Lucas 9
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs BKJ
1 Né gébé géfɔ́ Jisɔs akuú áŋgbá bií áfyáneapeá. Áchwɔ́gé, achyɛɛ́ ɛbwɔ́ uto mámbú aló nchyɛ ako abi áchyɛ́ge bɔɔ́ ɛfwyale ne mampyɛ bɔɔ́ mamée átoóge.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Ne atɔ́ ɛbwɔ́ nnó ájyɛ́ ágáré abya gefwage Ɛsɔwɔ ne mámpyɛ bɔɔ́ mamée átoó.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ama jɔ́ɔ ne ɛbwɔ́ nnó, “Deké dejyɛ dékpagé yɛ genó. Dégbarégé meto yɛ menyɛɛ́ yɛ gebá yɛ ŋka. Ɛ́kagé muú abɔ́ ndeé ɛyichá.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Dekwɔnégé yɛndé melɔ yɛ́ndé gepú ɛyigé dékpɛ́gé, bɛ́ge wyɛ kpaá tɛ délyáge géjí.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Mbɔgé melɔ́ ɛ́shagé mánsɛ ɛnyú, lyáge ɛ́wú. Deke delyage, nóge uká mme nnó mpúpú ɛyi ɛ́balé ɛnyú né uká ɛ́táné mambɛ nkane gepɔ ɛyi gelɛ́rege gabo yi bɔɔ́ biná ápyɛ́.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Wyɛ́mbɔ ne ályá, álɔ mankɛ́né malɔ́málɔ́ ágárege Abya Ɛsɔwɔ melɔ́mélɔ́ ne ápyɛ́ bɔɔ́ mamée átóoge mbaá meko.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Né gébé ɛyigémbɔ, Hɛrɔd muú alu muú kpaá né gebagé mewaá Galilií, ji awú ŋgɔ ukpɛ́kpɛ́ unó bí baá utɔɔ́ Jisɔs ápyɛ. Akwé tametame, gétúgé bɔɔ́ fɔ́ ájɔ́ge áké Jisɔs yina alu lé mewené Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ ne akwilé né negbo.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Abifɔ áké: Ɛlija *Muú Ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne ámá chwɔ́ lɛ́re mmyɛ mbaá bɔɔ́, abifɔ áké: Ɛ́lé gekwénegé muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne ámá kwilé né negbo.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Hɛrɔd awúgé mbɔ aké, “Jɔn nsɔɔ́ ji mekpo ne waá chá me mmage wúmbɔ ufélekpa ɛbí apyɛ.” Ne akɛlé meti mangɛ́ Jisɔs yimbɔ.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 *Áŋgbá Jisɔs bimbɔ áfɛ nekɛ ákérégé meso, ádo ji abya ufɔɔ́ unó bí ɛbwɔ́ ápyɛ́. Aferé ɛbwɔ́ né gelúagé bɔɔ́ asɛ ɛbwɔ́ áfɛ́ ɛbwɔ́ ɛbwɔ́ né melɔ́ kpaa ɛwé ákúu Bɛtsada.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Yɛ́mbɔ gejamégé bɔɔ́ áwúgé nnó áfɛ́, álɔ mankwɔlé ji. Agɛ́gé ɛbwɔ́, asɛ wyɛ́ ɛbwɔ́ ako ne alɔ mangárégé ɛbwɔ́ ndɛre gefwage Ɛsɔwɔ gélú ne mampyɛ bɔɔ́ mamée átóoge.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Nkwale aké akwɔnege baá utɔɔ́ bií áfyáneápeá ágaré ji áké, “Ɛse delu fá né mashwɔne. Gáré bɔɔ́ bina ájyɛ ákɛ́lé né malɔ nnó ágɛ́ne genó ɛyigé ányɛ́ɛ ne malú ubɛ́lé.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ɛnyú ambɔɔ́ chyɛ́ge ɛbwɔ́ menyɛɛ́ ányɛ́.” Áshuú ji meko áké, “Déwyaá lé ntó brɛd ɛ́táa ne meshuú ɛ́pea, wá ɔ́kɛlege nnó ɛsé déjyɛ́ déná menyɛɛ́ yi ákwánege gejamégé bɔɔ́ bi?”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Ábɔ́ ájɔ́ɔge mbɔ gétúgé bɔɔ́ álú ɛké ushyɛ. Ande ɛbwɔ́ ɛbwɔ́ álú *dɛlé bɔɔ́ átáa. Jisɔs ake ne baá utɔɔ́ bií, “Gáré ɛbwɔ́ ájwɔ́lé matoó matoó, yɛndé ntoó usa bɔɔ́ úpéa mesó ɛ́fya.”
