João 21

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mboó ndɔ fɔ́ ɛkoge, Jisɔs ama alɛre mmyɛ mbaá baá utɔɔ́ bií né ɛbɛɛ́ mega ɛwé ákuú nnó Tibɛras. Gɛ́ na ne Jisɔs alɛre mmyɛ mbaá baá utɔɔ́ bií.
1 Depois disto manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e manifestou-se deste modo:
2 Simun Pita, Tɔmasi maá gefa, Nataniɛl muú melɔ Kana né gebage mewaá Galilií, baá Sɛbɛdee ne baá utɔɔ́ abifɔ makpo apea ábɔ́ álú mbaá ama.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galiléia, os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Ne Simun Pita ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké “Me nkɛlege manjyɛ ntofó.”
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe: Nós também vamos contigo. Saíram e entraram no barco; e naquela noite nada apanharam.
4 Ndɛre bií ujyage, Jisɔs achwɔ atɛne né mapea ɛbɛɛ mega, baá utɔɔ́ bií agɛge ji akaá fɔ jí wɔ́
4 Mas ao romper da manhã, Jesus se apresentou na praia; todavia os discípulos não sabiam que era ele.
5 Jisɔs akú ɛbwɔ́ aké, “Baá ba, déwaá meshuu fɔ wɔ?” Ɛbwɔ́ áshuú ji meko, “Déwa wɔ́.”
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, não tendes nada que comer? Responderam-lhe: Não.
6 Ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Ŋmégé ntofo nyú né ɛgbɛ ɛbwɔnyɛ ɛ́kpe, déwane nyɛ meshuú.” Áŋmégé, meshuú ɛyi ɛsɛle, ɛpwɔ ɛbwɔ́ manja afyɛ mmu ɛ́kpe néndé ɛja dɔɔ́.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede à direita do barco, e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam puxar por causa da grande quantidade de peixes.
7 Ɛpyɛge mbɔ, maá utɔɔ́ ayi Jisɔs abɔɔ́ gejeé ne ji dɔɔ́, ajɔɔ́ ne Pita aké, “Muú ayi ajɔ́gé mbɔ ne ɛsé ɛlé Ata.” Simun Pita awúge ndɛre maa utɔɔ yimbɔ ajɔɔ ake “Muú ayi ajɔɔ mbɔ mejɔɔ ne ɛse ɛle Ata” Akwyɛ afyɛ mandeé mmyɛ (néndé abɔ afere áji) Anyo achɔ né nnyi.
7 Então aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: Senhor. Quando, pois, Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica, porque estava despido, e lançou-se ao mar;
8 Baá utɔɔ́ abifɔ álá né mmu ɛkpeé ajame dansa ne gejamégé meshuú ɛyi ɛlú wyɛ nnó achwɔ́ né mapea nnyi. Mantane né mapea nnyi ɔkwɔne mbaá ayi ɛbwɔ́ ajame dansa alú genógé matyɛɛ́ amu usaá upea meso ɛfya.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho, puxando a rede com os peixes, porque não estavam distantes da terra senão cerca de duzentos côvados.
9 Ájágé dansa yimbɔ akwɔnege né mapea nnyi, agɛ ujenjeé mewɛ ne brɛd wyɛ nɛre.
9 Ora, ao saltarem em terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima delas, e pão.
10 Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Chwɔge me ne meshuú fɔ́ ɛyi ɛnyú déwane mbɔ.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Simun Pita akwɔ akpɛ mmu ɛkpeé aja dansa yɛ́mbɔ achwɔ́ ne ji né mewaá. Dansa yimbɔ agbeé ne gejamégé meshuú kpakpa. Meshuú ɛlú usaá ukenéama meso ɛfyane ɛlɛɛ́ (153). Ne yɛ́ ɛlé meshuú ɛjame, dansa yimbɔ agyalé wɔ́.
11 Entrou Simão Pedro no barco e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinqüenta e três grandes peixes; e, apesar de serem tantos, não se rompeu a rede.
12 Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Chwɔge dégbáré unɛ dondo”. Ne yɛ́ maá utɔɔ́ ama ayi aŋea metɔɔ́ mangií ji nnó, “Ɔlu wa?” apɔ́; néndé ɛbwɔ́ ákaá nnó ɛlé Ata.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? sabendo que era o Senhor.
13 Jisɔs ajyɛ bɔ brɛd yimbɔ ne meshuu ntó achyɛɛ́ ɛbwɔ́.
13 Chegou Jesus, tomou o pão e deu-lho, e semelhantemente o peixe.
14 Gɛ́ maŋáne alɛɛ́ na ayi Jisɔs alɛre mmyɛ mbaá baá utɔɔ bií gébégé ji akwilé né negbo.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus se manifestou aos seus discípulos, depois de ter ressurgido dentre os mortos.
