Marcos 11
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs BKJ
1 Ndɛre Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií álɛ́ kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ, ákwɔnégé Bɛtfage ne Bɛtani baá malɔ áyi álú mfaá Mékwɛ́ Olif, atɔ́ baá utɔɔ́ bií makpo ápeá nnó ábɔ́ mbɛ.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Chogé né maá melɔ ayi alu mbɔ ɛnyú né mbɛ. Ndɛre dékpɛne wyɛ, dégɛne nyɛ maá géjuŋá ayi áshií muú álú daŋkɛ́ wyɛ. Kaáge, déchwɔ́ ne geji.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Ne mbɔgé muú agigé ɛnyú nnó waá aké dekaá, garege ji nnó, Ata ne akɛ́lege, ne anérégé atɔmé nyɛ gekéré wáwá.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Ájyɛ́gé, ágɛ́ maá géjuŋá yimbɔ ndɛre áshií né mbɛ menombi ɛgbɛ menɔ meti. Álɔ mánkaá geji,
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 ndɛre ákaágé bɔɔ́ abi álú ɛfɛɛ́ ágií ɛbwɔ́ áké, “Dekaáge géjuŋá yimbɔ ndé?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Baá utɔɔ́ Jisɔs ágaré bɔɔ́ bimbɔ wyɛ nkane Jisɔs abɔ́ ajɔɔ́ gébégé atɔme ɛbwɔ́, ne ályaá ɛbwɔ́ ájyɛ ne geji.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Áchwɔ́gé ne géjuŋá yimbɔ mbaá Jisɔs, áfere mandeé bwɔ́ ágyaá géjuŋá yimbɔ né meso, Jisɔs akwɔ ajwɔlé mfaá.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Gejamégé bɔɔ́ ágyaáge mandeé bwɔ́ né meti nnó géjuŋá yimbɔ gekɛné mfaá, abifɔ ásɔ́rege uwɔ́ mámɛ́ ágyaáge meti ntó.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ndɛre ajyɛ bɔɔ́ abi álu mbɛ ne abi álu meso ákálege áké, “Matame mábɛ́ ne Ɛsɔwɔ! Mejé ɛbɛ́ ne muú ayi achwɔ́ né mabɔ Ata.”
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Mejé ɛbɛ ne gefwage ntɛ sé Dɛvid ɛyi gechwɔɔ́ mbɔ! Matame mábɛ́ ne Ɛsɔwɔ ayi alú né mfaánebuú ɛniné mfaá mfaá!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Ndɛre Jisɔs akpɛné né Jɛrosalɛ, ajyɛ kpɛ né mmú ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ apɛ yɛ́ndégenó. Ágɛ́gé nnó gébé gekoó, asɛ baá utɔɔ́ bií áfyanéápeá ákeré né melɔ Bɛtani manjyɛ bɛle wyɛ.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Bií ujyágé, ndɛre ɛbwɔ́ ályaá Bɛtani ákérégé meso, mesa alɔ mamyɛ ji.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Atɛne tɛtɛ agɛ́ genɔɔ́ fig ne gejámégé bya wyɛ, afɛ́ apɛ nnó agɛne nyɛ gempome fɔ wyɛ. Akwɔ́négé agɛ́ yɛ́ gefɔ́ wɔ́ ɛkosé bya ubíubí néndé gébé ɛyigé unɔɔ́ fig uwɔ́me umpomé gelu gakwáne.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Jisɔs ajɔɔ́ ne genɔɔ́ fig ɛyigembɔ aké, “Tɛ mme abyɛɛ́ muú amage nyɛɛ́ sé gempome jyɛɛ́.” Baá utɔɔ́ bií áwuú genó ɛyigé ji ajɔɔ́.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ɛbwɔ́ ákwɔnégé né Jɛrosalɛ, Jisɔs akpɛ né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, alɔ mambu bɔɔ́ abi ákpóo ne abi ánáme unó né mmu. Atyá makpókpógélé bɔɔ́ abi ákɛne gesegé maŋka mankwɔré ne malu ujwɔ́lé bɔɔ́ ako abi ákpóo upwine melɔ ɛbi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ubi.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ne ama kame sé nnó muú áma kpá genó gese akoó yɛ ne geji né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ wɔ́.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Ne alɔ manlɛre bɔɔ́ aké, “Ása mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó Ɛsɔwɔ aké, ‘Gepú ya ákuú nyɛ geji nnó gepúgé mmyɛmenɛne mbaá umɛ malɔ mako.’