Lucas 5

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bií fɔ́ Jisɔs abɔ́ atɛné né mapeá géntoógé mewaá Gɛnɛsarɛt. Bɔɔ́ áchwɔ́ nɔ ji mme, áŋmɛ́rege ji ákɛ́lege manwú meko mejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Agɛ́ mákpée ápeá né mapea géntoógé mewaá ne ambɔɔ́ mákpée átané ájyɛ shwɔ́ne utófu bwɔ́.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Ajyɛ kpɛ né ɛkpée ɛ́ma ɛ́wé Simun, ne ajɔɔ́ ne ji aké, “Áté ɛkpée ɛ́jyɛ́ dachyɛ́ ne nnyi. Áté Jisɔs ajwɔlé mmu ɛkpée, bɔɔ́ ála mbale nnyi, Jisɔs alɔ yɛ́ manlɛregé bwɔ́.”
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Ánérégé mánlɛré, aké ne Simun, “Té ɛkpée ɛ́jyɛ́ mbaá yi nnyi négomé ne wɔ ne bɔɔ́ byɛ́ ŋmége utófú nyú manwá meshuú.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Simun ashuú ji meko aké, “Ata dépyɛ utɔɔ́ ne utuú kpaá yɛ genó déwa wɔ́. Yɛ́mbɔ, ndɛre wɔ ne ɔjɔɔ́ mmage njyɛ́ mua.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Ɛbwɔ́ áfɛ́, áŋme utófú bwɔ́, meshuú ɛ́sɛ gejámé tɛ utófú úke úgyálé.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Ɛpwɔ́gé ɛbwɔ́, áfu amu nnó atɛ ajeé abi alú mmu ɛ́kpe ɛwé fɔ́ áchwɔ poó bwɔ́. Áchwɔ́gé áferé gejamégé meshuú, áfyɛ́ makpée bwɔ́ apea ágbeé tɛ ákɛ́lege mánke.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Simun ayi akúu ji ntó nnó Pita agɛ́gé genó ɛyi gepyɛ mbɔ, ajyɛ tó manó mme mbɛ ushu Jisɔs aké, “Atá kwilé lyá me, néndé nlu mémpyɛɛ́ ubeé.”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Abɔ́ ajɔge mbɔ gétúgé ji ne bɔɔ́ bií ágɛné gejámégé meshuú ɛyí ɛbwɔ́ áwané, ɛfɔ́ ɛ́kwɔ́ bwɔ́ matɔɔ́.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Ajeé bií Jɛmsi ne Jɔn abi álú baá Sɛbɛdee ála ntó mano makpo fuú. Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne Simun aké, “Ɔ́fɔgé, nana ɔlɔ nyɛ́ manywérégé lé bɔɔ́.”
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Ɛbwɔ́ áwúgé mbɔ ája mákpée bwɔ́ ákwɔ́ mewaá, ályá yɛndégenó ne ákwɔlé ji.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Né gébé gefɔ́ Jisɔs abɔ́ álu né melɔ́ kpaa fɔ́ ne muú fɔ álu wyɛ́ ayi amée *ubá. Agɛ́gé Jisɔs ajyɛ tó mánó mme, akpá ji geká aké, “Ata mbɔgé ɔkɛlege, pyɛ me nkpea.”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Jisɔs anyaá ɛbwɔ wuú ata ji aké, “Nkɛlege, kpea.” Wyɛ ndɛre ájɔɔ́ mbɔ ubá bimbɔ úbyɛ́
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Jisɔs aké né ji ɛkagé ɔgáré muú fɔ́, “Chó lɛ́ré lé mmyɛ jyɛ́ mbaá mémpyɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ, chyɛ́ ntó genó ɛyige ápyɛ gepɛ ndɛre Mosis ábɔ́ ájɔɔ́ nnó muú amegé ubá atoógé áchyɛ́ge, mampyɛ bɔɔ́ ákaá nnó ɔtoó.”