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Ájɔ́gé mbɔ, bɔɔ́ bimbɔ ájwɔlé mme.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Jisɔs abɔ́ ntóo brɛd ɛyimbɔ ɛ́táa ne meshuú ɛ́peá, apɛ amɛ mfaánebuú, achyɛ́ matame mbaá Ɛsɔwɔ, agyá ɛ́jí ubauba achyɛ́ baá utɔɔ́ bií nnó ákáré mbaá bɔɔ́ bimbɔ ányɛ́.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ɛbwɔ́ ako ányɛɛ́ ágbeé. Ne ánérégé, ányweré ayi álaá ágbeé usá úfyáneupeá.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Bií úmá ɛbí Jisɔs anɛ́nemmyɛ jimbí, baá utɔɔ́ bií ábɔ́ álú kwɔ́kwɔ́lé ne ji. Aké anerege agií ɛbwɔ́ ake, “Ndé gefɔgé muú njune bɔɔ́ ájɔɔ́gé nnó me nlu?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Ɛbwɔ akeré meko áké, “Bɔɔ́ bi fɔ́ áké ɔlu mewené Jɔn menwyaá bɔɔ́ manaá Ɛsɔwɔ, abi fɔ́ áke ɔlu Ɛlija abifɔ ntó áke ɔlu muú ɛkpávé Ɛsɔwɔ ayi ábɔ́ agboó ne ama pée.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Jisɔs ama gíi ɛbwɔ́ aké, “Yɛ́ ɛnyú deké nlu waá?” Pita ashuú ji meko aké, “Wɔ ɔlu *Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa.”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Jisɔs afyɛ ɛbwɔ́ ɛbɛ́ nnó ɛ́kágé ágaré muú fɔ nnó ji alu Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Ama jɔ́ɔ ne ɛbwɔ́ aké, “*Maá Ntɛ Mekwaá abɔ́ mangɛ́ ɛfwyale dɔɔ́. *Ákpakpa melɔ chóncho ne ámpyɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne *Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ áshyá nyɛ́ ji ne áwáne ji. Yɛ́mbɔ ndɔ ɛ́lɛɛ́ ɛ́kwɔnégé akwilege nyɛ́ né negbo.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Ne ama jɔɔ́ ne bɔɔ́ áko aké, “Yɛ́ mbɔgé muú nyú akɛlege mambɛ menkwɔle wa, abɔ manjinte gemɛ jií akpa gekwa ji akame yɛ negbo ne akwɔ́légé me.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Mbɔgé muú akɛlege mampoó geŋwá jií ɛbyɛ́nnó aníige nyɛ geji, ne mbɔgé muú akamégé manchyɛɛ́ geŋwá jií getú ya, ɛbyɛ́nnó apomé nyɛ.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Ama gií aké: Ndé nsá ayi muú ábɔ́ɔ, mbɔgé abɛge ne unó mme uko ne aníige geŋwá jií?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Kaáge nnó mbɔgé mmyɛ́ ɛ́gbóo muú gétuú ya ne mekomejɔɔ́ wa, wyɛ́mbɔ ne *Maá Ntɛ Mekwaá mmyɛ́ ɛgbóo nyɛ́ ji mansɛ muú yimbɔ ndɛre muú wuú né gébégé aké achwɔ́ ne geŋgbɔ́ gefwa jií ne ɛyi gélú ntó ɛyigé Ɛsɔwɔ ne makiɛ́nné ukpea jií.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Kaáge wáwálé nnó gentɔgé bɔɔ́ álú mbɔ fáná, abi álá gbóo fɔ kpaá tɛ ágɛne nyɛ gefwage Ɛsɔwɔ.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Genógé ndɔ ɛ́nee ɛ́kógé ɛyi *Jisɔs abɔ́ ajɔɔ́ unó bi, asɛ Pita, ne Jɔn ne Jɛmsi akwɔ́ ne ɛbwɔ́ mfaá mekwɛ fɔ́ nno ajyɛ anɛ́mmyɛ ɛ́wu.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Afɛ́, ne ndɛre abɔ ánɛ́nemmyɛ ushu bií ulɔ mánkwɔré ne úla gefɔɔ́ géchá. Mandeé jií ntó ákwɔré ála pópó ashwánege.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Wyɛ́ mbélépó bɔɔ́ ápéa ákwɔ́ fwɛɛ́, ɛfɛɛ́ ájɔɔ́ge mejɔɔ́ ne Jisɔs. Bɔɔ́ bímbɔ ɛ́lé Mosis ne *Ɛlija,
