Lucas 6
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARC
1 Né bií uwyaá bɔɔ́ Jus fɔ, Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií ákoóge né mekɔɔ́ gefɔgé nchi fɔ ɛyi ákuú nnó wid. Baá utɔɔ́ bií álɔ mánkɔ́gé ulɔnchi fɔ́ álálege ányɛɛ́.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Bɔɔ́ Farasi ágɛ́gé mbɔ ágií áké, “Ulannó ɛnyú dépyɛɛ́ genó ɛyígé ɛbɛ́ ɛla ɛ́kamé nnó muú apyɛ bií uwyaá wɔ́?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Jisɔs agií ɛbwɔ́ awuú nkwɛ́ aké, “Ɛnyú délú danjɔɔ́ né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ ndɛre mfwa Dɛvid ápyɛ́ nyá gébégé mesa ámmyɛ ji ne bɔɔ́ bií wɔ́?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Akpɛ mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ábɔ́ menyɛɛ́ yi ábɔ́ áchyɛ́ mbaá Ɛsɔwɔ, ányɛ́ ne áchyɛ́ ntó bɔɔ́ bií wɔ́? Ɛbɛ́ ɛjɔɔ́ nyá nnó muú ányɛgé fɔ menyɛɛ́ yimbɔ, ɛ́kosé mémpyɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ.”
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Jisɔs ama jɔɔ́ ne bwɔ́ aké, “Ɛle *Maá Ntɛ Mekwaá ne akáge gáre genó yí muú ábɔɔ́ mampyɛ né bií uwyaá.”
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 Bií uwyaá ɛbifɔ́ úkwɔ́négé, Jisɔs ajyɛ kpɛ́ mmu Ɛcha mmyɛmenɛne, alɔ mánlɛ́régé bɔɔ́. Mende fɔ abɔ́ alú ɛfɛɛ́, ayi ɛbwɔnyɛ wuú ɛgboó.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 *Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ́ Farasi ábɔ́ ábáme Jisɔs nnó ámá ji mechɔ́ mmyɛ. Ápɛ́le ji dome mangɛ nnó apyɛ nyɛ mende yimbɔ atoó né bií uwyaá bwɔ́ ne ájɔɔ́ nnó ákwé ɛbɛ́.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Yɛ́mbɔ Jisɔs akaá genó ɛyígé ɛbwɔ́ áfɛ́rege aké ne mende yimbɔ, “Kwilé chwɔ́ tɛ́né mbɛ ushu bwɔ́.” Ne akwilé achwɔ tɛ́ne ɛfɛɛ́.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Mende yimbɔ átɛ́négé ɛfɛɛ́, Jisɔs agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛbɛ́ ɛsé ɛké depyɛ ndé né bií uwyaá? Ɛke dépyɛ galɔ́gálɔ́ wá gabogabo? Mampyɛ mekwaá apó wá mánlyaá ji agbó?”
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Apɛ ɛbwɔ́ bɔɔ ne álé jɔ́ɔ ne mende yimbɔ aké, “Nyaá ɛbwɔ wyɛ.” Tɛ́netɛ́ne mende yimbɔ anyágé, ɛbwɔ wuú ɛtoó.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Ɛwéna ɛpwɔ ɛbwɔ́ amu, matɔɔ́ ásɔ́ ɛbwɔ́ ájyɛ chó mánsɔ́ mala nnó áwá Jisɔs.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Né gébé ɛyígémbɔ, Jisɔs alyá melɔ akwɔ́ mékwɛ́ fɔ́ mánɛmmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ ne ala ɛwú anɛnemmyɛ utuú uko.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Gébégé bií úkaá, akú baá utɔɔ́ bií; áchwɔ́gé ajya áfyanéápeá abi akúu ɛbwɔ́ nnó áŋgbá.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Abi ájya ɛ́lé Simun ayi ákuú ntó nnó Pita ne Andru meŋmó Simun. Abifɔ álú Jɛmsi ne Jɔn, Filip ne Batolomyo.
