Lucas 22

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ne gébé gébɔ́ géfií ɛyigé ányɛɛ́ ɛpaá koó upú ne ɛpaá brɛd yi álá muálé.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Né gébé ɛyigémbɔ, anɔɔ́ baá ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ, ábɔ́ ákɛ́lege meti nnó áwá Jisɔs bibí, nendé, áfɔɔ́ nya bɔɔ́ melɔ.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Ne danchɔmeló akpɛ mmu metɔɔ́ Judas ayi ákuú ji ntó Iscarot, maá utɔɔ́ ama né geluágé abi áfyaneápeá.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Ajyɛ sɔ́ ula ne Anɔɔ́ baá ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne bɔɔ́ kpakpa abi ábáme ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, nnó ákpoó ɛbwɔ́ Jisɔs.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ɛbwɔ áwúgémbɔ, matɔɔ́ ágɔ ɛbwɔ́ ne ákamé nnó áchyɛ́ge Judas ŋka.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas akamé mechɔ́ ɛwé ájɔɔ́ ne álɔɔ́ mankɛ́légé meti ɛwé ji apyɛɛ́ ne Jisɔs akpɛ ɛbwɔ́ né ámu nkane gejamégé bɔɔ́ álá kágé.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Bií ɛbi áwáne maá ɛgɔ́ŋme gepɛ mbaá ɛpaá brɛd yi álá muálé, úkwɔ́négé,
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Jisɔs atɔ́ Pita ne Jɔn aké, “Chógé depyɛ́ menyɛɛ́ ɛpaá *koó upú nnó ɛsé dejyɛ́ dényɛ́ ɛ́wú.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ágií ji áké, “Ɔkɛlege nnó ɛsé dejyɛ́ detyɛɛ́ menyɛɛ́ ɛ́fɔ́?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ashuú ɛbwɔ́ meko ake: “Wuúge, mbɔgé dejyɛgé, dekpɛgé né melɔ́ kpaá, degɛne nyɛ mende fɔ ne ŋkwɔ́ manaá né mekpo, kwɔ́lege ji né gepú ɛyigé ji akpɛ́ne.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Gébégé ɛnyú dekpɛ́gé, gárege mbɔɔ́ gepú nnó: ‘Ménlɛré aké, lɛ́ré ɛsé maá gepú áŋkɛɛ́, ayi ji anyɛɛ́ nyɛ́ menyɛɛ́ ɛpaá koó upú ne baá utɔɔ́ bií.’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ne mbɔɔ́ gepú yimbɔ alɛrege nyɛ ɛnyú maá gepú ayi alú tɛ mfaá ɛnyɔ́ŋ ayi ákwyɛ́ mɛ́ ábélé. Pyɛ́gé menyɛɛ́ yimbɔ ɛ́wu.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Áfɛ́, ágɛ́ wyɛ yɛ́ndégenó nkane Jisɔs abɔ́ agaré ɛbwɔ́. Ne átyɛ́ ntó menyɛɛ́ ɛpaá koó upú yimbɔ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Gébé gékwɔ́négé, Jisɔs ne áŋgbá bií áchwɔ́ álɔ manyɛ́ menyɛɛ́ yimbɔ.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ne Jisɔs aké ne ɛbwɔ́: “Mbɔ́ gejigé metɔɔ́ manjwɔlé chóncho ne ɛnyú nnó dényɛ́ ɛpaá koó upú ne ngɛ́ ɛfwyale.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Kaáge nnó me mmáge nyɛ́ sé ɛpaá ɛwéná kpaá tɛ depɔ ɛtiré ɛpaá ɛwé débɛ́ɛ wáwálé, gébégé Ɛsɔwɔ agbárege nyɛ́ gefwa jií.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ne abwɛɛ́ amó ne mmɔɔ́ né mmu, achyɛ́gé matame mbaá Ɛsɔwɔ, achyɛɛ́ mmɔɔ́ mimbɔ mbaá áŋgbá bií aké: “Sɛ́ge dényú, déchuú átɛ.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Ngarege ɛnyú wáwálé nnó, ɛ́lɔ nana ɛjyɛ́gé mbɛ, nnyú sé mmɔɔ́ mina tɛ gébé ɛyígé Ɛsɔwɔ aké agbarege gefwa jií.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Abɔ́ ntó brɛd, áchyɛgé matame mbaá Ɛsɔwɔ, agyá nto brɛd yimbɔ ubauba achyɛɛ́ bwɔ́ aké, “Gɛ́ge menyammyɛ wa [ayi nchyɛ́ge né gétúgé ɛnyú. Pyɛ́gé wyɛ́ na mantégé negbo na.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Áke ánérege manyɛɛ́ menyɛɛ́, ama bɔ́ amó ne mmɔɔ́ né mmu, aké, “Amo yina, ɛ́lé *menomenyɛɛ́ mekɛ ɛwé Ɛsɔwɔ anyɛɛ́ nyɛ ndɛre manoó ma magbɛ́lege nyɛ́ né mme né gétúgé ɛnyú.]
