Marcos 2

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisɔs ábɛ́légé ɛ́wu mboó ndɔ, ama akéré meso né Kapanɔm ne bɔɔ́ áwú nnó alú mmu.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Gejamégé bɔɔ́ áchwɔ chome né mmu gepú, ágbeé kpaá melu ɛpɔ́ sé yɛ́ né menombi. Ne Jisɔs abɔ́ agaregé ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ndɛre alɛrege ande fɔ aníi, ákpá muú úchánchi né ulɔ́ áchwɔ ne ji mbaá Jisɔs.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Ákwɔnégé ágɛ́ fɔ́ meti mánkpɛ ne ji mmu gepú wɔ́, gétúgé bɔɔ́ ájamé dɔɔ́, ákwɔ́ mfaá gepú átí ɛmbu né mfaá nchu mbaá yi Jisɔs alu. Ánérégé ábwɛ mende yimbɔ ne gebɔ, ápyɛ́ ji ashule mme.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Jisɔs agɛ́gé ndɛre bɔɔ́ bimbɔ áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne ji, aké ne mende úchánchi yimbɔ, “Maá wa, ájiínte gabo wyɛɛ́.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Ɛke ɛpyɛɛ́mbɔ ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ abɔ́ alú ɛfɛɛ́, áwúgembɔ álɔ mangígé né matɔɔ́ ɛbwɔ́ nnó ndé muú na?
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Ɛpyɛ nnó ne mende yina ábyaá Ɛsɔwɔ. Ajɔɔ́ ɛké ji alu Ɛsɔwɔ. Ɛsɔwɔ mbií ne akage jinte gabo muú.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Jisɔs akaá mɛ genó ɛyige ɛbwɔ́ áfɛ́régé né mmu matɔɔ́ bwɔ́, agií ɛbwɔ́ aké, “Ulannó ɛnyú déwya gefɔgé ufɛ́ré bimbɔ né matɔɔ́ nyú?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Ndé gelu pere manjɔɔ́ ne muú uchánchi, ‘Nnó ájiínte gabo wyɛ́,’ waá manjɔɔ́ nnó, ‘Kwile tɛ́né, pwi gebɔ jyɛ kɛ ɔ́jyɛ.’
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Nkɛlege mámpyɛ ɛnyú dékaá nnó Maá Ntɛ Mekwaá awyaá uto fa mme manjinte gabo mekwaá.” Jisɔs aké ne mende úchánchi yimbɔ,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Kwile tɛ́né, pwi gebɔ jyɛ́, ɔjyɛ mmu.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Ajɔgembɔ, mende yimbɔ akwilé tɛ́né mbɛ ushu bwɔ́ ako, apwi gebɔ awulé né gepú jií. Ne bɔɔ́ ako alá mano mekpo fuú, áfɛɛ́ge Ɛsɔwɔ ake, “Ɛse delú daŋgɛ́ gefɔ́ geno ɛyige na.”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Bií fɔ́ Jisɔs ama jyɛ né mbále géntoógé mewaá Galilií. Ne gejamégé bɔɔ́ áchwɔ nɔ́ ji mme, alɔ manlɛré ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Ndɛre Jisɔs álya ɛfɛɛ́ akɛne ajyɛ, agɛ́ Lɛvi maá Alfɔs. Ajwɔlé né melú utɔɔ́ wuú ásɛle ŋkámakpo. Jisɔs akuú ji aké, “Kwɔ́lé me.” Ne akwilé ka alɔ mankwɔlé ji.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Ɛ́wyágé ndɛre Jisɔs ajwɔle ányɛɛ́ menyɛɛ́ ne baá utɔɔ́ bií né gepúgé Lɛvi, gejamégé ánsɛlé ŋkámakpo ne bɔɔ́ ubeé ne gejámégé bɔɔ́ abifɔ abi ákwɔlege Jisɔs, abɔ́ ányɛɛ́ ntó menyɛɛ́ ne ji.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ́ abi alú bɔɔ́ Farasi, ágɛ́gé nkane Jisɔs anyɛɛ́ menyɛɛ́ ne ánsɛlé ŋká makpo ne bɔɔ́ ubeé, ágií baá utɔɔ́ bií áké, “Ulannó ne Jisɔs anyɛɛ́ menyɛɛ́ ne ánsɛlé ŋkámakpo ne bɔɔ́ ubeé?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Jisɔs awúgé genó ɛyígé ɛbwɔ́ ágií baá utɔɔ́ bií, ató ɛbwɔ́ neka aké, “Bɔɔ́ abi álá meé, ákɛ́légé fɔ́ muú uka, ɛ́lé abi ámeé ne ákɛ́lege. Ne me nchwɔ́ fɔ́ fa mme mánkú bɔɔ́ abi álu cho né Ɛsɔwɔ wɔ́, nchwɔ́ lé mánku bɔɔ́ abi ápyɛɛ́ ubeé.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Bií fɔ́ baá utɔɔ́ Jɔn ménwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ ne abi bɔɔ́ Farasi, ályá menyɛɛ́ kpékpé getúgé depɔré Ɛsɔwɔ. Ne bɔɔ́ fɔ́ ágɛ́gé mbɔ áchwɔ gíi Jisɔs áké, “Ulannó baá utɔɔ́ Jɔn ne abi bɔɔ́ Farasi ályage menyɛɛ́ kpékpé, ne abyɛɛ́ álá pyɛ mbɔ?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Ne Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Nnó ájeé menɔ neba ályage menyɛɛ́ kpékpé ayi menɔ neba alú ne ɛbwɔ́? Ákáge lyaá fɔ́.
