Hebreus 2
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA
1 Tɛ ndɛre ɛsé dekaá unó bina debɔ́ mamfyɛge mekpo né ubi chaŋéné nnó ɛ́kágé deno mewaá.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Ɛsé dékaá nnó mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ayi makiɛ́nné jií ágaré ukwene antɛ sé alu wáwálé, ne bɔɔ́ abi álá bélé ji wɔ ne abi atoó ntó mekpo, agɛ́ wyɛ ɛfwyale ɛwé ɛkwane ne ɛbwɔ́.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Ndɛre ɛlúmbɔ́, mbɔgé ɛsé abi déwuú gekpɛkpɛge mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ayi áwenege gemɛ́ge bɔɔ́, debyage ji, dépyɛɛ́ mbɔ nnó ne ɛsé débo ɛfwyale? Ata jimbɔɔ́ ne abɔɔ́ mbɛ ágáré bɔɔ́ mekomejɔɔ́ yina, ne bɔɔ́ abi áwuú ndɛre ji ágárege apyɛ ɛsé dékaá nnó alu wáwálé.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Ne Ɛsɔwɔ alɛre ntó ɛsé cháŋéné nnó mekomejɔɔ́ yina alu wáwálé né gepɔgé ufelekpa ɛbi upyɛɛ́ bɔɔ́ álá mano mekpo fuú ne unó ɛbifɔ ufɔɔ́ ufɔ ɛbi ulɛrege utó bií. Ne achyɛɛ́ ntó ufɔɔ́ ufɔɔ́ ɛchyɛ ɛwé ɛtanege mbaá Mendoó Ukpea mbaá bɔɔ́ bií ndɛre ji ákɛ́lé.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Gɛ, genó ɛyigé ɛsé déjɔ́gé détome ne geji gelu nnó: Makiɛ́nné Ɛsɔwɔ fɔ́ wɔ́ Ɛsɔwɔ ábelé nnó ágbare gefwa né mme mekɛ ayi achwɔ wɔ́
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Né mbaá melu fɔ́ né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ ásá lé nnó, “Ɛ ɛ́ Ata Ɛsɔwɔ mekwaá alú kpɛ ndé genó ayi ɔteé ji, gebyaŋkwɔgé ntɛ mekwaá ayi wɔ ɔkpɛge alu waá?
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Né mboó gébé, ɔpyɛ fɔ ji aŋea yɛ́ gemɛ dɔɔ́ ɛké makiɛ́nné jyɛ wɔ́, yɛ́mbɔ ɔfwa ji ne ŋgɔ ne ɛ́nógé ɛké mfwa.
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Wɔ ɔfyɛ yɛ́ndégenó né amu jií. Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, Ɛsɔwɔ afyɛ yɛ́ndégenó né ammu jií.” Ɛbyɛnnó yɛ́ genó ɛyigé cha ɛyi gelaá gepɔ. Yɛ́mbɔ ɛsé delú daŋgɛ mbɔ nnó yɛ́ndégenó gelu né amu jií.
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Yɛ́mbɔ ɛlé Jisɔs ne ɛsé dégɛne. Né mboó gébé, Ɛsɔwɔ abelé ji né melu ɛwé ɛla ɛŋea yɛ́ gemɛ ɛké ɛwé makiɛ́nné jií wɔ́. Ɛsɔwɔ apyɛmbɔ nnó gétúgé galɔ́gálɔ́ ayi ji alɛrege, Jisɔs ágɛɛ́ ɛfwyale agbo gétúgé bɔɔ́ ako. Gétúgé ɛfwyale ɛwé Jisɔs agɛne ne negbo ɛniné ji agboó, ne Ɛsɔwɔ afwa ji ne ŋgɔ́ ne ɛnógé ndɛre mfwa.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Ɛsɔwɔ ne akwyɛ unó uko ne ji ne agbaré ubi nnó ukɛne cháŋéné. Ndɛre ji apyɛ nnó gejamégé bɔɔ́ ábɛ́ baá bií abɔ ŋgɔ, ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó ji apyɛ muú ayi ánénege ɛbwɔ́ meti áwené gemɛ́ge bwɔ́, ágɛ́ ɛfwyale nnó akwane né yɛ́ndé meti mambɛ muú ayi ákágé pyɛ ɛbwɔ́ ábɔ́ geŋwá.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Jisɔs muú apyɛ nnó bɔɔ́ abɛ pópó chóncho ne bɔɔ́ abi ji apyɛ ɛbwɔ́ álu mɛ pópó, ɛbwɔ́ ako alu baá Ntɛ ama. Gɛ ula bi mmyɛ ɛla gboó fɔ́ ji mankú ɛbwɔ́ nnó aŋmɛ bií.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Ajɔɔ́ge aké, “Mpyɛ nyɛ aŋmɛ ba akaá gekpɛ́kpɛ́gé muú ayi wɔ ɔlu. Mfɛge nyɛ wɔ né ɛchomele bɔɔ́ byɛɛ́.”
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Ama jɔɔ́ aké, “Ɛlé Ɛsɔwɔ ne nliíge mmyɛ ne ji,” ne ama jɔɔ́ ntó aké, “Gɛ́ me na ne baá abi Ɛsɔwɔ achyɛ me.”
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Tɛ mbaá baá bií bimbɔ, ɛbwɔ́ ako alu akwaá, getú ɛyigémbɔ, Jisɔs jimbɔɔ́ abwɔlé mekwaá álá ɛké ɛbwɔ́ nnó ji agbo akɛ ne negbo nni áchɔ́ utó muú ayi apyɛɛ́ nnó bɔɔ́ ágbó. Ne muú yimbɔ ɛlé danchɔmeló.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Ndɛre ápyɛmbɔ, ápyɛ nnó bɔɔ́ áfɔɔ́gé sé negbo né geŋwáge bwɔ́ geko, ɛlé ɛbwɔ́ abɔ álu afwɛ mbaá negbo gétúgé abɔ afɔɔ́ néni.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Ɛsé ako dékaá cháŋéné nnó Jisɔs achwɔ́ lé nnó apoó upyáne Abraham, achwɔ́ fɔ́ mampoó makiɛ́nné Ɛsɔwɔ wɔ́.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Gɛ genó ɛyigé gepyɛ ji abwɔlé ntó mekwaá álá ɛké aŋmɛ bií né yɛ́ndé meti mbɔ, nnó abɛ ɛtukpɛ ampyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ, ɛwé ɛgɛne bɔɔ́ meshwɛ, ne muú ákágé nɛré metɔɔ́ ne ji nnó ji achyɛɛ́ gepɛ gétúgé gabo ayi bɔɔ́ ápyɛɛ́.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Ji akágé wené gemɛge bɔɔ́ abi mmuameno ábánege ɛbwɔ́ nana néndé mmuameno abɔ́ abané mɛ jimbɔɔ́ ne agɛ ɛfwyale.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.