Lucas 19
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Jisɔs akwɔ́négé melɔ Jɛriko, alɔ maŋkogé.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Muú kpaa *ánsɛlé ŋkamakpo fɔ, abɔ́ alu ɛfɛɛ́ ayi akamege Sakiyɔs. Alu muú ŋka.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Awúgé nnó Jisɔs akoge né melɔ bwɔ́, afɛ́ mangɛ́ gefɔgé muú ayi Jisɔs alú, yɛ́mbɔ agɛ ji wɔ́ gétúgé bɔɔ́ ájamé ne alu mboó.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ɛfɛɛ́ ne áboó gatɛlé ajyɛ́ kwɔ́ mfaá genɔɔ́ né mbaá yi Jisɔs akóge nyɛ́ nnó agɛ ji.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Jisɔs akwɔ́négé né genɔɔ́ yimbɔ, apɛ amɛ mfaá, agɛ́ ji. Atɛné akú ji aké, “Sakiyɔs shúlé mme wáwá. Fina mbɔ́ mankpɛ wɔ uŋkɛɛ́.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Sakiyɔs awúgé mbɔ ashúlé mme tɛ́nétɛ́né, asɛ Jisɔs ne metɔɔ́ megɔmegɔ.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Bɔɔ́ ágɛ́gé nkane Jisɔs ajyɛ́ ne Sakiyɔs, álɔ maŋmené aké, “Mende yiná ajyɛ́ kpɛ́ uŋkɛɛ́ mbaá muú ubeé.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Ɛbwɔ́ ne ji ájwɔ́légé mmu, ɛwyage Sakiyɔs akwilé tɛ́né aké, “Ata nkarege nyɛ́ unó ba nchyɛ́ geba mbaá bɔɔ́ gekpo, yɛ nnyɛ́ lé muú maŋwaá, nshúge nyɛ́ mbɔɔ́ genó ɛyimbɔ né malu ani.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Jisɔs awuúge mbɔ ake, “Ngarege ɛnyú nnó, fina bɔɔ́ bi álu né gepú yina átane né ɛfwyale gabo, gétúgé mende yina alú ntó mpyáne Abraham.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Maá Ntɛ Mekwaá, achwɔ́ le mankɛle bɔɔ́ bi ánómé né ɛgbɛ ɛwe Ɛsɔwɔ nnó apyɛ́ ɛbwɔ́ átáné né ɛfwyale gabo.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ndɛre bɔɔ́ ábɔ́ áwuú mechɔ́ ɛwé, Jisɔs ama gáre ɛbwɔ́ nekanémejɔɔ́ ɛníné fɔ́, getúgé ji alɛ́ mɛ́ kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ ne bɔɔ́ afɛ́rege nnó *Gefwage Ɛsɔwɔ géchwɔ́ lɔ́ tɛ́nétɛ́né fa mme.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ajɔɔ́ aké, “Né gébé gefɔ́ maá mfwa fɔ alyá melɔ wuú, afɛ́ nekɛ né melɔ fɔ́ ɛwé ɛ́lú tɛtɛ nnó ákwéré ji ɛlá gefwa ne achwɔgé ábɛ́ mfwa né melɔ wuú.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Gébé ɛyige achwɔ́ jyɛ́, akú baá defwɛ́ bií afya, akaré ɛbwɔ́ ŋka. Achyɛ́ yɛ́ndémuú gébagé ŋka, ne aké ne ɛbwɔ́, ‘Delagé fa, kɛ́ge gese ne ŋka yimbɔ kpaá tɛ nkérege.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “Ne ályaá ájyɛ́, yɛ́mbɔ bɔɔ́ melɔ wuú ápá ji dɔɔ́ tɛ átɔ́ bɔɔ́ nnó ájyɛ́ garé nnó, ‘Ɛbwɔ́ ákɛ́lege fɔ́ mende yimbɔ ábɛ́ mfwa bwɔ́.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Yɛ́mbɔ ndɛre mende yimbɔ ajyɛ́, ákwéré ji ɛla ɛwémbɔ nnó achwɔ́ ábɛ́ mfwa. Ákérégé meso, akú baá defwɛ́ bií abi ji abɔ achyɛ́ ɛbwɔ́ ŋka nnó áchwɔ́ lɛré ji nsá ayi ɛbwɔ́ abɔɔ́ né ŋka yimbɔ.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Maá utɔɔ́ ayi mbɛ achwɔ́gé aké, ‘Ata gébagé ŋka ɛyi ɔbɔ́ chyɛ́ me, gépyɛ mbɔ́ nsá úba ŋka úfya.