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Yɛ́ ɛlé Jisɔs afyɛ ji ɛbɛ́, mende yina agaré abya wuú mme meko kpaá gejamégé bɔɔ́ gechwɔ́ chóme mbaá Jisɔs, manwú nkane alɛ́rege ne nnó apyɛ ntó abi ámeé átoó.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Yɛ́mbɔ Jisɔs ályá ɛbwɔ́ né mboó gébé manjyɛ nɛ́mmyɛ né melu ɛwé bɔɔ́ álá pɔ́ wyɛ́.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Né bií fɔ́ Jisɔs abɔ́ alɛrege bɔɔ́, Atá Ɛsɔwɔ áchyɛgé ji uto ne ji apyɛ bɔɔ́ mamée átóogé. Bɔɔ́ bí ákúu bwɔ́ Farasi ne Ánlɛré mabɛ Ɛsɔwɔ álú wyɛ́, ne abɔ́ átané né malɔ́ Galilií mako ne Judiya chóncho ne Jɛrosalɛ.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Bɔɔ́ fɔ́ akpá muú úchánchi né ulɔ́. Ábɔ́ áchwɔ́ nnó ákpɛ mmu gepú ne ábélé ji mbɛ ushu Jisɔs.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Yɛ́mbɔ ágɛ meti mankpɛ ne ji wɔ́, gétúgé bɔɔ́ ájamé dɔɔ́, kpaá áŋmɛ́rege atɛ. Ɛfɛɛ́ ne ákwɔmé mfaá nchwu, ábeá mekpo ŋkɔ́, áshulé mende yimbɔ né ulɔ́ né mbɛ ushu Jisɔs.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Jisɔs agɛ́gé nnó bɔɔ́ bimbɔ áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne ji áké ne mende úchánchi yimbɔ, “Mejeé wa ájiínte gabo wyɛɛ́.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ, ne abi akuú bwɔ́ Farasi áŋménege ne matɔɔ́ usɔɔ́ áke, “Mende yina áfɛré nnó álu waá. Ákɛlege mamɛɛ́ mmyɛ ne Ɛsɔwɔ? Ɛ́lé Ɛsɔwɔ mbií ne akage jinte gabo muú.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Jisɔs akaá ula bí ɛbwɔ́ áŋménege ne ágií ɛbwɔ́ áké, “Ulannó ɛnyú déwya gefɔgé ufɛ́ré bímbɔ né matɔɔ́ nyú?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Ndé gelu pere manjɔɔ́, ‘Nnó ájiínte gabo wyɛ́’, waá manjɔɔ́ nnó, ‘Kwile tɛ́né kɛ’?
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Nkɛlege mámpyɛ ɛnyú dékaá nnó *Maá Ntɛ Mekwaá awyaá uto fa mme manjinte gabo mekwaá.” Ajɔ́gé mbɔ, akuú mende úchánchi yimbɔ aké, “Kwile tɛ́né. Kpá ulɔ́ byɛɛ́, chó mmu.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Akwilé tɛ́né mbɛ ushu bɔɔ́, akpá ulɔ́ bií awulé né gepú jií afɛ́ɛge Ɛsɔwɔ.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Bɔɔ́ ako ágɛ́ge ɛwe ɛpyɛ na, ɛfɔ́ ɛ́kwɔ́ bwɔ́ matɔɔ́ dɔɔ́. Ála mano mekpo fuú ne áfɛɛ́ge Ɛsɔwɔ áké, “Dégɛ́ ufɔɔ́ unó fina.”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Jisɔs ályá ɛ́fɛɛ́ manjyɛ dafyɛ, gébégé ajyɛ agɛ́ mende fɔ ayi ákúu ji Lɛvi; ménsɛlé ŋkámakpo, ajwɔlé melú utɔɔ́ wuú. Jisɔs akuú ji aké, “Kwɔ́lé me.”