João 11

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Gébégé fɔ, mende fɔ abɔ ameé, akuú ji nnó Lasarɔs. Ji alu muú Bɛtani. Bɛtani ɛle melɔ Mɛri ɛbwɔ ne meŋmo wuú Mata.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ɛlé Mɛri yina ne abɔ ágbɛlé nya lamɛnda né uka Ata, atile ne mejwɛ wuú. Ji ne meŋmo wuú Lasarɔs abɔ́ ameé.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Gétúgé Lasarɔs ameé, aŋmɛ bií átɔ́ meko mbaá Jisɔs aké, “Ata mejeé wyɛɛ́ ayi ɔgboó ne ji dɔɔ́ ameé.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jisɔs awúgé meko ayi alɔɔ́ ji, aké, “Nemeé ɛniné Lasarɔs ameé mbɔ, nepɔ́ fɔ́ ɛni netene ji aló nelú ɛle nnó, bɔɔ́ áfɛge Maá Ɛsɔwɔ nnó ŋgɔ Ɛsɔwɔ akwɔ. Getu ɛyigembɔ bɔɔ́ áfɛge nyɛ Maá Ɛsɔwɔ.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisɔs agboó ne Mata, ne meŋmo wuu Mɛri ne Lasarɔs.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 awuge nnó Lasarɔs ameé ama bɛle né melɔ ɛwé ji abɔ alú wyɛɛ́ ndɔ ɛpea.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ne ndɔ yimbɔ ɛpea ɛkógé, ajɔɔ́ ne baá utɔɔ́ bií aké, “Déma déjyɛ né gebage mewaá Judiya.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Baá utɔɔ́ bií ájɔɔ́ ne ji áké, “Ménlɛré ɛlú dambɛle ayi bɔɔ́ bimbɔ áké áto wɔ ne mataá áwá, ne wɔ ɔkɛlege nnó déma dékeré ɛwú?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ájɔ́gé mbɔ, Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko né nekanémejɔɔ́ aké. “Yɛ́ndé bií uwyaá nchwanekɛ ɛfyánéɛpeá ne utuú ugi, wa mbɔ fɔ́ wɔ́? Bɔɔ́ áké ákɛne ne bií gbɔɔ́, ákparege fɔ́ nekwe néndé ágɛne mbaá.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Yɛ́mbɔ bɔɔ́ abi akɛne ne utuú ákpárege nekwe néndé geŋgbɔ gepɔ́.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ajɔ́gé mbɔ, aké ne ɛbwɔ́, “Meŋmɛ se Lasarɔs akwe gejya, yɛ́mbɔ me njyɛ ɛwú nnó pyɛ ji apeé gejya.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ajɔ́gé mbɔ, baá utɔɔ́ bií áké ne ji, “Ata mbɔgé abɛlé gejya ɛbyɛnnó alé atoó.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jisɔs abɔ agarege mbɔ lé ɛbwɔ́ negbone Lasarɔs, yɛ́mbɔ ɛbwɔ́ áfɛre nnó ajɔ́gé mbɔ lé mechɔ gejya ɛyigémbɔ.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Jisɔs agare yɛ́ ɛbwɔ́ gbɔgɔnɔ aké, “Lasarɔs agbo.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Ne metɔɔ́ ɛgɔɔ́ me gétúgé nyú nnó me mbɔ́ mpɔ́ fɔ́ ɛwú ne ji. Genó ɛyigé mempyɛ nyɛ, gepyɛ nyɛ ɛnyú défyɛɛ́ metɔɔ́ ne me cháŋéné. Kwilege mme déjyɛ dégɛ ji.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Ajɔ́gé mbɔ, Tɔmasi maá gefa, ajɔɔ́ ne atɛ baá utɔɔ́ aké, “Kwilege déjyɛ, yɛ́ ɛbɛ lé negbo, degbo ne ji”.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jisɔs akwɔnege né melɔ Bɛtani, agɛ nnó anií Lasarɔs né mmu ɛba ntaá alɛ mɛ ndɔ ɛni.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Nekɛne Bɛtani ne Jɛrosalɛ nelú genóge ŋkpa nekɛ ɛpea.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Ne gejamégé bɔɔ́ Jus áfɛ́ manjwyɛ Mata ɛbwɔ́ ne Mɛri mmyɛ gétúgé negbone meŋmo bwɔ́.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mata awúgé nnó Jisɔs achwɔɔ́, atane ajyɛ bane ji, Mɛri álá ji né mmu gepú.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Mata ábánégé Jisɔs ajɔɔ́ ne Ji aké, “Ata mbɔgé wɔ ɔbɔ́ ɔbɛ fa, mbɔ meŋmó wa agboó wɔ́.”
