Lucas 10

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Depɔ ɛtíré na dékógé, Ata Jisɔs ajya usaá bɔɔ́ úlɛɛ́ mesó ɛfyanepéa, atɔ́ ɛbwɔ́ ápéa ápéa nnó ábɔ́ mbɛ né malɔ ayi jimbɔɔ́ akoge nyɛ́ wyɛɛ́.
1 E, depois disso, designou o Senhor ainda outros setenta e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ndɛre atɔ́mé ɛbwɔ́ aké, “Mbwɛ́ manferé ajá dɔɔ́ ne bɔɔ́ utɔɔ́ abi áférege ája wɔ́. Nɛ́ge mmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ mbɔɔ́ mekɔɔ́ nnó atɔ́ bɔɔ́ utɔɔ́ abifɔ nnó áchwɔ́ áferé mbwɛ́ wuú.
2 E dizia-lhes: Grande
3 Chóge, ndɛre déjyɛ́ mbɔ kaáge nnó mentɔme ɛnyú mbaá bɔɔ́ mme nkane mágɔ́ŋme né mpú ukwaála.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Deké dejyɛ debɔgé ŋka, yɛ géba yɛ unó uká ɛbífɔ́. Deké dejyɛ né menɔ meti détɛnégé fɔ détámé muú
4 E não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Yɛ́ndé melɔ ɛwé dekwɔnégé, gepú ɛyigé dékpɛ́ne, bɔ́ge mbɛ détámé bɔɔ́ abi álú né mmu nnó, ‘Nesɔ nébɛ́ né gepú yina’
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz
6 Mbɔgé muú alú né gepú ɛyigémbɔ ayi apyɛ́ fɔ nesɔ, nesɔ neláa nyɛ́ ne ji, mbɔge ápyɛ́ nesɔ, nesɔ nékérege nyɛ́ ɛta nyú.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Dekpɛgé né gepú ɛyigémbɔ bɛ́ge wyɛ́ ɛ́fɛɛ́, dékpɛgé fɔ upú upú. Yɛ́ndégenó ɛyígé áchyɛgé nyú nyɛ́ge lé nyɛɛ́ ne ɛyigé manyú nyúge, getúgé muú utɔɔ́ abɔ́ mambɛ́ ne nsá.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Yɛ́ndé melɔ ɛwé dekwɔnégé ásɛgé nyú ábelégé mmu gepú déshagé fɔ́ menyɛɛ́ yi áchyɛ́ge ɛnyú.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei do que vos puserem diante.
9 Pyɛ́ge bɔɔ́ mamée átóo né melɔ ɛwémbɔ, ne gárege ntó ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ nnó, ‘Gefwage Ɛsɔwɔ gechwɔ́ kwɔ́kwɔ́lé ne nyú.’
9 E curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: É chegado a vós o Reino de Deus.
10 Yɛ́ndé melɔ ɛwé dekwɔnégé ne áshagé mansɛ ɛnyú, chóge né metɔɔ́ melɔ déjɔɔ́ nnó,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‘Yɛ́ mpúpú ɛ́yí dékpané né melɔ ɛnyú, gɛ́ge ɛ́jíná ndɛre dékwele uká nnó ɛ́táné. Yɛ́mbɔ kaáge nnó Gefwage Ɛsɔwɔ gechwɔ́ kwɔ́kwɔ́lé.’
11 Até o pó que da vossa cidade se nos pegou sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto:
12 Ńgarege ɛnyú nnó bií únɔɔ́ mpa, Ɛsɔwɔ agɛne nyɛ́ melɔ Sodom meshwɛ apwɔ melɔ ɛwémbɔ.”
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Ake, “Utóŋkwa ubɛ́ nyɛ ne ɛnyú bɔɔ́ melɔ́ Korasin, utóŋkwa ubɛ́ ntó ne ɛnyú bɔɔ́ Bɛtsada néndé, ukpɛ́kpɛ́ ufélekpá ɛbi mpyɛ ɛta nyú, mbɔ mpyɛ nyá ubi mbaá bɔɔ́ Tiya ne Sidɔn mbɔ ályaá mɛ́ gabo bwɔ́ tɛ gachií, áfyɛ uchálé mandeé, áwaá matwɔ né mekpo mánlɛré nnó ályaá gabo ɛbwɔ́.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco de pano grosseiro e cinza, se teriam arrependido.
14 Kaáge nnó bií unɔɔ́ mpa Ɛsɔwɔ agɛne nyɛ bɔɔ́ Tiya ne Sidɔn meshwɛ apwɔ ɛnyú.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no Dia do Juízo do que para vós.
15 Chyá ɛnyú bɔɔ́ Kapanɔm, défɛré nno ngɔ́ nyú akwɔme nyɛ́ tɛ mfaá mfaá? Ngba! Áshúlege nyɛ́ ɛnyú mme kpátɛ dékwɔ́nege melɔ áwuú bɔɔ́.”
