Lucas 19
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVI
1 Jisɔs akwɔ́négé melɔ Jɛriko, alɔ maŋkogé.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Muú kpaa *ánsɛlé ŋkamakpo fɔ, abɔ́ alu ɛfɛɛ́ ayi akamege Sakiyɔs. Alu muú ŋka.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Awúgé nnó Jisɔs akoge né melɔ bwɔ́, afɛ́ mangɛ́ gefɔgé muú ayi Jisɔs alú, yɛ́mbɔ agɛ ji wɔ́ gétúgé bɔɔ́ ájamé ne alu mboó.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Ɛfɛɛ́ ne áboó gatɛlé ajyɛ́ kwɔ́ mfaá genɔɔ́ né mbaá yi Jisɔs akóge nyɛ́ nnó agɛ ji.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Jisɔs akwɔ́négé né genɔɔ́ yimbɔ, apɛ amɛ mfaá, agɛ́ ji. Atɛné akú ji aké, “Sakiyɔs shúlé mme wáwá. Fina mbɔ́ mankpɛ wɔ uŋkɛɛ́.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Sakiyɔs awúgé mbɔ ashúlé mme tɛ́nétɛ́né, asɛ Jisɔs ne metɔɔ́ megɔmegɔ.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Bɔɔ́ ágɛ́gé nkane Jisɔs ajyɛ́ ne Sakiyɔs, álɔ maŋmené aké, “Mende yiná ajyɛ́ kpɛ́ uŋkɛɛ́ mbaá muú ubeé.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Ɛbwɔ́ ne ji ájwɔ́légé mmu, ɛwyage Sakiyɔs akwilé tɛ́né aké, “Ata nkarege nyɛ́ unó ba nchyɛ́ geba mbaá bɔɔ́ gekpo, yɛ nnyɛ́ lé muú maŋwaá, nshúge nyɛ́ mbɔɔ́ genó ɛyimbɔ né malu ani.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Jisɔs awuúge mbɔ ake, “Ngarege ɛnyú nnó, fina bɔɔ́ bi álu né gepú yina átane né ɛfwyale gabo, gétúgé mende yina alú ntó mpyáne Abraham.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Maá Ntɛ Mekwaá, achwɔ́ le mankɛle bɔɔ́ bi ánómé né ɛgbɛ ɛwe Ɛsɔwɔ nnó apyɛ́ ɛbwɔ́ átáné né ɛfwyale gabo.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Ndɛre bɔɔ́ ábɔ́ áwuú mechɔ́ ɛwé, Jisɔs ama gáre ɛbwɔ́ nekanémejɔɔ́ ɛníné fɔ́, getúgé ji alɛ́ mɛ́ kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ ne bɔɔ́ afɛ́rege nnó *Gefwage Ɛsɔwɔ géchwɔ́ lɔ́ tɛ́nétɛ́né fa mme.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Ajɔɔ́ aké, “Né gébé gefɔ́ maá mfwa fɔ alyá melɔ wuú, afɛ́ nekɛ né melɔ fɔ́ ɛwé ɛ́lú tɛtɛ nnó ákwéré ji ɛlá gefwa ne achwɔgé ábɛ́ mfwa né melɔ wuú.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Gébé ɛyige achwɔ́ jyɛ́, akú baá defwɛ́ bií afya, akaré ɛbwɔ́ ŋka. Achyɛ́ yɛ́ndémuú gébagé ŋka, ne aké ne ɛbwɔ́, ‘Delagé fa, kɛ́ge gese ne ŋka yimbɔ kpaá tɛ nkérege.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 “Ne ályaá ájyɛ́, yɛ́mbɔ bɔɔ́ melɔ wuú ápá ji dɔɔ́ tɛ átɔ́ bɔɔ́ nnó ájyɛ́ garé nnó, ‘Ɛbwɔ́ ákɛ́lege fɔ́ mende yimbɔ ábɛ́ mfwa bwɔ́.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Yɛ́mbɔ ndɛre mende yimbɔ ajyɛ́, ákwéré ji ɛla ɛwémbɔ nnó achwɔ́ ábɛ́ mfwa. Ákérégé meso, akú baá defwɛ́ bií abi ji abɔ achyɛ́ ɛbwɔ́ ŋka nnó áchwɔ́ lɛré ji nsá ayi ɛbwɔ́ abɔɔ́ né ŋka yimbɔ.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Maá utɔɔ́ ayi mbɛ achwɔ́gé aké, ‘Ata gébagé ŋka ɛyi ɔbɔ́ chyɛ́ me, gépyɛ mbɔ́ nsá úba ŋka úfya.