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Yɛ́mbɔ, yɛ́ ɛbɛ ɛlé nana, nkaá nnó, yɛ́ndégenó ɛyigé wɔ ɔgigé Ɛsɔwɔ, achyɛge wɔ geji.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Meŋmó wyɛ akwilege nyɛ né negbo.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ne Mata aké, “Nkaá nnó akerege nyɛ meso né geŋwá gébégé bɔɔ́ áké ákwilege nyɛ né negbo né bií bi kwyakwya.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ajɔ́gé mbɔ, Jisɔs aké, “Me ne mbwyɛge bɔɔ́ ákwilege né negbo, ne me ne nchyɛge bɔɔ́ geŋwá. Yɛ́ndémuú ayi áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne me, yɛ́ agbo akerege né geŋwá.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ne yɛ́ndémuú ayi alú mebɛ, áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne me ágboó fɔ́, Mata ɔkamé nnó ɛlé wáwálé?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mata aké, “Ɛh Ata nkamé, nnó wɔ ne ɔlú Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa, Maá Ɛsɔwɔ ayi ábɔɔ́ manchwɔ fa mme.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mata ajɔ́gé mbɔ, ajyɛ kú meŋmo wuú Mɛri ajɔɔ́ ne ji bibi aké, “Ménlɛré achwɔ, akɛlege mangɛ wɔ.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Mɛri awúgé mbɔ, akwilé mme wáwá, ajyɛ bane Jisɔs.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Jisɔs abɔ alú dankwɔne yɛ́ né melɔ, alú wyɛ né mbaá ayi Mata abané ji.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ne bɔɔ́ Jus abi alú né mmu gepúge negbo áfyɛɛ́ Mɛri metɔɔ́ né negbone meŋmo wuú, ágɛge ndɛre Mɛri akwilé ka wáwá átane dafyɛ, ɛbwɔ́ ntó ákwilé ákwɔle ji, néndé áfɛre nnó ji ajyɛɛ́ mbɔ lé né menome meŋmo wuú Lasarɔs manli negbo.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɛri akwɔnege, agɛ Jisɔs, akwe ji né uka aké, “Ata wɔ ɔbɔ ɔbɛ fa, mbɔ meŋmo wa abɔ́ agboó wɔ́.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jisɔs ágɛ́gé ndɛre Mɛri álíli chonchó ne bɔɔ́ Jus abi ákwɔlege ji, ɛta ji mmu ne meshwɛ akwɔ ji metɔɔ́.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Agií ɛbwɔ́ aké, “Ɛnyú dénií ji ɛfɔ́?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Jisɔs asɔ manse.
35 Jesus chorou.
36 Bɔɔ́ Jus bimbɔ, ágɛgé mbɔ, áké, “Ɛ́ ɛ́, gɛge ndɛre ji abɔɔ́ gejeé ne Lasarɔs.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Yɛ́mbɔ abifɔ ájɔ́gé áké, “Nnó ji muú apyɛɛ́ muú amɛ nónómé agɛne, abɔ́ akágé pyɛ fɔ́ nnó Lasarɔs agboge?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ne nchyɛ ama anywɔne Jisɔs né mmu, afɛ́ né menome. Menome ɛwémbɔ, ɛlú lé ɛmbu ɛbá ntaá, agbɛ ɛwú ne ntaá.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jisɔs aké, “Ferege ntaá ɛniné mbɔ né meno menome.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ne Jisɔs ajɔɔ́ ne ji aké, “Mata, pɔ́ me ngaré na wɔ nnó ɔfyɛge metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ, ɔgɛne nyɛ genó ɛyigé utó ba upyɛɛ́?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Áférégé ntaá ɛniné mbɔ, Jisɔs abwɛɛ́ amɛ apɛ mfaá anɛmmyɛ aké, “Ntɛ wa, ntame wɔ néndé ɔwú mmyɛmenɛne ya.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Nkaá nnó wɔ ɔwuú mmyɛmenɛne ya yɛ́ndégébé. Yɛ́mbɔ, njɔɔ́ mbɔ gétúgé bɔɔ́ abi álú fa, nnó ɛbwɔ́ ákamé nnó wɔ ne ɔtɔme me.