João 20
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Bií mbɛ né uwyaá, ne dondo gemua mme Mɛri muú melɔ Magdala afɛ́ né menome ɛwé abɔ́ anií Jisɔs. Ajyɛge, agɛ nnó áferé ntaá ɛniné ábɔ́ ákweré ɛmbú menome.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Ndɛre ágɛne mbɔ Meri muú melɔ Magdala abó gatɛlé akere ajyɛ garé Simun Pita ɛbwɔ́ ne maá utɔɔ́ ayifɔ ayi Jisɔs ágboó ne ji dɔɔ́ aké, “Áfere Ata né mmu menome, ne ɛsé dékaá fɔ́ mbaá ayi ájyɛ belé ji wɔ́.”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Ajɔ́gé mbɔ, Pita ɛbwɔ́ ne maá utɔɔ́ yimbɔ átane áfɛ né menome.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ndɛre ájyɛ, álómege gatɛle. Yɛ́mbɔ maá utɔɔ́ yimbɔ alome apwɔ Pita, ne abɔ́ mbɛ akwɔne né menome.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Akwɔnege wyɛ, asé mmyɛ mme apɛ né mmu menome, agɛ ubaá ɛ́shyɛ́ ndeé ɛbi ábɔ́ anií Jisɔs ne ubi yɛ́mbɔ, akpɛ fɔ́ né mmu menome wɔ́.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Ne Simun Pita muú abɔ alú meso akwɔnege, akpɛ né mmu menome, agɛ ubaá ɛ́shyɛ́ ndeé ɛbimbɔ ɛfɛɛ́.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Agɛ́ ntó gebagé ndeé ɛyigé abɔ anií Jisɔs né mekpo ndɛre gelú pwipwi né mbaá awuú cha. Ɛpɔ́fɔ́ mbaá ama ne uba ɛ́shyɛ́ ndeé ɛbimbɔ.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Ne maá utɔɔ́ ayi abɔ abɔɔ́ mbɛ akwɔne né menome, akpɛ ntó né mmu menome Jisɔs, agɛ unó bi upyɛ, akame nnó ɛlú wawale.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 (Yɛ́ ɛlé ɛbwɔ́ ágɛne unó bina, álu wyɛ dankaá genó ɛyi mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ abɔ ajɔɔ́ nnó Jisɔs abɔ mankwilé né negbo.)
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Ne baá utɔɔ bií agɛge mbɔ áma akere meso né upú bwɔ́.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Yɛ́mbɔ Mɛri álá dafyɛ tɛ́né né alilé. Ndɛre alilé abyɛlé mmyɛ mme apɛ́ né mmu menome,
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 agɛ makiɛ́nné Ɛsɔwɔ apea ne mandeé pópó mmyɛ, ájwɔle né mbaá yi abɔ ábelé geŋkwɔ́gé Jisɔs. Ɛma né mekpo, ɛma né uka.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Makiɛ́nné yimbɔ, ágií Mɛri áké, “Mma wɔ ɔlilé ndé?”
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ajɔ́gé mbɔ, abwɔlé mmyɛ ake apɛle agɛ ndɛre Jisɔs atɛne, yɛ́mbɔ akaá fɔ nnó ɛlé Jisɔs ne atɛne mbɔ wɔ́.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jisɔs agií ji aké, “Mma wɔ ɔlilé ndé? Ndé muú wɔ ɔkɛlege?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Ajɔ́gé mbɔ, Jisɔs akú ji aké, “Mɛri” abwɔlé mmyɛ apɛ Jisɔs, ajɔɔ́ né mekómejɔɔ́ Hibru aké, “Rabɔni” (ula Rabɔni utɛné nnó “Ménlɛré.”)
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Ɔtage me, néndé me nlú dankwɔ njyɛ mbaá Ntɛ wa. Cho gare ɛlé aŋmɛ́ ba nnó me nlé nkwɔ njyɛ́ mbaá Ntɛ wa muú alú Ntɛ nyú ntó. Ɛsɔwɔ wa ne Ɛsɔwɔ nyú ntó.”
