Mateus 12

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛ́bɛ́lé yɛ wɔ́, né bií uwyaá fɔ Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákoóge né mekɔɔ́ gefɔgé nchi fɔ ɛyi ákuú nnó wid. Mesa abɔ ammyɛ baá utɔɔ́ bií. Apyɛ ɛbwɔ́ álɔ mánkɔ́gé nchi ɛyimbɔ ányɛɛ́.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Ɛkwɔ bɔɔ́ Farasi fɔ ágɛgé mbɔ, ájɔɔ́ ne Jisɔs áké, “Gɛ́ ɛbɛ́ se ɛ́kámé fɔ́ nnó baá utɔɔ́ byɛ́ ákɔɔ́ nchi bií uwyaá wɔ́.”
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Ne Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú délú daŋkú né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ dékaá genó ɛyigé mfwa Dɛvid ápyɛ́ nyá gébégé mesa ámmyɛ ji ne bɔɔ́ bií wɔ́?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Akpɛ nyá mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ abɔ́ brɛd ayi achyɛge matame mbaá Ɛsɔwɔ, anyɛ́ ne bɔɔ́ abi álu ne ji. Ɛ́lú ɛbɛ́ nnó muú yicha abɔɔ́ fɔ́ manyɛ́ menyɛ́ yimbɔ wɔ́ ɛkosé ámpyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ányɛ́.”
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Ama gií aké, “Délú daŋkú ɛbɛ́ Mosis ɛwé ɛké, ámpyɛ upɛ né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ákwene ɛbɛ́ bií uwyaá, ɛbɛ́ ɛwé ɛ́ké muú apyɛgé fɔ utɔɔ́ bií uwyaá. Nkane ɛbwɔ́ ápyɛ utɔɔ́ né bií uwyaá ákwe ɛbɛ ɛwémbɔ. Yɛ́mbɔ ɛbɛ́ Mosis ɛwémbɔ ɛgbaré fɔ́ ɛbwɔ́ nnó ápyɛ utɔɔ́ bií uwyaá wɔ́?
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Gɔgé ngáré yɛ ɛnyú nnó muú alu fa ayi ápwɔ yɛ bɛ́lé ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Ŋwɛ Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ aké, ‘Genó ɛyigé Ɛsɔwɔ ákɛ́lege gélú nnó dégɛ́né atɛ meshwɛ ɛ́pɔ́fɔ́ lé mámpyɛ upɛ ɛta wuú’. Mbɔgé debɔ́ dékaá mekomejɔɔ́ yina, mbɔ́ ɛnyú déjɔɔ́ fɔ́ nnó bɔɔ́ abi ála pyɛ gyɛɛ́ wɔ́ ákwé mpa.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Kaáge yɛ nnó, me Maá Ntɛ Mekwaá ne nlu Ata ayi abɔɔ́ bií uwyaá.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Jisɔs ályágé ɛ́fɛɛ́, ajyɛ kpɛ né ɛcha mmyɛmenɛne bwɔ́.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Mende fɔ ayi ɛbwɔ ɛgboó ji abɔ́ alú wyɛ. Ɛ́fɛɛ́ mbɔntó, bɔɔ́ fɔ́ abi ákɛ́lege meti mánjɔɔ́ nnó Jisɔs ápyɛ genó gebo álú wyɛ. Ágií Jisɔs áké, “Nnó ɛbɛ́ se ɛ́kamé nnó ápyɛɛ́ muú atoó né bií uwyaá?”
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Mbɔgé muú nyú awyaá ɛgɔŋme, ne ɛkwegé mmu gepyɛɛ́ bií uwyaá, nnó áférégé ɛwu?”
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Ne mekwaá áyi aŋeá gemɛ ápwɔ́ ɛgɔ́ŋme yɛ! Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛbɛ́ ɛgbárégé fɔ́ muú nnó apoóge fɔ ntɛ meŋmɛ bií uwyaá.
