Marcos 4
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVI
1 Gébé gefɔ́ Jisɔs afɛ né mbale géntoógé mewaá Galilií, alɔ mánlɛre mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ɛwu. Gejamégé bɔɔ́ ákwɔlé ji áfɛ́ ɛwu. Ji ágɛ́gé nnó bɔɔ́ bimbɔ ájá dɔɔ́, ajyɛ kpɛ ajwɔlé mmu ɛ́kpée ɛwé ɛ́lú mbále mewaá. Bɔɔ́ bimbɔ álaá né mbale gentóo mewaá.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Álɛrege ɛbwɔ́ gejamégé unó né makámejɔɔ́. Ndɛre ábɔ́ alɛ́rege aké,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Wuúge! Bií uma mempyɛ makɔɔ́ fɔ afɛ́ manjyɛ tya mbwɛ́ né mekɔɔ́ wuú.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Ndɛre átyaá ájyɛɛ́, ámɛ́ mbwɛ́ áyifɔ́ ákwé né maá meti ayi bɔɔ́ akoge wyɛ, denywɔné dégɛ́gé déchwɔ chwɛ́ dényɛ́.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Ámɛ́ áyifɔ́ ákwé né mfaá mme ɛtárávɛ́ mbaá ayi mme álá jaá wyɛ wɔ́. Ɛbɛlé yɛɛ́ wɔ́ áchií. Ne ɛ́lé mme álá jaá wyɛ wɔ́.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Ŋmɛɛ́ ɛ́tyɛ́gé, ɛdo mbwɛ́ yimbɔ, ne ɛlé maka álá kpɛ mme chánchá wɔ́, adɛ́ agbó.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Ámɛ́ ayífɔ́ ákwé né mme ayi genkpé ntó géchíge wyɛ, áchígé, genkpé ɛyigémbɔ géwɛ́ gekweré mbwɛ́ yimbɔ, meshií ɛjo agbó, mbwɛ́ yimbɔ áfyɛ́ ulɔ wɔ́.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Yɛ́mbɔ ámɛ́ ayífɔ́ ákwé né mme melɔ́mélɔ́, awɛ́gé áfyɛ́ ulɔ, ayifɔ áfyɛ ulɔ ɛsaá mesó ɛfya, ayifɔ áfyɛ usaá ulɛ́ɛ ne ayifɔ usaá uta apwɔ nkane ábɔ́ átyá.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Jisɔs ánérégé manto nekanemejɔɔ́ ɛníne na aké, “Muú yi áwyaá matu mawú, áwú.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Ɛwyágé Jisɔs alyaá gejamégé bɔɔ́ bimbɔ ala mmyɛmmyɛ jií, áŋgba bií áfyáneápea ne bɔɔ́ bifɔ abi álu kwɔ́kwɔ́le ne ji ágií ji ula bi ji atome makamejɔɔ́.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Aké ne ɛbwɔ́, “Ɛ́lé ɛnyú ne Ɛsɔwɔ apyɛ́ nnó dékaá gbɔgɔnɔ unó bi úlú nya bibí né gefwa jií, ne abi álá pɔ́ né gelua genyú, ntome lé ɛbwɔ́ makamejɔɔ́,
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 nnó,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Ne Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Ɛnyú delá ká mbɔ ula nekanémejɔɔ́ ɛni na wɔ́, depyɛmbɔ nnó ne dekaá ayifɔ?”
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Mbwɛ ayi mempyɛ́ mekɔɔ́ atyá mbɔ, ɛ́lé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Gejamégé bɔɔ́ bifɔ álu ɛké mbwɛ́ ayi ákwené meti, ɛbwɔ́ áwúgé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ, tɛ́nétɛ́né danchɔmeló achwɔ́ aféré mekomejɔɔ́ yimbɔ né mmu matɔɔ́ bwɔ́.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Bɔɔ́ ábifɔ álu ɛké mbwɛ́ ayi ákwené né mfaá mme ɛtárávɛ́, áwúgé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ tɛ́nétɛ́né yimbɔ, ásɛ ji ne nechɔ́chɔ́.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Yɛ́mbɔ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ájwɔle ɛbwɔ́ né mmu metɔɔ́ wɔ́ néndé álú ɛke genɔɔ́ ɛyi gelá gepɔ́ ne maka né mme. Ne ábɔgé ɛfwyale mangɛ́ ndɛre bɔɔ́ ápaá ɛbwɔ́ gétúgé mekomejɔɔ́ yimbɔ, tɛ́nétɛ́né ájá mmyɛ meso.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 “Bɔɔ́ abifɔ álu ɛké mbwɛ́ ayi ákwené né mme genkpé meshií ɛjomé. Ɛbwɔ́ bina álú ɛké bɔɔ́ abi áwugé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 yɛ́mbɔ ɛlé ɛbwɔ́ áwyá mmwɔlé né unó mme, ábɔɔ́ gejeé ne ŋka ne ufɔɔ́ unó uko bí ɛbwɔ́ ákɛ́lege, unó bina ujo mekomejɔɔ́ yimbɔ upyɛɛ́ ɛbwɔ́ áwɔ umpome ulɔ́úlɔ́ wɔ́.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Yɛ́mbɔ bɔɔ́ abifɔ álú ɛké mme melɔ́mélɔ́, ɛbwɔ́ áwúgé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ásɛ ji áfyɛ mmu geŋwáge bwɔ́, áwɔme umpome ulɔ́úlɔ́, abifɔ áfyɛ ulɔ ɛsaá meso áfya, abifɔ usaá ulɔ ulɛɛ́, ne abifɔ ntó usaá ulɔ uta ɛpwɔ́ nkane abɔ́ ápɛné.