Lucas 10

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Depɔ ɛtíré na dékógé, Ata Jisɔs ajya usaá bɔɔ́ úlɛɛ́ mesó ɛfyanepéa, atɔ́ ɛbwɔ́ ápéa ápéa nnó ábɔ́ mbɛ né malɔ ayi jimbɔɔ́ akoge nyɛ́ wyɛɛ́.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Ndɛre atɔ́mé ɛbwɔ́ aké, “Mbwɛ́ manferé ajá dɔɔ́ ne bɔɔ́ utɔɔ́ abi áférege ája wɔ́. Nɛ́ge mmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ mbɔɔ́ mekɔɔ́ nnó atɔ́ bɔɔ́ utɔɔ́ abifɔ nnó áchwɔ́ áferé mbwɛ́ wuú.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Chóge, ndɛre déjyɛ́ mbɔ kaáge nnó mentɔme ɛnyú mbaá bɔɔ́ mme nkane mágɔ́ŋme né mpú ukwaála.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Deké dejyɛ debɔgé ŋka, yɛ géba yɛ unó uká ɛbífɔ́. Deké dejyɛ né menɔ meti détɛnégé fɔ détámé muú
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Yɛ́ndé melɔ ɛwé dekwɔnégé, gepú ɛyigé dékpɛ́ne, bɔ́ge mbɛ détámé bɔɔ́ abi álú né mmu nnó, ‘Nesɔ nébɛ́ né gepú yina’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Mbɔgé muú alú né gepú ɛyigémbɔ ayi apyɛ́ fɔ nesɔ, nesɔ neláa nyɛ́ ne ji, mbɔge ápyɛ́ nesɔ, nesɔ nékérege nyɛ́ ɛta nyú.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Dekpɛgé né gepú ɛyigémbɔ bɛ́ge wyɛ́ ɛ́fɛɛ́, dékpɛgé fɔ upú upú. Yɛ́ndégenó ɛyígé áchyɛgé nyú nyɛ́ge lé nyɛɛ́ ne ɛyigé manyú nyúge, getúgé muú utɔɔ́ abɔ́ mambɛ́ ne nsá.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Yɛ́ndé melɔ ɛwé dekwɔnégé ásɛgé nyú ábelégé mmu gepú déshagé fɔ́ menyɛɛ́ yi áchyɛ́ge ɛnyú.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Pyɛ́ge bɔɔ́ mamée átóo né melɔ ɛwémbɔ, ne gárege ntó ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ nnó, ‘Gefwage Ɛsɔwɔ gechwɔ́ kwɔ́kwɔ́lé ne nyú.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Yɛ́ndé melɔ ɛwé dekwɔnégé ne áshagé mansɛ ɛnyú, chóge né metɔɔ́ melɔ déjɔɔ́ nnó,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Yɛ́ mpúpú ɛ́yí dékpané né melɔ ɛnyú, gɛ́ge ɛ́jíná ndɛre dékwele uká nnó ɛ́táné. Yɛ́mbɔ kaáge nnó Gefwage Ɛsɔwɔ gechwɔ́ kwɔ́kwɔ́lé.’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Ńgarege ɛnyú nnó bií únɔɔ́ mpa, Ɛsɔwɔ agɛne nyɛ́ melɔ Sodom meshwɛ apwɔ melɔ ɛwémbɔ.”