15 Ɛbwɔ́ anerege mangbaré unɛ, Jisɔs agií Simun Pita aké, “Simun, maá Jɔn nnó wɔ ɔbɔ gejeé ne me dɔɔ́, ɔpwɔ abifɔ na?” Ne Pita ashuú Jisɔs meko aké, “Ɛh Ata, wɔ ɔkaá nnó me mbɔ gejeé ne wɔ.”
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeirinhos.
16 Jisɔs ama agií ji maŋáne apea aké, “Simun Pita maá Jɔn nnó ɔbɔɔ́ gejeé ne me?”
16 Tornou a perguntar-lhe: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Ama agií Pita ne maŋáne ayi ágbeé alɛɛ́ aké, “Simun maá Jɔn nnó wɔ ɔbɔ gejeé ne me.”
17 Perguntou-lhe terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Entristeceu-se Pedro por lhe ter perguntado pela terceira vez: Amas-me? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas; tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ngarege wɔ wáwálé nnó, “Gébégé wɔ ɔlu gesage muú, wɔ mbɔɔ́ ɔfyɛ mandeé ɔjyɛɛ́ yɛ́nde mbaá ayi wɔ ɔkɛlege, yɛ́mbɔ gébégé ɔkwɔge ukoó, ula bwyɛ ɛlé amu mfaá ne ɛlé muu yicha ne afyɛɛ́ wɔ mandeé ágbárege wɔ ɛbwɔ aja wɔ meti ɔjyɛɛ mbaá ayi wɔ ɔlá ɔkɛlege fɔ manjyɛ.”
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando fores velho, estenderás as mãos e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queres.
19 Jisɔs ajɔɔ́ mejɔɔ́ ɛwéna ne Pita mampyɛ ji ákaá gefɔge negbo ɛniné Pita agboó nyɛ ne achyɛɛ́ Ɛsɔwɔ ŋgɔ. Jisɔs ajɔ́gé mbɔ aké ne Pita, “Kwɔle me.”
19 Ora, isto ele disse, significando com que morte havia Pedro de glorificar a Deus. E, havendo dito isto, ordenou-lhe: Segue-me.
20 Pita abwɔlége mmyɛ, agɛ ndɛre maá utɔɔ́ ayi Jisɔs abɔɔ́ gejeé ne ji dɔɔ́ akwɔlege ɛbwɔ́. Ɛlé maá utɔɔ́ yina ne abɔ ajwɔlé nya agií Jisɔs né ɛgbɛ mmyɛ, gébégé ɛbwɔ́ anyɛɛ́ menyɛɛ́, agií Jisɔs nnó, “Ata ndé muú wɔ ɔke achyɛge nyɛ wɔ maŋkwaá?”
20 E Pedro, virando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, o mesmo que na ceia se recostara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o que te trai?
21 Pita agɛ́ge ji agií Jisɔs aké, “Ata ji ntó yɛ́?”
21 Ora, vendo Pedro a este, perguntou a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 Ne Jisɔs ashuú Pita meko aké, “Mbɔgé me nkɛlege nnó ji abɛ mebɛ kpaá tɛ me nchwɔɔ́, wɔ ɔbɔ ndé mechɔ wyɛɛ́? Wɔ kwɔle ɛlé me.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quiser que ele fique até que eu venha, que tens tu com isso? Segue-me tu.
23 Ajɔ́gé mbɔ, mechɔ ɛwéna ɛkɛ ɛkwɔne mbaá baá utɔɔ́ abifɔ nnó Jisɔs aké maá utɔɔ́ yina agboó fɔ. Yɛ́mbɔ Jisɔs ajɔɔ́ fɔ́ nnó maá utɔɔ́ yimbɔ agboó fɔ́ wɔ́. Ajɔɔ́ ɛlé nnó, “Mbɔgé me nkɛlege nnó ji abɛ mebɛ kpaá tɛ me nchwɔɔ́, ɔbɔ ndé mechɔ wyɛɛ́?”
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não disse que não morreria, mas: se eu quiser que ele fique até que eu venha, que tens tu com isso?
24 Gɛ ɛlé maá utɔɔ́ awú ne agarege unó bina. Asá ubi né mme ne ɛsé dékaá nnó unó bi ji agarege úlú wáwálé.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Gejamege unó ɛbifɔ úlú ntó ɛbi Jisɔs apyɛɛ́. Mbɔgé abɔ ása ubi uko né mme, mbɔ melú ɛbɛɛ́ fɔ́ fa mme ɛwé ábélege bɔ ŋwɛ abi ásame ubi.
25 E ainda muitas outras coisas há que Jesus fez; as quais, se fossem escritas uma por uma, creio que nem ainda no mundo inteiro caberiam os livros que se escrevessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.