Marcos 15
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC
1 Wyɛ ndɛre bií ujyaá dondo, anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ, ákpakpa melɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ áchomé ne bɔɔ́ ɛso ako, ájwɔle ájɔɔ́ geju. Ɛfɛɛ́ ne ágbaré Jisɔs áwɛ́le, ásɛ ji, áfɛ́ mbaá gɔmena Palɛt.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ákwɔ́négé Palɛt agií Jisɔs aké, “Wɔ ɔlu Mfwa bɔɔ́ Jus wáwálé?” Jisɔs aké, “Ɛlu nkane ɔjɔɔ́.”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ájɔ́gémbɔ, anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ álɔ mammálé Jisɔs depɔ́ mmyɛ matimati.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Palɛt ama gií Jisɔs aké, “Ɔpɔ́ ne meko manshuú? Ɔwuú fɔ depɔ́ ɛtíré ámmálé wɔ mmyɛ nnó ɔpyɛ?”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Ne yɛɛ́ meko Jisɔs ashuú ji wɔ́, ɛwena ɛpyɛ Palɛt alaá meno mekpo fuú.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Gepɔge Palɛt gelu nnó yɛ́ndé ŋmɛ gébégé ɛpaá koó upú bɔɔ́ Jus ábɔ́ mamferé muú ama né denɔ ndɛre bɔɔ́ ákɛ́lege.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Né gébé ɛyígémbɔ muú denɔ fɔ alú ɛfɛɛ́, ákuú ji Barabas. Ji ne abifɔ ákpɛ denɔ gétúgé bɔɔ́ abi ɛbwɔ́ áwané né ɛfwyale ɛwé ɛbwɔ́ áchwɔɔ́ ne ɛ́wú né melɔ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ndɛre ɛlúmbɔ, gejamégé bɔɔ́ ájyɛ báne Palɛt nnó áferé muú denɔ ama ndɛre ápyɛ mɛ́ yɛ́ndé ɛpaá ɛwémbɔ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Palɛt agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dékɛlege nnó mferé Mfwa bɔɔ́ Jus?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Palɛt agií mbɔ ɛlé ji akaá cháŋéné nnó ɛlé wyɛ né nchyɛ detú ne anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ápyɛné Jisɔs áchwɔ́ ne ji ɛta wuú.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Yɛ́mbɔ anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ágaré ɛkwɔ́ bɔɔ́ ɛwémbɔ nnó ágaré Palɛt aferé lé Barabas.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Palɛt ama agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dékɛlege me mpyɛ yɛɛ́ nnó ne mende yina ayi ákuú ji Mfwa bɔɔ́ Jus?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ne ɛbwɔ́ ako ákalé kéŋké áké, “Wɔ́ ji né gekwa.”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Palɛt ama gií ɛbwɔ́ aké, “Ndé gabo ayi ji ápyɛɛ́?” Yɛ́mbɔ ákpɛ kále kéŋké né ɛshyɛ áké, “Áwɔ́ ji né gekwa.”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Nnó Palɛt apyɛ matɔɔ́ ágɔɔ́ bɔɔ́ Jus, aferé Barabas né denɔ. Agaré bɔɔ́ bee bií nnó átulé Jisɔs ne geto, áneregé, áwɔ́ ji né gekwa.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Bɔɔ́ bee bimbɔ ánérégé mantulé Jisɔs, ája ji áfɛ́ mmu ɛcha gɔmena. Ákuú bɔɔ́ bee ako né geluá gebwɔ́.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Áfyɛ́ ji nkúu megɛ́lé, átɔ ɛla meshií ɛke ɛla mfwa ákweré ji mekpo.