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Mende yina awúgé mbɔ, metɔɔ́ ɛgɔ ji ne aké, ‘Ɔpyɛ dɔɔ́, ɔlu maá utɔɔ́ melɔ́mélɔ́, muú akage nɛre metɔɔ́ ne wɔ. Ndɛre ɔpɛ́lé ɛkɛ́ genó ɛwé cháŋéné, nchyɛge nyɛ́ wɔ uto né malɔ́ áfya nnó ɔ́pɛ́lé ájí.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ayifɔ achwɔ́gé aké, ‘Ata gébagé ŋka ɛyi ɔchyɛ́ me, gépyɛ mbɔ nsá uba ŋka úta.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Ne ajɔɔ́ ne ayimbɔ aké, ‘Nchyɛge nyɛ́ wɔ malɔ áta nnó ɔ́pɛ́lé ájí.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Ne ayifɔ achwɔ́gé aké, ‘Ata gɛ́ gébagé ŋka jyɛ́. Mbɔ mpwé né gebágé ndeé mbelé.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Mbélé ɛji gétúgé nkaá nnó gepɔ jyɛ́ getóo ne mfɔ́ɔ wɔ. Ne gébé ɛyigé fɔ́ ɔsɛle unó detú. Ɔkpane menyɛɛ́ né mekɔɔ́ ayi ɔlá kágé meso yi ápɛ́ne.’”
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Mende yimbɔ ake né maá defwɛ́ yimbɔ, ‘Ɔbɔ́ gepɔ, uchuú mejɔɔ́ ɛbi ɔjɔɔ́ ne nsɛ́le mpa, mpa wyɛ́. Ɔkaá nnó gepɔ yá getóo ne mma nsɛ́le unó detú ne mkpane menyɛɛ́ né mekɔɔ́ ayi nlá kágé meso yi ápɛ́ne.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Ndɛre ɔkaá mbɔ, ndé ɔ́bɔ́ ɔlá fyɛ́ ŋka yá né gepúgé ŋka nnó nkeregé meso nsɛ ɛji ne nsa wɔ́?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 “Ɛké ɛwyage ajɔɔ́ ne bɔɔ́ abi átɛ́né ɛfɛɛ́ aké, ‘Sɛ́ge gébagé ŋka yimbɔ, déchyɛɛ́ muú ayi awyaá uba ufya.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Bɔɔ́ bimbɔ áshya áké, ‘Ata, ji awya mɛ́ úba ŋka úfya.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, ‘Kaáge nnó muú ayi abɔgé nsá né genó, ji ne ámáge gbɛɛ́ ji ɛbwɔ, ne ayi álá abɔɔ́ nsá yɛ́ ɛ́kɛ́kɛ́ genó ɛwé ji awya, ásɛ́lé nyɛ́ geji ɛta wuú, nnó álá amu mawa.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Nána bɔɔ́ mawámé ba, abi áshya nnó mbɛgé fɔ́ mfwa bwɔ́, chwɔ́ge ne ɛbwɔ́, dewá né mbɛ ushu wa.’”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Jisɔs anérégé manjɔɔ́ nekanémejɔɔ́ ɛni, alɔ mankwɔ́ ajyɛ́ né Jɛrosalɛ.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Ákwɔ́négé kwɔ́kwɔ́lé né melɔ́ Bɛtfage ne Bɛtani baá malɔ áyi alú mfaá mékwɛ́ ɛwé ákuú nnó Olif, atɔ́ baá utɔɔ́ makpo ápeá nnó ábɔ́ mbɛ,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 aké ne ɛbwɔ́, “Chogé né maá melɔ ayi alu mbɔ ɛnyú né mbɛ, dekwɔnégé dégɛne nyɛ maá géjuŋá ayi áshií ji ne muú álú dankɛ́ wyɛ, kaágé déchwɔ́ ne geji fa.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ne mbɔgé muú agigé ɛnyú nnó, ‘Waá aké dekaá *géjuŋá yimbɔ?’, gárege ji nnó, ‘Ata ne akɛ́lege.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ne baá utɔɔ́ bimbɔ áfɛ́, ájyɛ́gé ágɛ́ yɛ́ndégenó ndɛre Jisɔs abɔ́ ajɔɔ́.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Gébégé ákaágé maá géjuŋá yimbɔ, mbɔɔ́ géjuŋá achwɔ́ gií ɛbwɔ́ aké, “Waá aké ɛnyú dekaá géjuŋá yimbɔ?