João 20

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bií mbɛ né uwyaá, ne dondo gemua mme Mɛri muú melɔ Magdala afɛ́ né menome ɛwé abɔ́ anií Jisɔs. Ajyɛge, agɛ nnó áferé ntaá ɛniné ábɔ́ ákweré ɛmbú menome.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ndɛre ágɛne mbɔ Meri muú melɔ Magdala abó gatɛlé akere ajyɛ garé Simun Pita ɛbwɔ́ ne maá utɔɔ́ ayifɔ ayi Jisɔs ágboó ne ji dɔɔ́ aké, “Áfere Ata né mmu menome, ne ɛsé dékaá fɔ́ mbaá ayi ájyɛ belé ji wɔ́.”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Ajɔ́gé mbɔ, Pita ɛbwɔ́ ne maá utɔɔ́ yimbɔ átane áfɛ né menome.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Ndɛre ájyɛ, álómege gatɛle. Yɛ́mbɔ maá utɔɔ́ yimbɔ alome apwɔ Pita, ne abɔ́ mbɛ akwɔne né menome.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Akwɔnege wyɛ, asé mmyɛ mme apɛ né mmu menome, agɛ ubaá ɛ́shyɛ́ ndeé ɛbi ábɔ́ anií Jisɔs ne ubi yɛ́mbɔ, akpɛ fɔ́ né mmu menome wɔ́.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Ne Simun Pita muú abɔ alú meso akwɔnege, akpɛ né mmu menome, agɛ ubaá ɛ́shyɛ́ ndeé ɛbimbɔ ɛfɛɛ́.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Agɛ́ ntó gebagé ndeé ɛyigé abɔ anií Jisɔs né mekpo ndɛre gelú pwipwi né mbaá awuú cha. Ɛpɔ́fɔ́ mbaá ama ne uba ɛ́shyɛ́ ndeé ɛbimbɔ.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Ne maá utɔɔ́ ayi abɔ abɔɔ́ mbɛ akwɔne né menome, akpɛ ntó né mmu menome Jisɔs, agɛ unó bi upyɛ, akame nnó ɛlú wawale.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 (Yɛ́ ɛlé ɛbwɔ́ ágɛne unó bina, álu wyɛ dankaá genó ɛyi mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ abɔ ajɔɔ́ nnó Jisɔs abɔ mankwilé né negbo.)
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Ne baá utɔɔ bií agɛge mbɔ áma akere meso né upú bwɔ́.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Yɛ́mbɔ Mɛri álá dafyɛ tɛ́né né alilé. Ndɛre alilé abyɛlé mmyɛ mme apɛ́ né mmu menome,
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 agɛ makiɛ́nné Ɛsɔwɔ apea ne mandeé pópó mmyɛ, ájwɔle né mbaá yi abɔ ábelé geŋkwɔ́gé Jisɔs. Ɛma né mekpo, ɛma né uka.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Makiɛ́nné yimbɔ, ágií Mɛri áké, “Mma wɔ ɔlilé ndé?”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Ajɔ́gé mbɔ, abwɔlé mmyɛ ake apɛle agɛ ndɛre Jisɔs atɛne, yɛ́mbɔ akaá fɔ nnó ɛlé Jisɔs ne atɛne mbɔ wɔ́.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Jisɔs agií ji aké, “Mma wɔ ɔlilé ndé? Ndé muú wɔ ɔkɛlege?”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Ajɔ́gé mbɔ, Jisɔs akú ji aké, “Mɛri” abwɔlé mmyɛ apɛ Jisɔs, ajɔɔ́ né mekómejɔɔ́ Hibru aké, “Rabɔni” (ula Rabɔni utɛné nnó “Ménlɛré.”)
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Ɔtage me, néndé me nlú dankwɔ njyɛ mbaá Ntɛ wa. Cho gare ɛlé aŋmɛ́ ba nnó me nlé nkwɔ njyɛ́ mbaá Ntɛ wa muú alú Ntɛ nyú ntó. Ɛsɔwɔ wa ne Ɛsɔwɔ nyú ntó.”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Mɛri muú melɔ Magdala ajyɛ gare baá utɔɔ́ Jisɔs aké, “Me ngɛ Ata.” Ne agare ntó ɛbwɔ́ unó bi ji ajɔɔ́ ne ji.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Né nkwalé bií mbɛ né uwyaá, baá utɔɔ́ Jisɔs ányweré mbaá ama, ágbɛ mano mbií néndé áfɔɔ́ bɔɔ́ Jus. Ne Jisɔs akpɛ atɛné né metɔɔ́ metɔɔ́ bwɔ́ aké, “Nesɔ nébɛ́ ne ɛnyú.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Ajɔ́gé mbɔ, alɛre ɛbwɔ́ mabɔme upa né amu jií ne ɛgbɛ mmyɛ wuú. Baá utɔɔ́ bií ágɛge ji mbɔ álu ne nechɔchɔ́ ndɛre ágɛné Atá.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Jisɔs ama ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Nesɔ nebɛ ne ɛnyú, ndɛre Ntɛ wa atɔme me, mbɔntó ne me ntɔme ɛnyú.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Ajɔ́gé mbɔ afɔ ɛbwɔ́ gejulé né mmyɛ aké “Sɛge Mendoó Ukpea.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Yɛndemuu ayi ɛnyu dejigente gabo wuu, Ɛsɔwɔ ajigente gabo muu yimbɔ, ne yɛnde muu ayi ɛnyu dela dejinte gabo wuu wɔ, Ɛsɔwɔ nto ajige fɔ nte gabɔ wuu.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Gébégé Jisɔs achwɔ́ lɛre mmyɛ mbaá baá utɔɔ́ bií, ŋgba wuú ama né geluage abi áfyanéápeá ayi akuú ji nnó, Tɔmasi maá gefa abɔ apɔ́.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Tɔmasi achwɔgé baá utɔɔ́ abifɔ ágare ji aké, “Ɛse degɛ Ata.”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Ndɔ ɛneé ɛkógé, baá utɔɔ́ Jisɔs ama anywere, né mmu gepú. Ne Tɔmasi alu ne ɛbwɔ́. Ágbɛ́ manombi, ne aké apɛle Jisɔs achwɔ́ tɛne né metɔɔ́ metɔɔ́ bwɔ́ aké, “Nesɔ nebɛ ne ɛnyú.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Ajɔɔ́ ntó ne Tɔmasi aké, “Fyɛ ɛnɔbwɔ wyɛɛ́ fa. Pɛ amu ya. Nyaá ɛbwɔ wyɛɛ́ ɔta ɛgbɛ amba wá. Ɔbɛgé sé ne dembyɔ kamé wyɛ kamege ne me.”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Ne Tɔmasi ashuú ji meko aké, “Ata wa ne Ɛsɔwɔ wa.”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Ɛlé wɔ ɔgɛne me, ne ɔkame nnó ɛlé me? Metɔɔ́ megɔmegɔ ɛbɛɛ́ ne bɔɔ́ abi álá agɛ me wɔ, yɛ́mbɔ áfyɛɛ́ matɔɔ́ bwɔ́ ne me!”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Ne Jisɔs apyɛ gejamégé upɔɔ́ ufélekpa né mbɛ ushu baá utɔɔ́ bií ɛbi álá ása fɔ́ ubi né mmu ŋwɛ yina wɔ́.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Yɛ́mbɔ ása lé bina nnó upyɛ ɛnyú dékamé nnó Jisɔs ne alú Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa, nnó ji alú Maá Ɛsɔwɔ. Ne nnó dekamege mbɔ debɔɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́ gétúgé mabɔ mií.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.