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Ɛ́fɛɛ́ ne Jisɔs ájɔɔ́ ne mende ayi ɛbwɔ ɛgboó ji áké, “Nyaá ɛbwɔ wyɛ.” Ányágé, tɛ́nétɛ́né ɛbwɔ wuú ɛtoó ɛkere mebɛ nkane ɛwe fɔ.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Bɔɔ́ Farasi abi álu ɛfɛɛ́ ágɛ́gé mbɔ, átané ájyɛ ásɔ́ mala nnó ápyɛ Jisɔs áwá.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Ne Jisɔs akaágé nnó ájɔɔ́ geju manwá ji, alyaá mbaá yimbɔ afɛ́ mbaá yicha. Gejamégé bɔɔ́ ákwɔlé ji, apyɛ abi ámeé ako átoó.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 Ne aji ɛbwɔ́ ɛtu aké, “Ɛ́kagé ájyɛ ágáré bɔɔ́ depɔ ɛti.”
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Jisɔs ájɔɔ́ mbɔ nnó mechɔ́ ɛwé Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ Asaya muú ɛkpávé wuú ájɔɔ́ ɛ́bɛ́ wáwálé
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 nnó, “Gɛ́ muú utɔɔ́ wa ayi njyaá na, mbɔ gejeé ne ji,
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Abɛɛ́ fɔ́ muú mawáme,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Ajɔ́gé fɔ́ mejɔɔ́ metometo ne bɔɔ́ abi áwyaá matɔɔ́ dada,
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Ne bɔɔ́ malɔ mme meko ánɛrege nyɛ matɔɔ́ ne ji mambɔ geŋwá.”
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Ɛ́wyágé, bɔɔ́ fɔ áchwɔ́ ne muú ayi meló nchyɛ ápyɛ́ ji álaá mbú ne amɛ nónómé mbaá Jisɔs. Apyɛ ji atoó alɔ mángɛ́né mbaá, ajɔge mejɔɔ́.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Genó ɛyigé Jisɔs apyɛ, gépyɛ gejamégé bɔɔ́ abi álu wyɛ matyɛ mawá ɛbwɔ́ meno álɔ mángígé atɛ áké, “Nnó mpyáne Dɛvid áwu álú mánchwɔ́ nkane mempoó se na waá?”
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Ne ɛkwɔ́ bɔɔ́ Farasi áwúgé nnó Jisɔs apyɛ muú ayi meló nchyɛ áchyɛ́ge ji ɛfwyale atoó, álɔ mánjɔɔ́ áké, “Ɛ́lé Bɛlsɛbɔb mfwa áló nchyɛ ne áchyɛ́ge ji utó nnó ábúgé bɔɔ́ áló nchyɛ mmyɛ.”
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Jisɔs ákaá genó ɛyigé ɛbwɔ́ áfɛ́rége, ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Yɛ́ndé melɔ ɛwé bɔɔ́ álá pɔ́ meko ama, ɛ́tɛ́négé. Ne yɛ́ndé ulaá gepú ɛbi ummyɛ ne atɛ ulaá tyatya.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Ne mbɔgé ntɛ meló nchyɛ aké abuú ayifɔ, ɛbyɛnnó gefwage danchɔmeló gekaré mmyɛ ne ɛ́pyɛɛ́mbɔ nnó ne geji gétɛné?
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Mbɔgé Bɛlsɛbɔb ne achyɛge me uto mamferé bɔɔ́ aló nchyɛ mmyɛ, waá achyɛ́ge bɔɔ́ ɛnyú utó mámferege bɔɔ́ aló nchyɛ mmyɛ? Ne mbɔgé ɛnyú dekame fɔ́ nnó Bɛlsɛbɔb ne achyɛ ɛbwɔ́ utó aferege bɔɔ́ aló nchyɛ ne mmyɛ wɔ́, ɛbwɔ́ ambɔɔ́ ne álɛ́rege nyɛ nnó ɛnyú délu gyɛɛ́ né genó ɛyigé dejɔ́gé mbɔ ne me.”
