Marcos 15

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wyɛ ndɛre bií ujyaá dondo, anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ, ákpakpa melɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ áchomé ne bɔɔ́ ɛso ako, ájwɔle ájɔɔ́ geju. Ɛfɛɛ́ ne ágbaré Jisɔs áwɛ́le, ásɛ ji, áfɛ́ mbaá gɔmena Palɛt.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Ákwɔ́négé Palɛt agií Jisɔs aké, “Wɔ ɔlu Mfwa bɔɔ́ Jus wáwálé?” Jisɔs aké, “Ɛlu nkane ɔjɔɔ́.”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Ájɔ́gémbɔ, anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ álɔ mammálé Jisɔs depɔ́ mmyɛ matimati.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Palɛt ama gií Jisɔs aké, “Ɔpɔ́ ne meko manshuú? Ɔwuú fɔ depɔ́ ɛtíré ámmálé wɔ mmyɛ nnó ɔpyɛ?”
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Ne yɛɛ́ meko Jisɔs ashuú ji wɔ́, ɛwena ɛpyɛ Palɛt alaá meno mekpo fuú.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Gepɔge Palɛt gelu nnó yɛ́ndé ŋmɛ gébégé ɛpaá koó upú bɔɔ́ Jus ábɔ́ mamferé muú ama né denɔ ndɛre bɔɔ́ ákɛ́lege.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Né gébé ɛyígémbɔ muú denɔ fɔ alú ɛfɛɛ́, ákuú ji Barabas. Ji ne abifɔ ákpɛ denɔ gétúgé bɔɔ́ abi ɛbwɔ́ áwané né ɛfwyale ɛwé ɛbwɔ́ áchwɔɔ́ ne ɛ́wú né melɔ.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Ndɛre ɛlúmbɔ, gejamégé bɔɔ́ ájyɛ báne Palɛt nnó áferé muú denɔ ama ndɛre ápyɛ mɛ́ yɛ́ndé ɛpaá ɛwémbɔ.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Palɛt agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dékɛlege nnó mferé Mfwa bɔɔ́ Jus?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Palɛt agií mbɔ ɛlé ji akaá cháŋéné nnó ɛlé wyɛ né nchyɛ detú ne anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ápyɛné Jisɔs áchwɔ́ ne ji ɛta wuú.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Yɛ́mbɔ anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ágaré ɛkwɔ́ bɔɔ́ ɛwémbɔ nnó ágaré Palɛt aferé lé Barabas.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Palɛt ama agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dékɛlege me mpyɛ yɛɛ́ nnó ne mende yina ayi ákuú ji Mfwa bɔɔ́ Jus?”
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Ne ɛbwɔ́ ako ákalé kéŋké áké, “Wɔ́ ji né gekwa.”
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Palɛt ama gií ɛbwɔ́ aké, “Ndé gabo ayi ji ápyɛɛ́?” Yɛ́mbɔ ákpɛ kále kéŋké né ɛshyɛ áké, “Áwɔ́ ji né gekwa.”
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Nnó Palɛt apyɛ matɔɔ́ ágɔɔ́ bɔɔ́ Jus, aferé Barabas né denɔ. Agaré bɔɔ́ bee bií nnó átulé Jisɔs ne geto, áneregé, áwɔ́ ji né gekwa.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Bɔɔ́ bee bimbɔ ánérégé mantulé Jisɔs, ája ji áfɛ́ mmu ɛcha gɔmena. Ákuú bɔɔ́ bee ako né geluá gebwɔ́.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Áfyɛ́ ji nkúu megɛ́lé, átɔ ɛla meshií ɛke ɛla mfwa ákweré ji mekpo.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Ápyɛgémbɔ, álɔ manjwyagé ji áké, “Mfwa bɔɔ́ Jus, neki nébɛ́ ne wɔ.”