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 ne geŋgbɔ́gé Ɛsɔwɔ gebɔ gegɛ́nege mbaá yi ɛbwɔ́ abɔ álú. Ɛbwɔ́ ájɔ́ge ndɛre Jisɔs ajyɛ gbó nyɛ́ né Jɛrosalɛ ndɛre Ɛsɔwɔ aké ɛ́bɛ́.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ndɛre ɛbwɔ́ ábɔ́ jɔ́ge ne Jisɔs, Pita ne Jɛmsi ne Jɔn ábɔ́ ákwé géjya. Áké ápɛ́le ágɛ́ ndɛre Geŋgbɔ́ge Ɛsɔwɔ géshwánege né menyamyɛ Jisɔs ne ande bimbɔ ápéa abi átɛné ne ji.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Wyɛ́ ndɛre ande bimbɔ ályá Jisɔs ájyɛ, Pita aké ne Jisɔs, “Ata, ɛlɔ́ ndɛre ɛsé délú fa. Ɛsé détɛnege nyɛ́ óto úlɛɛ́, géma ɛta wyɛ, géma ɛta Mosis ne géma ɛta Ɛlija.” Pita ajɔge mbɔ, akaá wɔ́.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Wyɛ́ ndɛre Pita ajɔ́gé mbɔ, gekó géchwɔ kweré bwɔ́ ne ɛ́fɔ́ ɛ́kwɔ́ bwɔ́ matɔɔ́
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Meko muú fɔ atané mmu gekó aké, “Gɛ́ge maá wa ayi me njyá na, wuúge ne ji.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Meko yimbɔ aké akwyage ágɛ́ nnó Jisɔs ala jimbií. Ɛbwɔ́ ákérégé meso ála bɔmbɔ né gébé ɛyígémbɔ, ágaré yɛ muú fɔ unó bí úpyɛ́ né mfaá mékwɛ́ wɔ́.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Bií újyágé ndɛre Jisɔs ne áŋgbá bií áshúlege mekwɛ ɛwémbɔ áchwɔ, gejamégé bɔɔ́ áchwɔ báne ɛbwɔ́.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Muú ama akalé né mmu gejamégé bɔ́ɔ bimbɔ aké, “Ménlɛré, nkpa wɔ geká pɛ maá wa. Nwya ɛ́le maá yiná ama, alu mende.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 *Meló nchyɛ achyɛ́ge ji ɛfwyale. Yɛ́ndégébé akwilégé ji akalé, akwé mme achuú, akpane upa, ne genfwéné getánege ji meno, meló nchyɛ yimbɔ alyágé ji kɔkɔge.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Nnɛ baá utɔɔ́ byɛ mmyɛ nnó áféré meló nchyɛ yina ne ápulé ɛ́pwɔ.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Jisɔs awúgé mbɔ aké, “Ɛ ɛ́ ɛnyú njyɛ ɛnina delu untantamé bɔɔ́ abi dela fyɛɛ́ matɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ cháchá wɔ́. Nkoge mbɔ metɔɔ́ ne ɛnyú nnó? Mmage bɛ́ ne ɛnyú ndɔ ɛnií ne défyɛɛ́ matɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ? Ajɔ́gembɔ, aké ne mende yimbɔ, chwɔ́ ne maá wyɛ fa.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Ndɛre ákɛ́ne achwɔ́ɔ ne maá yimbɔ meló nchyɛ yimbɔ, apyɛ ji akwé mme achwu gbokgbok. Jisɔs anyá meló nchyɛ yimbɔ atané maá yimbɔ mmyɛ atoó. Jisɔs ashuú ji mbaá ntɛ wuú.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Bɔɔ́ áko ágɛ́gé uto bí Ɛsɔwɔ awya matyɛ mawá ɛbwɔ́ meno.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Nénege matu déwú mechɔ́ ɛwé nchwɔ́ɔ gare ɛnyú. Áchyɛ́ge nyɛ Maá Ntɛ Mekwaá né amu bɔɔ́ nchyɛ nnó ápyɛ́ ne jí ndɛre ɛ́jií bwɔ́.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Yɛ́ ndɛre Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ, baá utɔɔ́ bií ákaá ula mechɔ́ ɛwéna wɔ́. Genó gefɔ́ géwá ɛbwɔ́ matɔɔ́ nnó yɛ áwú ákaágé ula. Ne ɛbwɔ́ ábɔ́ ntó ɛfɔ má mangíi ji.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Ɛ́ké ɛ́wyage mbeé akwé baá utɔɔ́ Jisɔs ɛbwɔ́ ɛbwɔ́ nnó waá alú muú kpaá?
