Marcos 13
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Jisɔs ályáge ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, maá utɔɔ́ wuú ama ajɔɔ́ ne ji aké, “Ménlɛré, pɛ uchánchá upú ɛbi átɛné ne uchánchá mataá.”
1 Ao sair Jesus do templo, disse-lhe um de seus discípulos: Mestre! Que pedras, que construções!
2 Anérégé, Jisɔs ashuú ji meko aké, “Pɔ́ ɔgɛ́ mbɔ ukpɛ́kpɛ́ upú bina? Umúge nyɛ kpá ne mataá ne mataá. Yɛɛ́ ntaá némaá ɛni nélaá nyɛ mfaá ntɛ népɔ́.”
2 Mas Jesus lhe disse: Vês estas grandes construções? Não ficará pedra sobre pedra, que não seja derribada.
3 Ɛwyage ndɛre Jisɔs ajyɛ jwɔ́le né mfaá Mékwɛ Olif ɛ́wé ɛ́lú toitoi ne ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ. Pita, Jɛmsi, Jɔn ne Andru áfɛ́ mesomeso ájyɛ gií ji áké,
3 No monte das Oliveiras, defronte do templo, achava-se Jesus assentado, quando Pedro, Tiago, João e André lhe perguntaram em particular:
4 “Garé ɛse, nde gébé ɛyige depɔ tiré na depyɛ́ nyɛ? Ne ndé gepɔ ɛse dégɛ́ne nyɛ ne dékaá nnó unó bina uko upyɛ nyɛ wáwálé?”
4 Dize-nos quando sucederão estas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para cumprir-se.
5 Jisɔs alɔ mangaré ɛbwɔ́ aké, “Sɛ́ge gébé ɛkagé muú fɔ ábwɔ́lé ɛnyú dénó mewaá.
5 Então, Jesus passou a dizer-lhes: Vede que ninguém vos engane.
6 Njɔge mbɔ, néndé gejamégé bɔɔ́ ásɛ́le nyɛ mabɔ ma áchwɔ́ ɛta nyú. Adoó nyɛ ɛbwɔ ɛwɔ́mé ájɔ́ɔge áké, ‘Me ne nlú’ Ápyɛ nyɛ mbɔ ábwɔlé gejamégé bɔɔ́ ánó mewaá.
6 Muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e enganarão a muitos.
7 Ne déwuú nyɛ ntó abya be kwɔ́kwɔ́lé ne ɛnyú, ne ɛbi ámmyɛ tɛtɛ, Yɛ́mbɔ gébégé unó bina uké upyɛɛ́, débɛgé fɔ́ ne ɛfɔ. Néndé unó bina ubɔ mampyɛ ne ɛpɔ́fɔ́ nnó mme yina achwɔ kwya wɔ́.
7 Quando, porém, ouvirdes falar de guerras e rumores de guerras, não vos assusteis; é necessário assim acontecer, mas ainda não é o fim.
8 Gébé ɛyigémbɔ ntó malɔ kpakpa ámmyɛ nyɛ ne atɛ ne atɛ afwa ne bɔɔ́ bwɔ́ ámmyɛ nyɛ ne atɛ, ɛmímí mesa ɛkwene nyɛ malumalu. Mme yina anyíge nyɛ́ ne ɛshyɛ abwɔlé né gejamégé malu. Ɛwéna ɛbɛ́ nyɛ ɛké lé ula ulɔ ubalé ɛbi mendée awúu gébégé nebyɛ neké nemmyɛ ji.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino, contra reino. Haverá terremotos em vários lugares e também fomes. Estas coisas são o princípio das dores.
9 “Sɛ́gé gébé, kaáge nnó ápyɛ́ne nyɛ ɛnyú áfyɛ́ né amu ákpakpa melɔ ápa mpa ɛnyú mmu macha ɛso. Átúlege nyɛ ɛnyú né macha mmyɛmenɛne. Né getú ya, ájáme nyɛ ɛnyú détɛne né mbɛ ushu bɔ gɔ́mena ne afwa melɔ. Ápyɛgémbɔ kaáge nnó degɛ mbɔ lé meti mangaré ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ wa.
9 Estai vós de sobreaviso, porque vos entregarão aos tribunais e às sinagogas; sereis açoitados, e vos farão comparecer à presença de governadores e reis, por minha causa, para lhes servir de testemunho.
10 Ne gemɛ́gé nnó mme yina akwya, bɔɔ́ ábɔ́ mangaré abya Ɛsɔwɔ melɔ́mélɔ́ né malɔ mako.
10 Mas é necessário que primeiro o evangelho seja pregado a todas as nações.
11 Gébége ápyɛgé ɛnyú ɛkagé dedorégé mmyɛ mankɛlé uchuú mejɔɔ́ ɛbi déjɔɔ́ge. Gébé gékwɔnégé jɔ́gé uchu mejɔɔ́ ɛbi uchwɔ́ ɛnyú meno, néndé uchu mejɔɔ́ ɛbi déjɔ́gé upɔ́fɔ́ ɛbi ɛnyú ɛlé Mendoó Ukpea ne ɛ́chyɛ́ge nyɛ ɛnyú.