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Ne mbɔgé ɛ́lé né Mendoó Ɛsɔwɔ ne mbuú bɔɔ́ áló nchyɛ mmyɛ, kaáge nnó gefwage Ɛsɔwɔ gélɔ mɛ́ fá ne ɛnyú.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 Muú ákaágé kpɛ fɔ́ gepúgé meto muú ájó genó mbɔgé álá bɔmbɛ áwɛ́ ji wɔ. Ɛ́kosé nnó abɔgé mbɛ awɛge ji ne ákaáge kpɛ ajó yɛ́ndégenó.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 Yɛ́ndémuú ayi álá pɔ́ ula uma ne me, alu muú mawame wa, ne yɛ́ndémuú ntó ayi alá poóge me manyweré bɔɔ́, atya ɛbwɔ́ tyaá nnó abɛ tɛtɛ ne Ɛsɔwɔ.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 Kaáge nnó Ɛsɔwɔ ajígente yɛ́ndé gabo ne mejɔɔ́ mebomebo ɛwé bɔɔ́ ájɔ́ge ne atɛ. Yɛ́mbɔ ájígé fɔ́ nte mejɔɔ́ mebomebo ɛwé bɔɔ́ ájɔ́ge atome ne Mendoó Ukpea.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Ɛsɔwɔ ájígé nyɛ nte yɛ́ndé mejɔɔ́ mebomebo ɛwé muú ájɔ́ge atome ne Maá Ntɛ Mekwaá yɛ́mbɔ ájígé fɔ́ nte mejɔɔ́ mebomebo ɛwé muú ajɔ́gé atome ne Mendoó Ukpea. Yɛ́ ɛbɛlé fa mme yina ne ayi achwɔɔ́.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 Désɛ́ge nnó umpome genɔɔ́ ulɔme, debɔ mansɛ ntó nnó genɔɔ́ geji ambɔɔ́ gelɔme. Ne désɛ́ge nnó genɔɔ́ gélɔme fɔ́ ɛbyɛnnó umpome bií ntó ulɔme fɔ́, néndé akaáge genɔɔ́ né mbaá umpome bií géji géwɔ́me.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Ɛnyú abi délú ɛ́ke mmyɔ ɛ́pyɛɛ́mbɔ nnó ne déjɔɔ́ galɔ́gálɔ́ ne muú ayi ɛnyú délú bɔɔ́ abo? Néndé, genó ɛyi gélú muú metɔɔ́ géjí ne gétánege ji meno.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Muú melɔ́mélɔ́ ájɔgé depɔ delɔ́délɔ́ ɛti délú ji né metɔɔ́, muú mebomebo ájɔgé depɔ debodebo ɛti délú ji metɔɔ́.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Kaáge wáwálé nnó, bií unɔɔ́ mpa Ɛsɔwɔ yɛ́ndémuú ágarege nyɛ ula bi ji ajɔɔ́ yɛ́ndé gechugé mejɔɔ́ gebogebo ɛyi gétané ji meno.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Néndé yɛ mpa akwilege wɔ, yɛ akwene wɔ, ásɔɔ́ ji lé né uchu mejɔɔ́ byɛ.
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Jisɔs ájɔ́gé mbɔ, ánlɛre mabɛ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ́ Farasi fɔ ájɔɔ́ ne ji áké, “Ménlɛre, pyɛ ufélekpa ɛse dégɛ́, manlɛre nnó utó byɛ utané mbaá Ɛsɔwɔ.”
