Mateus 15

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bɔɔ́ Farasi ne anlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ átané Jɛrosalɛ áfɛ́ mbaá Jisɔs ágií ji áké,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Ulannó ne baá utɔɔ́ byɛ ályaá mankwɔ́légé unó bi ukwene antɛ sé álɛré? Pɛ ɛbwɔ́ áshwɔ́négé fɔ́ amu gefɔɔ́ ɛyigé ukwene antɛ sé ájɔɔ́ nnó ɛsé dépyɛ́gé ne dényɛ́gé menyɛɛ́.”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Jisɔs awúgé mbɔ ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú ntó delyaá mabɛ ayi Ɛsɔwɔ aké débélégé, dela kwɔ́lé lé unó bi ukwene antɛ nyú álɛrége?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Desɛ ndɛre Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ nnó, ‘Nógé mma wyɛ ne ntɛ wyɛ.’ Ne ájɔɔ́ ntó nnó, ‘Mbɔgé muú ajɔ́gé mejɔɔ́ mebo ne mma wuú yɛ́ ɛlé ne ntɛ wuú ábɔ́ manwá ji.’
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Yɛ́mbɔ né ɛgbɛ́ ɛwé nyú, dela gáre lé nnó, mbɔgé muú abɛgé ne genó ɛyigé ji akage poó mma wuú yɛɛ́ ɛbɛ́lé ntɛ wuú ne geji, ‘Ágáré lé nnó anyɛ́ mɛ́ meno manchyɛ geji mbaá Ɛsɔwɔ.’
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Apyɛgembɔ abɔɔ́ sé manlɛré ɛnógé, apoó mmá wuú ne ntɛ wuú manchyɛɛ́ ɛbwɔ́ geji wɔ́. Wyɛmbɔ ne ɛnyú desɛle mabɛ Ɛsɔwɔ ne gembya gétúgé gepɔ ɛyigé ukwene antɛ nyú álɛré.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Ɛnyú bɔɔ́ dembwɔ́lé, Asaya muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ abɔ́ alu cho gébégé agaré nyá mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ atomé ne ɛnyú nnó,
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 “Bɔɔ́ bina ánógé me ne ubɔ́meno,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ɛnógé ɛwé ɛbwɔ́ ánoge me ɛlú detú,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Jisɔs akuú njuné bɔɔ́ ɛniné mbɔ nechwɔ́ ɛta wuú, aké,
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Unó bi upyɛ muú álá bɛɛ́ cho né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ, upɔ́ fɔ́ ɛbi ukpɛ́ne ji né meno, ɛlé ɛyi getanege ji né meno.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Jisɔs ajɔ́gé mbɔ baá utɔɔ́ bií ake mmyɛ afií ji agií áké, “Ɔkaá nnó genó ɛyigé wɔ ɔjɔɔ́ mbɔ gepyɛ bɔɔ́ Farasi ásɔ matɔɔ́ wɔ́?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ntɛ wa muú alu né mfaánebuú agoóge nyɛ yɛ́ndé genɔɔ́ ɛyigé ji alá pɛɛ́ wɔ́.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Dechyɛgé gemɛge nyú ɛfwyale gétúgé bɔɔ́ Farasi bimbɔ. Ɛbwɔ́ álú bɔɔ́ amɛ nónómé abi ájame abifɔ meti. Ne mbɔgé muú ayi amɛ anómé ji, ajame ntɛ muú amɛ nónómé meti, ɛbwɔ́ ako ákwéne mmu gepyɛɛ́.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Jisɔs ajɔ́gé mbɔ, Pita agií ji aké, “Gáré ɛsé ula nekanémejɔɔ́ ɛniné wɔ ɔtome na nnó, ɛpɔ́fɔ́ unó bi ukpɛne muú né meno ne upyɛɛ́ ji ála bɛɛ́ fɔ́ cho né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Jisɔs aké ne ɛbwɔ́ nnó, Ɛnyú ntó delú defɔɔ́ pɔ́ ɛké atɛ?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Ɛnyú dekaá fɔ́ nnó, yɛ́ndégenó ɛyi gekpɛ́ne né meno gékoóge le né unɛ ne getané wɔ́? Geji gepyɛɛ́ fɔ́ nnó muú ábɛ́ debadeba né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Yɛ́mbɔ unó bi útánege muú né meno utanege ji né mmu metɔɔ́, ubi ne upyɛ ji abɛɛ́ debadeba né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Ɛlé né metɔɔ́ ne ufɛ́ré uboubo utanege, ubi ne upyɛ bɔɔ́ áwáne atɛ, ákwene malɔ, ánáne manáné tametame, ájo ɛjo, átɛnege ntɛ́sɛ́ gebyɔ, ne manchɔge mabɔ atɛ.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Gɛ́ unó bi upyɛ́ɛ muú ála bɛɛ́ fɔ cho né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ na. Mbɔgé muú anyɛgé menyɛɛ́ amu deba ɛpyɛ́ fɔ́ nnó ji ábɛgé cho né mbɛ ushuú Ɛsɔwɔ.