11 Quando, pois, vos levarem e vos entregarem, não vos preocupeis com o que haveis de dizer, mas o que vos for concedido naquela hora, isso falai; porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 Ne gebé ɛyígémbɔ ntó, aŋmó áchyɛ́ge nyɛ́ atɛɛ́ aŋmó nnó áwá. Antɛ áchyɛgé nyɛ́ baá bwɔ́ nnó áwá. Baá átɛ́nege nyɛ́ ukɔ́lɔ́ ne ammá bwɔ́ ne antɛ bwɔ́ mampyɛ nnó áwá ɛbwɔ́.
12 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai, ao filho; filhos haverá que se levantarão contra os progenitores e os matarão.
13 Bɔɔ́ ako ápaá nyɛ ɛnyú gétúgé délú áŋkwɔlé ba. Yɛ́mbɔ yɛ́ndémuú ayi akogé metɔɔ́ tɛ kwyakwyaá, áférege nyɛ ji né ɛfwyale gabo.
13 Sereis odiados de todos por causa do meu nome; aquele, porém, que perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 Jisɔs afɛ mbɛ mánjɔge aké, “Gebobogé genó ɛyi gechyɛge mekpo unɔɔ́ mbaá Ɛsɔwɔ, gepyɛɛ́ nyɛ́ né malu ayi géláge pɔ mampyɛ. (Muú ayi akúu ŋwɛ yina asɛ gebé nnó ɛfwyale ɛchwɔɔ́.) Gébé ɛyigémbɔ, bɔɔ́ abi álu né gebagé mewaá Judiya ábó ájyɛ ákwɔ́ mfaá makwɛ ábií.
14 Quando, pois, virdes o abominável da desolação situado onde não deve estar (quem lê entenda), então, os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
15 Yɛɛ́ muú ayi alú mfaá gepú ɛkagé akyaá nnó ashulege mme ajyɛ bɔ́ genó né mmu gepú jií.
15 quem estiver em cima, no eirado, não desça nem entre para tirar da sua casa alguma coisa;
16 Muú ayi alú ntó né mekɔɔ́ áchɔgé yɛ́ gébé nnó akere mmú achwɔɔ́ bɔ nku gefwene wuú ne ábó.
16 e o que estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 Ɛ ɛ́ ɛbɛ́ɛ nyɛ mbɔ nnó ne andeé abi álú ne manɛ yɛ́ ne abi áchyɛ́ge baá mámbɛ.
17 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Nɛ́ge mmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó ɛkagé unó bina upyɛ gébégé néba,
18 Orai para que isso não suceda no inverno.
19 néndé ɛfwyale ɛwé ɛchwɔ nyɛ, ɛbɛɛ́ gekpɛ́kpɛ́gé ɛfwyale ɛwé délá lú daŋgɛ́ tɛ Ɛsɔwɔ akwyɛ mme yina ne yɛ́ ɛwé ɛmage bɛ sé ɛké ɛwémbɔ ɛpɔ́.
19 Porque aqueles dias serão de tamanha tribulação como nunca houve desde o princípio do mundo, que Deus criou, até agora e nunca jamais haverá.
20 Mbɔgé Ɛsɔwɔ álá sɔré ndɔ yimbɔ ɛla mboó wɔ́, ɛbyɛ́nnó yɛɛ́ muú ayi apome nyɛ apɔ́. Yɛ́mbɔ gétúgé bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ ájyaá nnó ábɛ́ abií, asɔrege nyɛ ndɔ ɛyimbɔ ɛla mboó.
20 Não tivesse o Senhor abreviado aqueles dias, e ninguém se salvaria; mas, por causa dos eleitos que ele escolheu, abreviou tais dias.
21 Gébégé yimbɔ, mbɔgé muú agaré ɛnyú nnó, ‘Gɛ́ge Kras, Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa alu fa,’ yɛɛ́ agaré lé ɛnyú nnó, ‘Alu né’, dékamégé fɔ́ ne ji.
21 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! Ou: Ei-lo ali! Não acrediteis;
22 Njɔ́ge mbɔ mampyɛ ɛnyú dekaá nnó, bɔɔ́ gebyɔ abi áké álu Kras ne bɔɔ́ gebyɔ abi áke álu bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ntó áchwɔɔ́ nyɛ. Áchwɔgé ápyɛɛ́ nyɛ ukpɛ́kpɛ́ ufélekpá ɛbi upwɔ amu. Ápyɛmbɔ nnó ábwɔ́lé bɔɔ́ ako ne mbɔgé meti ɛbɛge yɛ́ ɛbɛ́lé bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ ajyaá nnó ábɛ́ abií, ábwɔlé ɛbwɔ́ ánó mewaá.