? Yɛ́mbɔ ɛnyú débwɔlé géjí gelá melu ɛwé ánjó ábige wyɛɛ́.”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Anɔɔ́ baá abi ápyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ áwúge depɔ tiré Jisɔs apyɛ, álɔ mánkɛle meti nnó áwá ji. Áfɔɔ́ ji gétúgé gejamégé bɔɔ́ álaá meno mekpo fuú né unó bi Ji alɛrege.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Nkwale akwɔnege, Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií álya melɔ kpaá áfɛ ábɛlé mbaá ayicha.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Ne dondo ayi Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákerege meso, ágɛ genɔɔ́gé fig ɛyi Jisɔs abɔ jɔɔ́ nnó gemage wɔ se umpome nkane gegbó mɛ.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Pita atege genó ɛyigé Jisɔs abɔ ajɔɔ́ ne genɔ́ge fig yimbɔ, ajɔɔ́ ne ji aké, “Ménlɛré, gɛ́ genɔɔ́ ɛyigé ɔ́bɔ́ ɔjɔɔ́ nnó gemage wɔ sé umpome gégbó.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Ne Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Fyɛge matɔɔ́ nyú ne Ɛsɔwɔ.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Ngarege ɛnyú wáwálé nnó, muú ajɔ́ɔge ne mékwɛ́ ɛwéna nnó, ‘Kwilé fa ɔkwéné mmu ɛbɛɛ́ mega,’ ayi ála pɔ́ ne dembyɔ né metɔɔ́ ne akamege nnó genó ɛyigé ji ajɔɔ́ gepyɛɛ́ nyɛ, Ɛsɔwɔ apyɛ wyɛ nkane ji ajɔɔ́.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Ngarege ɛnyú nnó dégíge yɛ́ndégenó né mmyɛmenɛne mbaá Ɛsɔwɔ, kamege nnó désɛ mɛ́ geji, ne gebɛɛ́ nyɛ ɛyigé nyú.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Ne yɛndé gebé ɛnyú deke denɛnemmyɛ, debɔ́ manjinte gabo yi bɔɔ́ ápyɛɛ́ ɛta nyú nnó Ntɛ nyú yi alu né mfaánebuú ajinte gabo awu nyú ntó.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Yɛ́mbɔ dela jinté gabo yi bɔɔ́ ápyɛ ɛtá nyú wɔ́, ntɛ nyú yi alu né mfaánebuú ajígé fɔ́ nte gabo awu nyú.”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákéré meso né Jɛrosalɛ. Ndɛre akwɔ́ne, akpɛ né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ alɔ mankɛ́ne né mmu, anɔɔ́ baá abi ápyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ chóncho ne ákpakpa melɔ ájyɛ gií ji áké,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 “Wɔ ɔpyɛ unó bina ne ndé uto, ne waá achyɛɛ́ wɔ uto ubi?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Me ntó nwyaá awa nkwɛ́ mangií ɛnyú, dégarege me, me ntó ngare ɛnyú uto bi me nwyaá ne mpyɛɛ́ unó bina.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Agií ɛbwɔ́ aké, Waá achyɛ Jɔn uto manwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, Ɛsɔwɔ waá akwaá? Shuúge me meko.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Álɔ manyɛ́ge mbeé ne atɛ áké, “Dejɔ́gé mbɔ nyɛ nnó? Ɛ́bɛge dejɔɔ́gé nnó, ‘Ɛlé Ɛsɔwɔ ne achyɛɛ́ Jɔn uto bí,’ agige nyɛ ɛsé aké, ‘ulannó ne delá kamé mekomejɔɔ́ wuú wɔ́?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Nnó dejɔɔ́ nnó utó bií utané mbaá ákwaá?” Ákage jɔɔ́ fɔ́ mbɔ gétúgé áfɔɔ́ bɔɔ́ bi álu ɛfɛɛ́ nendé yɛ́ndémuú ajɔɔ́ge nnó Jɔn abɔ́ alu muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ wáwálé.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ɛwéna ɛpyɛ ɛbwɔ́ áshuú Jisɔs meko áké, “Ɛsé dekaá wɔ́”.
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.