15 E tu, Cafarnaum, serás levantada até ao céu? Até ao inferno serás abatida.
16 Jisɔs aké achwɔ nére, ajɔɔ́ ne abi ji atɔmé aké, “Muú yi awugé ɛnyú ɛbyɛnnó awú mbɔ ɛ́lé me, ne muú yi ashyagé ɛnyú ɛbyɛnnó ashya mbɔ ɛ́lé me; ne muú yi ashyagé me ɛ́lɛré nnó ashya mbɔ lé Ɛsɔwɔ muú átɔme me.”
16 Quem vos ouve a vós a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita rejeita aquele que me enviou.
17 Baá dentɔɔ́ Jisɔs bimbɔ usaá ulɛɛ́ mesó ɛfyanepea ákeré meso ne nechɔ́chɔ́ áké ne Jisɔs, “Átá yɛ aló nchyɛ áwuú ɛ́sé gébégé dényané abi né mabɔ myɛ́.”
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Jisɔs akeré bwɔ́ meko aké, “Ɛ́lú wáwálé, ngɛ́ *danchɔmeló ndɛre atáné mfaánebuú ɛké dasama akwe né mme.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Wuúge! Nchyɛ́ ɛnyú uto ɛbí dékáge jyá mmyɔ ne ngát ne mma nchyɛɛ́ ɛnyú uto bí upwɔ́ yɛ uto ɛbi Danchɔmeló ne genó gefɔ́ ɛyí gépyɛ́ ɛnyú gépɔ́.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes, e escorpiões, e toda a força do Inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Yɛ́mbɔ débɛ́gé fɔ ne nechɔ́chɔ́ gétúgé aló nchyɛ áwúu ɛnyú. Bɛ́ge lé ne nechɔ́chɔ́ nnó Ɛsɔwɔ asá mabɔ nyú né mmu ŋwɛ ayi alú né mfaánebuú.”
20 Mas não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos, antes, por estar o vosso nome escrito nos céus.
21 Né gebé ɛyigé Jisɔs ájɔɔ́ge depɔ ti, Mendoó Ukpea ɛ́pyɛ ji agbeé ne nechɔ́chɔ ne ajɔɔ́ aké, “Ntɛ wa, Ata ayi abɔɔ́ mfaá ne mme, mfɛɛ́ wɔ dɔɔ́, nkane ɔpyɛɛ́ nnó depɔ ɛtire detome ne me debɛ bibií mbaá bɔɔ́ deŋgá ne abi ákaá ŋwɛ dɔɔ́. Ɔ́nené deti gbɔ́gɔ́nɔ́ mbaá bɔɔ́ abi álá kaáge yɛ genó nnó ákaá. Ɛlu wáwálé Ntɛ wa, mbɔ ne wɔ mbɔɔ́ ɔ́kɛlé nnó ɛ́bɛ́.”
21 Naquela mesma hora, se alegrou Jesus no Espírito Santo e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste essas
22 Jisɔs ama jɔ́ɔ aké, “Ntɛ wa achyɛ me unó uko. Muú ayi akaáge gefɔgé muú ayi Maá alú ápɔ́, ɛkosé Ntɛ wuú ne yɛ muú ayi akaágé gefɔgé muú ayi Ntɛ alu ápɔ́ ɛkose Maá ne bɔɔ́ abi ji ájyaá nnó ápyɛ ɛbwɔ́ ákaá Ntɛ wuú.”
22 Tudo por meu Pai me foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ɛké ɛ́wyage abwɔlé ushu ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií aké, “Ɛnyú dewya ɛ́fwɔ́ mangɛ́ unó bí dégɛ́ne mbɔ.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse- lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que veem o que vós vedes,
24 Ngarege ɛnyú nnó gejamégé bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne afwa ntó abɔ ákɛlé mangɛ́ unó bi ɛnyú dégɛ́ne mbɔ ne manwú unó bi ɛnyú déwuú mbɔ yɛ́mbɔ áwuú wɔ́.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes e não o viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ɛ́ké ɛwyáge *Ménlɛré mabɛ́ Ɛsɔwɔ fɔ́ achwɔ́ ne defyá né metɔɔ́ mámua Jisɔs aké, “Ménlɛré, mpyɛ nnó ne mbɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́?”
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jisɔs agií ji aké, “Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó? Ɔjɔɔ́ wyɛ́ ɔwú nnó?”
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Ashuú Jisɔs meko ake, “Gbógé ne Ata Ɛsɔwɔ wyɛɛ́ ne metɔɔ́ wyɛɛ́ meko, ne mendoó wyɛɛ́ meko ne ufɛ́ré byɛɛ́ uko, pyɛ́gé utɔɔ́ bií ne ɛshyɛ wyɛɛ́ meko, tégé wyɛɛ́ lé ji yɛ́ndégébé, ne gbógé ne ntɛ méŋmɛ́ wyɛɛ́ ndɛre ɔgboó ne gemɛ jyɛɛ́.”