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Ne álɔ mándógé ji unɔɔ́ né mekpo. Ákpó ji matyɛ́ mmyɛ, átó manó mme mampyɛ ɛké anóge ji.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Ánérégé mánjwya ji, áferé nkúu megɛ́lé yimbɔ ákeré áfyɛ ji mandeé jií né menyammyɛ wuú. Ája ji átane né melɔ manjyɛ wɔ́ né gekwa.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Ndɛre ájyɛɛ́ átuú ne mende fɔ ayi akamege Simun muú melɔ Sɛren nkane atané melɔ wuú ajyɛɛ́ né Jɛrosalɛ. Bɔɔ́ bee bimbɔ ágbaré ji kpékpé nnó akpá gekwagé Jisɔs. Simun alu ntɛ bɔ Aleksanda ne Rufɔs.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Áfɛ́ né Jisɔs né mbaá ayi ákúu nnó Golgota. Ula utané nnó melú Uŋkɔ́ŋkɔ́ makpo.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Áchyɛɛ́ ji mmɔɔ́ amí áchwaré ne uka ɛbí ákuú nnó myrrh Yɛ́mbɔ Jisɔs ashya manyú.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Ála wyɛ ɛfɛɛ́ mbɔ, áwɔ́ ji né gekwa, áŋme gefɔ́gé megyaá fɔ nnó ákáré mandeé jií ɛyi yɛ́ndémuú asɛ́le.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Áwɔ́ Jisɔs né gekwa né káláŋka ɛneneama né dondo.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ábɔ́ gebagé genɔɔ́ áwɔ mfaá mekpo gekwa ɛyigé áwɔmé Jisɔs wyɛɛ́, ásá genó ɛyigé áké ji apyɛ ne áwɔme ji. Áké, “Mfwa bɔɔ́ Jus.”
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Áwɔ́ ntó ánjo apea gébégé gema ne Jisɔs, ama alu né ɛgbɛ́ ɛbwɔnyɛ wuú ayifɔ né ɛgbɛ́ ɛbwɔbɛ wuú. Yɛ́ndémuú bwɔ́ álu né mfaá gekwa jií.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Mechɔ ɛwéna ɛ́pyɛ nnó ɛ́bɛ́ wáwálé nkane mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ájɔɔ́ nnó áfyɛ ji mmu mpa bɔɔ́ ubeé.
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Ne bɔɔ́ abi ákoge koógé ájúu Jisɔs mashyɛ mmyɛ, ákamege ne makpo, ákálege áké, “Ɛ ɛ́, Pɔ́ wɔ ne ɔké ɔmmu nyɛ ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ gemɛ́gé nnó ndɔ ɛlɛɛ́ ɛkwɔ́né wɔ ɔmage tɛ́ne ɛwéchá?
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 Poó gemɛ jyɛ́ ɔtáné mfaá gekwa ɔshulé mme.”
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Wyɛ́mbɔ ntó ne anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ntó ájwyáge ji áké, “Apoóge bɔɔ́ bí chachá, akaáge poó fɔ gemɛ jií.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Áké ji alu Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa, áma jɔɔ́ áke ji alu Mfwa bɔɔ́ Isrɛli, átáné mfaá gekwa áshuúlé mme. Apyɛgé mbɔ, ɛse défyɛɛ́ matɔɔ́ ne ji.” Ánjo bimbɔ abi áwɔ́mé ntó ɛbwɔ́ né ukwa, ájúu Jisɔs mashyɛ mmyɛ.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Metɔɔ́ ŋwɔmese, káláŋká ɛfyáneɛ́peá ɛké ɛ́kwɔ́nege, ŋmɛɛ́ ɛnomé, gemmua gékwé né melɔ meko kpaá tɛ káláŋká ɛlɛɛ́.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Káláŋka ɛlɛɛ́ ɛyimbɔ, Jisɔs alɔ mánkalé kéŋké aké, “Ɛloi, ɛloi lama saba tani, ula utɛné nnó Ɛsɔwɔ wa, Ɛsɔwɔ wa, ndé ɔlyaá me mbií né ɛfwyale?”
