João 13

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Wyɛ ndɛre ɛpaá koó upú ɛlaá kwɔ́kwɔ́lé Jisɔs akaá nnó gébé ɛyigé ji alyagé mme yina nnó akere meso mbaá Ntɛ wuú gekwɔne. Ne ɛlé ji abɔɔ́ gejeé ne bɔɔ́ bií abi alú fa mme, alɛre ɛbwɔ́ gefɔɔ́ ɛyigé ji abɔɔ́ gejeé ne ɛbwɔ́.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ne ndɛre Jisɔs ajwɔle anyɛɛ́ menyɛɛ́ ne baá utɔɔ́ bií ne nkwale, danchomeló anyú mɛ metɔɔ́ maá utɔɔ́ Jisɔs ayi ama nnó achyɛɛ́ Jisɔs maŋkwaá. Ákuú maá utɔɔ́ yimbɔ nnó Judas Iscarot, maá Simun.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Jisɔs akaá nnó Ntɛ wuú Ɛsɔwɔ afyɛ ji yɛ́ndégenó né amu. Akaá ntó nnó ji abɔ atane mbaá Ɛsɔwɔ ne ji akerege meso mbaá Ɛsɔwɔ.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 Ndɛre álú ányɛ́ menyɛ́, Jisɔs akwile tɛ́né, afeé nku yi mfaa abelé. Ani agbogbo né gebwɛ.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Afane manaá né mmu geku, alɔ manshwɔne uka baá utɔɔ́ bií, ne atile ubi ne agbogbo ayi ji anií né gebwɛ.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Akwɔnégé mbaá Simun Pita, Simun agií ji aké, “Ata ɔkɛlege manshwɔne me uka?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Ne Jisɔs ashuú ji meko aké, “Genó ɛyigé me mpyɛ mbɔ, ɛnyú dékáge fɔ́ ula nana, meso gébé dékage nyɛ.”
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Ajɔ́gémbɔ, Pita aké, “Ngba, wɔ ɔbɔ fɔ́ manshwɔne uka ɛba wɔ́.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Ajɔ́gé mbɔ Simun Pita aké, “Ata ɔshwɔnege fɔ́ lé uka ba ubiubi, shwɔne ntó amu ya chonchó ne mekpo wa.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jisɔs aké, “Muú yi awɔɔ́ mɛ manaá ábɔ́ mashwɔne lé uka bií ubiubi néndé menyammyɛ wuú alu mɛ pópó. Ne ɛnyú délu mɛ pópó, yɛ́mbɔ ɛnyú ako fɔ́ wɔ́.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ, ji akaá mɛ muú ayi achyɛgé nyɛ ji maŋkwaá, ŋkaawu ne ji aké, “Ɛnyú ako depɔ fɔ́ pópó.”
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Ne ji anerege manshwɔne uka baá utɔɔ́ bií, abɔ nku wuú afyɛ, akere ajwɔle ká. Agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dékaá ulaá genó ɛyigé mempyɛ mbɔ né ɛnyú?”
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 “Ɛnyú dékuú me menlɛre ne Ata. Ɛnyú délu cho mankú me mbɔ, néndé gɛ muú ayi me nlú mbɔ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Ne mbɔgé me, Ata ne menlɛre ɛnyú, nshwɔne ɛnyú uka, ɛnyú ntó debɔ manshwɔnege uka atɛ.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Me nlɛre ɛnyú genó ɛyigé debɔɔ́ mampyɛge nnó dépyɛge geji ne atɛ ndɛre me mpyɛɛ́ ne ɛnyú.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Me ngaregé ɛnyú wáwálé nnó, maá utɔɔ́ aŋeáge fɔ́ gemɛ apwɔ ntɛ wuú. Yɛ́ maá déntɔɔ́ ntó aŋeáge fɔ́ gemɛ apwɔ muú ayi atɔme ji.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Nana ayi ɛnyú dékaá unó bina, déké dépyɛɛ́ ubi, débɛɛ́ ne metɔɔ́ megɔmegɔ.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 Me njɔ́gé mbɔ, ntome fɔ́ ne ɛnyú ako. Me nkaá ufɔɔ́ bɔɔ́ abi me njyaá. Yɛ́mbɔ mpyɛ mbɔ nnó genó ɛyigé ásame né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ gétáné wawale. Ása wyɛ nno, ‘Muu yi ɛsé ne ji déchome ɛbwɔ menyɛɛ́, abwɔlé atɛne ummyɛ ne me’
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Me ngarege ɛnyú genó ɛyigé na nana gemɛge nnó gepyɛ. Ne gébégé gepyɛge, ɛnyú dekamege nyɛ nnó, ‘Me Nlú gefɔge Muú ayi Me Nké Me Nlú.’
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Me ngarege ɛnyú wáwálé nnó yɛ́ndémuú ayi asɛle muú dentɔɔ́ wa ne metɔɔ́ megɔ́mégɔ́, ɛbyɛnnó asɛ mbɔ lé me mbɔɔ́. Ne muú ayi asɛle me, asɛ mbɔ lé Ɛsɔwɔ muú átɔme me.”
