbɛmbɛ. Ne bɔɔ́ uségé bimbɔ ápyɛ ne baá defwɛ́ bimbɔ wyɛ nkane ápyɛ ne abi mbɛ.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Ne kwyakwya, achwɔ́ fére maá wuú atɔ́, ajɔɔ́ aké, ‘Ágɛgé nyɛ maá wa membɔɔ́ yɛ́ ɛbɛ́ nnó áchyɛge nyɛ ji ɛ́nógé.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Yɛ́mbɔ bɔɔ́ uségé bimbɔ, ágɛ́gé maá awuú nkane achwɔ́ɔ, ájɔɔ́ ne atɛ áké, ‘Gɛ́ge menyɛɛ́ geteé mbɔɔ́ mekɔɔ́ na, chwɔ́ge déwá ji, ji ne alú muú ayi anyɛɛ́ nyɛ geteégé mekɔɔ́ ɛwéna, chwɔ́ge dewá denyɛ́ geteé jií!’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Ápyɛgé ji áfomé meso gébámé áwá.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 “Jisɔs anérégé mantó nekanémejɔɔ́ ɛniné na, agií ákpakpa bɔɔ́ Jus abi ji agarege ɛbwɔ́ makamejɔɔ́ ayina aké, défɛré nnó mbɔɔ́ mekɔɔ́ yimbɔ akerégé meso né nekɛ nií, apyɛ nyɛ nnó ne bɔɔ́ uségé bimbɔ?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Áshuú ji meko áké, “Akerégé meso, apyɛ nyɛ bɔɔ́ nchyɛ bimbɔ ágbo negbo nebo. Achyɛɛ́ mekɔɔ́ ɛwémbɔ mbaá bɔɔ́ uségé abi cha, abi áchyɛge nyɛ ji ɛbí umpome vine yɛ́ndé gébégé mbwɛ.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Ájɔ́gé mbɔ, Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké, “Nnó ɛnyú délú daŋkú genó ɛyige ásamé né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ? Ása wyɛ nnó, ‘Ntaá ɛniné antɛné upú ashyaá nnó nélɔ́mé, néni ne nélaá menɔ ntaá ayi ágbaré ɛkwɔ gepú. Ata ne apyɛ nnó ɛwú ɛbɛ mbɔ, ne ɛlu gekpɛkpɛ genó né amɛ se!’
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 “Ndɛre ɛlúmbɔ, me ngarege ɛnyú wáwálé nnó, ɛnyú débɛɛ́ nyɛ sé bɔɔ́ bi Ɛsɔwɔ ágbárege gefwa ne ɛnyú, ala gbaré nyɛ lé ne bɔɔ́ abi ákwɔre matɔɔ́ bwɔ́ ákwane mambɛ bɔɔ́ gefwage Ɛsɔwɔ.”
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 [Ne yɛ́ndémuú ayi akwene mfaá ntaá ɛníne na, akɔrege nyɛ, yɛ́ndémuú ntó ayi ntaá ɛnína nekwene ji mmyɛ nechɔgéré ji yilé yilé.]
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Anɔɔ́ baá abi apyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ́ Farasi áwuúgé ndɛre Jisɔs atomé maka mejɔɔ́ yimbɔ, ákaá nnó ájɔge mbɔ lé ne ɛbwɔ́.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Ákɛlé meti mampyɛ ji, yɛ́mbɔ áfɔ́ɔ nyá gejamégé bɔɔ́ abi álú ɛfɛɛ́, néndé yɛ́ndémuú ásɛ Jisɔs nnó alu muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.