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matyo ne Tɔmasi, Jɛmsi maá Alfɔs, Simun ayi ákúu ji muú ukógé.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas ayi maá Jɛmsi, ne Judas Iscarot ayi né meso gébé áchyɛ́ Jisɔs maŋkwaá.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Ánérégé manjya ɛbwɔ́ alɔ mánshulé mekwɛ. Ashúlé akwya né mbaá ayi alú dɛdɛ, ne gejamégé bɔɔ́ gébɔ́ géchomé ɛ́fɛɛ́. Ábɔ́ átané malɔ mako ayi Judiya ne Jɛrosalɛ ne malɔ Tiya ne Sidɔn ayi álú mbále ɛbɛɛ́ mega.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Ábɔ́ áchwɔ́ mánwú nkane Jisɔs álɛ́rege ne nnó ápyɛ mamée bwɔ́ ábyɛ́. Bɔɔ́ bí áló nchyɛ áchyɛ́ge ɛbwɔ́ ɛfwyale áchwɔ́ ntó, ne Jisɔs apyɛ ɛbwɔ́ átoó.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Wyɛ́mbɔ ne gejamégé bɔɔ́ geŋmɛ́regé atɛ manjyɛ tá Jisɔs gétúgé uto bí útánege ji menyamyɛ úpyɛ́ bɔɔ́ mamée ako átóoge.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 Né gébé gefɔ́ Jisɔs apɛ baá utɔɔ́ bií dómeé aké:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Méjé ɛ́lú ne ɛnyú bí mesa ámyɛ́ nyú nana,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 “Méjé ɛlu ne ɛnyú mbɔgé dekwɔlege Maá Ntɛ Mekwaá, ne bɔɔ́ aké ápáa ɛnyú, áfwéne ɛnyú, áshyɛ nyú ne ákúu nyú mabɔ mabomabo.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 Bɛ́ge ne nechɔ́chɔ́ gébégé gefɔɔ́ genó ɛyígé ná gépyɛgé, gétúgé Ɛsɔwɔ akwyɛ́ mɛ́ gekpɛ́kpɛ́gé nsá nyú alu né mfaánebuú. Kaáge nnó wyɛ́mbɔ ne ukwéne antɛ bɔɔ́ bína áfwyalé nyá ukwéne bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ.
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Yɛ́mbɔ utóŋkwa úlú ne ɛnyú bi delú mbɔ né gefwa nana,
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Utóŋkwa úlú ne ɛnyú bí dényɛɛ́ dégbéege náná,
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 “Utóŋkwa úlú ne ɛnyú gébégé bɔɔ́ ako áké áfɛɛ́ge ɛnyú, wyɛ́mbɔ ntó ne antɛ bwɔ́ abi mbɛ ábɔ́ ápyɛ ne bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ abi gebyɔ́.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 “Yɛ́mbɔ ɛnyú bí déwúu mekomejɔɔ́ wa ngarege ɛnyú nnó, bɔ́gé gejeé ne bɔɔ́ mawámé nyú, pyɛ́ge galɔ́gálɔ́ ne bɔɔ́ bí ápáa ɛnyú.
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 Yɛndégébé bɔɔ́ álwɛrégé ɛnyú, nɛ́gemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ agɛ́ ɛbwɔ́ meshwɛ ájé bwɔ́, máge dénɛ́nemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ gétúgé bɔɔ́ bí áshyɛ́ ɛnyú.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 Mbɔgé muú adogé wɔ neka né ɛtá ɛ́ma, bwɔ́lé ɛwé fɔ ntó ádo. Mbɔgé ɔfyɛgé bɔ nkú apeá né mmyɛ ne muú afɔɔ́gé ayi mfaá, kpɛ chyɛ́ ji ayi nteé.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Muú akɔgé wɔ genó, chyɛɛ́ ji. Afɔɔ́gé genó jyɛ, ɔsɛgé sé géjí.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Pyɛ́gé ɛtá bɔɔ́ wyɛ́ genó ɛyígé dekɛ́lege nnó ápyɛ ɛta nyú.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 “Mbɔgé ɛnyú degboó lé ne bɔɔ́ abi ágboó ne ɛnyú ndé nsá ayi ɛnyú debɔɔ́? Yɛ bɔɔ́ abi ápyɛɛ́ gabo, ágboó ne bɔɔ́ bi ágboó ne ɛbwɔ́.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ne mbɔgé ɛnyú depyɛ ɛ́lé galɔ́gálɔ́ ne bɔɔ́ bí apyɛ́ galɔ́gálɔ́ ne ɛnyú nsá nyú alu ɛ́fɔ́? Yɛ́ bɔɔ́ abi ápyɛɛ́ gabo, mbɔntó ne apyɛ́ɛ.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Mbɔgé depwɔle unó mbaá bɔɔ́ bí dékaá nnó áshúuge nyɛ́ ɛta ɛnyú galɔ́gálɔ́ yi ɛnyú dépyɛ alɛ́? Abi deké álú bɔɔ́ ubeé ápyɛ ntó gefɔɔ́ gémá. Yɛ́ndémuú apwɔle genó ɛtá mejií wuú, akaáge nnó ashuge nyɛ́ geko.