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Bɔ Jisɔs ályaá ɛfɛɛ́, áfɛ́ né gebagé mewaá Tiya ne Sidɔn.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Ne mendée fɔ né geluage bɔɔ́ Kanaan ajwɔlege né gebagé mewaá ɛyimbɔ, achwɔ́ báne Jisɔs anɛne ji mmyɛ aké, “Mpyáne Dɛvid, Ata gɛ me meshwɛ. Melo nchyɛ akpɛ maá wa mmyɛ, achyɛge ji ɛfwyale dɔɔ́.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Jisɔs ashuú yɛɛ́ ji meko wɔ́, ɛfɛɛ́ ne baá utɔɔ́ bií ajɔɔ́ ne ji áké, “Bú mendée yina ajyɛ néndé achyɛge ɛsé ɛfwyale ne mejɔɔ́.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Ne Jisɔs aké, “Ɛsɔwɔ atɔ me nnó nchwɔ́ le mbaá bɔɔ́ Isrɛli abi álu ɛké magɔmŋme ayi ánomé.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Yɛ́mbɔ mendée yimbɔ achwɔ́ tó manó né mbɛ ushuú wuú anɛne ji mmyɛ aké, “Ata poó me.”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Jisɔs ashuú ji meko aké, “Ɛlɔ́mé fɔ́ nnó muú asɛ menyɛɛ́ ayi baá melɔ ányɛ́ achyɛɛ́ bɔ mammyɛ.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Mendée yimbɔ ntó ashuú ji meko aké, “Ata ɛlú wáwálé, yɛ́mbɔ bɔ mammyɛ ányɛɛ́ uchɔchɔgéré menyɛɛ́ ɛbi utanegé mfaá ɛkpókpógélé antɛ bwɔ́ ukwene mme.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Jisɔs awúge mbɔ, ashuú ji meko aké, “Ɛ, ɛ́, mma metɔɔ́ ɛwé ɔfyɛɛ́ ne me ɛja gɛ́. Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ genó ɛyigé wɔ ɔkɛ́lege.” Wyɛ né gébé ɛyigémbɔ, Ɛsɔwɔ apyɛ maá mendée yimbɔ atoó.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Bɔ Jisɔs ályaágé yɛɛ́ ɛfɛɛ́, ákoó né mapea géntoógé mewaá Galilií. Akwɔ́ mfaá mékwɛ́ ajwɔlé ka.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Gejamégé bɔɔ́ áchwɔ́ ɛta wuú ne ubwiré bɔ́, bɔɔ́ amɛ nónómé, bɔɔ́ uchánchi, abi álá jɔgé mejɔɔ́ álá wuú, ne gejamégé bɔɔ́ mameé abifɔ. Ábelé ɛbwɔ́ mbɛ ushuú Jisɔs ne apyɛ ɛbwɔ́ ako átoó.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Bɔɔ́ bimbɔ álá mano mekpo fuú ndɛre ágɛné bɔɔ́ abi ábɔ́ álá jɔ́gé mejɔɔ́, ájɔɔ́ge abi ábɔɔ́ álá wuú, áwuú, bɔɔ́ uchánchi átoó, ubwiré úkɛ́ne ne abi amɛ nónómé ágɛne. Bɔɔ́ bimbɔ áfɛɛ́ Ɛsɔwɔ ayi bɔɔ́ Isrɛli ánóge.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Jisɔs akuú baá utɔɔ́ bií ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Meshwɛ apyɛɛ́ me ne bɔɔ́ bina gɛ́ néndé álɛ mbɔ fa ndɔ ɛlɛɛ́ ne me ne nana ápɔ́ yɛɛ́ ne genó ɛyigé ányɛɛ́. Nkɛ́légé fɔ́ manlyaá ɛbwɔ́ ájyɛɛ́ unɛ mesa ɛkage muú bwɔ́ fɔ átɔ́ɔ né meti.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Baá utɔɔ́ bií ágií ji áké, “Fa né mashwɔne ɛse degɛne mbɔ menyɛɛ́ fɔ́ ayi ákwanege njuné bɔɔ́ bina manyɛ́ né mbaá yina ayi melɔ ɛlá ɛ́pɔ́?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Ne Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dewyaá ntoó brɛd ɛnií ɛfɛɛ́?” Áshuú ji meko áké, “Dewyaá ntoó brɛd ɛ́kénéama ne ukɛ́kɛ́ baá meshuú.”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Ɛfɛɛ́ mbɔ ne Jisɔs agaré bɔɔ́ bimbɔ aké, “Jwɔ́lege mme.”
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Asɛ́gé yɛ ntoó brɛd ɛyimbɔ ɛ́kénéama ne ukɛ́kɛ́ baá meshuú bimbɔ, achyɛɛ́ matame ɛta Ɛsɔwɔ gétúgé menyɛɛ́ yimbɔ. Agya ji ubauba achyɛɛ́ baá utɔɔ́ bií nnó ákáré mbaá bɔɔ́ bimbɔ.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Ɛbwɔ́ ako ányɛɛ́ ágbeé ne gébégé baá utɔɔ́ bií ánywéré uba bi ulaá ugbeé usá ukeneama.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Mpa ande abi anyɛ́ɛ menyɛ́ yimbɔ álu bɔ dɛlé anií. Ápaá fɔ́ andée ne baá melɔ wɔ́.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Ɛpyɛ́gémbɔ, Jisɔs ate bɔɔ́ bimbɔ áwilé. Jimbɔ ajyɛ kpɛ mmu ɛ́kpée afɛ́ né gebagé mewaá Magadon.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.