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ápyɛgémbɔ, álɔ manjwyagé ji áké, “Mfwa bɔɔ́ Jus, neki nébɛ́ ne wɔ.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ne álɔ mándógé ji unɔɔ́ né mekpo. Ákpó ji matyɛ́ mmyɛ, átó manó mme mampyɛ ɛké anóge ji.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ánérégé mánjwya ji, áferé nkúu megɛ́lé yimbɔ ákeré áfyɛ ji mandeé jií né menyammyɛ wuú. Ája ji átane né melɔ manjyɛ wɔ́ né gekwa.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ndɛre ájyɛɛ́ átuú ne mende fɔ ayi akamege Simun muú melɔ Sɛren nkane atané melɔ wuú ajyɛɛ́ né Jɛrosalɛ. Bɔɔ́ bee bimbɔ ágbaré ji kpékpé nnó akpá gekwagé Jisɔs. Simun alu ntɛ bɔ Aleksanda ne Rufɔs.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Áfɛ́ né Jisɔs né mbaá ayi ákúu nnó Golgota. Ula utané nnó melú Uŋkɔ́ŋkɔ́ makpo.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Áchyɛɛ́ ji mmɔɔ́ amí áchwaré ne uka ɛbí ákuú nnó myrrh Yɛ́mbɔ Jisɔs ashya manyú.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ála wyɛ ɛfɛɛ́ mbɔ, áwɔ́ ji né gekwa, áŋme gefɔ́gé megyaá fɔ nnó ákáré mandeé jií ɛyi yɛ́ndémuú asɛ́le.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Áwɔ́ Jisɔs né gekwa né káláŋka ɛneneama né dondo.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ábɔ́ gebagé genɔɔ́ áwɔ mfaá mekpo gekwa ɛyigé áwɔmé Jisɔs wyɛɛ́, ásá genó ɛyigé áké ji apyɛ ne áwɔme ji. Áké, “Mfwa bɔɔ́ Jus.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Áwɔ́ ntó ánjo apea gébégé gema ne Jisɔs, ama alu né ɛgbɛ́ ɛbwɔnyɛ wuú ayifɔ né ɛgbɛ́ ɛbwɔbɛ wuú. Yɛ́ndémuú bwɔ́ álu né mfaá gekwa jií.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Mechɔ ɛwéna ɛ́pyɛ nnó ɛ́bɛ́ wáwálé nkane mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ájɔɔ́ nnó áfyɛ ji mmu mpa bɔɔ́ ubeé.
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ne bɔɔ́ abi ákoge koógé ájúu Jisɔs mashyɛ mmyɛ, ákamege ne makpo, ákálege áké, “Ɛ ɛ́, Pɔ́ wɔ ne ɔké ɔmmu nyɛ ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ gemɛ́gé nnó ndɔ ɛlɛɛ́ ɛkwɔ́né wɔ ɔmage tɛ́ne ɛwéchá?
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Poó gemɛ jyɛ́ ɔtáné mfaá gekwa ɔshulé mme.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Wyɛ́mbɔ ntó ne anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ntó ájwyáge ji áké, “Apoóge bɔɔ́ bí chachá, akaáge poó fɔ gemɛ jií.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Áké ji alu Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa, áma jɔɔ́ áke ji alu Mfwa bɔɔ́ Isrɛli, átáné mfaá gekwa áshuúlé mme. Apyɛgé mbɔ, ɛse défyɛɛ́ matɔɔ́ ne ji.” Ánjo bimbɔ abi áwɔ́mé ntó ɛbwɔ́ né ukwa, ájúu Jisɔs mashyɛ mmyɛ.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Metɔɔ́ ŋwɔmese, káláŋká ɛfyáneɛ́peá ɛké ɛ́kwɔ́nege, ŋmɛɛ́ ɛnomé, gemmua gékwé né melɔ meko kpaá tɛ káláŋká ɛlɛɛ́.