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Ake, “Utóŋkwa ubɛ́ nyɛ ne ɛnyú bɔɔ́ melɔ́ Korasin, utóŋkwa ubɛ́ ntó ne ɛnyú bɔɔ́ Bɛtsada néndé, ukpɛ́kpɛ́ ufélekpá ɛbi mpyɛ ɛta nyú, mbɔ mpyɛ nyá ubi mbaá bɔɔ́ Tiya ne Sidɔn mbɔ ályaá mɛ́ gabo bwɔ́ tɛ gachií, áfyɛ uchálé mandeé, áwaá matwɔ né mekpo mánlɛré nnó ályaá gabo ɛbwɔ́.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Kaáge nnó bií unɔɔ́ mpa Ɛsɔwɔ agɛne nyɛ bɔɔ́ Tiya ne Sidɔn meshwɛ apwɔ ɛnyú.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Chyá ɛnyú bɔɔ́ Kapanɔm, défɛré nno ngɔ́ nyú akwɔme nyɛ́ tɛ mfaá mfaá? Ngba! Áshúlege nyɛ́ ɛnyú mme kpátɛ dékwɔ́nege melɔ áwuú bɔɔ́.”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Jisɔs aké achwɔ nére, ajɔɔ́ ne abi ji atɔmé aké, “Muú yi awugé ɛnyú ɛbyɛnnó awú mbɔ ɛ́lé me, ne muú yi ashyagé ɛnyú ɛbyɛnnó ashya mbɔ ɛ́lé me; ne muú yi ashyagé me ɛ́lɛré nnó ashya mbɔ lé Ɛsɔwɔ muú átɔme me.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Baá dentɔɔ́ Jisɔs bimbɔ usaá ulɛɛ́ mesó ɛfyanepea ákeré meso ne nechɔ́chɔ́ áké ne Jisɔs, “Átá yɛ aló nchyɛ áwuú ɛ́sé gébégé dényané abi né mabɔ myɛ́.”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Jisɔs akeré bwɔ́ meko aké, “Ɛ́lú wáwálé, ngɛ́ *danchɔmeló ndɛre atáné mfaánebuú ɛké dasama akwe né mme.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Wuúge! Nchyɛ́ ɛnyú uto ɛbí dékáge jyá mmyɔ ne ngát ne mma nchyɛɛ́ ɛnyú uto bí upwɔ́ yɛ uto ɛbi Danchɔmeló ne genó gefɔ́ ɛyí gépyɛ́ ɛnyú gépɔ́.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Yɛ́mbɔ débɛ́gé fɔ ne nechɔ́chɔ́ gétúgé aló nchyɛ áwúu ɛnyú. Bɛ́ge lé ne nechɔ́chɔ́ nnó Ɛsɔwɔ asá mabɔ nyú né mmu ŋwɛ ayi alú né mfaánebuú.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Né gebé ɛyigé Jisɔs ájɔɔ́ge depɔ ti, Mendoó Ukpea ɛ́pyɛ ji agbeé ne nechɔ́chɔ ne ajɔɔ́ aké, “Ntɛ wa, Ata ayi abɔɔ́ mfaá ne mme, mfɛɛ́ wɔ dɔɔ́, nkane ɔpyɛɛ́ nnó depɔ ɛtire detome ne me debɛ bibií mbaá bɔɔ́ deŋgá ne abi ákaá ŋwɛ dɔɔ́. Ɔ́nené deti gbɔ́gɔ́nɔ́ mbaá bɔɔ́ abi álá kaáge yɛ genó nnó ákaá. Ɛlu wáwálé Ntɛ wa, mbɔ ne wɔ mbɔɔ́ ɔ́kɛlé nnó ɛ́bɛ́.”
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Jisɔs ama jɔ́ɔ aké, “Ntɛ wa achyɛ me unó uko. Muú ayi akaáge gefɔgé muú ayi Maá alú ápɔ́, ɛkosé Ntɛ wuú ne yɛ muú ayi akaágé gefɔgé muú ayi Ntɛ alu ápɔ́ ɛkose Maá ne bɔɔ́ abi ji ájyaá nnó ápyɛ ɛbwɔ́ ákaá Ntɛ wuú.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ɛké ɛ́wyage abwɔlé ushu ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií aké, “Ɛnyú dewya ɛ́fwɔ́ mangɛ́ unó bí dégɛ́ne mbɔ.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Ngarege ɛnyú nnó gejamégé bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne afwa ntó abɔ ákɛlé mangɛ́ unó bi ɛnyú dégɛ́ne mbɔ ne manwú unó bi ɛnyú déwuú mbɔ yɛ́mbɔ áwuú wɔ́.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Ɛ́ké ɛwyáge *Ménlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ́ achwɔ́ ne defyá né metɔɔ́ mámua Jisɔs aké, “Ménlɛré, mpyɛ nnó ne mbɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Jisɔs agií ji aké, “Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó? Ɔjɔɔ́ wyɛ́ ɔwú nnó?