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Yɛ́lé njɔ́gembɔ, muú ayi akpóo nyɛ́ me alu fá né ujwɔ́lé bina.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Kaáge nnó Maá Ntɛ Mekwaá agbóo nyɛ wyɛ nkane Ɛsɔwɔ amɛɛ́ abelé, yɛ́mbɔ utoŋkwa ubɛ ne muú ayi akpóo nyɛ́ ji.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Áŋgbá bií áwúgé mbɔ, álɔ mangií atɛ áké, “Waá álú né geluáge sé ayi apyɛ́ nyɛ́ gefɔɔ́ genó ɛyígé na?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Né gébé gefɔ́, áŋgbá Jisɔs álɔ mbeé manyɛ́gé ne atɛ, nnó waá alú muú kpaa né geluáge bwɔ́.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Jisɔs awúgé mbeé bwɔ́, ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Gɛ́ na ne afwa mme abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ápyɛɛ́. Ágárege nnó uto melɔ meko úlú ɛbwɔ́ né ámú, ájyárege bɔɔ́ ne uká, ne ama ákɛ́lege nnó bɔɔ́ ákwáné galɔ́gálɔ́ ayi ɛbwɔ́ ápyɛ.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Yɛ́mbɔ, ɛ́bɛ́gé fɔ́ mbɔ ne ɛnyú. Muú kpaá nyú abɛ nkane mamáné ne menɔmbɛ abɛɛ́ nkane ménkpané defwɛ́.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Waá alú muú kpaá? Muú ayi áchóge ji menyɛɛ́ nnó anyɛ́ waá muú ayi áchwɔ ne menyɛɛ́? Ɛ́lé ji ayi áchóge ji menyɛɛ́ nnó anyɛ́ pɔ́ mbɔ? Yɛ́mbɔ me nlu né geluágé ɛnyú ndɛre menkpané menyɛɛ́.”
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Jisɔs aké, “Yɛ́ ndɛre ngɛ́ne ɛfwyale, ɛnyú ne délú wyɛ́ ne me.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Gétú ɛyigémbɔ, mpyɛ nyɛ́ ɛnyú nnó débɛ́ afwa wyɛ́ nkane ntɛ wa apyɛ me ntó nlú Mfwa.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Denyɛ nyɛ́, denyú ne me né gefwa ya. Dejwɔlege nyɛ́ ntó ndɛre afwa mampáné depɔ né matoó áfyáneápeá ayi bɔɔ́ Isrɛli.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Jisɔs akú Pita aké, “Simun, Simun! Gɛ́ ngarege wɔ nnó danchɔmeló asɛ uto nnó amuá ɛnyú, mamféré matɔɔ́ nyú ne me nkane ácháge ɛsa, áférege ukwɔɔ́.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Ne me nnɛnemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó ɛ́kagé wɔ ɔféré metɔɔ́ wyɛ́ ne me káŋká. Metɔɔ́ wyɛ ɛmagé bɛ́ne, fyɛ́ aŋmɛ́ byɛ́ ɛshyɛ.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Pita ajɔɔ́ ake, “Ata, me mkpomé mmyɛ manjyɛ denɔ ne wɔ ne yɛ mangbó ne wɔ.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Jisɔs ake, “Pita gɛ́, gɔ́ ngáré wɔ nnó, gemɛ́gé nnó menɔ mekwɔ akú fína wɔ ɔshyaá nyɛ nnó ɔ́kágé me kpaátɛ ukúkúle ulɛɛ́.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Ne Jisɔs ama jɔɔ́ ne áŋgbá bií aké, “Tége nkane ntɔmé nyá ɛnyú nekɛ ŋka pɔ́, geba pɔ́ ne unó uká ɛbichá pɔ́, genó geli nya ɛnyú?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Agaré ɛbwɔ́ áke, “Nana muú yi awya ŋká menyɛɛ́ jií abɔ́, ne geba ntó. Ne muú yi álá pɔ́ ne ɛsaá akpó nkú wuú asɛ́ ŋka yimbɔ ana ɛsaá.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Wuúge, Ásá genó gefɔ́ mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, ‘Áfyɛ nyɛ́ ji né geluágé bɔɔ́ nchyɛ.’ Genó yina gépyɛ nyɛ́ me wáwálé. Ɛnyú debɔ́ mankaá nnó yɛndé genó ɛyigé ajɔɔ́ atome ne me gébɔ́ mambɛ́ wáwálé.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ne áŋgbá bi áké, “Ata dewyá desaá depeá fa.” Jisɔs ake, “Lyáge mechɔ́ ɛwémbɔ.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Jisɔs ályágé gepú ɛyigémbɔ, afɛ́ né Mekwɛ Olif nkane ji apyɛ mɛ́, ne baá utɔɔ́ bií, ákwɔlé ji ntó.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Áké ákwɔnege né melu ɛwémbɔ, agaré ɛbwɔ́ aké, “Nɛ́gemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó ɛ́kágé ɛnyú dékpɛ́ né mmuameno.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ne alyá ɛbwɔ́ afɛ́ mbɛ gachyɛ́, ató manó mme alɔ manɛmmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ aké,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Ntɛ, mbɔgé ɛjigé wɔ, féré amó ɛfwyale yina né ɛta wa ábɛ́ tɛtɛ, yɛ́mbɔ pyɛ genó ɛyigé wɔ ɔkɛlege, ɛpɔ́fɔ́ ɛyigé me nkɛ́lege.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 [Gébégé anɛ́nemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ, ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛ́tané mfaánebuú ɛchwɔ fyɛ́ ji metɔɔ́.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Ne gekpɛ́kpɛ́gé mesómé né metɔɔ́, Jisɔs anɛmmyɛ ne ɛshyɛ kpaá njúnjú atáné ji mmyɛ achyɛge mme nkane deŋkáré manoó.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Ji ánérégé mánɛmmyɛ, akwilé akeré mbaá yi áŋgbá bií álú. Abané ɛbwɔ́ ndɛre ábɛ́lege géjyá gétúgé ápwá né masómé.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Ape ɛbwɔ́ agií aké, “Debɛlege nde? Kwélégé ka, nɛ́gemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó ɛ́kágé dékpɛ́ né mmuameno.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Ndɛre Jisɔs alu jɔɔ́ge, njuné bɔɔ́ néchwɔ́ ne Judas, ŋgba ama né geluágé abi áfyaneápeá. Judas aja ɛbwɔ́ meti, achwɔ́gé, afɛ́ mbɛ atyá Jisɔs.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Atyágé ji mbɔ, Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Judas ɔkpó lé Maá Ntɛ Mekwaá né mantyá ji nnó bɔɔ́ ákaá ne ápyɛ ji?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Gébégé áŋgbá Jisɔs ágɛné nnó mechɔ́ kpaa ɛ́lé chwɔ, ágií áké, “Ata debɔ́ desaá delɔ úmyɛ?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Ne ŋgbá Jisɔs ama né geluágé bwɔ́, ajuú aparanja, alɔ mankɛ́ memfwɛ́ *Ɛtúkpɛ ámpyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ, asɔ́ ɛtu ɛwé ɛgbɛ́ ɛbwɔnyɛ.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ne Jisɔs agaré bɔɔ́ bií aké, “Dépyɛgé sé mbɔ, lyáge ɛbwɔ́.” Aferé ɛbwɔ́ wuú ata ɛtu memfwɛ yimbɔ, ɛfɛré.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Ne Jisɔs abwɔlé ɛta *Anɔɔ́ baá ampyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ámbamé ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa melɔ abi áchwɔ mampyɛ ji. Agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dechwɔ́ na ne bɔ aparanja ne mámbó unɔɔ́ mampyɛ me nnó me nlu menjó?