João 13
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NTLH
1 Wyɛ ndɛre ɛpaá koó upú ɛlaá kwɔ́kwɔ́lé Jisɔs akaá nnó gébé ɛyigé ji alyagé mme yina nnó akere meso mbaá Ntɛ wuú gekwɔne. Ne ɛlé ji abɔɔ́ gejeé ne bɔɔ́ bií abi alú fa mme, alɛre ɛbwɔ́ gefɔɔ́ ɛyigé ji abɔɔ́ gejeé ne ɛbwɔ́.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ne ndɛre Jisɔs ajwɔle anyɛɛ́ menyɛɛ́ ne baá utɔɔ́ bií ne nkwale, danchomeló anyú mɛ metɔɔ́ maá utɔɔ́ Jisɔs ayi ama nnó achyɛɛ́ Jisɔs maŋkwaá. Ákuú maá utɔɔ́ yimbɔ nnó Judas Iscarot, maá Simun.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jisɔs akaá nnó Ntɛ wuú Ɛsɔwɔ afyɛ ji yɛ́ndégenó né amu. Akaá ntó nnó ji abɔ atane mbaá Ɛsɔwɔ ne ji akerege meso mbaá Ɛsɔwɔ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ndɛre álú ányɛ́ menyɛ́, Jisɔs akwile tɛ́né, afeé nku yi mfaa abelé. Ani agbogbo né gebwɛ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Afane manaá né mmu geku, alɔ manshwɔne uka baá utɔɔ́ bií, ne atile ubi ne agbogbo ayi ji anií né gebwɛ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Akwɔnégé mbaá Simun Pita, Simun agií ji aké, “Ata ɔkɛlege manshwɔne me uka?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ne Jisɔs ashuú ji meko aké, “Genó ɛyigé me mpyɛ mbɔ, ɛnyú dékáge fɔ́ ula nana, meso gébé dékage nyɛ.”
7 Jesus respondeu:
8 Ajɔ́gémbɔ, Pita aké, “Ngba, wɔ ɔbɔ fɔ́ manshwɔne uka ɛba wɔ́.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ajɔ́gé mbɔ Simun Pita aké, “Ata ɔshwɔnege fɔ́ lé uka ba ubiubi, shwɔne ntó amu ya chonchó ne mekpo wa.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Jisɔs aké, “Muú yi awɔɔ́ mɛ manaá ábɔ́ mashwɔne lé uka bií ubiubi néndé menyammyɛ wuú alu mɛ pópó. Ne ɛnyú délu mɛ pópó, yɛ́mbɔ ɛnyú ako fɔ́ wɔ́.”
10 Aí Jesus disse:
11 Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ, ji akaá mɛ muú ayi achyɛgé nyɛ ji maŋkwaá, ŋkaawu ne ji aké, “Ɛnyú ako depɔ fɔ́ pópó.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ne ji anerege manshwɔne uka baá utɔɔ́ bií, abɔ nku wuú afyɛ, akere ajwɔle ká. Agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dékaá ulaá genó ɛyigé mempyɛ mbɔ né ɛnyú?”
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 “Ɛnyú dékuú me menlɛre ne Ata. Ɛnyú délu cho mankú me mbɔ, néndé gɛ muú ayi me nlú mbɔ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ne mbɔgé me, Ata ne menlɛre ɛnyú, nshwɔne ɛnyú uka, ɛnyú ntó debɔ manshwɔnege uka atɛ.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Me nlɛre ɛnyú genó ɛyigé debɔɔ́ mampyɛge nnó dépyɛge geji ne atɛ ndɛre me mpyɛɛ́ ne ɛnyú.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Me ngaregé ɛnyú wáwálé nnó, maá utɔɔ́ aŋeáge fɔ́ gemɛ apwɔ ntɛ wuú. Yɛ́ maá déntɔɔ́ ntó aŋeáge fɔ́ gemɛ apwɔ muú ayi atɔme ji.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Nana ayi ɛnyú dékaá unó bina, déké dépyɛɛ́ ubi, débɛɛ́ ne metɔɔ́ megɔmegɔ.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Me njɔ́gé mbɔ, ntome fɔ́ ne ɛnyú ako. Me nkaá ufɔɔ́ bɔɔ́ abi me njyaá. Yɛ́mbɔ mpyɛ mbɔ nnó genó ɛyigé ásame né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ gétáné wawale. Ása wyɛ nno, ‘Muu yi ɛsé ne ji déchome ɛbwɔ menyɛɛ́, abwɔlé atɛne ummyɛ ne me’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Me ngarege ɛnyú genó ɛyigé na nana gemɛge nnó gepyɛ. Ne gébégé gepyɛge, ɛnyú dekamege nyɛ nnó, ‘Me Nlú gefɔge Muú ayi Me Nké Me Nlú.’