34 E, se emprestardes
35 Genó ɛyigé débɔɔ́ mampyɛ gélú nnó gbógé ne bɔɔ́ mawámé ɛnyú ne pyɛ́ge galɔ́gálɔ́ ne ɛbwɔ́, depwɔ́ge ɛbwɔ́ ɛpwɔ, dégigé nnó áshuú. Debɔɔ́ nyɛ́ gekpɛ́kpɛ́gé nsá ne debɛɛ́ nyɛ baá Anyátá Ɛsɔwɔ. Néndé alɔme ne bɔɔ́ ubée ne abi álá támégé ji.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Gɛ́ge bɔɔ́ meshwɛ wyɛ́ ndɛre Ntɛ nyú Ɛsɔwɔ agɛ́ne nyú meshwɛ.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Dépagé mpa muú ne ufyá ɛ́kagé Ɛsɔwɔ ápá ntó awu nyú mbɔ. Déchɔge muú mabɔ nnó apyɛ ubée ɛ́kagé Ɛsɔwɔ áchɔ́ ntó ami nyú. Jiíge nte gabo ayi bɔɔ́ ápyɛ́ ɛta nyú nnó Ɛsɔwɔ ajií ntó nte gabo awu nyú.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Chyɛ́ge bɔɔ́ genó ɛyigé ɛbwɔ́ akɛ́lege, Ɛsɔwɔ achyɛ́ge nyɛ ntó ɛnyú. Yɛ́ndégébé aké achyɛgé, amɛge chánchá, akwyɛge aŋmɛrege nnó gégbeé gégbɛ́légé mme. Gefɔɔ́ ɛyígé démɛge genó déchyɛ́ge muú, mbɔntó ne ámɛge nyɛ áchyɛɛ́ ɛnyú.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Jisɔs ama tó ɛbwɔ́ neka nnó, “Ɛpɔfɔ kɔkɔge nnó muú amɛ nónómé ájáa ntɛ ayifɔ meti. Mbɔgé apyɛ́gé mbɔ, ɛbwɔ́ ako ákwéne mmu gepyɛɛ́.
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Kaáge nnó maá ŋwɛ akaágé fɔ́ ŋwɛ ápwɔ́ menlɛré wuú. Yɛ́mbɔ, gébégé aneregé mángií ŋwɛ, abɛɛ́ nyɛ́ ntó ndɛre ménlɛré wuú.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Ulannó ɔ́chɛ́rege ɛkɛ́kɛ́ gabo ayi alu ɛke maá gejwaá né dambɔɔ́nnyi ntɛ meŋmɛ́ wyɛ́ ɔla ɔfyɛɛ́ mekpo né gabo ayi alu ɛke mekwɔkwɔ né dambɔɔ́nnyi awyɛ wɔ mbɔɔ́?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ɛ́pyɛmbɔ nnó ne ɔjɔɔ́ ne meŋmɛ́ wyɛ́ nnó, ‘Té mmyɛ we mfére wɔ gejwaá né dambɔɔ́nnyi ayi ɔla kaágé nnó mekwɔkwɔ ɛlú né dambɔɔ́nnyi wyɛ́.’ Wɔ muú dembwɔ́lé bɔ́ mbɛ féré ntó mekwɔkwɔ ɛwé ɛlú wɔ né dambɔɔ́nnyi, ne ɔkaá nkane ɔférége ɛkɛ́kɛ́ gejwaá ɛyigé lú meŋmɛ́ wyɛ né dambɔɔ́nnyi.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Jisɔs ama jɔɔ aké, “Genɔɔ́ yí gelɔ́gelɔ́ géwɔ́mé fɔ́ umpomé uboubo ne ɛyí gebogebo ntó géwɔ́mé fɔ́ umpomé ulɔ́úlɔ́.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Yɛ́ndémuú akaágé genɔɔ́ né umpóme bí géjí géwɔ́me, muú ajyɛ fɔ́ ákyɛ́ genchɔ́gélé ɛyigé mbɔ́ mfaá genchɔ́gélé denywɔné. Muú ajyɛ fɔ́ né nepe ákyɛ́ ɛ́kɛ́.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Muú melɔ́mélɔ́ ájɔgé depɔ delɔ́délɔ́ ɛti délú ji né metɔɔ́, muú mebomebo ájɔgé depɔ debodebo ɛti délú ji metɔɔ́. Ná ne ɛlú gétúgé genó ɛyi gélú muú né metɔɔ́ géjí ne gétánege ji meno.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Jisɔs ama gií aké, “Ulannó ɛnyú dekuú me Ata Ata! ne dela dépyɛ́ genó ɛyígé me njɔɔ́ge.
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Muú yi achwɔ́ awúu mekomejɔɔ́ wa ne ajyɛgé ápyɛɛ́ ndɛre ájɔɔ́,
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 muú yimbɔ alu ɛké mende yi álɔɔ́ mantɛné gepú jií, ne abɔ mbɛ achó mme, afyɛ́ mataá chánchá ne ale tɛ́né géjí. Meso gébé geneágé nnyi géchwɔgé mammu géjí yɛ́mbɔ genyígé fɔ́ gétúgé átɛ́né géjí chánchá.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Yɛ́mbɔ muú yi awuú mekomejɔɔ́ wa ne álá pyɛɛ́ ndɛre ákɛ́lege alu ɛké muú ayi atɛné gepú jií né nébɔ́me ɛniné álá cho áfyɛ́ mataá wɔ́. Meso gébé nnyi negbeégé né mmu gepú ɛyigémbɔ gékwé mme gbang.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.