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Anerege manjɔɔ́ mbɔ, anyá ne meko metometo aké, “Lasarɔs táné chwɔ fa.”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Tɛnétɛné yimbɔ, Lasarɔs atane dafyɛ, uka bií ne amu, úlú wyɛ wɛ́wɛ́ né mmu uba mandée ɛbií áni ji né mmyɛ chonchó ne ushu. Ne Jisɔs aké, “Kaáge ji ajyɛ.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Ne gejamégé bɔɔ́ Jus abi ábɔ́ álú ɛfɛɛ́ áchwɔɔ́ áchwɛɛ́ Mɛri mmyɛ́, ágɛge ndɛre Jisɔs apyɛɛ́ Lasarɔs apeé né negbo, áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne Jisɔs.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Yɛ́mbɔ, abifɔ ájyɛ gare bɔɔ́ Farasi fɔ genó ɛyigé Jisɔs apyɛɛ́.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ne anɔ ba ampyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ ne ɛkwɔ bɔɔ́ Farasi fɔ, ákú ujwɔlé, áchomé né ɛso ájɔɔ́ aké, “Nana ɛsé dépyɛmbɔ nnó? Mende yina apyɛɛ́ mbɔ ufélekpa ufɔɔ́ ufɔɔ́ ajyɛɛ́.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Mbɔgé délyage ji nnó ajyɛɛ́ mbɛ mampyɛ ubi, melɔ meko ɛfyɛɛ́ nyɛ metɔɔ́ ne ji, ne bɔɔ́ Rom áchwɔ chɔ nyɛ ɛcha upɛ se chonchó ne melɔ.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ne muú bwɔ́ ama, ayi akamege Kaifas, ji ne alú ɛtukpe ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ né ŋmɛ ɛniné mbɔ. Ajɔɔ́ aké, “Ɛnyú dékage yɛ́ genó kaŋka,
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 dekaá fɔ́ nnó ɛlú galɔ́gálɔ́ ɛta nyú nnó muú ama agbo gétúgé bɔɔ́ ako ɛpwɔ nnó melɔ meko ɛ́nómé wɔ́?”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Mejɔɔ́ ɛwé Kaifas ajɔɔ́ mbɔ, ɛtane fɔ́ jimbɔɔ́ né metɔɔ́ wɔ́. Ndɛre ji alú ɛtukpe ampyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ né ŋmɛ ɛniné mbɔ, Ɛsɔwɔ apyɛ nnó ji agare nnó Jisɔs abɔ magbo gétúgé melɔ meko.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ne ɛpɔ́fɔ́ gétúgé melɔ ɛwú ɛwú wɔ́, agbo ntó nnó apyɛ bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi álaá tyátyá né mme meko anywɛre akwe muú ama.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ɛlɔ né gébé ɛyigémbɔ, ákpakpa bɔɔ́ Jus asɔ mala ndɛre ápyɛɛ́ ne áwa Jisɔs.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Né getú ɛyigémbɔ, Jisɔs amáge kɛ sé gbɔŋɔnɔ né géluage bɔɔ́ Jus. Alyaá Jɛrosalɛ afɛ́ né maá melɔ fɔ́ ayi akuú nnó Ɛfrɛm kwɔ́kwɔ́lé ne mashwɔne. Ɛwúmbɔ ne ji ne baá utɔɔ́ bií ájwɔlége.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Ne gébégé ɛpaá bɔɔ́ Jus ɛwé ákuú nnó ɛpaá koó upú ɛlá kwɔ́kwɔ́lé, gejamégé bɔɔ́ áfɛ́ né Jɛrosalɛ nnó akpome mmyɛ ndɛre ɛbwɔ́ apyɛ mɛ gemɛge nnó ɛpaá ɛwémbɔ ɛkwɔne.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Ne ndɛre ɛbwɔ anywere né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, ápɛle mbɔgé agɛne nyɛ Jisɔs. Ájɔ́ge ne atɛ áké, “Ɛnyú défɛre mbɔ nnó? Nnó ji achwɔɔ́ nyɛ né ɛpaá ɛwéna waá achwɔɔ́?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Gemɛge nnó ɛpyɛmbɔ ɛtukpe ampyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ɛkwɔ bɔɔ́ Farasi fɔ, ábɔ́ áchyɛɛ́ mɛ meko nnó muú ayi akaáge mbaá ayi Jisɔs alú ágare, ájyɛ apyɛ ji.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.