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jisɔs akaá ufɛ́ré bwɔ́ ɛ́fɛɛ́ ne asɛlé maá fɔ kɔɔ́ atɛ́né ne ji né néŋkwú né mmyɛ,
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 ne aké ne ɛbwɔ́, “Yɛ́ndémuú ayi akamege mampyɛ galɔ́gálɔ́ ne mamane kɔɔ́ nkane ayina né mabɔ ma ɛbyɛnnó asɛ mbɔ lé me, ne muú yi asɛgé me ɛbyɛnnó asɛ mbɔ lé muú yi atɔmé me. Kaáge nnó muu yi asɛ́le menyamyɛ wuú nnó ji apɔ́ yɛ muú fɔ né geluáge nyú ɛlé ji ne alú muú kpaá.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Jɔn akwilé ne ɛwú aké, “Ata debɔ́ degɛ́ mende fɔ aferege aló nchyɛ né mabɔ myɛɛ́ ne dégbɛ́ ji gétúgé álá pɔ́ fɔ́ né geluá gesé.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Dégbɛgé gefɔgé muú yimbɔ gétúgé muú yi álá paá ɛnyú alu lé awu nyú.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Gébé gélágé kwɔ́kwɔ́lé ɛyígé Ɛsɔwɔ asɛ́le nyɛ́ Jisɔs mánjyɛ mfaánebuú, Jisɔs awya metɔɔ́ nnó abɔ́ manjyɛ né Jɛrosalɛ.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ndɛre alɔɔ́ mánjyɛ, atɔ́ bɔɔ́ fɔ́ né mbɛ. Ákwɔ́négé melɔ fɔ́ né gebage Samariya, álɔ mánkɛlé melu ɛwé Jisɔs achwɔgé ábɛ́lege.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Bɔɔ́ bimbɔ ágɛ́gé nnó Jisɔs akoge mánjyɛ Jɛrosalɛ, áshya mánsɛ ji.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Jɛmsi ne Jɔn, áwúgé mbɔ ágií Jisɔs áke, “Ata, nnó déjɔ́ mewɛ́ ɛ́táné mfaánebuú ɛ́shulé ɛ́chwɔ́ ɛ́sɔ́ bɔɔ́ bi ágbó?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Jisɔs abwɔlé ushu ashulé ɛbwɔ́ ndo.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Ne alyágé ɛ́fɛɛ́ afɛ́ melɔ ɛwéchá ne baá utɔɔ́ bií.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Wyɛ́ ndɛre ákɛ́ne ájyɛ né meti, mende fɔ achwɔ́ jɔ́ɔ ne Jisɔs aké, “Nkwɔ́légé wɔ déjyɛ́gé yɛ́ndé mbaá ayi ɔjyɛ́.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Jisɔs ashuú ji meko né nekanémejɔɔ́ aké, “Ushua úwya ambu ayi úbɛ́lege wyɛ́, denwyɔné dewyaá anywa ne me Maá Ntɛ Mekwaá mpɔ́ yɛ ne melu ɛwé nshwɔ́rege mekpo ngbeé mmyɛ.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Ɛ́ké ɛ́wyáge Jisɔs aké ne mende yicha, “Kwɔ́lé me.” Mende yimbɔ aké, “Ata gɔ́ njyɛ́ nníi kpɛ́ ntɛ wa ne nchwɔ́.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Jisɔs ashuú ji meko aké, “Lyá abi álú ɛké áwuú bɔ́ ánií mewu bwɔ́; ne wɔ chó ɔ́jyɛ́ ɔ́gáré ndɛre gefwage Ɛsɔwɔ gélú.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Muú yifɔ ama jɔ́ɔ ne ji aké, “Ata nkwɔlege nyɛ́ wɔ, yɛ́mbɔ gɔ́ kpɛ́ njyɛ́ ngaré ulagepú ba nnó ɛsé détámé atɛ ne nchwɔ́.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Jisɔs ashuú ji meko aké, “Muú yi agbarégé mɛ́ géká mankyá mekɔɔ́ ne amagé ja mmyɛ meso akwané fɔ́ mambɛ́ muú utɔɔ́ gébégé Ɛsɔwɔ agbarégé gefwa ji wɔ́?”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.