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ndɔ ndɔ ne ndɔ njwɔlege ne ɛnyú né ɛcha upɛ, ɛnyú deta me ɛbwɔ mmyɛ wɔ́. Yɛ́mbɔ gébé ɛyige nyú gékwané nana, dechwɔ́ né uto dánchɔmeló ayi mfwa utuú.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Ne bɔɔ́ bina ápyɛ Jisɔs áfɛ́ ne ji né dachi ɛtúkpɛ ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ. Ne Pita ala tɛ meso, akwɔlege ɛbwɔ́ gachyɛɛ́, gachyɛ.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Ákwɔ́négé, abané bɔɔ́ bí ásené mewɛ né dachi áwyá. Pita achwɔ jwɔ́le ntó né geluáge ɛbwɔ́.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Ménkpané defwɛ́ ama né dachi yimbɔ ayi alú mendée, agɛ́gé Pita né geŋgbɔ́gé mewɛ nkane ajwɔle, apɛ ji domeé, aké, “Mende yina ntó abɔ́ alu ne Jisɔs.”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Pita ake, “Chaá-ó! Mesɔ mendée nkágé ji.”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ɛwya yɛ wɔ́, mende fɔ agɛ́ Pita ake, “Wɔ́ ntó ɔlu muú bwɔ́ ama.”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Ɛwya genógé nchwánekɛ, mende ayifɔ aké, “Wáwálé gebií gepɔ́ mmu mende yiná ntó abɔ́ alu ne Jisɔs, ji ntó atané gebagé Galilií.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Ne Pita ake, “Gɛ da, me kágé ɛwe wɔ jɔ́ge mbɔ.”
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Ata Jisɔs akɔ́ gemɛ apɛ́ Pita. Amɛ bwɔ́ átuú, ne Pita ate mekomejɔɔ́ ayi Ata Jisɔs abɔ́ agaré ji nnó, “Gemɛ́gé nnó menɔ mekwɔ ákú, ɔshya nyɛ́ ukúkúle ulɛɛ́ nnó ɔkágé me.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Gébégé Pita áteé mekomejɔɔ́ yimbɔ, afɛ dafyɛ, anyɔ meko ngbó ali segé segé.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Bɔɔ́ bi ábáme Jisɔs, álɔ manjwyá Jisɔs, ne átúlege ji.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Áwɛ́ ji ndeé né amɛ, ne ágíige ji áké, “Waá adoó wɔ? Garé ɛsé mbɔgé ɔkage.”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Ne ɛbwɔ́ áma jú ji mashyɛ mmyɛ né gejamégé mati.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Bií újyágé, *ákpakpa melɔ, ne Anɔɔ́ baá ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne *Ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ áchomé né ɛso. Áchwɔ́ ne Jisɔs né mbɛ ushu bwɔ́.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Ágií ji áké, “Wɔ ne ɔ́lú Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa?”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ne mbɔgé ngiígé ɛnyú nkwɛ́ dekámégé nyɛ́ fɔ manshuú me meko.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Yɛ́mbɔ lɔ nana chó mbɛ, Ɛsɔwɔ ayi áwya uto uko abelege Maá Ntɛ Mekwaá né mfaá geluɔ́gé ɛ́nógé né ɛgbɛ́ ɛbwɔnyɛ wuú.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ajɔ́gé mbɔ, ɛbwɔ́ ako ágií áké, “Wɔ ne ɔ́lú Maá Ɛsɔwɔ?”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Ne ɛbwɔ́ áke ne atɛ, “Ndé gécha démage kɛ́le bɔ ntɛ́sɛ́? Ɛsé ambɔɔ́ dewú mɛ́ genó ɛyi getané jimbɔ meno.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.