22 pois surgirão falsos cristos e falsos profetas, operando sinais e prodígios, para enganar, se possível, os próprios eleitos.
23 Sɛ́ge yɛ gébé! Dekaá nnó mbɔ́ mɛ́ mbɛ ngaré ɛnyú depɔ ɛtíré na gemɛge nnó dépyɛgé.
23 Estai vós de sobreaviso; tudo vos tenho predito.
24 “Gébégé ɛfwyale ɛwéna ɛchwɔgé, tɛ́nétɛ́né ayi ɛbyɛɛ́, ŋmɛɛ́ ɛkwene nyɛ gemuagemua. Mfaá ágɛ́négé sé.
24 Mas, naqueles dias, após a referida tribulação, o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade,
25 Ambe ntó ánómege nyɛ, ne unó bi uwyaá uto né mfaánebuú unyíge nyɛ.
25 as estrelas cairão do firmamento, e os poderes dos céus serão abalados.
26 Ɛfɛɛ́ ne ágɛ́ne nyɛ nkane Maá Ntɛ Mekwaá achwɔɔ́ né mmu gekó ashúlege achwɔɔ́ ne gekpɛ́kpɛ́gé uto ne ɛ́nógé.
26 Então, verão o Filho do Homem vir nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Wyɛ né gébé ɛyígémbɔ, atɔme nyɛ makiɛ́nné jií nnó ájyɛ́ anyweré bɔɔ́ abi ji ájyaá né mme meko nnó ábɛ́ abií mbaá ama.”
27 E ele enviará os anjos e reunirá os seus escolhidos dos quatro ventos, da extremidade da terra até à extremidade do céu.
28 Jisɔs ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií aké, “Pɛge gepɔge genɔɔ́ge fig degií genó wyɛ. Gébégé mata jií álɔgé mántó bya ukɛ ɛnyú dekaá nnó nshwɔné achwɔ shúle.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: quando já os seus ramos se renovam, e as folhas brotam, sabeis que está próximo o verão.
29 Wyɛ́mbɔ ntó ne gébégé ɛnyú dégɛ́gé nkane unó bina upyɛɛ́, débɔ́ mankaá nnó gébé ɛyígémbɔ géla kwɔ́kwɔ́lé.
29 Assim, também vós: quando virdes acontecer estas coisas, sabei que está próximo, às portas.
30 Ngarege ɛnyú wáwálé nnó njyɛ ɛníné na négboó fɔ́ kpaá tɛ unó bina ukó úpyɛɛ́.
30 Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
31 Mfaá ne mme ákoóge nyɛ yɛ́mbɔ mekomejɔɔ́ wa alaá tɛ kwyakwya.
31 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
32 “Yɛ́ muú ayi ákaá bií né gébé ɛyígé unó bina úpyɛ́ɛ nyɛ apɔ́. Makiɛ́nné Ɛsɔwɔ ne mfaánebuú ákaágé fɔ, yɛ́ Maá Ɛsɔwɔ jimbɔɔ́ ákaá wɔ́. Ɛkosé wyɛ Ntɛ wuú ji mbií ne ákaá.
32 Mas a respeito daquele dia ou da hora ninguém sabe; nem os anjos no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Sɛ́gé gébé dékpómé mmyɛ, debɛ́ peé dégílé néndé ɛnyú dékaáge fɔ́ gébé ɛyígé unó bina upyɛɛ́ nyɛ.”
33 Estai de sobreaviso, vigiai [e orai]; porque não sabeis quando será o tempo.
34 Aké, “Ɛlú ɛké mende fɔ abɔ́ ajyɛɛ́ nekɛ, alyaá gepú jií ne baá défwɛ bií nnó ápɛle. Achyɛɛ́ yɛ́ndémuú ɛbi utɔɔ́, ajɔɔ́ ne ayi ábáme gepú aké, ‘Bɛ́ peé, ɔ́gílé’.
34 É como um homem que, ausentando-se do país, deixa a sua casa, dá autoridade aos seus servos, a cada um a sua obrigação, e ao porteiro ordena que vigie.
35 Wyɛmbɔ ntó ne ɛnyú débɔ mambɛ peé dégílé néndé dekaá fɔ́ gébé ɛyígé mbɔɔ́ gepú akerege meso wɔ́. Akage chwɔ́ ne nkwale, metɔɔ́ utuú, gejyɛ́jyɛ́gé bií, yɛɛ́ ɛbɛ́le dondo.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o dono da casa: se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Ɛkáge akwɔ ɛnyú neŋmé ndɛre debɛ́lege dékwánege.
36 para que, vindo ele inesperadamente, não vos ache dormindo.
37 Ndɛre ngarege mbɔ ɛnyú, mbɔntó ne ngárege yɛ́ndémuú nnó, Bɛ́ge peé”.
37 O que, porém, vos digo, digo a todos: vigiai!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.