Marcos 2
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARC
1 Jisɔs ábɛ́légé ɛ́wu mboó ndɔ, ama akéré meso né Kapanɔm ne bɔɔ́ áwú nnó alú mmu.
1 E, alguns dias depois, entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Gejamégé bɔɔ́ áchwɔ chome né mmu gepú, ágbeé kpaá melu ɛpɔ́ sé yɛ́ né menombi. Ne Jisɔs abɔ́ agaregé ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta eles cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Ndɛre alɛrege ande fɔ aníi, ákpá muú úchánchi né ulɔ́ áchwɔ ne ji mbaá Jisɔs.
3 E vieram ter com ele, conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Ákwɔnégé ágɛ́ fɔ́ meti mánkpɛ ne ji mmu gepú wɔ́, gétúgé bɔɔ́ ájamé dɔɔ́, ákwɔ́ mfaá gepú átí ɛmbu né mfaá nchu mbaá yi Jisɔs alu. Ánérégé ábwɛ mende yimbɔ ne gebɔ, ápyɛ́ ji ashule mme.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Jisɔs agɛ́gé ndɛre bɔɔ́ bimbɔ áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne ji, aké ne mende úchánchi yimbɔ, “Maá wa, ájiínte gabo wyɛɛ́.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Ɛke ɛpyɛɛ́mbɔ ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ abɔ́ alú ɛfɛɛ́, áwúgembɔ álɔ mangígé né matɔɔ́ ɛbwɔ́ nnó ndé muú na?
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seu coração, dizendo:
7 “Ɛpyɛ nnó ne mende yina ábyaá Ɛsɔwɔ. Ajɔɔ́ ɛké ji alu Ɛsɔwɔ. Ɛsɔwɔ mbií ne akage jinte gabo muú.”
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Jisɔs akaá mɛ genó ɛyige ɛbwɔ́ áfɛ́régé né mmu matɔɔ́ bwɔ́, agií ɛbwɔ́ aké, “Ulannó ɛnyú déwya gefɔgé ufɛ́ré bimbɔ né matɔɔ́ nyú?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas
9 Ndé gelu pere manjɔɔ́ ne muú uchánchi, ‘Nnó ájiínte gabo wyɛ́,’ waá manjɔɔ́ nnó, ‘Kwile tɛ́né, pwi gebɔ jyɛ kɛ ɔ́jyɛ.’
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os
10 Nkɛlege mámpyɛ ɛnyú dékaá nnó Maá Ntɛ Mekwaá awyaá uto fa mme manjinte gabo mekwaá.” Jisɔs aké ne mende úchánchi yimbɔ,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 “Kwile tɛ́né, pwi gebɔ jyɛ́, ɔjyɛ mmu.”
11 a ti te digo: Levanta-te, e toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ajɔgembɔ, mende yimbɔ akwilé tɛ́né mbɛ ushu bwɔ́ ako, apwi gebɔ awulé né gepú jií. Ne bɔɔ́ ako alá mano mekpo fuú, áfɛɛ́ge Ɛsɔwɔ ake, “Ɛse delú daŋgɛ́ gefɔ́ geno ɛyige na.”
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Bií fɔ́ Jisɔs ama jyɛ né mbále géntoógé mewaá Galilií. Ne gejamégé bɔɔ́ áchwɔ nɔ́ ji mme, alɔ manlɛré ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Ndɛre Jisɔs álya ɛfɛɛ́ akɛne ajyɛ, agɛ́ Lɛvi maá Alfɔs. Ajwɔlé né melú utɔɔ́ wuú ásɛle ŋkámakpo. Jisɔs akuú ji aké, “Kwɔ́lé me.” Ne akwilé ka alɔ mankwɔlé ji.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Ɛ́wyágé ndɛre Jisɔs ajwɔle ányɛɛ́ menyɛɛ́ ne baá utɔɔ́ bií né gepúgé Lɛvi, gejamégé ánsɛlé ŋkámakpo ne bɔɔ́ ubeé ne gejámégé bɔɔ́ abifɔ abi ákwɔlege Jisɔs, abɔ́ ányɛɛ́ ntó menyɛɛ́ ne ji.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque eram muitos e o tinham seguido.
16 Ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ́ abi alú bɔɔ́ Farasi, ágɛ́gé nkane Jisɔs anyɛɛ́ menyɛɛ́ ne ánsɛlé ŋká makpo ne bɔɔ́ ubeé, ágií baá utɔɔ́ bií áké, “Ulannó ne Jisɔs anyɛɛ́ menyɛɛ́ ne ánsɛlé ŋkámakpo ne bɔɔ́ ubeé?”