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Jisɔs ajɔ́gé unó bina, metɔɔ́ ɛsɔ ji, agare gbɔgɔnɔ aké, “Me ngarege ɛnyú wáwálé, muú nyú ama achyɛge nyɛ me maŋkwaá.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ajɔ́gé mbɔ baá utɔɔ́ bií álá meno mekpo fuú ápɛ atɛ ne amɛ ne amɛ. Ákágé yɛ́ muú ayi ji ajɔɔ́ atome ne ji.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Ne maá utɔɔ́ ama, ayi Jisɔs agboó ne ji, agií mmyɛ né ɛkpokpogele kwɔ́kwɔ́lé ne uwyaá Jisɔs.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Ne Simun Pita anyú meno aké, ne ji “Gií Jisɔs muú ayi ji ajɔɔ́ mbɔ atome ne ji.”
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Ndɛre maá utɔɔ́ yimbɔ, ajwɔle agií kwɔ́kwɔ́lé ne uwyaá Jisɔs, akɔ gemɛ agií Jisɔs aké, “Ata waá achyɛge nyɛ wɔ maŋkwaá?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Jisɔs ashuú ji meko aké, “ɛle muú ayi me nyuale brɛd yina né mmu akpáŋkpa nchyɛge ji. Jisɔs ajɔge mbɔ abɔ gekpɔge brɛd, anyuá né mmu akpáŋkpa achyɛ Judas Iscarot, maá Simun.”
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Tɛnétɛné ayi Judas asɛle gekpɔge brɛd ɛyigémbɔ, danchɔmeló anyú ji metɔɔ́. Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne Judas aké, “Genó ɛyigé wɔ ɔkɛlege mampyɛ, pyɛ geji wáwá.”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Né geluage bɔɔ́ abi ajwɔle agií né ɛkpokpogele, yɛ muú ama ayi akaá ulaá mejɔɔ́ ɛwé Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ ne Judas apɔ.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Ne ɛlé Judas ne ábélege mekwa ŋka bwɔ́. Baá utɔɔ́ abifɔ áfere nnó Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ lé nnó Judas ajyɛ ána unó ɛbifɔ ɛbi ɛbwɔ́ ákɛlege. Ɛla ɛpɔ mbɔ wɔ́, ndɔfɔ Jisɔs ajɔɔ́ mbɔ lé nnó Judas ajyɛ achyɛ genó gefɔ mbaá ubya bɔɔ́.
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Ne Judas asɛge gekpɔge brɛd ɛyigé Jisɔs achyɛ ji, atane afɛ́. Gébé ɛyigémbɔ utuú ugi mɛ.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Judas atanege ajyɛge, Jisɔs aké, “Nana bɔɔ́ agɛne nyɛ ndɛre Maá Ntɛ Mekwaá apwɔɔ́ amu. Ne ji apyɛ nyɛ bɔɔ́ agɛ ndɛre Ɛsɔwɔ apwɔɔ́ amu.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ne mbɔgé Maá Ntɛ Mekwaá apyɛɛ́ bɔɔ́ agɛ ndɛre Ɛsɔwɔ apwɔ amu, Ɛsɔwɔ ntó apyɛɛ́ nyɛ bɔɔ́ ágɛ́ ndɛre Maá Ntɛ Mekwaá apwɔɔ́ amu, ne achɔɔ́ sé gébé.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Baá ba, me mbɛlege sé ne ɛnyú dɔɔ́, ɛnyú dékɛlege nyɛ me, ne wyɛ ndɛre me mbɔ ngare ákpakpa bɔɔ́ Jus, mbɔntó ne ngarege ɛnyú nana nnó, ‘Mbaá ayi me njyɛ ɛnyú dékage chwɔ́ fɔ́ wyɛɛ́.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Ajɔ́gé mbɔ, aké, nana nchyɛge ɛnyú ɛbɛ ɛwé mekɛ́, “Bɔɔ́gé gejeé ne atɛ. Ndɛre me ngboó ne ɛnyú mbɔntó ne ɛnyú debɔɔ́ mangboge ne atɛ.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Ne mbɔgé deké débɔɔ́ gejeé ne atɛ, yɛ́ndémuú ákáge nyɛ nnó ɛnyú délú baá utɔɔ́ ba.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Ne Simun Pita agií ji aké, “Ata, wɔ ɔjyɛ ɛfɔ?”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Pita agií ji aké, “Ata ulannó ne me nla nkágé kwɔle fɔ́ wɔ nana? Me nkpome mmyɛ mangbó gétú jyɛɛ́.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Ne Jisɔs ashuú Pita meko aké, “Pita nnó ɔkpome mmyɛ magbo gétú ya? Gɔ me ngare wɔ wáwálé nnó gemɛ nnó menɔ mekwɔ akú, wɔ ɔshyaá nyɛ máŋáne alɛɛ́ nnó wɔ ɔ́kágé me.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.