Marcos 4

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gébé gefɔ́ Jisɔs afɛ né mbale géntoógé mewaá Galilií, alɔ mánlɛre mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ɛwu. Gejamégé bɔɔ́ ákwɔlé ji áfɛ́ ɛwu. Ji ágɛ́gé nnó bɔɔ́ bimbɔ ájá dɔɔ́, ajyɛ kpɛ ajwɔlé mmu ɛ́kpée ɛwé ɛ́lú mbále mewaá. Bɔɔ́ bimbɔ álaá né mbale gentóo mewaá.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Álɛrege ɛbwɔ́ gejamégé unó né makámejɔɔ́. Ndɛre ábɔ́ alɛ́rege aké,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Wuúge! Bií uma mempyɛ makɔɔ́ fɔ afɛ́ manjyɛ tya mbwɛ́ né mekɔɔ́ wuú.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ndɛre átyaá ájyɛɛ́, ámɛ́ mbwɛ́ áyifɔ́ ákwé né maá meti ayi bɔɔ́ akoge wyɛ, denywɔné dégɛ́gé déchwɔ chwɛ́ dényɛ́.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ámɛ́ áyifɔ́ ákwé né mfaá mme ɛtárávɛ́ mbaá ayi mme álá jaá wyɛ wɔ́. Ɛbɛlé yɛɛ́ wɔ́ áchií. Ne ɛ́lé mme álá jaá wyɛ wɔ́.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ŋmɛɛ́ ɛ́tyɛ́gé, ɛdo mbwɛ́ yimbɔ, ne ɛlé maka álá kpɛ mme chánchá wɔ́, adɛ́ agbó.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ámɛ́ ayífɔ́ ákwé né mme ayi genkpé ntó géchíge wyɛ, áchígé, genkpé ɛyigémbɔ géwɛ́ gekweré mbwɛ́ yimbɔ, meshií ɛjo agbó, mbwɛ́ yimbɔ áfyɛ́ ulɔ wɔ́.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Yɛ́mbɔ ámɛ́ ayífɔ́ ákwé né mme melɔ́mélɔ́, awɛ́gé áfyɛ́ ulɔ, ayifɔ áfyɛ ulɔ ɛsaá mesó ɛfya, ayifɔ áfyɛ usaá ulɛ́ɛ ne ayifɔ usaá uta apwɔ nkane ábɔ́ átyá.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Jisɔs ánérégé manto nekanemejɔɔ́ ɛníne na aké, “Muú yi áwyaá matu mawú, áwú.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ɛwyágé Jisɔs alyaá gejamégé bɔɔ́ bimbɔ ala mmyɛmmyɛ jií, áŋgba bií áfyáneápea ne bɔɔ́ bifɔ abi álu kwɔ́kwɔ́le ne ji ágií ji ula bi ji atome makamejɔɔ́.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Aké ne ɛbwɔ́, “Ɛ́lé ɛnyú ne Ɛsɔwɔ apyɛ́ nnó dékaá gbɔgɔnɔ unó bi úlú nya bibí né gefwa jií, ne abi álá pɔ́ né gelua genyú, ntome lé ɛbwɔ́ makamejɔɔ́,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 nnó,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Ne Jisɔs aké ne ɛbwɔ́, “Ɛnyú delá ká mbɔ ula nekanémejɔɔ́ ɛni na wɔ́, depyɛmbɔ nnó ne dekaá ayifɔ?”
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Mbwɛ ayi mempyɛ́ mekɔɔ́ atyá mbɔ, ɛ́lé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Gejamégé bɔɔ́ bifɔ álu ɛké mbwɛ́ ayi ákwené meti, ɛbwɔ́ áwúgé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ, tɛ́nétɛ́né danchɔmeló achwɔ́ aféré mekomejɔɔ́ yimbɔ né mmu matɔɔ́ bwɔ́.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Bɔɔ́ ábifɔ álu ɛké mbwɛ́ ayi ákwené né mfaá mme ɛtárávɛ́, áwúgé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ tɛ́nétɛ́né yimbɔ, ásɛ ji ne nechɔ́chɔ́.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Yɛ́mbɔ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ájwɔle ɛbwɔ́ né mmu metɔɔ́ wɔ́ néndé álú ɛke genɔɔ́ ɛyi gelá gepɔ́ ne maka né mme. Ne ábɔgé ɛfwyale mangɛ́ ndɛre bɔɔ́ ápaá ɛbwɔ́ gétúgé mekomejɔɔ́ yimbɔ, tɛ́nétɛ́né ájá mmyɛ meso.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Bɔɔ́ abifɔ álu ɛké mbwɛ́ ayi ákwené né mme genkpé meshií ɛjomé. Ɛbwɔ́ bina álú ɛké bɔɔ́ abi áwugé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 yɛ́mbɔ ɛlé ɛbwɔ́ áwyá mmwɔlé né unó mme, ábɔɔ́ gejeé ne ŋka ne ufɔɔ́ unó uko bí ɛbwɔ́ ákɛ́lege, unó bina ujo mekomejɔɔ́ yimbɔ upyɛɛ́ ɛbwɔ́ áwɔ umpome ulɔ́úlɔ́ wɔ́.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Yɛ́mbɔ bɔɔ́ abifɔ álú ɛké mme melɔ́mélɔ́, ɛbwɔ́ áwúgé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ásɛ ji áfyɛ mmu geŋwáge bwɔ́, áwɔme umpome ulɔ́úlɔ́, abifɔ áfyɛ ulɔ ɛsaá meso áfya, abifɔ usaá ulɔ ulɛɛ́, ne abifɔ ntó usaá ulɔ uta ɛpwɔ́ nkane abɔ́ ápɛné.