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ashuú Jisɔs meko ake, “Gbógé ne Ata Ɛsɔwɔ wyɛɛ́ ne metɔɔ́ wyɛɛ́ meko, ne mendoó wyɛɛ́ meko ne ufɛ́ré byɛɛ́ uko, pyɛ́gé utɔɔ́ bií ne ɛshyɛ wyɛɛ́ meko, tégé wyɛɛ́ lé ji yɛ́ndégébé, ne gbógé ne ntɛ méŋmɛ́ wyɛɛ́ ndɛre ɔgboó ne gemɛ jyɛɛ́.”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Jisɔs aké ne ji, “Ɔlu cho Pyɛmbɔ ne ɔ́bɔ́ geŋwá.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Mende yimbɔ, manlɛré nnó nkwɛ́ wuú alu cho, agií ji aké, “Mpyɛ nnó ne nkaá ntɛ meŋmɛ́ wa?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Jisɔs agaré lé ji nekanémejɔɔ́ aké, “Né bií fɔ́ mende fɔ atané Jɛrosalɛ ashulege ajyɛ né Jɛriko, aké akwɔnege meti ánjó apyɛ ji, átule ji, áfɔɔ́ unó bií uko, ályá ji ala máŋgbómaŋgbó, ábó áfɛ́.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Ɛ́ké ɛ́pyɛmbɔ, *mémpyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ashulege ajyɛ né meti ɛwémbɔ aké agɛne mende yimbɔ apyamé akoó.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Wyɛ́mbɔ ntó ne muú Lɛvi áchwɔɔ́, alu mempoó ámpyɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ, akwɔ́négé ɛ́fɛɛ́, agɛ́ mende yimbɔ ji ntó akoó ɛ́gbɛ́ ɛwé chá.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Ɛ́ké ɛwyage mende *Samariya fɔ ayi ɛbwɔ álá túgé ne bɔɔ́ Jus akwɔ́ne ɛ́fɛɛ́ aké agɛne mende yimbɔ meshwɛ akwɔ́ ji metɔɔ́.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Ajyɛ báne ji, ashwɔné upa bímbɔ ne mmɔɔ́ , ata maweé wyɛ́ awɛ́ úbí ne ubaá mándée. Abwɛɛ́ ji anɛré mfaá *géjuŋá jií, afɛ́ ne ji né gepú ɛyígé aŋkɛɛ́ ábɛ́lege áchyɛ́ge maŋka, ɛ́fɛɛ́ ne apɛlé ji.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Bií ujyágé aferé nka achyɛ́ mbɔɔ́ gepú aké ne ji, ‘Pɛ́lé me mende yiná. Mbɔgé ɔchɔgé ŋka ɛ́pwɔgé ɛyí, nkerégé meso nshuge nyɛ́ wɔ ɛ́jí’.”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Jisɔs agárégé ji mbɔ, agií ji aké, “Né ɛbwɔ́ bímbɔ álɛɛ́ ayi ndé álɛ́re nnó ji alu ntɛ meŋmɛ́ mende yi ánjó átulé mbɔ ji? Garé me.”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 *Ménlɛré mabɛ Ɛsɔwɔ ashuú ji meko ake, “Ɛ́lé ayi agɛné mbɔ ji meshwɛ.” Jisɔs agaré ji aké chó, “Pyɛ wyɛ́mbɔ.”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Ɛwyágé Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií átane ájyɛ kwɔ́ne né melɔ fɔ́. Mendée fɔ ajwɔlege ɛ́fɛɛ́ ayi akamege Mata. Anɛ Jisɔs mmyɛ nnó achwɔ́ né gepú jií.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mata abɔ́ awya meso wuú yi alú mendée ayi akámege Mɛri. Ndɛre Jisɔs abɔ́ akpɛné mmu, Mɛri ajwɔle ji né neŋkúné mmyɛ, afwɔrege unó bí Jisɔs alɛ́rege,
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 yɛ́mbɔ Mata né ɛ́gbɛ́ ɛwuú amyɛ le maŋkɛle genó ɛyígé Jisɔs anyɛɛ́. Ɛke ɛwyage Mata ajyɛ jɔ́ɔ ne Jisɔs aké, “Átá Ɔgɛ́né ndɛre Mɛri alyá me nnó mpyɛ utɔɔ́ me mbií? Gáré ji áchwɔ apóo me.”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Ata Jisɔs akuú ji aké, “Wɔ Mata ɔ́wane mmyɛ jyɛ mampyɛ gejamégé unó ne ɔ́ma ɔ́chyɛge gemɛ jyɛ ɛfwyale;
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Yɛ́mbɔ genó gelu géma ɛ́lé Mɛri ne ajyá genó ɛyígémbɔ. Ámage sɛ́ sé gejí ɛta wuú.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.