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Áshuú ji meko áké, “Ata ne akɛ́lege.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Áchwɔ́gé ne géjuŋá yimbɔ mbaá Jisɔs, áfere mandeé bwɔ́ ágyaá mfaá, ábwɛɛ́ ji ajwɔlé mfaá.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Ndɛre Jisɔs ajyɛ́, bɔɔ́ ájyɛ ji mbɛ ágyaáge mandeé bwɔ́ né meti nnó ji akógé wyɛ́.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ákwɔ́négé mekpó Mekwɛ Olif, alɔ manshúle, ndɛre alɛ́ kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ, ne gejamégé áŋkwɔlé bií, áchwɔɔ́ ji meso ákwáne kéŋké, áfɛ́ɛge Ɛsɔwɔ né ufélekpá ɛbi ɛbwɔ́ ágɛné.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 “Mejé ɛbɛ́ ne Mfwa ayi áchwɔɔ́ né mabɔ Ata ayi alú né mfaánebuú, ɛniné mfaá mfaá, ji ne achyɛ́ge nesɔ.”
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Ne bɔɔ́ Farasi bifɔ́ áké, “Ménlɛré weé baá utɔɔ́ byɛ́ ákwéné mejɔɔ́.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Kaáge nnó yɛ mbɔgé bɔɔ́ bina ákwenégé mejɔɔ́, yɛ mataá ákálege nyɛ́ áfɛ́ɛge Ɛsɔwɔ.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ndɛre Jisɔs akwɔné kwɔ́kwɔ́lé ne Jɛrosalɛ, apɛ ɛwu dómee, meshwɛ akwɔ́ ji metɔɔ́, alɔ manlilé ajɔge
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 aké, “Ɛ ɛ́ bɔɔ́ Jɛrosalɛ, fina ɛnyú debɔ́ dekaá genó ɛyi géchyɛ́ge ɛnyú nesɔ, ne nana dekágé sé gejí.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Gébé gekwɔ́nege nyɛ ɛyigé bɔɔ́ mawámé nyú, áchwɔgé átɛ́né ɛkwɔ́ gepú ágyaá melɔ nyú mme, ákelé ɛnyú mmu.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ápyɛ́gémbɔ, ákpɛ́ne nyɛ mmu áwá ɛnyú ako, áma amú upú ɛnyú uko ne mbaá ala nyɛ dɛdɛ nnó yɛ ntaá nema nélagé mfaá ɛníne fɔ́. Mbɔ ne ɛbɛ́ɛ nyɛ́ néndé ɛnyú deshá mankaá bií bi Ɛsɔwɔ áchwɔɔ́ mampóo ɛnyú.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Jisɔs alyágé melu ɛwémbɔ, akpɛ né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, alɔ mamfwéné bɔɔ́ abi ákpóo unó né mmu.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Ndɛre ábuú ɛbwɔ́ aké, “Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, Ɛsɔwɔ aké, ‘Gepú ya gebɛ́ɛ nyɛ́ lé gepúgé mmyɛmenɛne.’ Ne nana ɛnyú débwɔlé géjí gelá melu ɛwé ánjó ábige wyɛɛ́.”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Ne Jisɔs alɛrege wyɛ́ bɔɔ́ mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ yɛ́ndé bií. Né gébé yimbɔ anɔɔ́ baá abi ápyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ chóncho ne ánlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa melɔ ákɛ́lege meti nnó áwá ji.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Yɛ́mbɔ ɛbwɔ́ ágɛ meti wɔ́ néndé bɔɔ́ ájwɔlége yɛ́ndégébé áwú mekomejɔɔ́ Jisɔs ne ákɛlege fɔ́ nnó gechu jií gema gekoó mme detú.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.