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jisɔs ama jɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Muú akágé lwɛ fɔ́ ɛ́túléŋká abɔ gesá ákweré yɛ́ mambelé ɛ́wú né nteé ukwɔ́. Aŋma ɛwú mfaá.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Yɛ́ genó ɛyi gebɛɛ́ biíbí bɔɔ́ álá kágé nyɛ gépɔ́. Ne genó fɔ́ gépɔ́ ɛyigé ákwérégé gejí bɔɔ́ álá kágé.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Mbɔgé muú awya matu, awú.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ajɔɔ́ ntó ne ɛbwɔ́ aké, “Sɛ́ge gébé nkane ɛnyú déwúu depɔ. Gefɔɔ́ ɛyígé démɛge genó déchyɛ́ge muú, mbɔntó ne ámɛge nyɛ áchyɛɛ́ ɛnyú. Ne achyɛ́ge nyɛ ntó ɛnyú ɛyi géjame gepwɔɔ́.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Muú ayi awya genó, ji ne ágbɛ́ge nyɛ́ ji ɛbwɔ, ne muú ayi álá pɔ́, yɛ́ ɛ́kɛ́kɛ́ ɛwé ji awya, ásɛ́le nyɛ ɛta wuú.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jisɔs ama jɔɔ́ aké, “Gefwage Ɛsɔwɔ gélú nkane mbwɛ́ ayi mempyɛ́ makɔɔ́ ápɛne.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Alyaá afɛ́ apyɛ unó bií ɛbicha agɛ́ne ndɛre mbwɛ́ wuú áwɛ́ne, ne yɛ́ genó ɛyi gepyɛ mbwɛ́ wuú áwɛ́ne akágé.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ɛlé mme ne apyɛ nnó amɛ́ mbwɛ́ áchií, áwɛ́ ákwɔ́né áfyɛ́ ulɔ.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ne gébé ɛyígé mbwɛ́ yimbɔ ágɛ́légé mɛ mempyɛ makɔɔ́ achwɔ́ alɔ mansɔré ne ɛsaá nende gébé gekwɔné.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Ne Jisɔs ama agií ntó aké, “Ɛse dejɔge nnó gefwage Ɛsɔwɔ gélú nkane nde? Mmɛ́ge nyɛ́ geji ne ndé nekanémejɔɔ́?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Gélú nkane mbeé mbwɛ́ ayí ákuú mɔsta, ápɛge alu ŋénéŋéné ɛke nyiné mbwɛ́ ngboŋ.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Ɛ́bɛ́légé ndɛre ápɛ́ne néchií, néwɛ́, nébwɔlé gekpɛ́kpɛ́gé genɔɔ́ ɛyi gepwɔɔ́ unɔɔ́ uko, gefyɛ mata ayí denwyɔné débígé ŋmɛɛ́, détɛ́nege anyua bwɔ́ wyɛ́.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Jisɔs agaré bɔɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ né gejámégé makámejɔɔ́ alɛré ɛbwɔ́ né gefɔ ɛyige ɛbwɔ́ ákage káa ula.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Ajɔ́gé fɔ́ ne ɛbwɔ́ ayi álá tómé makámejɔɔ́, yɛ́mbɔ gébégé abɛgé ji mbi ne baá utɔɔ́ bií ágarege ɛbwɔ́ úla yɛ́ndé mechɔ́.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ne nkwale Jisɔs ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií aké, “Déchyaá gentógé mewaá dejyɛ́ ɛgbɛ́ né.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Ne ɛbwɔ́ álya gejamégé bɔɔ́ ɛfɛɛ́, ne Jisɔs ajyɛ jwɔle mɛ́ mmu ɛ́kpe, ne baá utɔɔ́ bií achwɔ́ kpɛ́. Ɛbwɔ́ álɔ mánchya ne mákpée ayifɔ ákwɔlege.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ndɛre ájyɛ, mbyonnyi metometo áchwɔ́ bule nnyi ne ngba nnyi apyɛ nnyi nébúlege, apyɛ ɛ́kpe ɛnyige ne uto ne manaá malɔ mankpɛ́ne né ɛ́kpe, ɛla mankemanke.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Jisɔs abɔ́ alú né meso ɛ́kpe, anɛré mekpo né genɔɔ́ge mekpo, abɛlege. Ne baá utɔɔ́ bií ájyɛ pe ji ájɔge áké, “Ménlɛré ɔbɔ gébé nnó ɛse dechwɔ́ gbó wɔ́?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ne Jisɔs akwilé ka, anyá mbyo nnyi yimbɔ ajɔɔ́ aké, “Mgbannyi tɛné nyámeé.” Mbyo nnyi yimbɔ átɛné, mbaá akwené tɔmeé.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Ɛwyage Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké, “Défɔɔ́ ndé? Défyɛɛ́ fɔ́ matɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ wɔ́?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Ála mano mekpo fuú áwére ne ɛfɔ metɔɔ́ ágíge atɛ áké, “Ndé gefɔgé muú na? Yɛ́ mbyo nnyi ne mgbannyi áwuú ji?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.