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Jisɔs ama jɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Muú akágé lwɛ fɔ́ ɛ́túléŋká abɔ gesá ákweré yɛ́ mambelé ɛ́wú né nteé ukwɔ́. Aŋma ɛwú mfaá.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Yɛ́ genó ɛyi gebɛɛ́ biíbí bɔɔ́ álá kágé nyɛ gépɔ́. Ne genó fɔ́ gépɔ́ ɛyigé ákwérégé gejí bɔɔ́ álá kágé.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Mbɔgé muú awya matu, awú.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Ajɔɔ́ ntó ne ɛbwɔ́ aké, “Sɛ́ge gébé nkane ɛnyú déwúu depɔ. Gefɔɔ́ ɛyígé démɛge genó déchyɛ́ge muú, mbɔntó ne ámɛge nyɛ áchyɛɛ́ ɛnyú. Ne achyɛ́ge nyɛ ntó ɛnyú ɛyi géjame gepwɔɔ́.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Muú ayi awya genó, ji ne ágbɛ́ge nyɛ́ ji ɛbwɔ, ne muú ayi álá pɔ́, yɛ́ ɛ́kɛ́kɛ́ ɛwé ji awya, ásɛ́le nyɛ ɛta wuú.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Jisɔs ama jɔɔ́ aké, “Gefwage Ɛsɔwɔ gélú nkane mbwɛ́ ayi mempyɛ́ makɔɔ́ ápɛne.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Alyaá afɛ́ apyɛ unó bií ɛbicha agɛ́ne ndɛre mbwɛ́ wuú áwɛ́ne, ne yɛ́ genó ɛyi gepyɛ mbwɛ́ wuú áwɛ́ne akágé.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Ɛlé mme ne apyɛ nnó amɛ́ mbwɛ́ áchií, áwɛ́ ákwɔ́né áfyɛ́ ulɔ.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Ne gébé ɛyígé mbwɛ́ yimbɔ ágɛ́légé mɛ mempyɛ makɔɔ́ achwɔ́ alɔ mansɔré ne ɛsaá nende gébé gekwɔné.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Ne Jisɔs ama agií ntó aké, “Ɛse dejɔge nnó gefwage Ɛsɔwɔ gélú nkane nde? Mmɛ́ge nyɛ́ geji ne ndé nekanémejɔɔ́?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Gélú nkane mbeé mbwɛ́ ayí ákuú mɔsta, ápɛge alu ŋénéŋéné ɛke nyiné mbwɛ́ ngboŋ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Ɛ́bɛ́légé ndɛre ápɛ́ne néchií, néwɛ́, nébwɔlé gekpɛ́kpɛ́gé genɔɔ́ ɛyi gepwɔɔ́ unɔɔ́ uko, gefyɛ mata ayí denwyɔné débígé ŋmɛɛ́, détɛ́nege anyua bwɔ́ wyɛ́.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Jisɔs agaré bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ né gejámégé makámejɔɔ́ alɛré ɛbwɔ́ né gefɔ ɛyige ɛbwɔ́ ákage káa ula.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Ajɔ́gé fɔ́ ne ɛbwɔ́ ayi álá tómé makámejɔɔ́, yɛ́mbɔ gébégé abɛgé ji mbi ne baá utɔɔ́ bií ágarege ɛbwɔ́ úla yɛ́ndé mechɔ́.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Ne nkwale Jisɔs ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií aké, “Déchyaá gentógé mewaá dejyɛ́ ɛgbɛ́ né.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Ne ɛbwɔ́ álya gejamégé bɔɔ́ ɛfɛɛ́, ne Jisɔs ajyɛ jwɔle mɛ́ mmu ɛ́kpe, ne baá utɔɔ́ bií achwɔ́ kpɛ́. Ɛbwɔ́ álɔ mánchya ne mákpée ayifɔ ákwɔlege.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Ndɛre ájyɛ, mbyonnyi metometo áchwɔ́ bule nnyi ne ngba nnyi apyɛ nnyi nébúlege, apyɛ ɛ́kpe ɛnyige ne uto ne manaá malɔ mankpɛ́ne né ɛ́kpe, ɛla mankemanke.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Jisɔs abɔ́ alú né meso ɛ́kpe, anɛré mekpo né genɔɔ́ge mekpo, abɛlege. Ne baá utɔɔ́ bií ájyɛ pe ji ájɔge áké, “Ménlɛré ɔbɔ gébé nnó ɛse dechwɔ́ gbó wɔ́?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Ne Jisɔs akwilé ka, anyá mbyo nnyi yimbɔ ajɔɔ́ aké, “Mgbannyi tɛné nyámeé.” Mbyo nnyi yimbɔ átɛné, mbaá akwené tɔmeé.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Ɛwyage Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké, “Défɔɔ́ ndé? Défyɛɛ́ fɔ́ matɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ wɔ́?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ála mano mekpo fuú áwére ne ɛfɔ metɔɔ́ ágíge atɛ áké, “Ndé gefɔgé muú na? Yɛ́ mbyo nnyi ne mgbannyi áwuú ji?”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.