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Me ngarege ɛnyú wáwálé nnó yɛ́ndémuú ayi asɛle muú dentɔɔ́ wa ne metɔɔ́ megɔ́mégɔ́, ɛbyɛnnó asɛ mbɔ lé me mbɔɔ́. Ne muú ayi asɛle me, asɛ mbɔ lé Ɛsɔwɔ muú átɔme me.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jisɔs ajɔ́gé unó bina, metɔɔ́ ɛsɔ ji, agare gbɔgɔnɔ aké, “Me ngarege ɛnyú wáwálé, muú nyú ama achyɛge nyɛ me maŋkwaá.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ajɔ́gé mbɔ baá utɔɔ́ bií álá meno mekpo fuú ápɛ atɛ ne amɛ ne amɛ. Ákágé yɛ́ muú ayi ji ajɔɔ́ atome ne ji.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ne maá utɔɔ́ ama, ayi Jisɔs agboó ne ji, agií mmyɛ né ɛkpokpogele kwɔ́kwɔ́lé ne uwyaá Jisɔs.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ne Simun Pita anyú meno aké, ne ji “Gií Jisɔs muú ayi ji ajɔɔ́ mbɔ atome ne ji.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ndɛre maá utɔɔ́ yimbɔ, ajwɔle agií kwɔ́kwɔ́lé ne uwyaá Jisɔs, akɔ gemɛ agií Jisɔs aké, “Ata waá achyɛge nyɛ wɔ maŋkwaá?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Jisɔs ashuú ji meko aké, “ɛle muú ayi me nyuale brɛd yina né mmu akpáŋkpa nchyɛge ji. Jisɔs ajɔge mbɔ abɔ gekpɔge brɛd, anyuá né mmu akpáŋkpa achyɛ Judas Iscarot, maá Simun.”
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tɛnétɛné ayi Judas asɛle gekpɔge brɛd ɛyigémbɔ, danchɔmeló anyú ji metɔɔ́. Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne Judas aké, “Genó ɛyigé wɔ ɔkɛlege mampyɛ, pyɛ geji wáwá.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Né geluage bɔɔ́ abi ajwɔle agií né ɛkpokpogele, yɛ muú ama ayi akaá ulaá mejɔɔ́ ɛwé Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ ne Judas apɔ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Ne ɛlé Judas ne ábélege mekwa ŋka bwɔ́. Baá utɔɔ́ abifɔ áfere nnó Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ lé nnó Judas ajyɛ ána unó ɛbifɔ ɛbi ɛbwɔ́ ákɛlege. Ɛla ɛpɔ mbɔ wɔ́, ndɔfɔ Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ lé nnó Judas ajyɛ achyɛ genó gefɔ mbaá ubya bɔɔ́.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ne Judas asɛge gekpɔge brɛd ɛyigé Jisɔs achyɛ ji, atane afɛ́. Gébé ɛyigémbɔ utuú ugi mɛ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas atanege ajyɛge, Jisɔs aké, “Nana bɔɔ́ agɛne nyɛ ndɛre Maá Ntɛ Mekwaá apwɔɔ́ amu. Ne ji apyɛ nyɛ bɔɔ́ agɛ ndɛre Ɛsɔwɔ apwɔɔ́ amu.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ne mbɔgé Maá Ntɛ Mekwaá apyɛɛ́ bɔɔ́ agɛ ndɛre Ɛsɔwɔ apwɔ amu, Ɛsɔwɔ ntó apyɛɛ́ nyɛ bɔɔ́ ágɛ́ ndɛre Maá Ntɛ Mekwaá apwɔɔ́ amu, ne achɔɔ́ sé gébé.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Baá ba, me mbɛlege sé ne ɛnyú dɔɔ́, ɛnyú dékɛlege nyɛ me, ne wyɛ ndɛre me mbɔ ngare ákpakpa bɔɔ́ Jus, mbɔntó ne ngarege ɛnyú nana nnó, ‘Mbaá ayi me njyɛ ɛnyú dékage chwɔ́ fɔ́ wyɛɛ́.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Ajɔ́gé mbɔ, aké, nana nchyɛge ɛnyú ɛbɛ ɛwé mekɛ́, “Bɔɔ́gé gejeé ne atɛ. Ndɛre me ngboó ne ɛnyú mbɔntó ne ɛnyú debɔɔ́ mangboge ne atɛ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ne mbɔgé deké débɔɔ́ gejeé ne atɛ, yɛ́ndémuú ákáge nyɛ nnó ɛnyú délú baá utɔɔ́ ba.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ne Simun Pita agií ji aké, “Ata, wɔ ɔjyɛ ɛfɔ?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pita agií ji aké, “Ata ulannó ne me nla nkágé kwɔle fɔ́ wɔ nana? Me nkpome mmyɛ mangbó gétú jyɛɛ́.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ne Jisɔs ashuú Pita meko aké, “Pita nnó ɔkpome mmyɛ magbo gétú ya? Gɔ me ngare wɔ wáwálé nnó gemɛ nnó menɔ mekwɔ akú, wɔ ɔshyaá nyɛ máŋáne alɛɛ́ nnó wɔ ɔ́kágé me.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.