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Bɔɔ́ abifɔ abi átɛné ɛfɛɛ́ áwúgé ndɛre Jisɔs ajɔ́ge mbɔ áfɛré áké, “Akuú mbɔ lé Ɛlija muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ.”
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Muú ama né geluage bɔɔ́ bimbɔ abó gatɛlé ajyɛ bɔ́ ɛkochá, áwɛ ne genɔɔ́ anyua né mmú mmɔɔ́ amí mamyáme, abwɛɛ́ até Jisɔs né ubɔɔ́ meno nnó ányú. Ajɔɔ́ aké, “Degɛ́ kpɛ́ nnó Ɛlija achwɔ feré nyɛ ji mfaá gekwa yi.”
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Ne Jisɔs ama akále kéŋké, ashulé kwyakwya geféré h-ɛ-m metɔɔ́ ɛkwé.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Wyɛ́ ndɛre Jisɔs ágbó, ndeé ɛyi ɛkaré ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, ɛgyalé uba upeá tɛ mfaá gba-ra-ra-ra ɛtya mme.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Muú kpaá bɔɔ́ bee ayi atɛne ɛfɛɛ́ agɛgé gefɔɔ́ ɛyige Jisɔs akalé ne ale gbó aké, “Wáwálé mende yina alu Maá Ɛsɔwɔ.”
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Gébé ɛyigémbɔ ntó, andée fɔ átɛné nya tɛtɛ ágɛ́né yɛ́ndégenó ɛyi gepyɛ́ ne Jisɔs. Né geluage andée bina Mɛri ayi atané melɔ Magdala, Salɔmɛ, ne Mɛri mma Jɛmsi ayi mamane kɔ ɛbwɔ́ ne Jose álu ntó wyɛ.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Gébégé Jisɔs alu né Galilií andée bina ábɔ́ ákwɔ́lege ji, ama ápóge ji ntó, andée abifɔ abi átane Jɛrosalɛ ákwɔle Jisɔs álu ntó wyɛ.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Jisɔs agbó bií bí bɔɔ́ Jus ako ákpomége mmyɛ nnó né nkwale álɔ mányɛ́ uwyaá bwɔ́. Ndɛre bií ule koó,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 mende fɔ ayi ákuú ji Josɛf achwɔ́. Alu muú melɔ Arimatya, alu muú ayi anoge ji dɔɔ́ né ɛso bɔɔ́ Jus, ji abɔ agile ntó gébé ɛyigé Ɛsɔwɔ achwɔ gbáre nyɛ gefwa jií. Akpome mmyɛ nkane mende, ajyɛ báne Palɛt agií ji nnó achyɛ ji utó nnó ajyɛ áferé geŋkwɔ́gé Jisɔs né mfaá gekwa.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ágigé mbɔ, Palɛt alaá meno fuú mánwu nnó Jisɔs agbó mɛ. Akú muú kpaá bɔɔ́ bee agií ji wá Jisɔs agbóo mɛ́.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Muú kpaa bɔɔ́ bee yimbɔ akamé nnó agbo, ɛfɛɛ́ ne Pálɛt akamé nnó Josɛf akáge jyɛ feré geŋkwɔ́gé Jisɔs né gekwa.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Josɛf ajyɛ na ɛ́shyɛ́ ndeé pópó, aféré geŋkwɔ́gé Jisɔs né gekwa, afyalé géjí ne ɛshyɛ́ɛ ndeé ɛyimbɔ, akpa ajyɛ fyɛ mmu menome ɛwé áchomé mmu ɛtárávɛ́. Abogéné gekpɛ́kpɛ́gé ntaá agbɛ́ meno menome ɛwembɔ.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mɛri muú melɔ Magdala ne Mɛri ayi mmá Jose ágɛ́ mbaá ayi ábelé geŋkwɔ́gé Jisɔs.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.