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Jisɔs awúgé genó ɛyígé ɛbwɔ́ ágií baá utɔɔ́ bií, ató ɛbwɔ́ neka aké, “Bɔɔ́ abi álá meé, ákɛ́légé fɔ́ muú uka, ɛ́lé abi ámeé ne ákɛ́lege. Ne me nchwɔ́ fɔ́ fa mme mánkú bɔɔ́ abi álu cho né Ɛsɔwɔ wɔ́, nchwɔ́ lé mánku bɔɔ́ abi ápyɛɛ́ ubeé.”
17 E Jesus, tendo ouvido isso, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas sim os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores.
18 Bií fɔ́ baá utɔɔ́ Jɔn ménwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ ne abi bɔɔ́ Farasi, ályá menyɛɛ́ kpékpé getúgé depɔré Ɛsɔwɔ. Ne bɔɔ́ fɔ́ ágɛ́gé mbɔ áchwɔ gíi Jisɔs áké, “Ulannó baá utɔɔ́ Jɔn ne abi bɔɔ́ Farasi ályage menyɛɛ́ kpékpé, ne abyɛɛ́ álá pyɛ mbɔ?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Ne Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Nnó ájeé menɔ neba ályage menyɛɛ́ kpékpé ayi menɔ neba alú ne ɛbwɔ́? Ákáge lyaá fɔ́.
19 E Jesus disse-lhes: Podem, das bodas jejuar, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar.
20 Yɛ́mbɔ gébé gebɛɛ́ nyɛ ɛyígé menɔ neba álá bɛɛ́ nyɛ́ sé ne ɛbwɔ́, ɛ́fɛɛ́ ne ályáge nyɛ́ menyɛɛ́ kpékpé né mboó gébé gétúgé depɔré Ɛsɔwɔ.”
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 Jisɔs ama tó makámejɔɔ́ ayifɔ́ aké, “Ne muú akaágé sɛ́ fɔ́ gebagé ndeé gekɛ akwɔmé ɛmbu né ndeé ɛyi gekwéne. Apyɛgé mbɔ gebagé ndeé ɛyigembɔ génywerege nyɛ gépyɛ ndeé yimbɔ ɛgyalé dɔɔ́.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Ne muú akpané fɔ́ mmɔɔ́ makɛ áfyɛ né ukwéne unó mmɔɔ́ ɛbi akwyɛɛ́ ne mekɔ menya. Apyɛgé mbɔ, mmɔɔ́ mimbɔ mamuale nyɛ mapyɛ unó mmɔɔ́ bímbɔ úgbɔ́. Mmɔɔ́ ne unó mmɔɔ́ ɛbimbɔ uchɔge nyɛ detú. Áfyɛ le mmɔɔ́ makɛ né unó ukɛ.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo rompe os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser posto em odres novos.
23 Né bií uwyaá bɔɔ́ Jus fɔ, Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákoóge né mekɔɔ́ gefɔgé nchi fɔ ɛyi ákuú nnó wid. Ndɛre ɛbwɔ́ ákoóge né mmu mekɔ wembɔ, baá utɔɔ́ bií álɔ mánkɔ́gé gefɔgé nchi ɛyimbɔ álálege ányɛɛ́.
23 E aconteceu que, passando ele n um sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Ne bɔɔ́ Farasi fɔ ágɛgé mbɔ, ájɔɔ́ ne Jisɔs áké, “Gɛ́ ɛbɛ́ se ɛ́kámé fɔ́ nnó baá utɔɔ́ byɛ́ ákɔɔ́ nchi bií uwyaá wɔ́.”
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú délú danjɔɔ́ né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ dékaá genó ɛyigé mfwa Dɛvid ápyɛ́ nyá gébégé mesa ámmyɛ ji ne bɔɔ́ bií wɔ́?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele
26 Akpɛ nyá mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, abɔ́ brɛd ayi abɔ́ ájelé áchyɛ mbaá Ɛsɔwɔ ányɛ́. Ɛwe ɛbɛ se ɛké muú yicha anyɛ fɔ́ menyɛɛ́ yi ajéle áchyɛ mbaá Ɛsɔwɔ, ɛkose ámpyɛ upɛ Ɛsɔwɔ wɔ́. Yɛ́ mbɔ Dɛvid ábɔ́ anyɛ́ achyɛ ntó bɔɔ́ bií.” Mechɔ́ ɛwe ɛpyɛ gébégé Abyata alu mfwa ámpyɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Jisɔs aŋmɛre ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ákwyɛ́ fɔ́ mekwaá gétúgé bií uwyaá wɔ́, ákwyɛ́ lé bií uwyaá gétúgé mekwaá.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem,
28 Nkɛlege mangaré ɛnyú nnó Maá Ntɛ Mekwaá ne alú Ata ayi abɔɔ́ utó mangaré mekwaá genó yi abɔ mampyɛ bií uwyaá bɔɔ́ Jus.”
28 Assim, o Filho do Homem até do sábado é senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.