19 Jesus respondeu:
20 Yɛ́mbɔ gébé gebɛɛ́ nyɛ ɛyígé menɔ neba álá bɛɛ́ nyɛ́ sé ne ɛbwɔ́, ɛ́fɛɛ́ ne ályáge nyɛ́ menyɛɛ́ kpékpé né mboó gébé gétúgé depɔré Ɛsɔwɔ.”
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Jisɔs ama tó makámejɔɔ́ ayifɔ́ aké, “Ne muú akaágé sɛ́ fɔ́ gebagé ndeé gekɛ akwɔmé ɛmbu né ndeé ɛyi gekwéne. Apyɛgé mbɔ gebagé ndeé ɛyigembɔ génywerege nyɛ gépyɛ ndeé yimbɔ ɛgyalé dɔɔ́.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Ne muú akpané fɔ́ mmɔɔ́ makɛ áfyɛ né ukwéne unó mmɔɔ́ ɛbi akwyɛɛ́ ne mekɔ menya. Apyɛgé mbɔ, mmɔɔ́ mimbɔ mamuale nyɛ mapyɛ unó mmɔɔ́ bímbɔ úgbɔ́. Mmɔɔ́ ne unó mmɔɔ́ ɛbimbɔ uchɔge nyɛ detú. Áfyɛ le mmɔɔ́ makɛ né unó ukɛ.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Né bií uwyaá bɔɔ́ Jus fɔ, Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákoóge né mekɔɔ́ gefɔgé nchi fɔ ɛyi ákuú nnó wid. Ndɛre ɛbwɔ́ ákoóge né mmu mekɔ wembɔ, baá utɔɔ́ bií álɔ mánkɔ́gé gefɔgé nchi ɛyimbɔ álálege ányɛɛ́.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Ne bɔɔ́ Farasi fɔ ágɛgé mbɔ, ájɔɔ́ ne Jisɔs áké, “Gɛ́ ɛbɛ́ se ɛ́kámé fɔ́ nnó baá utɔɔ́ byɛ́ ákɔɔ́ nchi bií uwyaá wɔ́.”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú délú danjɔɔ́ né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ dékaá genó ɛyigé mfwa Dɛvid ápyɛ́ nyá gébégé mesa ámmyɛ ji ne bɔɔ́ bií wɔ́?
25 Ele lhes respondeu:
26 Akpɛ nyá mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, abɔ́ brɛd ayi abɔ́ ájelé áchyɛ mbaá Ɛsɔwɔ ányɛ́. Ɛwe ɛbɛ se ɛké muú yicha anyɛ fɔ́ menyɛɛ́ yi ajéle áchyɛ mbaá Ɛsɔwɔ, ɛkose ámpyɛ upɛ Ɛsɔwɔ wɔ́. Yɛ́ mbɔ Dɛvid ábɔ́ anyɛ́ achyɛ ntó bɔɔ́ bií.” Mechɔ́ ɛwe ɛpyɛ gébégé Abyata alu mfwa ámpyɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Jisɔs aŋmɛre ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ákwyɛ́ fɔ́ mekwaá gétúgé bií uwyaá wɔ́, ákwyɛ́ lé bií uwyaá gétúgé mekwaá.
27 E Jesus acrescentou:
28 Nkɛlege mangaré ɛnyú nnó Maá Ntɛ Mekwaá ne alú Ata ayi abɔɔ́ utó mangaré mekwaá genó yi abɔ mampyɛ bií uwyaá bɔɔ́ Jus.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.