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Ajɔ́gé mbɔ Lɛ́vi alyá yɛ́ndégenó, akwilé ka alɔ mankwɔlé ji.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Ɛ́ké ɛ́wyage Lɛvi akuú gekpɛ́kpɛ́gé ɛpaá né gepú jií nnó ɛbwɔ́ ne Jisɔs ábɛ́ mmu nechɔ́chɔ́. Gejame ánsɛlé ŋkámakpo ne bɔɔ́ bífɔ́ abi bɔɔ́ Jus ásɛlé ndɛre bɔ ápɔ́ mpa, ɛbwɔ́ ako abɔ́ ányɛɛ́ menyɛɛ́ ne Jisɔs.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Bɔɔ́ Farasi ne Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ abifɔ ágɛ́ge mbɔ, álɔ máŋmené áké ne baá utɔɔ́ Jisɔs, “Ulannó ɛnyú dényɛ menyɛɛ́ ne ánsɛlé ŋkámakpo ne bɔɔ́ ubeé.”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Jisɔs ató ɛbwɔ́ neka áké, “Bɔɔ́ abi álá meé, ákɛ́légé fɔ́ muú uka, ɛ́lé abi ámeé ne ákɛ́lege.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Ne me nchwɔ́ fɔ́ fa mme mánkú bɔɔ́ abi álu cho ne Ɛsɔwɔ wɔ́, nchwɔ́ lé mánku bɔɔ́ abi ápyɛɛ́ ubeé nnó ákwɔre matɔɔ́ bwɔ́.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Áma gíi Jisɔs nkwɛ́ yina nnó, “Baá utɔɔ́ Jɔn ályage *menyɛɛ́ kpékpé né mboó gébé gétúgé depɔré Ɛsɔwɔ. Baá utɔɔ́ bɔɔ́ Farasi ápyɛ ntó wyɛ́mbɔ ne abyɛɛ́ ápyɛ́ fɔ́ mbɔ. Ɛbwɔ́ ákɛ́ne ányɛ́, ányúu.”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Nnó bɔɔ́ ájyɛgé ɛpaá neba muú akage pyɛɛ́ ajeé menɔ neba ályage menyɛɛ́ kpékpé ayi menɔ neba alú ne ɛbwɔ́?
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Yɛ́mbɔ gébé gebɛɛ́ nyɛ ɛyígé menɔ neba álá bɛɛ́ nyɛ́ sé ne ɛbwɔ́, ɛ́fɛɛ́ ne ályáge nyɛ́ menyɛɛ́ kpékpé né mboó gébé gétúgé depɔré Ɛsɔwɔ.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Ama tó neka ɛníne fɔ́ aké, “Ɛ́lɔ́mé fɔ́ nnó muú ágyá ndeé mekɛ ákwɔmé ndeé ɛyi gekwéne. Apyɛgé mbɔ achɔɔ́ ndeé yi mekɛ, ne nkwɔmé yimbɔ ábálé ne gekwénegé ndeé.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Ɛ́lɔ́mé fɔ́ ntó nnó muú ákpa mmɔɔ́ makɛ, áfáné mmu ukwéne unó mmɔɔ́ ɛbi akwyɛɛ́ ne mekɔ menya. Mbɔgé apyɛgé mbɔ gébégé mmɔɔ́ mí makɛ maké mabɛ́ne unó mmɔɔ́ bimbɔ úfúle nyɛ́, mmɔɔ́ magbɛ́légé nyɛ́ mme ne unó mmɔɔ́ uchɔ́gé nyɛ ntó.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Muú abɔ́ mamfyɛ́ mmɔɔ́ makɛ yɛ́ndégébé mmu unó mmɔɔ́ ɛbí ukɛ.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Ɛ́pɔ́ kɔkɔge nnó muú yi abeá mɛ́ mányú akí mmɔɔ́ ámá ákwɔ́ré ányúgé mpwa mmɔɔ́. Akɛ́lege wyɛ́ akí mmɔɔ́.”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.