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Mende yina awúgé mbɔ, metɔɔ́ ɛgɔ ji ne aké, ‘Ɔpyɛ dɔɔ́, ɔlu maá utɔɔ́ melɔ́mélɔ́, muú akage nɛre metɔɔ́ ne wɔ. Ndɛre ɔpɛ́lé ɛkɛ́ genó ɛwé cháŋéné, nchyɛge nyɛ́ wɔ uto né malɔ́ áfya nnó ɔ́pɛ́lé ájí.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Ayifɔ achwɔ́gé aké, ‘Ata gébagé ŋka ɛyi ɔchyɛ́ me, gépyɛ mbɔ nsá uba ŋka úta.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Ne ajɔɔ́ ne ayimbɔ aké, ‘Nchyɛge nyɛ́ wɔ malɔ áta nnó ɔ́pɛ́lé ájí.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Ne ayifɔ achwɔ́gé aké, ‘Ata gɛ́ gébagé ŋka jyɛ́. Mbɔ mpwé né gebágé ndeé mbelé.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Mbélé ɛji gétúgé nkaá nnó gepɔ jyɛ́ getóo ne mfɔ́ɔ wɔ. Ne gébé ɛyigé fɔ́ ɔsɛle unó detú. Ɔkpane menyɛɛ́ né mekɔɔ́ ayi ɔlá kágé meso yi ápɛ́ne.’”
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Mende yimbɔ ake né maá defwɛ́ yimbɔ, ‘Ɔbɔ́ gepɔ, uchuú mejɔɔ́ ɛbi ɔjɔɔ́ ne nsɛ́le mpa, mpa wyɛ́. Ɔkaá nnó gepɔ yá getóo ne mma nsɛ́le unó detú ne mkpane menyɛɛ́ né mekɔɔ́ ayi nlá kágé meso yi ápɛ́ne.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Ndɛre ɔkaá mbɔ, ndé ɔ́bɔ́ ɔlá fyɛ́ ŋka yá né gepúgé ŋka nnó nkeregé meso nsɛ ɛji ne nsa wɔ́?’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 “Ɛké ɛwyage ajɔɔ́ ne bɔɔ́ abi átɛ́né ɛfɛɛ́ aké, ‘Sɛ́ge gébagé ŋka yimbɔ, déchyɛɛ́ muú ayi awyaá uba ufya.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Bɔɔ́ bimbɔ áshya áké, ‘Ata, ji awya mɛ́ úba ŋka úfya.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, ‘Kaáge nnó muú ayi abɔgé nsá né genó, ji ne ámáge gbɛɛ́ ji ɛbwɔ, ne ayi álá abɔɔ́ nsá yɛ́ ɛ́kɛ́kɛ́ genó ɛwé ji awya, ásɛ́lé nyɛ́ geji ɛta wuú, nnó álá amu mawa.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Nána bɔɔ́ mawámé ba, abi áshya nnó mbɛgé fɔ́ mfwa bwɔ́, chwɔ́ge ne ɛbwɔ́, dewá né mbɛ ushu wa.’”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Jisɔs anérégé manjɔɔ́ nekanémejɔɔ́ ɛni, alɔ mankwɔ́ ajyɛ́ né Jɛrosalɛ.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ákwɔ́négé kwɔ́kwɔ́lé né melɔ́ Bɛtfage ne Bɛtani baá malɔ áyi alú mfaá mékwɛ́ ɛwé ákuú nnó Olif, atɔ́ baá utɔɔ́ makpo ápeá nnó ábɔ́ mbɛ,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 aké ne ɛbwɔ́, “Chogé né maá melɔ ayi alu mbɔ ɛnyú né mbɛ, dekwɔnégé dégɛne nyɛ maá géjuŋá ayi áshií ji ne muú álú dankɛ́ wyɛ, kaágé déchwɔ́ ne geji fa.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Ne mbɔgé muú agigé ɛnyú nnó, ‘Waá aké dekaá *géjuŋá yimbɔ?’, gárege ji nnó, ‘Ata ne akɛ́lege.’”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Ne baá utɔɔ́ bimbɔ áfɛ́, ájyɛ́gé ágɛ́ yɛ́ndégenó ndɛre Jisɔs abɔ́ ajɔɔ́.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Gébégé ákaágé maá géjuŋá yimbɔ, mbɔɔ́ géjuŋá achwɔ́ gií ɛbwɔ́ aké, “Waá aké ɛnyú dekaá géjuŋá yimbɔ?