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Mɛri muú melɔ Magdala ajyɛ gare baá utɔɔ́ Jisɔs aké, “Me ngɛ Ata.” Ne agare ntó ɛbwɔ́ unó bi ji ajɔɔ́ ne ji.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Né nkwalé bií mbɛ né uwyaá, baá utɔɔ́ Jisɔs ányweré mbaá ama, ágbɛ mano mbií néndé áfɔɔ́ bɔɔ́ Jus. Ne Jisɔs akpɛ atɛné né metɔɔ́ metɔɔ́ bwɔ́ aké, “Nesɔ nébɛ́ ne ɛnyú.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Ajɔ́gé mbɔ, alɛre ɛbwɔ́ mabɔme upa né amu jií ne ɛgbɛ mmyɛ wuú. Baá utɔɔ́ bií ágɛge ji mbɔ álu ne nechɔchɔ́ ndɛre ágɛné Atá.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Jisɔs ama ajɔɔ́ ne ɛbwɔ́ aké, “Nesɔ nebɛ ne ɛnyú, ndɛre Ntɛ wa atɔme me, mbɔntó ne me ntɔme ɛnyú.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Ajɔ́gé mbɔ afɔ ɛbwɔ́ gejulé né mmyɛ aké “Sɛge Mendoó Ukpea.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Yɛndemuu ayi ɛnyu dejigente gabo wuu, Ɛsɔwɔ ajigente gabo muu yimbɔ, ne yɛnde muu ayi ɛnyu dela dejinte gabo wuu wɔ, Ɛsɔwɔ nto ajige fɔ nte gabɔ wuu.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Gébégé Jisɔs achwɔ́ lɛre mmyɛ mbaá baá utɔɔ́ bií, ŋgba wuú ama né geluage abi áfyanéápeá ayi akuú ji nnó, Tɔmasi maá gefa abɔ apɔ́.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Tɔmasi achwɔgé baá utɔɔ́ abifɔ ágare ji aké, “Ɛse degɛ Ata.”
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Ndɔ ɛneé ɛkógé, baá utɔɔ́ Jisɔs ama anywere, né mmu gepú. Ne Tɔmasi alu ne ɛbwɔ́. Ágbɛ́ manombi, ne aké apɛle Jisɔs achwɔ́ tɛne né metɔɔ́ metɔɔ́ bwɔ́ aké, “Nesɔ nebɛ ne ɛnyú.”
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Ajɔɔ́ ntó ne Tɔmasi aké, “Fyɛ ɛnɔbwɔ wyɛɛ́ fa. Pɛ amu ya. Nyaá ɛbwɔ wyɛɛ́ ɔta ɛgbɛ amba wá. Ɔbɛgé sé ne dembyɔ kamé wyɛ kamege ne me.”
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Ne Tɔmasi ashuú ji meko aké, “Ata wa ne Ɛsɔwɔ wa.”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Ɛlé wɔ ɔgɛne me, ne ɔkame nnó ɛlé me? Metɔɔ́ megɔmegɔ ɛbɛɛ́ ne bɔɔ́ abi álá agɛ me wɔ, yɛ́mbɔ áfyɛɛ́ matɔɔ́ bwɔ́ ne me!”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Ne Jisɔs apyɛ gejamégé upɔɔ́ ufélekpa né mbɛ ushu baá utɔɔ́ bií ɛbi álá ása fɔ́ ubi né mmu ŋwɛ yina wɔ́.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Yɛ́mbɔ ása lé bina nnó upyɛ ɛnyú dékamé nnó Jisɔs ne alú Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa, nnó ji alú Maá Ɛsɔwɔ. Ne nnó dekamege mbɔ debɔɔ́ geŋwá ɛyi gélágé byɛ́ gétúgé mabɔ mií.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.