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Jisɔs aké ne ji, “Ɔlu cho Pyɛmbɔ ne ɔ́bɔ́ geŋwá.”
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso e viverás.
29 Mende yimbɔ, manlɛré nnó nkwɛ́ wuú alu cho, agií ji aké, “Mpyɛ nnó ne nkaá ntɛ meŋmɛ́ wa?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Jisɔs agaré lé ji nekanémejɔɔ́ aké, “Né bií fɔ́ mende fɔ atané Jɛrosalɛ ashulege ajyɛ né Jɛriko, aké akwɔnege meti ánjó apyɛ ji, átule ji, áfɔɔ́ unó bií uko, ályá ji ala máŋgbómaŋgbó, ábó áfɛ́.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram e, espancando-o, se retiraram, deixando-
31 Ɛ́ké ɛ́pyɛmbɔ, *mémpyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ashulege ajyɛ né meti ɛwémbɔ aké agɛne mende yimbɔ apyamé akoó.
31 E, ocasionalmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Wyɛ́mbɔ ntó ne muú Lɛvi áchwɔɔ́, alu mempoó ámpyɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ, akwɔ́négé ɛ́fɛɛ́, agɛ́ mende yimbɔ ji ntó akoó ɛ́gbɛ́ ɛwé chá.
32 E, de igual modo, também um levita, chegando àquele lugar e vendo-
33 Ɛ́ké ɛwyage mende *Samariya fɔ ayi ɛbwɔ álá túgé ne bɔɔ́ Jus akwɔ́ne ɛ́fɛɛ́ aké agɛne mende yimbɔ meshwɛ akwɔ́ ji metɔɔ́.
33 Mas um samaritano que ia de viagem chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão.
34 Ajyɛ báne ji, ashwɔné upa bímbɔ ne mmɔɔ́ , ata maweé wyɛ́ awɛ́ úbí ne ubaá mándée. Abwɛɛ́ ji anɛré mfaá *géjuŋá jií, afɛ́ ne ji né gepú ɛyígé aŋkɛɛ́ ábɛ́lege áchyɛ́ge maŋka, ɛ́fɛɛ́ ne apɛlé ji.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, aplicando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele;
35 Bií ujyágé aferé nka achyɛ́ mbɔɔ́ gepú aké ne ji, ‘Pɛ́lé me mende yiná. Mbɔgé ɔchɔgé ŋka ɛ́pwɔgé ɛyí, nkerégé meso nshuge nyɛ́ wɔ ɛ́jí’.”
35 E, partindo ao outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-
36 Jisɔs agárégé ji mbɔ, agií ji aké, “Né ɛbwɔ́ bímbɔ álɛɛ́ ayi ndé álɛ́re nnó ji alu ntɛ meŋmɛ́ mende yi ánjó átulé mbɔ ji? Garé me.”
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 *Ménlɛré mabɛ Ɛsɔwɔ ashuú ji meko ake, “Ɛ́lé ayi agɛné mbɔ ji meshwɛ.” Jisɔs agaré ji aké chó, “Pyɛ wyɛ́mbɔ.”
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai e faze da mesma maneira.
38 Ɛwyágé Jisɔs ne baá utɔɔ́ bií átane ájyɛ kwɔ́ne né melɔ fɔ́. Mendée fɔ ajwɔlege ɛ́fɛɛ́ ayi akamege Mata. Anɛ Jisɔs mmyɛ nnó achwɔ́ né gepú jií.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mata abɔ́ awya meso wuú yi alú mendée ayi akámege Mɛri. Ndɛre Jisɔs abɔ́ akpɛné mmu, Mɛri ajwɔle ji né neŋkúné mmyɛ, afwɔrege unó bí Jisɔs alɛ́rege,
39 E tinha esta uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 yɛ́mbɔ Mata né ɛ́gbɛ́ ɛwuú amyɛ le maŋkɛle genó ɛyígé Jisɔs anyɛɛ́. Ɛke ɛwyage Mata ajyɛ jɔ́ɔ ne Jisɔs aké, “Átá Ɔgɛ́né ndɛre Mɛri alyá me nnó mpyɛ utɔɔ́ me mbií? Gáré ji áchwɔ apóo me.”
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços e, aproximando-se, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Ata Jisɔs akuú ji aké, “Wɔ Mata ɔ́wane mmyɛ jyɛ mampyɛ gejamégé unó ne ɔ́ma ɔ́chyɛge gemɛ jyɛ ɛfwyale;
41 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas
42 Yɛ́mbɔ genó gelu géma ɛ́lé Mɛri ne ajyá genó ɛyígémbɔ. Ámage sɛ́ sé gejí ɛta wuú.”
42 mas uma só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.