Marcos 11
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Ndɛre Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií álɛ́ kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ, ákwɔnégé Bɛtfage ne Bɛtani baá malɔ áyi álú mfaá Mékwɛ́ Olif, atɔ́ baá utɔɔ́ bií makpo ápeá nnó ábɔ́ mbɛ.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Chogé né maá melɔ ayi alu mbɔ ɛnyú né mbɛ. Ndɛre dékpɛne wyɛ, dégɛne nyɛ maá géjuŋá ayi áshií muú álú daŋkɛ́ wyɛ. Kaáge, déchwɔ́ ne geji.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ne mbɔgé muú agigé ɛnyú nnó waá aké dekaá, garege ji nnó, Ata ne akɛ́lege, ne anérégé atɔmé nyɛ gekéré wáwá.”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Ájyɛ́gé, ágɛ́ maá géjuŋá yimbɔ ndɛre áshií né mbɛ menombi ɛgbɛ menɔ meti. Álɔ mánkaá geji,
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 ndɛre ákaágé bɔɔ́ abi álú ɛfɛɛ́ ágií ɛbwɔ́ áké, “Dekaáge géjuŋá yimbɔ ndé?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Baá utɔɔ́ Jisɔs ágaré bɔɔ́ bimbɔ wyɛ nkane Jisɔs abɔ́ ajɔɔ́ gébégé atɔme ɛbwɔ́, ne ályaá ɛbwɔ́ ájyɛ ne geji.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Áchwɔ́gé ne géjuŋá yimbɔ mbaá Jisɔs, áfere mandeé bwɔ́ ágyaá géjuŋá yimbɔ né meso, Jisɔs akwɔ ajwɔlé mfaá.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Gejamégé bɔɔ́ ágyaáge mandeé bwɔ́ né meti nnó géjuŋá yimbɔ gekɛné mfaá, abifɔ ásɔ́rege uwɔ́ mámɛ́ ágyaáge meti ntó.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Ndɛre ajyɛ bɔɔ́ abi álu mbɛ ne abi álu meso ákálege áké, “Matame mábɛ́ ne Ɛsɔwɔ! Mejé ɛbɛ́ ne muú ayi achwɔ́ né mabɔ Ata.”
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Mejé ɛbɛ ne gefwage ntɛ sé Dɛvid ɛyi gechwɔɔ́ mbɔ! Matame mábɛ́ ne Ɛsɔwɔ ayi alú né mfaánebuú ɛniné mfaá mfaá!
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Ndɛre Jisɔs akpɛné né Jɛrosalɛ, ajyɛ kpɛ né mmú ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ apɛ yɛ́ndégenó. Ágɛ́gé nnó gébé gekoó, asɛ baá utɔɔ́ bií áfyanéápeá ákeré né melɔ Bɛtani manjyɛ bɛle wyɛ.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Bií ujyágé, ndɛre ɛbwɔ́ ályaá Bɛtani ákérégé meso, mesa alɔ mamyɛ ji.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Atɛne tɛtɛ agɛ́ genɔɔ́ fig ne gejámégé bya wyɛ, afɛ́ apɛ nnó agɛne nyɛ gempome fɔ wyɛ. Akwɔ́négé agɛ́ yɛ́ gefɔ́ wɔ́ ɛkosé bya ubíubí néndé gébé ɛyigé unɔɔ́ fig uwɔ́me umpomé gelu gakwáne.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Jisɔs ajɔɔ́ ne genɔɔ́ fig ɛyigembɔ aké, “Tɛ mme abyɛɛ́ muú amage nyɛɛ́ sé gempome jyɛɛ́.” Baá utɔɔ́ bií áwuú genó ɛyigé ji ajɔɔ́.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Ɛbwɔ́ ákwɔnégé né Jɛrosalɛ, Jisɔs akpɛ né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, alɔ mambu bɔɔ́ abi ákpóo ne abi ánáme unó né mmu. Atyá makpókpógélé bɔɔ́ abi ákɛne gesegé maŋka mankwɔré ne malu ujwɔ́lé bɔɔ́ ako abi ákpóo upwine melɔ ɛbi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ubi.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ne ama kame sé nnó muú áma kpá genó gese akoó yɛ ne geji né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ wɔ́.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Ne alɔ manlɛre bɔɔ́ aké, “Ása mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó Ɛsɔwɔ aké, ‘Gepú ya ákuú nyɛ geji nnó gepúgé mmyɛmenɛne mbaá umɛ malɔ mako.’