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Káláŋka ɛlɛɛ́ ɛyimbɔ, Jisɔs alɔ mánkalé kéŋké aké, “Ɛloi, ɛloi lama saba tani, ula utɛné nnó Ɛsɔwɔ wa, Ɛsɔwɔ wa, ndé ɔlyaá me mbií né ɛfwyale?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Bɔɔ́ abifɔ abi átɛné ɛfɛɛ́ áwúgé ndɛre Jisɔs ajɔ́ge mbɔ áfɛré áké, “Akuú mbɔ lé Ɛlija muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Muú ama né geluage bɔɔ́ bimbɔ abó gatɛlé ajyɛ bɔ́ ɛkochá, áwɛ ne genɔɔ́ anyua né mmú mmɔɔ́ amí mamyáme, abwɛɛ́ até Jisɔs né ubɔɔ́ meno nnó ányú. Ajɔɔ́ aké, “Degɛ́ kpɛ́ nnó Ɛlija achwɔ feré nyɛ ji mfaá gekwa yi.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Ne Jisɔs ama akále kéŋké, ashulé kwyakwya geféré h-ɛ-m metɔɔ́ ɛkwé.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Wyɛ́ ndɛre Jisɔs ágbó, ndeé ɛyi ɛkaré ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, ɛgyalé uba upeá tɛ mfaá gba-ra-ra-ra ɛtya mme.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Muú kpaá bɔɔ́ bee ayi atɛne ɛfɛɛ́ agɛgé gefɔɔ́ ɛyige Jisɔs akalé ne ale gbó aké, “Wáwálé mende yina alu Maá Ɛsɔwɔ.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Gébé ɛyigémbɔ ntó, andée fɔ átɛné nya tɛtɛ ágɛ́né yɛ́ndégenó ɛyi gepyɛ́ ne Jisɔs. Né geluage andée bina Mɛri ayi atané melɔ Magdala, Salɔmɛ, ne Mɛri mma Jɛmsi ayi mamane kɔ ɛbwɔ́ ne Jose álu ntó wyɛ.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Gébégé Jisɔs alu né Galilií andée bina ábɔ́ ákwɔ́lege ji, ama ápóge ji ntó, andée abifɔ abi átane Jɛrosalɛ ákwɔle Jisɔs álu ntó wyɛ.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Jisɔs agbó bií bí bɔɔ́ Jus ako ákpomége mmyɛ nnó né nkwale álɔ mányɛ́ uwyaá bwɔ́. Ndɛre bií ule koó,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 mende fɔ ayi ákuú ji Josɛf achwɔ́. Alu muú melɔ Arimatya, alu muú ayi anoge ji dɔɔ́ né ɛso bɔɔ́ Jus, ji abɔ agile ntó gébé ɛyigé Ɛsɔwɔ achwɔ gbáre nyɛ gefwa jií. Akpome mmyɛ nkane mende, ajyɛ báne Palɛt agií ji nnó achyɛ ji utó nnó ajyɛ áferé geŋkwɔ́gé Jisɔs né mfaá gekwa.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ágigé mbɔ, Palɛt alaá meno fuú mánwu nnó Jisɔs agbó mɛ. Akú muú kpaá bɔɔ́ bee agií ji wá Jisɔs agbóo mɛ́.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Muú kpaa bɔɔ́ bee yimbɔ akamé nnó agbo, ɛfɛɛ́ ne Pálɛt akamé nnó Josɛf akáge jyɛ feré geŋkwɔ́gé Jisɔs né gekwa.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Josɛf ajyɛ na ɛ́shyɛ́ ndeé pópó, aféré geŋkwɔ́gé Jisɔs né gekwa, afyalé géjí ne ɛshyɛ́ɛ ndeé ɛyimbɔ, akpa ajyɛ fyɛ mmu menome ɛwé áchomé mmu ɛtárávɛ́. Abogéné gekpɛ́kpɛ́gé ntaá agbɛ́ meno menome ɛwembɔ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mɛri muú melɔ Magdala ne Mɛri ayi mmá Jose ágɛ́ mbaá ayi ábelé geŋkwɔ́gé Jisɔs.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.