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Áshuú ji meko áké, “Ata ne akɛ́lege.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Áchwɔ́gé ne géjuŋá yimbɔ mbaá Jisɔs, áfere mandeé bwɔ́ ágyaá mfaá, ábwɛɛ́ ji ajwɔlé mfaá.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Ndɛre Jisɔs ajyɛ́, bɔɔ́ ájyɛ ji mbɛ ágyaáge mandeé bwɔ́ né meti nnó ji akógé wyɛ́.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Ákwɔ́négé mekpó Mekwɛ Olif, alɔ manshúle, ndɛre alɛ́ kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ, ne gejamégé áŋkwɔlé bií, áchwɔɔ́ ji meso ákwáne kéŋké, áfɛ́ɛge Ɛsɔwɔ né ufélekpá ɛbi ɛbwɔ́ ágɛné.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 “Mejé ɛbɛ́ ne Mfwa ayi áchwɔɔ́ né mabɔ Ata ayi alú né mfaánebuú, ɛniné mfaá mfaá, ji ne achyɛ́ge nesɔ.”
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Ne bɔɔ́ Farasi bifɔ́ áké, “Ménlɛré weé baá utɔɔ́ byɛ́ ákwéné mejɔɔ́.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Kaáge nnó yɛ mbɔgé bɔɔ́ bina ákwenégé mejɔɔ́, yɛ mataá ákálege nyɛ́ áfɛ́ɛge Ɛsɔwɔ.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Ndɛre Jisɔs akwɔné kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ, apɛ ɛwu dómee, meshwɛ akwɔ́ ji metɔɔ́, alɔ manlilé ajɔge
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 aké, “Ɛ ɛ́ bɔɔ́ Jɛrosalɛ, fina ɛnyú debɔ́ dekaá genó ɛyi géchyɛ́ge ɛnyú nesɔ, ne nana dekágé sé gejí.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Gébé gekwɔ́nege nyɛ ɛyigé bɔɔ́ mawámé nyú, áchwɔgé átɛ́né ɛkwɔ́ gepú ágyaá melɔ nyú mme, ákelé ɛnyú mmu.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Ápyɛ́gémbɔ, ákpɛ́ne nyɛ mmu áwá ɛnyú ako, áma amú upú ɛnyú uko ne mbaá ala nyɛ dɛdɛ nnó yɛ ntaá nema nélagé mfaá ɛníne fɔ́. Mbɔ ne ɛbɛ́ɛ nyɛ́ néndé ɛnyú deshá mankaá bií bi Ɛsɔwɔ áchwɔɔ́ mampóo ɛnyú.”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Jisɔs alyágé melu ɛwémbɔ, akpɛ né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, alɔ mamfwéné bɔɔ́ abi ákpóo unó né mmu.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Ndɛre ábuú ɛbwɔ́ aké, “Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, Ɛsɔwɔ aké, ‘Gepú ya gebɛ́ɛ nyɛ́ lé gepúgé mmyɛmenɛne.’ Ne nana ɛnyú débwɔlé géjí gelá melu ɛwé ánjó ábige wyɛɛ́.”
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Ne Jisɔs alɛrege wyɛ́ bɔɔ́ mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ yɛ́ndé bií. Né gébé yimbɔ anɔɔ́ baá abi ápyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ chóncho ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa melɔ ákɛ́lege meti nnó áwá ji.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Yɛ́mbɔ ɛbwɔ́ ágɛ meti wɔ́ néndé bɔɔ́ ájwɔlége yɛ́ndégébé áwú mekomejɔɔ́ Jisɔs ne ákɛlege fɔ́ nnó gechu jií gema gekoó mme detú.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.