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú njyɛ ɛniné na debɔ, delu bɔɔ́ abi átií meso ne Ɛsɔwɔ. Dekɛlege me nlɛ́ré ɛnyú ufélekpa, yɛ́mbɔ yɛ́ uma nlɛ́régé fɔ́, wyɛ lé ufélekpa Jona muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne me nlɛ́rege nyɛ ɛnyú.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Wyɛ nkane Jona ábɛlé ndɔ ɛlɛɛ́ né mmu unɛ mekwɔle, mbɔntó ne áníge nyɛ me Maá Ntɛ Mekwaá mbɛlé ndɔ́ ɛlɛɛ́ utuú ne ŋwɔmese né mme.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Bií unɔɔ́ mpa Ɛsɔwɔ, bɔɔ́ melɔ́ Ninɛvɛ ákwilege nyɛ áshulé ɛnyú bɔɔ́ njyɛ ɛnina ndo nnó dépyɛ gabo, néndé, ákwɔré nya matɔɔ́ bwɔ́ ákame né Ɛsɔwɔ gébégé Jona ágaré ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Gɔ́ge mpyɛ ɛnyú dékaá nnó, muú alu né metɔɔ́ metɔɔ́ nyú ayi ágárége mekomejɔɔ́ apwɔ Jona yɛ́mbɔ dékɛ́légé fɔ́ mánkwɔré.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Bií unɔɔ́ mpa Ɛsɔwɔ, mfwa mendée né melɔ Shɛba ákwilege nyɛ ashule bɔɔ́ njyɛ ɛnina ndo nnó ápyɛ gabo. Néndé, atané nya kpaá tɛtɛ ɛwu áchwɔ́ wú unó bi mfwa Solomun álɛré nya bɔɔ́ ne déŋgá. Kaáge yɛ nnó muú alu mbɔ né metɔɔ́ metɔɔ́ ɛnyú ayi álɛ́rege mekomejɔɔ́ ne déŋgá apwɔɔ́ mfwa Solomun yɛ́mbɔ défyɛɛ́ fɔ́ matu manwúge.”
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 Jisɔs afɛ́ mbɛ ajɔge aké, “Ábúgé meló nchyɛ atanege muú mmyɛ, alá yia yiáge né mmu mashwɔne akɛlege melu ɛwe ajwɔlege. Ákɛlege álá gɛ wɔ́,
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 ajɔ́gé ne gemɛ jií aké, ‘Nkerege meso mbaá ayi mbɔ nlu.’ Akerege meso agɛgé nnó melu ɛwémbɔ ɛ́lú mewa, áshwa ɛla pópó ákwyɛɛ́ ábelé,
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 akerege, afɛ́ asɛ áló nchyɛ abifɔ akénéama abi abɔɔ́ apwɔɔ́ ji, ákpɛ́ ájwɔ́lé mmu. Ne gefɔɔ́ ɛyígé muú yimbɔ ábɛɛ́ gebɔ́ɔ gépwɔ ɛyígé mbɛmbɛ. Wyɛ na ne ɛpyɛ nyɛ ne ɛnyú njyɛné bɔɔ́ abo bina.”
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Ne nkane Jisɔs alú jyɛɛ́ mbɛ manjɔɔ́ mejɔɔ́ ne bɔɔ́ bimbɔ, mmá wuú ne aŋmó bií áchwɔ́ tɛ́ne dafyɛ ákɛlege manjɔɔ́ mejɔɔ́ ne ji.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Muú fɔ akulé agare ji aké, “Gɛ mmá wyɛ ne aŋmó byɛɛ́ álú mbɔ dafyɛ tɛ́ne ákɛlege manjɔɔ́ mejɔɔ́ ne wɔ.”
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Jisɔs ashuú muú yimbɔ meko aké, “Ndé bɔ álú mmá wa ne aŋmó ba?”
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Abwɛɛ́ ɛbwɔ asá mbaá baá utɔɔ́ bií aké, “Gɛ́gé mmá wa ne aŋmó ba ná.”
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Nendé, yɛ́ndémuú ayi apyɛ genó ɛyigé Ntɛ wa muú alu né mfaánebuú ákɛlege, ji yimbɔ ne alu mmá wa ne meŋmó wa.
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.