? Yɛ́mbɔ ɛnyú débwɔlé géjí gelá melu ɛwé ánjó ábige wyɛɛ́.”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Anɔɔ́ baá abi ápyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ áwúge depɔ tiré Jisɔs apyɛ, álɔ mánkɛle meti nnó áwá ji. Áfɔɔ́ ji gétúgé gejamégé bɔɔ́ álaá meno mekpo fuú né unó bi Ji alɛrege.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Nkwale akwɔnege, Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií álya melɔ kpaá áfɛ ábɛlé mbaá ayicha.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Ne dondo ayi Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákerege meso, ágɛ genɔɔ́gé fig ɛyi Jisɔs abɔ jɔɔ́ nnó gemage wɔ se umpome nkane gegbó mɛ.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Pita atege genó ɛyigé Jisɔs abɔ ajɔɔ́ ne genɔ́ge fig yimbɔ, ajɔɔ́ ne ji aké, “Ménlɛré, gɛ́ genɔɔ́ ɛyigé ɔ́bɔ́ ɔjɔɔ́ nnó gemage wɔ sé umpome gégbó.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Ne Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Fyɛge matɔɔ́ nyú ne Ɛsɔwɔ.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Ngarege ɛnyú wáwálé nnó, muú ajɔ́ɔge ne mékwɛ́ ɛwéna nnó, ‘Kwilé fa ɔkwéné mmu ɛbɛɛ́ mega,’ ayi ála pɔ́ ne dembyɔ né metɔɔ́ ne akamege nnó genó ɛyigé ji ajɔɔ́ gepyɛɛ́ nyɛ, Ɛsɔwɔ apyɛ wyɛ nkane ji ajɔɔ́.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Ngarege ɛnyú nnó dégíge yɛ́ndégenó né mmyɛmenɛne mbaá Ɛsɔwɔ, kamege nnó désɛ mɛ́ geji, ne gebɛɛ́ nyɛ ɛyigé nyú.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Ne yɛndé gebé ɛnyú deke denɛnemmyɛ, debɔ́ manjinte gabo yi bɔɔ́ ápyɛɛ́ ɛta nyú nnó Ntɛ nyú yi alu né mfaánebuú ajinte gabo awu nyú ntó.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Yɛ́mbɔ dela jinté gabo yi bɔɔ́ ápyɛ ɛtá nyú wɔ́, ntɛ nyú yi alu né mfaánebuú ajígé fɔ́ nte gabo awu nyú.”
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákéré meso né Jɛrosalɛ. Ndɛre akwɔ́ne, akpɛ né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ alɔ mankɛ́ne né mmu, anɔɔ́ baá abi ápyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ chóncho ne ákpakpa melɔ ájyɛ gií ji áké,
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 “Wɔ ɔpyɛ unó bina ne ndé uto, ne waá achyɛɛ́ wɔ uto ubi?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Me ntó nwyaá awa nkwɛ́ mangií ɛnyú, dégarege me, me ntó ngare ɛnyú uto bi me nwyaá ne mpyɛɛ́ unó bina.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Agií ɛbwɔ́ aké, Waá achyɛ Jɔn uto manwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, Ɛsɔwɔ waá akwaá? Shuúge me meko.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Álɔ manyɛ́ge mbeé ne atɛ áké, “Dejɔ́gé mbɔ nyɛ nnó? Ɛ́bɛge dejɔɔ́gé nnó, ‘Ɛlé Ɛsɔwɔ ne achyɛɛ́ Jɔn uto bí,’ agige nyɛ ɛsé aké, ‘ulannó ne delá kamé mekomejɔɔ́ wuú wɔ́?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Nnó dejɔɔ́ nnó utó bií utané mbaá ákwaá?” Ákage jɔɔ́ fɔ́ mbɔ gétúgé áfɔɔ́ bɔɔ́ bi álu ɛfɛɛ́ nendé yɛ́ndémuú ajɔɔ́ge nnó Jɔn abɔ́ alu muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ wáwálé.
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Ɛwéna ɛpyɛ ɛbwɔ́ áshuú Jisɔs meko áké, “Ɛsé dekaá wɔ́”.
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.